Χθες το βράδυ συνάντησα τον Σπήλιο, τον έχω δει στον
δρόμο κάποιες φορές. Μετά από καιρό είδα και τον Νίκο, ο οποίος τράβηξε σε «ανάμνηση
και την φωτογραφία. Τον λίγο χρόνο που κυκλοφορώ στην Πάτρα αναλογίζομαι «..όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν» ή «τίποτα
δε ζει παντοτινά..». Είναι μια κοινή παραδοχή, ένας κοινός τόπος, ένας τρόπος
να χρυσώνεις το χάπι μιας μοναξιάς μιας αποκοπής από το παρελθόν. Να δίνεις μια
εξήγηση στον εαυτό σου για το ότι τελικά και οι φιλίες τελειώνουν, «όπως όλα τα
ωραία»....
Χάρηκα που τους είδα προτού φύγω…
Α.Κ.Κ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου