Ἡ δική σας συμμετοχή - Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος (Κοτσώνης)

 

  Ἡ δική σας συμμετοχή

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος (Κοτσώνης)

Συνεχίζοντας τις παραινέσεις του προς ...μαθητές, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α', τονίζει ότι...

...ο καθένας μας μπορεί

να εργαστεί στον χώρο του

για να βασιλεύσει ο Θεός

μέσα στην ψυχή μας

και στην ψυχή

των άλλων ανθρώπων. 

Είχαμε πει σ’ ένα από τα προηγούμενα σημειώματα, πως η συμμετοχή σας στο έργο της Βασιλείας του Θεού μπορεί να είναι και μεγάλη και σημαντική. Νομίζω πως είναι σήμερα καιρός να το εξετάσουμε πιο πολύ το ζήτημα αυτό.

Πρώτα-πρώτα, λέγοντας εργασία για τη Βασιλεία του Θεού, δεν πρέπει να νομίσουμε πως πρόκειται για κάποια προσπάθεια, που θα μας κάμη απόκοσμους και ασκητικούς. Μια τέτοια αντίληψη θα ήταν ολότελα λανθασμένη και για άλλους πολλούς λόγους, αλλά για τον ένα και σπουδαιότερο: Είπαμε, ότι εμείς θα έχουμε ως πρότυπό μας τον Κύριο. Ε, ο Κύριός μας δεν ήταν ούτε απόκοσμος ούτε ασκητικός. Ίσα-ίσα μάς θέλει μέσα στην κοινωνία, τόσο μάλιστα στενά δεμένους μαζύ της, ώστε να μοιάζουμε με το προζύμι μέσα στο υπόλοιπο ζυμάρι.

Μπορεί κανείς να ξεχωρήση το μικρό προζύμι απ’ το υπόλοιπο ζυμάρι; Ε, άλλο τόσο πρέπει και μπορεί να ξεχωρίζουν οι άνθρωποι της Βασιλείας των Ουρανών απ’ την υπόλοιπη κοινωνία.

Τότε ποια θα είναι η δουλειά μας για τη Βασιλεία του Θεού; Νομίζω, πως αυτά που έχομε σημειώσει μέχρι τώρα, μπορούν να μας καθοδηγήσουν παρακάτω. Τί έχομε πη; Είπαμε πως θα εργασθούμε για να επικρατήση το θέλημα του Θεού, να βασιλεύη δηλαδή ο Θεός, μέσα στην ψυχή μας και στην ψυχή των άλλων ανθρώπων. Αυτή η μεγάλη και σπουδαία εργασία απαιτεί να είμαστε σε αδιάκοπη και στενή επαφή με την υπόλοιπη κοινωνία, ενώ θα εργαζόμαστε συνεχώς για την καλυτέρεψη και την βελτίωση του εαυτού μας. Χωρίς αυτό η επαφή μας με την κοινωνία, αντί να της προξενεί ωφέλεια, θα προκαλή βλάβη.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα τη δουλειά που μπορούμε να κάνουμε στο σχολείο μας. Πώς μπορούμε να εργασθούμε για τη Βασιλεία του Θεού στο σχολείο μας; Θα κυττάξουμε γύρω μας, για να ιδούμε τι θα μπορούσε να γίνη και δεν γίνεται. Ποιά απ’ τις εντολές του Θεού παραβιάζεται περισσότερο. Τι γίνεται με τις δύο βασικές εντολές της Βασιλείας του Θεού. Αμέσως θ’ αρχίσουμε τη δουλειά μας, προσπαθώντας να πάρουμε μαζύ μας και άλλα παιδιά. Αν μερικοί απ’ τους συμμαθητές μας πηγαίνουν στο Κατηχητικό, θ’ αρχίσουμε απ’ εκεί, ζητώντας τη βοήθειά τους. Ας υποθέσουμε πως παρατηρήσαμε, ότι την ελεύθερη ώρα στο σχολείο τα περισσότερα παιδιά την περνούν λέγοντας βρώμικες ιστορίες και βωμολοχίες. Τι θα κάνουμε; Ας συμβουλευθούμε και τ’ άλλα παιδιά του Κατηχητικού, ή, αν δεν υπάρχουν τέτοια, μερικά απ’ τα καλύτερα παιδιά κι ας λάβουμε την πρωτοβουλία την ώρα εκείνη να την περνούμε όλοι μαζύ, παίζοντας τίμια και καλά ένα ωραίο παιγνίδι στο ύπαιθρο ή στην τάξη. Μπορούμε επίσης να την περάσουμε τραγουδώντας ωραία τραγούδια ή λέγοντας ελκυστικές και ωφέλιμες ιστορίες. Στην προσπάθειά μας αυτή βλέπουμε, πως μερικά απ’ τα παιδιά δείχνουν περισσότερο ενδιαφέρον και είναι πιο επιδεκτικά. Αυτά τα ξεχωρίζουμε στο μυαλό μας και προσπαθούμε με τακτικώτερη συναναστροφή ν’ αναπτύξουμε πιο στενό σύνδεσμο μαζύ τους. Στις ιδιαίτερές μας συνομιλίες, τους μιλάμε περισσότερο γύρω απ’ τον πόθο μας για μια καλύτερη κοινωνία, για ένα πιο ευτυχισμένο μέλλον. Τους λέμε πόσο έχουμε ωφεληθή διαβάζοντας καλά βιβλία και περιοδικά, πόσο καλό μας έκανε το Κατηχητικό Σχολείο, πόσο μας βοηθεί η καλή συναναστροφή και τα όμοια. Κατόπιν, τους παρακινούμε να δοκιμάσουν κι’ αυτοί, τους καθοδηγούμε γενικά πώς να εργασθούν για τη δική τους βελτίωση. Έτσι, σιγά-σιγά, σχηματίζεται μέσα στην τάξη μας και, λίγο-λίγο, μέσα στο σχολείο μας το προζύμι της Βασιλείας του Θεού, που μπορεί να κάμη πολλά και ωραία πράγματα. Αλλά γι’ αυτά στο επόμενο.

Ο πατήρ Ιερώνυμος

Πηγή: Μ. Α&Μ. Νικόδημος