Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026

ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ… ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ! - Μ. Πρωτόκλητου

 

ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ… ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ!

Μ. Πρωτόκλητου

                 Πονᾶμε γιὰ τὸν ἄδικο χαμὸ ἑνὸς σπουδαίου τραγουδιστή. Πονᾶμε γιὰ ἐκεῖνον, ποὺ δὲν χάρηκε στὴ ζωὴ του τὴν ἀγάπη, ὅπως ὁ ἴδιος τὴν ἐννοοῦσε καὶ ἔφυγε πρόωρα. Πονᾶμε γιὰ τὴν πατρική του οἰκογένεια, ποὺ  βιώνει τὸ μαρτύριο τοῦ πόνου γιὰ τὸν θάνατό του, ἂν καὶ προσπάθησε μὲ τὴν δική της ἀγάπη  νὰ τὸν προστατεύσει. Πονᾶμε γιὰ τὰ παραϊατρικὰ ἐπαγγέλματα, ποὺ ἀνθίζουν καὶ πλουτίζουν στὴ χώρα μας.

                             Ὅμως ἔχουμε διδαχθεῖ:

                1.Πόσο εὔκολα πεθαίνουμε, γιὰ νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι; Πεθαίνουμε ἀπὸ ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στὴ δημόσια περιθάλψη; Ἀπὸ ἔλλειψη αἰσιοδοξίας καὶ ἐλπίδας στὴν προσωπική μας ζωή; Ἀπὸ ἔλλειψη προσοχῆς καὶ φρόνησης γιὰ τὶς ἐπιλογές μας  στὸ θέμα τῆς πολύτιμης ὑγείας μας; Πράγματι. Εὐθύνονται οἱ ἀσυνείδητοι γιατροὶ ποὺ ἀσύστολα ἐξαπατοῦν. Οἱ ἀσθενεῖς ὅμως  δὲν ἔχουμε εὐθύνη; Πῶς νιώθουμε ἀσφαλεῖς στὰ ἰατρεῖα τους καὶ στὰ χέρια τους;  Στὴν ἐποχὴ τῆς πληροφόρησης πῶς μᾶς ξεφεύγει… τὸ ποιόν τους;  Γιατί τέτοια ἀνεπίτρεπτη ἀφέλεια καὶ ἀμέλεια;

                  2.Τί ὡραῖο παράδειγμα γιὰ ὄποον φεύγει νὰ ξεχειλίζει γι αὐτόν ἡ ἀγάπη τοῦ κόσμου καὶ νὰ προβάλλεται ἡ παιδική του καρδιά καὶ ἡ  ἀθόρυβη  φιλανθρωπία του; Ἀλλὰ καὶ τί σπουδαία ἀφορμὴ νὰ ἀναλογισθοῦμε τὰ ὅρια ποὺ βάζουμε στὸν ἑαυτό μας. Τὰ ὅρια εἶναι τὰ φρένα ποὺ μᾶς συγκρατοῦν ἀπὸ τὸν κατήφορο τῆς κάθε παρεκτροπῆς καὶ μάλιστα τῆς ἠθικῆς. Ὅρια στὴ νύχτα, ὅρια στὴν ψυχαγωγία, ὅρια στὸ ποτό, ὅρια στὴ σπάταλη…, ὅσο γιὰ τὶς οὐσίες ἀπόλυτο στόπ! Συγκροτημένος εἶναι ὁ ἄνθρωπος μὲ καρδιά εὐαίσθητη, σοφὸ μυαλό, ἐνάρετη ζωὴ καὶ ἀγώνα γιὰ τὴν ἁγιότητα. Ἐξάλλου ὁ Κύριος εἶναι ὁ Ὁριοθέτης ἀπὸ τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ ἐμπνέεται ἡ ἐλεύθερη ἐπιλογή μας. Εἶναι ὁ φιλεύσπλαχνος  Πατέρας  μὲ τὴν τέλεια ἀγάπη. Εἶναι Ἐκεῖνος  ποὺ δὲν ξεχνᾶ ποτέ τὰ   παιδιά Του.

           Ἂς εἶναι αἰωνία ἡ μνήμη  καί τοῦ ἀγαπημένου  τραγουδιστῆ στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Θεοῦ, στὴν αἰώνια ζωή!

 

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ      

 Μ. Πρωτόκλητου

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τα όρια έχουν καταργηθεί από όλους μας. Στα λόγια καλοί στις πράξεις τίποτα.

Ανώνυμος είπε...

Γράφετε:
" Οἱ ἀσθενεῖς ὅμως δὲν ἔχουμε εὐθύνη; Πῶς νιώθουμε ἀσφαλεῖς στὰ ἰατρεῖα τους καὶ στὰ χέρια τους; Στὴν ἐποχὴ τῆς πληροφόρησης πῶς μᾶς ξεφεύγει… τὸ ποιόν τους; "
Αγαπητή κα Μ.Π.
Η νομιμότητα λειτουργίας ενός ιατρείου δεν μπορεί να επαφίεται στην κρίση των ασθενών.
Η φράση σας κάνει μια σημαντική λογική μετατόπιση:
Άλλο η ευθύνη του ασθενούς να επιλέξει γιατρό και να αξιολογήσει, όσο μπορεί, τις πληροφορίες που έχει.
Άλλο η ευθύνη της Πολιτείας και των αρμόδιων επαγγελματικών/ελεγκτικών φορέων να διασφαλίζουν ότι ένας γιατρός έχει νόμιμο δικαίωμα να ασκεί το επάγγελμα και ότι ένα ιατρείο λειτουργεί νόμιμα και πληροί τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις.
Ο ασθενής, μάλιστα, βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση: δεν διαθέτει ούτε την τεχνική γνώση ούτε τα μέσα ελέγχου για να διαπιστώσει αν ένα ιατρείο πληροί όλες τις διοικητικές, υγειονομικές και επαγγελματικές προϋποθέσεις.

Όσο για το "ποιόν τους" που γράφετε,
το αν ένας γιατρός είναι καλός, έντιμος ή αξιόπιστος είναι διαφορετικό ζήτημα από το αν είναι νόμιμα αδειοδοτημένος/εγγεγραμμένος και αν το ιατρείο του λειτουργεί σύμφωνα με τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις.

Για τη λειτουργία ιδιωτικού ιατρείου προβλέπεται βεβαίωση νόμιμης λειτουργίας. Το βασικό θεσμικό πλαίσιο περιλαμβάνει το Π.Δ. 84/2001 και τις σχετικές υπουργικές αποφάσεις, μεταξύ των οποίων η Υ3β/Γ.Π./οικ.24948/2012. Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, για παράδειγμα, παραπέμπει σήμερα ρητά σε αυτές τις διατάξεις για τις άδειες λειτουργίας ιδιωτικών φορέων ΠΦΥ.

Μάλιστα, ο ίδιος ο ΙΣΑ αναφέρει ρητά ότι οι Ιατρικοί Σύλλογοι είναι αρμόδιοι για τη χορήγηση της βεβαίωσης νόμιμης λειτουργίας των ιδιωτικών φορέων ΠΦΥ

Δηλαδή, η προσεκτική επιλογή του ασθενούς και ο θεσμικός έλεγχος είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Το ένα δεν υποκαθιστά το άλλο.
Φιλικά,
Κ.Γ.

Ανώνυμος είπε...

Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται