ΒΙΒΛΙΑ ΔΥΟ ΣΥΝ ΕΝΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

ΒΙΒΛΙΑ  ΔΥΟ  ΣΥΝ  ΕΝΑ  ΠΡΟΣΦΑΤΑ  ΚΑΙ  ΠΑΛΙΑ 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 1.   Αλέξανδρος Μ. Σταυρόπουλος, Ομ. Καθηγητής Ποιμαντικής, Θεολογική ΕΚΠΑ. «Ένας λόγος για το Περιβάλλον», Θεολογικά οικολογικά σημειώματα, 1986-2007, Διαδικτυακό, Αθήνα 2026. 2.  Χρυσόστομος Γ΄ Μητροπολίτης Μάνης. «Προσευχητάριον», (Ευχαί και προσευχαί), Μάνη 2021. Και, στη μέση αοίδιμος Αλέξανδρος Βάμβας Σπετσιώτης Θεολόγος της «Ζωής», φλογερός πνευματικός εμπνευστής πολλαπλώς αμφοτέρων και του γράφοντος, αρκετά νωρίς συγκριτικά τους εις τα άνω κληθείς.

       «Στὴν Ὀρθόδοξη πίστη, διαβάζω στον πρόλογο, τὸ φυσικὸ περιβάλλον ἀνοίγεται καὶ ἀποκτᾶ τὶς πραγματικές του διαστάσεις, «τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος» τοῦ Χριστοῦ (Ἐφεσίους 3, 18), ὁ Ὁποῖος καταφάσκει τὴν Κτίση, στὴν ὁποία καὶἀντανακλᾶται ὡς Κύριος τῆς Οἰκουμένης. Ὁ κόσμος δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς τύχης καὶ τῆς ἀναγκαιότητας, ἀλλὰ πεδίο καὶ τόπος σωτηρίας, ἐξ οὗ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Ποιμαντικῆς της γιὰ τὴ σωτηρία ὄχι μόνο τοῦ ἀνθρώπου ἀλλὰ καὶ τοῦ κόσμου, μὲ τὴ συγκρότηση μιᾶς θεολογικῆς οἰκολογίας καὶ τὴν κατάδειξη τῶν θετικῶν συνεπειῶν της».

     Ήγουν πιο απλά, στην ορθόδοξη πίστη, παράδοση, και θεολογία η Κτίση, και επί του προκειμένου το φυσικό  περιβάλλον αντανακλά την αγάπη του Θεού για ό,τι πιο καλό και πιο ωφέλιμο για τον όλο άνθρωπο, βασιλιά της δημιουργίας και για την όλη δημιουργία Του ! Και, για αυτή την ίδια τη χάρη, την ομορφιά, το κάλλος, και, την περεταίρω πιο καλή, πιο σταθερή, πιο αποτελεσματική δημιουργική του συνέχεια και ωφέλεια.

Και δε χρειάζεται να πει κανείς πολλά τε και άλλα εδώ, αρκεί μόνο να αναφέρει το έκτακτο ενδιαφέρον και τις πρωτοβουλίες σε παγκόσμιο επίπεδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, προσωπικά του Παναγιώτατου κ. κ. Βαρθολομαίου, του και «Πράσινου Πατριάρχη», ως χρόνια και χρόνια τώρα έχει αποκληθεί.

     Στο πλαίσιο αυτό ως και της κατ’ αυτό αρμοδιότητας του ως Καθηγητή της Ποιμαντικής της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ μεταξύ άλλων έγραψε και δημοσίευσε στον «Εφημέριο» σειρά ειδικών άρθρων, αρκετά των οποίων-12 στον αριθμό-περιέλαβε στο παρόν Διαδικτυακό βιβλίο, που από τη φύση του παρέχει και άλλες ενδιαφέρουσες επίκαιρες πληροφορίες και γνώσεις και είναι ανοιχτό και προσιτό εις πάντα ενδιαφερόμενο. Και να προσθέσω ότι ως επισημαίνει συνεχίζει. «Μὲ συνεργάτες του ἔχει δημιουργήσει τὸ Διαδικτυακὸ Κέντρο Ποιμαντικῶν Ἔρευνών, Μελετῶν καὶ Ἐφαρμογῶν Διαποίμανση: http://www.diapoimansi.gr καθὼς καὶ τὴν ἠλεκτρονικὴ περιοδικὴ ἔκδοση Παραστάτης Διαποίμανσης: http://www.parastatis.com».

     Τώρα, προσωπικά από τα 12 θα ξεχωρίσω, ιδιαίτερα για τη ζωντάνια και αμεσότητα που του προσδίδει η διαλογική του υφή το. «Ο προσφοράρης Παντελεήμων» του π. Βιργκίλ  Γκεωργκίου. Και το. «Ζωντανό νερό», πιο πολύ για κείνο το «δος μοι πιειν» και τα περαιτέρω μεγάλα, υψηλά, και σοβαρά που «ο κεκοπιακώς εκ της οδοιπορίας» Ιησούς Χριστός αποκάλυψε σε μια γυναίκα, και τι γυναίκα, που του αρνήθηκε τη δροσιά ενός ποτηριού κρύου νερού, μάλιστα από το πηγάδι του Ιακώβ !  Και, «Ένας είναι ο Κόσμος μας», για την επικαιρότητα, το ρεαλισμό, τις τραγικές και ανεπίτρεπτες δυσκολίες που καταγράφει να παρεμβάλλονται στο θέμα αυτό.

      Πλην θα κλείσω μένοντας στο με αριθμό 2. «Τα πεύκα της Πάτμου», Μνήμη πατρός Αμφιλοχίου Μακρή του κ. Θεοδώρου Ψαριώτη, Γεωπόνου Καθηγητή, Πειραιώτη φίλου και αδελφού-ΧΦΕ. Γραπτό κατά πάντα ενδιαφέρον, ζωντανό, ρεαλιστικό, ολοκληρωμένο, με περίσσια αγάπης για το νυν Άγιο και το έργο του, Αλέκο, με παράπονο ! Καθώς περίμενα να έχει περιληφθεί ως παραπλήσιο το ως ΥΓ επισυναπτόμενο. «Ο άγγελος της λυχνίας της Πάτμου».

2. Χρυσοστόμου Γ΄ Μητροπολίτου Μάνης. «Το «Προσευχητάριον». Μάνη 2021. Πολύ μικρό, χαριτωμένο, ενδιαφέρον, ωφέλιμο βιβλίδιο ! «Που έχει σκοπό να μας βοηθήσει στο υψηλό έργο της προσευχής …» Και,  περιέχει 33 «ευχές και προσευχές για διάφορα λειτουργήματα, διακονήματα, επαγγέλματα … περιστάσεις και ανάγκες της ζωής». Συνταγμένες απ’ τον ίδιο με βαθιά αίσθηση αγάπης ποιμαντικής, πιο πολύ ευθύνης αδελφικής, με διακριτική Αγιογραφική αναφορά ως οδό προσφυγής και καταφυγής.

    Ενδεικτικά. «Κύριε … ο καταξιώσας ημάς ελθείν εις γάμου κοινωνίαν και γενέσθαι γονείς … δος δύναμιν, φώτισιν, και φρόνησιν του ανατρέφειν τα τέκνα ημών εν παιδεία και νουθεσία Σου. Χάρισαι δε αυτοίς υγείαν και πλουσίαν την χάριν Σου, ισχύν του αγωνίζεσθαι τον καλόν αγώνα της πίστεως, και εργάζεσθαι τας θείας εντολάς Σου…». σ.15.

Ως προερχόμενος, και με υψηλό βαθμό, από το Δικαστικό Λειτούργημα. «Κύριε … ο αιώνιος Διδάσκαλος και Νομοθέτης … ο μόνος Άγιος και Αναμάρτητος … φώτισόν με του διακρίνειν την αδικίαν, την ψευδομαρτυρίαν, και πάσαν την έχθραν και πονηρίαν. Οδήγησόν με του διώκειν την αλήθειαν και δικαιοσύνην εν πάσιν και επί πάντας αδιακρίτως και ευθυνοφόρως». σ.18.

        Αλλά και για ένα άλλο, όχι λίγο σημαντικό Λειτούργημα, αυτό του Γιατρού. «Αν κάνετε λάθος, κε καθηγητά, το σβήνετε, το διορθώνετε, μου έλεγε μαθητής μου κατόπιν γιατρός. Αν κάνω όμως εγώ, στέλνω ενδεχομένως κάποιον στον άλλο κόσμο, και αλί και τρισαλί μου, συνειδησιακά και … ποινικά !  Λοιπόν. «Κύριε Ιησού Χριστέ, ο χορηγός της ζωής … και της ιατρικής επιστήμης και των παντοειδών φαρμάκων προς ευεργεσίαν της υγείας των ανθρώπων … ευλόγησόν με εν τη ασκήσει του ιατρικού λειτουργήματος … ίνα επιτελώ ευσυνειδήτως και ευθυνοφόρως το ιατρικόν μου ιερόν καθήκον προς πάντας τους προς εμέ προσερχομένους ασθενούντας και νοσούντας … σεβόμενος άμα τον κατ’ εικόνα Θεού δημιουργηθέντα συνανθρωπον». σ.23   

     Και ακόμα δυο, και όχι λίγο επίκαιρες και ενδιαφέρουσες. «Ευχή προς μελαγχολία περιπεσόντα». «…Κατάπεμψον τους πλουσίους Σου οικτιρμούς … επί τον προς μελαγχολία περιπεσσόντα, και ρύσαι αυτόν από πάσης θλίψεως και καταθλίψεως, άγχους και αγωνίας, απογοητεύσεως, πικρίας και στενοχωρίας … Δώρισαι αυτώ την εκ πάντων των ανιαρών και ραθύμων καταστάσεων απαλλαγήν … Εμφύσησον εν τη καρδία αυτού χαράν και ευφροσύνην, πραότητα και γαλήνην». σ.36.

   Και τέλος. «προσευχή χήρας γυναίκας», όπου σήμερα δυστυχώς γίνεται το … «θου Κύριε φυλακήν», οποία … «χριστιανική» αντιμετώπιση με ταχεία αναζήτηση … «συντρόφου», και τα παιδιά, από εδώ και από εκεί και πουθενά ! «Εύσπλαχνε Κύριε, ο επιβλέψας την πτωχήν χήραν την και βαλούσαν το δίλεπτον εν τω ναώ, και σπλαχνισθείς την της Ναϊν, ης ο υιός τεθνηκώς εξεκομίζετο και ανέστησας … μη παρίδης την εμήν ικεσίαν. Πένθος και κλαυθμός κυκλώνει με εν τη καταστάσει της χηρείας, αθυμία και φόβος. Διό εξάγαγε την ψυχήν μου εκ της θλίψεως, του παραπικρασμού, του παραπόνου και παντός κακού λογισμού. Δος μοι γαλήνην ψυχής, ακλόνητον πίστιν,πολλήν υπομονήν, βεβαίαν ελπίδα. Μη μνησθής των ανομιών μου, Μακρόθυμε, αλλά χάρισαί μοι ταπεινοφροσύνην και παρηγορίαν, καρδίας κατάνυξιν, προσευχής δύναμιν, και αγιασμόν ψυχής και σώματος». Σ.57. 

3. Μητροπολίτου Λήμνου-Αγίου Ευστρατίου Ιεροθέου. «Οι απαρχές της σύγχρονης οικολογικής κρίσης»-Ανάτυπο από τον Τιμητικό Τόμο «Βαρθολομαίω τω Οικουμενικώ Ευλαβικόν Αφιέρωμα … επί τη τριακονταετηρίδι της Πατριαρχίας αυτού». Πιο απλά οφειλόμενη μικρή, ταπεινή συμβολή στο λαμπρό γεγονός.

    Όψιμη από μέρους μου αναφορά αγάπης σε γραπτό παλιού καλού και αγαπημένου μου-και της Φιλολόγου συζύγου μου-Σπετσιώτη μαθητή. Κλητού παιδιόθεν στο άγιο ιερατικό Λειτούργημα. Λειτουργικά τα παιδικά παιχνίδια στο ιδιαίτερο δωμάτιο-«ταμιείον»-του σπιτιού στο όμορφο και ιστορικό νησί, και άλλα τινά. Θα πρόσθετα, υπό το άγρυπνο βλέμμα της ευσεβούς απλοϊκής μητέρας του και την αδελφική αφοσίωση της και νυν πλάι του μεγαλύτερης αδελφής του.

      Ένα γραπτό που αναφέρεται «στην κλιματική αλλαγή και την οικολογική κρίση, ζήτημα που ταλανίζει την εποχή μας, ή ακριβέστερα θέτει σε κίνδυνο την ύπαρξη του πλανήτη μας». Και που το χαρακτηρίζει-διακρίνει η εκτενής ερευνητική του συντάκτη επιμέλεια-Αρχαιότητα, Χριστιανικά χρόνια-Αναγέννηση-Νεώτερα χρόνια, Τεχνική Επανάσταση, Βιομηχανική Ανάπτυξη. Και από κει, καταστρατήγηση και πέρασμα παντί και προκλητικώ σθένει στην αξιοποίηση-εκμετάλλευση της φύσης-του φυσικού περιβάλλοντος-για κοντόφθαλμο, αδηφάγο, αδίστακτο πλουτισμό ! «Στο νέο κοσμοείδωλο που διαμορφώθηκε στην Αναγέννηση φαίνεται ότι ανάγονται οι απαρχές της σύγχρονης οικολογικής κρίσης, που όταν κάποιος την συνειδητοποιήσει, μπορεί να κατανοήσει και να αποτιμήσει ακόμα περισσότερο την αξία και το νόημα συμβολής της ΑΘΠ του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου» !

     Καταλήγει, μαζί του κι ο γράφων, που κλείνει λίαν και λίαν επαινετικώς!  Καθώς επί πλέον μαθαίνει για την ολοκληρωτική αφοσίωση, και την κατά πάντα ολόθυμη παράδοση με την οποία επιδίδεται και όχι λίγο ευρύτερα στο υψηλό έργο με το οποίο ευλογήθηκε-ευτύχησε να τον τιμήσει ο Θεός !

 Αθανάσιος Κοτταδάκης

ΥΓ      ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ «Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΛΥΧΝΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΤΜΟΥ»