Ο Αλεξάντερ Σβέρεφ σταματάει τον χθεσινό τελικό
του Roland Garros (ένα από τα πιο δημοφιλή παιχνίδια τένις
στον πλανήτη) για να κάνει την ινσουλίνη του στην κάμερα.
Ο ίδιος, άλλωστε, ζει με διαβήτη Τύπου Ι από την ηλικία των 4 ετών, κάτι που δεν του απαγόρευσε να γίνει
ένας από τους καλύτερους τενίστες της εποχής του και να κατακτήσει χθες το
πρώτο του Grand Slam στο χώμα του Παρισιού. Και δεν είναι μόνο
αυτό.
Έχει φτιάξει τον δικό του Οργανισμό πρόληψης και
ενημέρωσης για τον διαβήτη, παρέχοντας ταυτόχρονα ινσουλίνη και ιατρικό
εξοπλισμό σε χιλιάδες παιδιά και νέους από όλο τον κόσμο, με έμφαση στις
αναπτυσσόμενες χώρες.
Σε ένα από τα κεφάλαια του διδακτορικού μου μελετώ διασημότητες κάθε πεδίου που αποτέλεσαν παραδείγματα με τη στάση/δημόσια συμπεριφορά τους απέναντι σε ζητήματα υγείας. Είτε σπάζοντας τα στερεότυπα (όπως η Πριγκίπισσα Νταϊάνα, ή ο Μάτζικ Τζόνσον με το AIDS), είτε ενημερώνοντας (όπως η Αντζελίνα Τζολί για τον καρκίνο) κτλ.
Σκέφτηκα, λοιπόν, ένα μικρό παιδί με διαβήτη Τύπου
Ι που έχει ξεκινήσει μόλις τις ενέσεις και έχει να αντιμετωπίσει τα βλέμματα
μίας κοινωνίας που δεν έχει ακόμα εκπαιδευτεί πλήρως. Να βλέπει τον χθεσινό
τελικό ή να περνά από μπροστά του αυτή η εικόνα (που έχει πολλαπλασιαστεί στα social media). Καμία
καμπάνια, μήνυμα, διαφημιστικό δεν μπορεί να συγκριθεί με τη στιγμή αυτή. Με τη στιγμή που ένας κορυφαίος αθλητής
σταματά για να ακολουθήσει την καθημερινή του ρουτίνα υγείας στην κάμερα. Χωρίς
καμία ντροπή και χωρίς να κρυφτεί για το οτιδήποτε. Υπάρχει σημαντικότερο
μήνυμα και σπουδαιότερη εικόνα; Δεν νομίζω.
Χθες, ο Σβέρεφ έγραψε δύο φορές ιστορία. Η δεύτερη
ήταν το Grand Slam.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου