«ΕΞΗΛΘΕΝ Ο ΣΠΕΙΡΩΝ…» - «Κ.Π.»

 

«ΕΞΗΛΘΕΝ Ο ΣΠΕΙΡΩΝ…»

«Κ.Π.»   

   Φθινόπωρο. Καιρὸς τῆς σπορᾶς. Ἡ φύση προετοιμάζεται.Ὀ οὐρανος ρίχνει βροχὴ καὶ τὴν ποτίζει. Ἡ γῆ καθαρίζεται καὶ ὁ γεωργὸς χαρούμενος ὀργώνει, σπέρνει, καλλιεργεῖ τὸν ἀγρό του, μὲ πίστη καὶ ἐλπίδα γιὰ πολλὴ καρποφορία, Θεοῦ θέλοντος. Ἀσταμάτητη ἡ κίνηση αὐτὴ τὴν ἐποχὴ στὰ μικρὰ καὶ μεγάλα χωράφια.Ἡ γεωργία στὰ καλύτερά της , στὶς δόξες της… Ὄμορφες φυσικὲς εἰκόνες, μὲ ποικίλη ἐξωτερικὴ  δράση.

   Αὐτὸ τὸ ὑπέροχο σκηνικὸ διάλεξε ὁ Μέγας Σποριάς, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός.  Ἀγαπημένη ἡ  ὑπέροχη παραβολὴ τοῦ Σπορέως, διότι ἡ ψυχὴ μας ἐνθουσιάζεται ἀπὸ τὴ σπορὰ τῆς γῆς καὶ καλεῖ τὸν Σποριᾶ τοῦ Θείου Λόγου: Ἰδοὺ ἐγώ Κύριε! Ἰδοὺ ὁ ἀγρός μου! Κύριε, δικὸς Σου εἶναι ὁ ἀγρὸς τῆς καρδιᾶς μου, ἀνάλαβε τὴν καλλιέργειά του, διότι ταλαιπωρεῖται ἀπὸ τὴν ξηρασία τοῦ κακοῦ. Χρειάζεται τὴν σπορά Σου «ἴνα πλεΊονα καρπὸν φέρη».

  Μὲ αὐτὸν τὸν πόθο  καὶ αὐτὸ τὸ κάλεσμα ἀρχίζει ἡ πνευματικὴ καλλιέργεια τῆς ψυχῆς , ἡ ὁποία καλεῖ τὸν Σποριᾶ:

Νὰ τὴν ὀργώσει βαθιὰ μὲ τὸ ὑνὶ τοῦ θείου λόγου, νὰ ξεριζώσει τὰ ζιζάνια τῆς ἁμαρτίας, νὰ μαλακώσει τὸ χῶμα, νὰ ἀναπτυχθεῖ  ἡ ἀγάπη Του σὲ καθαρὸ πιὰ τοπίο.

Νὰ σπείρει τὴν Ἀλήθεια ποὺ ζωοποιεῖ τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν ἐνεργοποιεῖ γιὰ τὴν καρποφορία τῶν ἀρετῶν.

Νὰ τὴν ποτίζει μὲ τὰ θεῖα νάματα, μὲ τὸ ζῶν ὕδωρ τῆς θείας Χάριτος, γιὰ νὰ μὴν ξεραθεῖ ὁ σπόρος καὶ χαθεῖ, ἀλλὰ νὰ βλασταίνει καὶ νὰ καρποφορεῖ.

Νὰ τὴν προστατεύει καὶ νὰ τὴν διαφυλάττει ἀπὸ ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικοὺς πειρασμούς, ὥστε νὰ ὁλοκληρωθεῖ ὁ σκοπὸς τῆς καλλιέργειάς της.

Καὶ ὁ καθένας ἀπὸ μᾶς νὰ ἐργάζεται καὶ νὰ ἀγωνίζεται πρόθυμα καὶ συνετά, νὰ ἀξιοποιεῖ πνευματικὲς εὐκαιρίες, νὰ μελετᾶ, νὰ προσεύχεται, νὰ προσέχει, νὰ ζεῖ μὲ μυστηριακὴ καὶ ἐκλησιαστικη ζωή.

      Ξεκινάει καὶ ἐφέτος μία εὐλογημένη εὐκαιρία. Ἂς πεῖ ὁ καθένας μας «πρόσεχε σεαυτῶ», ἅρπαξε τὴν δωρεὰ γιὰ νὰ ἀπολαύσεις τὴν πλούσια σοδειὰ τῶν κόπων σου, μέ τοῦ Χριστοῦ τήν εὐλογία.

Σᾶς εὐχαριστοῦμε 

«Κ.Π.»