Σήμερα, 23 Αυγούστου, η Εκκλησία
μέσα στην αναστάσιμη χαρά, εορτάζει την απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Απόδοση της εορτής σημαίνει ολοκλήρωση, από τις 15 Αυγούστου έως και σήμερα, της Θεομητορικής εορτής της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μέσω της υμνολογίας, βιώνουμε μεθεόρτια τα μεγάλα θεολογικά και πανίερα γεγονότα της Εκκλησίας που έχουν άμεση σύνδεση με την προσφορά της Θεοτόκου για τη σωτηρία μας.
Οι Χριστιανοί βιώνουν την εμπειρία ότι η αειπάρθενος Μαριάμ συνέβαλε, με την αγνότητα και την υπακοή στο θέλημα του Θεού, στη λύτρωση ολόκληρου του ανθρωπίνου γένους με την εκούσια θυσία του Θεανθρώπου Υιού της.
Αισθανόμαστε την ευλογία και συμπαράστασή της να παραμένει σταθερή και μετά την αναχώρησή της από τα επίγεια ως μητέρα της Ζωής, δηλ. του Ζωοδότου Χριστού.
Νοερά εισερχόμαστε ευλαβείς προσκυνητές στη χάρη της Παναγίας του Χάρου, στους ακριτικούς Λειψούς, μεταξύ των αιγαιοπελαγίτικων νησιών Πάτμου, Λέρου, Αγαθονησίου και Φαρμακονησίου.
Ο Άγιος Ειρηναίος, επίσκοπος Λουγδούνου (σημερινής Λυών) της Γαλλίας, που τιμούμε σήμερα, έζησε τον 2ο αιώνα, επί Μάρκου Αυρηλίου. Διετέλεσε μαθητής του Αγίου Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου επισκόπου Σμύρνης, διαδέχθηκε τους Αποστόλους και αναδείχθηκε Επίσκοπος στην Ευρώπη.
Ο Ειρηναίος είναι μεγάλος Πατέρας και Διδάσκαλος της Εκκλησίας. Συνέγραψε θεολογικά κείμενα, κυρίως δογματικά και αντιαιρετικά, με τα οποία στήριξε ποιμαντικά πολλούς χριστιανούς και τους έσωσε από τις πλάνες των διάφορων αιρέσεων.
Αποκεφαλίστηκε από τον αυτοκράτορα Σεβήρο, το 202 μ.Χ., λαμβάνοντας το τιμημένο στεφάνι του μαρτυρίου και παραμένοντας πιστός στην Ορθόδοξη πίστη, ως αυθεντικός Επίσκοπος, ο οποίος θυσιάζεται για τη λογική του ποίμνη.
Το θεολογικό έργο του Ειρηναίου έγινε η βάση και πηγή άντλησης όλων των μεταγενεστέρων Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας, όπως ο Επιφάνιος Κύπρου στο αντιαιρετικό «Πανάριον». Ο θησαυρός αυτός των εκκλησιαστικών συγγραφέων παραμένει διαχρονικά σταθερή αξία στην παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας του πως θα πρέπει με διάκριση να ερμηνεύεται το δόγμα, πέρα από πρόσκαιρες και πρόχειρες επιδιώξεις και ακρότητες.
Καλούμαστε μέσα από την Κοίμηση της Θεοτόκου να βιώνουμε το διαρκές θαύμα του Θεού στο πρόσωπό της. Ζει μετά τον θάνατο, σώζει πάντοτε τους πιστούς ανθρώπους που αποτελούν την κληρονομία της
Απόδοση της εορτής σημαίνει ολοκλήρωση, από τις 15 Αυγούστου έως και σήμερα, της Θεομητορικής εορτής της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μέσω της υμνολογίας, βιώνουμε μεθεόρτια τα μεγάλα θεολογικά και πανίερα γεγονότα της Εκκλησίας που έχουν άμεση σύνδεση με την προσφορά της Θεοτόκου για τη σωτηρία μας.
Οι Χριστιανοί βιώνουν την εμπειρία ότι η αειπάρθενος Μαριάμ συνέβαλε, με την αγνότητα και την υπακοή στο θέλημα του Θεού, στη λύτρωση ολόκληρου του ανθρωπίνου γένους με την εκούσια θυσία του Θεανθρώπου Υιού της.
Αισθανόμαστε την ευλογία και συμπαράστασή της να παραμένει σταθερή και μετά την αναχώρησή της από τα επίγεια ως μητέρα της Ζωής, δηλ. του Ζωοδότου Χριστού.
Νοερά εισερχόμαστε ευλαβείς προσκυνητές στη χάρη της Παναγίας του Χάρου, στους ακριτικούς Λειψούς, μεταξύ των αιγαιοπελαγίτικων νησιών Πάτμου, Λέρου, Αγαθονησίου και Φαρμακονησίου.
Ο Άγιος Ειρηναίος, επίσκοπος Λουγδούνου (σημερινής Λυών) της Γαλλίας, που τιμούμε σήμερα, έζησε τον 2ο αιώνα, επί Μάρκου Αυρηλίου. Διετέλεσε μαθητής του Αγίου Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου επισκόπου Σμύρνης, διαδέχθηκε τους Αποστόλους και αναδείχθηκε Επίσκοπος στην Ευρώπη.
Ο Ειρηναίος είναι μεγάλος Πατέρας και Διδάσκαλος της Εκκλησίας. Συνέγραψε θεολογικά κείμενα, κυρίως δογματικά και αντιαιρετικά, με τα οποία στήριξε ποιμαντικά πολλούς χριστιανούς και τους έσωσε από τις πλάνες των διάφορων αιρέσεων.
Αποκεφαλίστηκε από τον αυτοκράτορα Σεβήρο, το 202 μ.Χ., λαμβάνοντας το τιμημένο στεφάνι του μαρτυρίου και παραμένοντας πιστός στην Ορθόδοξη πίστη, ως αυθεντικός Επίσκοπος, ο οποίος θυσιάζεται για τη λογική του ποίμνη.
Το θεολογικό έργο του Ειρηναίου έγινε η βάση και πηγή άντλησης όλων των μεταγενεστέρων Πατέρων και Διδασκάλων της Εκκλησίας, όπως ο Επιφάνιος Κύπρου στο αντιαιρετικό «Πανάριον». Ο θησαυρός αυτός των εκκλησιαστικών συγγραφέων παραμένει διαχρονικά σταθερή αξία στην παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας του πως θα πρέπει με διάκριση να ερμηνεύεται το δόγμα, πέρα από πρόσκαιρες και πρόχειρες επιδιώξεις και ακρότητες.
Καλούμαστε μέσα από την Κοίμηση της Θεοτόκου να βιώνουμε το διαρκές θαύμα του Θεού στο πρόσωπό της. Ζει μετά τον θάνατο, σώζει πάντοτε τους πιστούς ανθρώπους που αποτελούν την κληρονομία της
Του
Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου