Πρώτη μέρα στο σχολειό

 

Τόση βιάση και σπουδή;

Για πού πας, καλό παιδί;

Κίνησες νωρίς-νωρίς

και τρεχάτος προχωρείς;

 

Στάσου δα να διασκεδάσεις

με τις ομορφιές της Πλάσης!

Κόψε απ’ τα περβόλια πάλι

του χινόπωρου τα κάλλη!"

 

"Να σταθώ; Δεν ευκαιρώ,

γιατί πάω στο φτερό.

Και που πάω, να στο πω;

Στο σχολειό μου π’ αγαπώ!

 

Άνοιξε για πρώτη μέρα.

Βλέπεις τα παιδιά εκεί πέρα;

Έχουν μόνα τους ταιριάξει

χωριστά κάθε μια τάξη".

 

"Είσαι, βλέπω, μαθητής.

Μα στον ώμο τι κρατείς,

που με τη ματιά την πρώτη

σ’ έκαμα για στρατιώτη;"

 

"Είναι τ’ άρματα μου αυτά,

τ’ ακριβά τ’ αγαπητά:

Το κοντύλι μου κι η πλάκα,

το βιβλίο μου στη σάκα.

 

Κι έλα πια να σε χαρώ,

με ρωτάς κι αργοπορώ...

Είναι η ώρα περασμένη,

άκου, ο κώδωνας σημαίνει

 

Τέλος Άγρας

 
Ο Τέλλος Άγρας, φιλολογικό ψευδώνυμο του Ευάγγελου Ιωάννου, γεννήθηκε στην Καλαμπάκα το 1899. Από παιδί αγαπούσε τα γράμματα και άρχισε να γράφει σε πολύ νεαρή ηλικία στο περιοδικό «Η Διάπλασις των Παίδων», όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά μόλις έντεκα ετών.
Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε αρχικά στο Υπουργείο Γεωργίας. Από το 1927 μέχρι τον θάνατό του υπηρέτησε στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Παράλληλα, αφιερώθηκε στην ποίηση, τη μετάφραση, τη δοκιμιογραφία και τη λογοτεχνική κριτική.
Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από ευαισθησία, λυρισμό και εσωτερικότητα. Με τη γραφή του αποτύπωσε την ατμόσφαιρα της Αθήνας του Μεσοπολέμου, αλλά και τις λεπτές συγκινήσεις της καθημερινής ζωής. Θεωρείται ένας από τους σημαντικούς ποιητές της γενιάς του.
Η ζωή του τελείωσε πρόωρα και τραγικά. Τον Οκτώβριο του 1944, τις τελευταίες ημέρες της Κατοχής, τραυματίστηκε από αδέσποτη σφαίρα. Το τραύμα επιπλοκάστηκε και, ύστερα από περίπου έναν μήνα, ο ποιητής πέθανε στην Αθήνα, στις 12 Νοεμβρίου 1944, σε ηλικία μόλις 45 ετών.
Έμεινε, ωστόσο, στη νεοελληνική γραμματεία ως ένας ποιητής με τρυφερή ματιά, βαθιά ευαισθησία και ιδιαίτερη αγάπη για τον κόσμο των παιδιών και των γραμμάτων.