Μεγάλη Τρίτη

 Μεγάλη Τρίτη σήμερα, η Εκκλησία επιτελεί ανάμνηση της παραβολής των δέκα παρθένων, που αναγιγνώσκεται το πρωί στην Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
Επαναλαμβάνονται ύμνοι, από τον χθεσινοβραδινό όρθρο της Μεγάλης Τρίτης. Αναφορά στα τάλαντα, ως χάρισμα Θεού στον άνθρωπο, ο οποίος καλείται να πολλαπλασιάσει ως οικονόμος της Χάριτος. Εντυπωσιάζει η πρόκληση έστω με ένα τάλαντο στον άνθρωπο που δεν θέλει ή δεν προσπαθεί να εργαστεί για να ενεργοποιήσει το τάλαντο ως αρετή.
Απόψε τελείται ο όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης. Τα τροπάρια αναφέρονται κατεξοχήν στο γεγονός της μετάνοιας της πόρνης γυναίκας, που άλειψε με το μύρο τον Κύριο.
Οι υμνογράφοι μαρτυρούν την αποδοκιμασία των μαθητών, πιθανότατα και του Ιούδα του Ισκαριώτη, της άλειψης των ποδιών του Ιησού. Λίγες μέρες πριν διαπίστωσε ανάλογη πράξη της Μαρίας αδελφής του τετραήμερου Λαζάρου. Τότε, έσπευσε να σχολιάσει πονηρά και δεικτικά: «Γιατί ξοδεύουμε άσκοπα το μύρο τούτο και δεν το πουλάμε και τα χρήματα που θα εισπραχθούν να δοθούν στους πτωχούς;». Κρύβει τη σκληρότητα και την υποκρισία του Ιούδα, γιατί ενώ ο ίδιος κρατά το ταμείο της ομάδας των μαθητών, κλέβει από αυτό και παράλληλα σχεδιάζει το πώς θα παραδώσει τον Διδάσκαλο. Διαπραγματεύεται την αντιμισθία για την προδοσία του. Αναζητά τρόπους για να καλύψει τις ενοχές του.
Παράλληλα, παρουσιάζεται η συντριβή και μετάνοια της περιθωριακής γυναίκας που βρήκε το θάρρος, αισθανόμενη την ευσπλαχνία του Σωτήρος Χριστού, να εκφράσει, όπως εκείνη γνώριζε, τη μεταμέλειά της.
Απόψε, ακούγεται και το τροπάριο της Κασσιανής μοναχής της υμνογράφου, η οποία έγραψε και άλλα εκκλησιαστικά ποιήματα, που διατηρούνται μελοποιημένα στα λειτουργικά κείμενα της Εκκλησίας καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Εμβαθύνοντας στη θεολογία του ύμνου, ο πιστός επιδιώκει προσευχητικά: «του αμέτρητου ελέους του Σωτήρος Χριστού».
«Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους, τίς ἐξιχνιάσει ψυχοσῶστα Σωτήρ μου; Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος».
Ευχή: η εκκλησιαστική βυζαντινή μουσική να μας βοηθήσει να εισέλθουμε με κατάνυξη στο βαθύτερο νόημα της Μεγάλης Εβδομάδας, που οδηγεί στη μετάνοια και τη συγχώρεση με κορυφή την κατά χάριν Θέωση.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου