«Η Ανάστασις,
φύσεως εστιν
επανόρθωσις».
Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας
Κυριακή 4 Απριλίου 2010
«και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος»
Στο Α΄ Δημοτικό Κοιμητήριο Πατρών πριν την Ανάσταση."και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος"
. Ο,τι είναι φτιαγμένο για τον Χριστό, δεν πεθαίνει - Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!Και επειδή ανέστη ο Χριστός, δεν ζητείται πλέον ελπίς, αλλά υπάρχει ελπίς! Δεν μας λείπει το φως, αλλά τα «πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια»! Δεν είναι άπιαστο ζητούμενο η χαρά, διότι «χαράς τα πάντα πεπλήρωται, της Αναστάσεως την πείραν ειληφοτα»!
Αυτήν την ελπίδα κι’ αυτή τη χαρά δε δοκιμάζετε και σεις σήμερα που γιορτάζουμε Πάσχα Κυρίου Πάσχα; Αυτό το φως δε νοιώθετε να σας περιβάλλη αυτήν την κλητην και αγίαν ημέραν;
Και μάλιστα εδώ, στη Βασιλίδα των πόλεων, που καλώς την διαλέξατε για τις πασχαλινές διακοπές σας.
Εδώ στο Φανάρι, όπου θα βεβαιωθήτε πειστικώτατα ότι ο Σταυρός και η Ανάστασις είναι οι δυο όψεις του ιδίου νομίσματος. Στο Φανάρι, που είναι συγχρόνως μικρό και μεγάλο –τόσο μεγάλο που να χωρή όλη την οικουμένη, γιατί μέσα στην οικουμενικότητα ενυπάρχει η αγάπη και ο σεβασμός της διαφορετικότητος του αλλού, του συγγενούς και πλησίον μας, αλλά και του ξένου και μακρυνού. Του κάθε ανθρώπου.
Αυτήν την ελπίδα κι’ αυτή τη χαρά δε δοκιμάζετε και σεις σήμερα που γιορτάζουμε Πάσχα Κυρίου Πάσχα; Αυτό το φως δε νοιώθετε να σας περιβάλλη αυτήν την κλητην και αγίαν ημέραν;
Και μάλιστα εδώ, στη Βασιλίδα των πόλεων, που καλώς την διαλέξατε για τις πασχαλινές διακοπές σας.
Εδώ στο Φανάρι, όπου θα βεβαιωθήτε πειστικώτατα ότι ο Σταυρός και η Ανάστασις είναι οι δυο όψεις του ιδίου νομίσματος. Στο Φανάρι, που είναι συγχρόνως μικρό και μεγάλο –τόσο μεγάλο που να χωρή όλη την οικουμένη, γιατί μέσα στην οικουμενικότητα ενυπάρχει η αγάπη και ο σεβασμός της διαφορετικότητος του αλλού, του συγγενούς και πλησίον μας, αλλά και του ξένου και μακρυνού. Του κάθε ανθρώπου.
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Χριστός ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασι
ζωήν χαρισάμενος
Αναστάσιμο Μήνυμα Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου
Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,Χριστός ανέστη!Ευφρόσυνος και φωτεινή ανέτειλε και πάλιν η αγία ημέρα του Πάσχα και σκορπίζει χαράν, παρηγορίαν, αγαλλίασιν και βεβαίαν ελπίδα ζωής εις όλους τους πιστούς, παρά την επικρατούσαν ανά τον κόσμον βαρείαν ατμόσφαιραν εξ αιτίας της πολυδιαστάτου κρίσεως, με όλας τας γνωστάς οδυνηράς επιπτώσεις της εις τον καθημερινόν βίον της ανθρωπότητος.Ανέστη εκ του Τάφου ο Χριστός, ο Θεάνθρωπος, και μαζί Του ανέστη ο άνθρωπος! Η καταδυναστεία του θανάτου αποτελεί παρελθόν. Η απελπισία της αιχμαλωσίας του άδου παρήλθεν ανεπιστρεπτί. Ο μόνος Ισχυρός και Χορηγός της ζωής, αφού ανέλαβεν εθελουσίως δια της Ενσαρκώσεώς Του όλην την δυστυχίαν της φύσεώς μας και το ίδιον το κεφάλαιόν της, τον θάνατον, ήδη «τον άδην ενέκρωσε τη αστραπή της Θεότητος» και εχάρισεν εις τον άνθρωπον ζωήν και «περισσόν» ζωής.Αναστάσιμο Μήνυμα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου
Τέκνα και αδελφοί μου εν Χριστώ αγαπημένοι,
Χριστός Ανέστη!!
Το ανέσπερο φως της Αναστάσεως φωταγωγεί σήμερα την Οικουμένη. «Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια».
Οι δυνάμεις της φθοράς και οι εργάτες της ανομίας έχασαν την πολυτέλεια των σκοτεινών ορμητηρίων τους. Η αλήθεια νίκησε το ψέμα και ο θάνατος έχασε την εξουσία του. «Που σου θάνατε το κέντρον;» «που σου θάνατε το νίκος;» δικαιούται να ρωτά με υπερηφάνεια και ο ταπεινότερος των ανθρώπων.
Οι πανηγυρισμοί για την «εορτή των εορτών»∙ Η χαρά της «πανηγύρεως των πανηγύρεων»∙ Το ευλογημένο Πάσχα που θριαμβευτικά εορτάζει η απανταχού της γης Χριστιανοσύνη γεμίζει τις καρδιές μας με ελπίδα και δύναμη. Το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού νοηματοδοτεί τη ζωή μας κάνοντας ορατή και βέβαιη την προοπτική της «άλλης βιοτής της αιωνίου».
Χριστός Ανέστη!!
Το ανέσπερο φως της Αναστάσεως φωταγωγεί σήμερα την Οικουμένη. «Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια».
Οι δυνάμεις της φθοράς και οι εργάτες της ανομίας έχασαν την πολυτέλεια των σκοτεινών ορμητηρίων τους. Η αλήθεια νίκησε το ψέμα και ο θάνατος έχασε την εξουσία του. «Που σου θάνατε το κέντρον;» «που σου θάνατε το νίκος;» δικαιούται να ρωτά με υπερηφάνεια και ο ταπεινότερος των ανθρώπων.
Οι πανηγυρισμοί για την «εορτή των εορτών»∙ Η χαρά της «πανηγύρεως των πανηγύρεων»∙ Το ευλογημένο Πάσχα που θριαμβευτικά εορτάζει η απανταχού της γης Χριστιανοσύνη γεμίζει τις καρδιές μας με ελπίδα και δύναμη. Το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού νοηματοδοτεί τη ζωή μας κάνοντας ορατή και βέβαιη την προοπτική της «άλλης βιοτής της αιωνίου».
Αναστάσιμο Μήνυμα Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κ. Ανδρέα
Αγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !-Α-
Η Μεγάλη Παρασκευή, η ημέρα αυτή των πόνων, των δακρύων και της μεγάλης οδύνης, είναι πλέον παρελθόν. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, αφού άφησε φωνή μεγάλη επί του σταυρού λέγοντας " τετέλεσται, και κλίνας την κεφαλήν παρέδωκε το πνεύμα" (Ιωάν. ιθ 30), ενταφιάσθηκε μετά από λίγο στο «καινόν», δηλαδή στο καινούργιο και αχρησιμοποίητο, μέχρι τότε, μνημείο του Ιωσήφ του από Αριμαθαίας.
Όμως, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, δεδηλωμένοι εχθροί του Χριστού, δεν ησύχασαν. Την επόμενη ημέρα, το Σάββατο, παρ' ότι ήταν απόλυτη αργία και, μάλιστα, εωρταζόταν το εβραϊκό πάσχα, έσπευσαν στον Πιλάτο και εζήτησαν φρουρά για τον τάφο, φοβούμενοι μήπως το νεκρό σώμα του Ιησού κλαπή από τους μαθητές Του. Και πραγματικά ! Ετοποθέτησαν την φρουρά, έβαλαν επάνω στην ταφόπλακα τις σφραγίδες τους κι' έφυγαν ήσυχοι και ικανοποιημένοι, ότι, επί τέλους, είχαν απαλλαγή μια για πάντα από τον μισητό εχθρό τους.
Η Μεγάλη Παρασκευή, η ημέρα αυτή των πόνων, των δακρύων και της μεγάλης οδύνης, είναι πλέον παρελθόν. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, αφού άφησε φωνή μεγάλη επί του σταυρού λέγοντας " τετέλεσται, και κλίνας την κεφαλήν παρέδωκε το πνεύμα" (Ιωάν. ιθ 30), ενταφιάσθηκε μετά από λίγο στο «καινόν», δηλαδή στο καινούργιο και αχρησιμοποίητο, μέχρι τότε, μνημείο του Ιωσήφ του από Αριμαθαίας.
Όμως, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, δεδηλωμένοι εχθροί του Χριστού, δεν ησύχασαν. Την επόμενη ημέρα, το Σάββατο, παρ' ότι ήταν απόλυτη αργία και, μάλιστα, εωρταζόταν το εβραϊκό πάσχα, έσπευσαν στον Πιλάτο και εζήτησαν φρουρά για τον τάφο, φοβούμενοι μήπως το νεκρό σώμα του Ιησού κλαπή από τους μαθητές Του. Και πραγματικά ! Ετοποθέτησαν την φρουρά, έβαλαν επάνω στην ταφόπλακα τις σφραγίδες τους κι' έφυγαν ήσυχοι και ικανοποιημένοι, ότι, επί τέλους, είχαν απαλλαγή μια για πάντα από τον μισητό εχθρό τους.
Αναστάσιμο Μήνυμα Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου
Παιδιά μου εὐλογημένα,
Μέσα στόν ὠκεανό τῆς σύγχρονης πολυκύμαντης ζωῆς, καί στό βαθύ πνευματικό σκοτάδι πού καλύπτει τόν σύγχρονο κόσμο, ἀνέτειλε καί πάλι τό ἀνέσπερο Φῶς τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Τά μάτια καί οἱ καρδιές ἀπετίναξαν τόν φόβο τῆς φρικτῆς νυκτός, πού τήν συνέθεταν ἡ μοναξιά, ἡ ὀδύνη καί ἡ ἀπελπισία καί ἤδη μέσα στούς ὁλόφωτους Ναούς τῆς Ὀρθοδοξίας, βιώνουν τό ἄφατο μεγαλεῖο τῆς ἀγάπης τοῦ Σαρκί Παθόντος καί ἐκ Τάφου Ἀνατείλαντος Κυρίου.
Τά Χριστοφόρα πλήθη τῶν ἀνθρώπων γίνονται μαζί μέ τίς Μυροφόρες Γυναῖκες καί τούς Ἁγίους Ἀποστόλους, κήρυκες τῆς ἀδιαμφισβήτητης ἀλήθειας, ὅτι κατελύθη τό κράτος τοῦ θανάτου καί ὁ ἅδης ἐπικράνθη καί κατηργήθη.
Μικροί καί μεγάλοι, ἄνδρες καί γυναῖκες, πλούσιοι καί πένητες καί ἄνθρωποι κάθε φυλῆς, ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει ἐναγκαλίζονται καί κατασπάζονται ἀλλήλους, διότι οἱ χρόνιοι τοῦ μίσους ἐλύθησαν δεσμοί. «Ἀναστάσεως ἡμέρα καί ἀλλήλους περιπτυξώμεθα..... Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει...» (Δοξαστικόν τῆς Ἑορτῆς)
Μέσα στόν ὠκεανό τῆς σύγχρονης πολυκύμαντης ζωῆς, καί στό βαθύ πνευματικό σκοτάδι πού καλύπτει τόν σύγχρονο κόσμο, ἀνέτειλε καί πάλι τό ἀνέσπερο Φῶς τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Τά μάτια καί οἱ καρδιές ἀπετίναξαν τόν φόβο τῆς φρικτῆς νυκτός, πού τήν συνέθεταν ἡ μοναξιά, ἡ ὀδύνη καί ἡ ἀπελπισία καί ἤδη μέσα στούς ὁλόφωτους Ναούς τῆς Ὀρθοδοξίας, βιώνουν τό ἄφατο μεγαλεῖο τῆς ἀγάπης τοῦ Σαρκί Παθόντος καί ἐκ Τάφου Ἀνατείλαντος Κυρίου.
Τά Χριστοφόρα πλήθη τῶν ἀνθρώπων γίνονται μαζί μέ τίς Μυροφόρες Γυναῖκες καί τούς Ἁγίους Ἀποστόλους, κήρυκες τῆς ἀδιαμφισβήτητης ἀλήθειας, ὅτι κατελύθη τό κράτος τοῦ θανάτου καί ὁ ἅδης ἐπικράνθη καί κατηργήθη.
Μικροί καί μεγάλοι, ἄνδρες καί γυναῖκες, πλούσιοι καί πένητες καί ἄνθρωποι κάθε φυλῆς, ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει ἐναγκαλίζονται καί κατασπάζονται ἀλλήλους, διότι οἱ χρόνιοι τοῦ μίσους ἐλύθησαν δεσμοί. «Ἀναστάσεως ἡμέρα καί ἀλλήλους περιπτυξώμεθα..... Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει...» (Δοξαστικόν τῆς Ἑορτῆς)
Σιγησάτω πᾶσα σάρξ βροτεία
Τροπάριον Ἦχος πλ. α'
Σιγησάτω πᾶσα σάρξ βροτεία, καὶ στήτω μετὰ φόβου καὶ τρόμου, καὶ μηδὲν γήϊνον ἐν ἑαυτῇ λογιζέσθω· ὁ γὰρ Βασιλευς τῶν βασιλευόντων, καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων, προσέρχεται σφαγιασθῆναι, καὶ δοθῆναι εἰς βρῶσιν τοῖς πιστοῖς· προηγοῦνται δὲ τούτου, οἱ χοροὶ τῶν Ἀγγέλων, μετὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας, τὰ πολυόμματα Χερουβίμ, καὶ τὰ ἑξαπτέρυγα Σεραφίμ, τὰς ὄψεις καλύπτοντα, καὶ βοῶντα τὸν ὕμνον· Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα.
Χριστός, ο πραγματικός ιατρός των ανθρώπων - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
Ο Χριστός, ο πραγματικός ιατρός των ανθρώπων, με τα όμοια ιατρικά φάρμακα θεραπεύει τις όμοιες ασθένειες. Με την πτωχεία Του ιατρεύει την πτωχεία του Αδάμ, με την δική Του ύβρη, την ύβρη εκείνου, με τον θάνατό Του θεραπεύει τον θάνατο του Αδάμ και με την δική Του ταφή θεραπεύει την ταφή του προπάτορος. Ακόμη, επειδή ο Αδάμ κατέβηκε στον Άδη, ο Χριστός πήγε μέχρις εκεί για να τον ελευθερώσει.
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης
Το Μεγάλο Σάββατο με συγκίνηση και ελπίδα - π. Αλέξανδρος Σμέμαν
Το σκότος και η θλίψη της Μεγάλης Παρασκευής είναι για μας κάτι το πραγματικό, ζωντανό και σύγχρονο· μπορούμε να κλαίμε κάτω από τον Σταυρό και να δοκιμάζουμε το καθετί που έλαβε χώρα σ’ αυτόν τον θρίαμβο του κακού, της δολιότητας, της δειλίας, της προδοσίας· μπορούμε να αντικρύζουμε το ζωοδόχο Τάφο το Μέγα Σάββατο με συγκίνηση και ελπίδα. Κι έτσι μπορούμε κάθε χρόνο να γιορτάζουμε το Πάσχα, την Ανάσταση. Επειδή το Πάσχα δεν είναι η ανάμνηση ενός γεγονότος του παρελθόντος. Είναι η πραγματική και χαρμόσυνη συνάντηση μ’ Αυτόν, που οι καρδιές μας Τον είχαν γνωρίσει και Τον είχαν συναντήσει από καιρό, ως ζωή και φως.
Πρωτοπρεσβύτερος Αλέξανδρος Σμέμαν
Παρασκευή 2 Απριλίου 2010
Η ζωή εν τάφω...
Η ζωή εν τάφω κατετέθης, Χριστέ,και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σήν.
Ανυμνούμεν Λόγε, σε τον πάντων Θεόν,
συν Πατρί και τω Αγίω σου Πνεύματι
και δοξάζομεν την θείαν σου Ταφήν.
Τι το ορώμενον θέαμα;
Τί τὸ ὁρώμενον θέαμα; τίς ἡ παροῦσα κατάπαυσις; Ὁ Βασιλεὺς τῶν αἰώνων, τὴν διὰ πάθους τελέσας οἰκονομίαν, ἐν τάφῳ σαββατίζει, καινὸν ἡμῖν παρέχων σαββατισμόν. Αὐτῷ βοήσωμεν· Ἀνάστα ὁ Θεὸς κρίνων τὴν γῆν, ὅτι σὺ βασιλεύεις εἰς τοὺς αἰῶνας, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ μέγα ἔλεος.
Πέθανε, για να γίνωμε εμείς θεοί -Μέγας Αθανάσιος
Κατέβηκε από τον Ουρανό, για να προετοιμάσει την άνοδο σ’ αυτόν. Έγινε άνθρωπος και πέθανε, για να γίνωμε εμείς θεοί. Σταυρώθηκε, για να μας εξαγόραση από την κατάρα και για να κληρονομήσουμε την ευλογία. Με τα παθήματα Αυτός δεν εβλέπτετο καθόλου, αλλά έδιδε χαρίσματα στους ανθρώπους .
Μέγας Αθανάσιος
Μεγάλη Παρασκευή: Ο Σταυρός - π. Αλέξανδρος Σμέμαν
Από το φως της Μεγάλης Πέμπτης – με το Μυστικό Δείπνο: την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας – μπαίνουμε στο σκοτάδι της Μεγάλης Παρασκευής, στην ημέρα δηλαδή του Πάθους του Κυρίου, του Θανάτου και της Ταφής Του.Στην πρώτη Εκκλησία αυτή η ημέρα, η Μεγάλη Παρασκευή, ονομαζόταν «Πάσχα του Σταυρού». Πραγματικά, αυτή η ημέρα, είναι η αρχή της Διάβασης, του Περάσματος, του οποίου το βαθύτερο νόημα θα μάς αποκαλυφθεί σιγά – σιγά, πρώτα στη θαυμαστή ησυχία του Μεγάλου και Ευλογημένου Σαββάτου και ύστερα, στη χαρά της Αναστάσιμης Ημέρας. Ας δούμε πρώτα τι είναι αυτό το Σκοτάδι. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι το σκοτάδι της Μεγάλης Παρασκευής δεν είναι απλά και μόνο συμβολικό ή αντικείμενο ανάμνησης. Πολύ συχνά, όταν συμμετέχουμε στις όμορφες και κατανυκτικές ακολουθίες αυτής της ημέρας, νιώθουμε την επιβλητική θλίψη που τις διακατέχει, αλλά ταυτόχρονα βιώνουμε και κάποιο αίσθημα αυτοθαυμασμού και αυτοδικαίωσης. Πριν από δυο χιλιάδες χρόνια κάποιοι «κακοί» άνθρωποι θανάτωσαν το Χριστό. Σήμερα εμείς, οι «καλοί» Χριστιανοί, στολίζουμε πολυτελείς Τάφους στις Εκκλησίες μας! Δεν είναι αυτό τρανό σημάδι της καλοσύνης μας;... Ναι, αλλά η Μεγάλη Παρασκευή δεν ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με το παρελθόν. Δεν είναι μια απλή ανάμνηση γεγονότων, αλλά είναι ημέρα που αποκαλύπτεται η Αμαρτία και το Κακό, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία μάς καλεί ν’ αναγνωρίσουμε την τραγική πραγματικότητά τους και τη δύναμή τους στον «κόσμο τούτο». Γιατί η Αμαρτία και το Κακό δεν εξαφανίστηκαν, αλλά, αντίθετα, αποτελούν ακόμα το βασικό νόμο του κόσμου και της ζωής μας. Αλλά μήπως και μεις, οι αυτοκαλούμενοι Χριστιανοί, συχνά δεν έχουμε τη λογική του κακού που είχαν οι Αρχιερείς των Εβραίων, ο Πόντιος Πιλάτος, οι Ρωμαίοι στρατιώτες και όλο εκείνο το πλήθος που μισούσε, βασάνιζε και φόνευε τον Χριστό;
Σήμερα έγινε ο θάνατος του θανάτου…. - Επίσκοπος Εμέσης Ευσέβιος
Σήμερα έγινε ο θάνατος του θανάτου….
Σήμερα έγινε η αρχή της ζωής και το τρόπαιο της νίκης κατά του αντιπάλου.
Επίσκοπος Εμέσης Ευσέβιος
Πέμπτη 1 Απριλίου 2010
Μεγάλη Πέμπτη 2010 εις Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Πατρών
Μεγάλη Πέμπτη 2010 εις Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Πατρών
«ΠΡΩΤΗ Τ’ ΑΠΡΙΛΗ ΣΗΜΕΡΑ» - Μιχαήλ Μιχαηλίδη
Κάθε ιδιαίτερος χώρος της πατρίδας μας έχει και τη δική του εθνική επέτειο. Έχει τις δικές του χαρές· τους δικούς του θριάμβους· τις δικές του δόξες. Η τρισένδοξη γαλανόλευκη περήφανα κυματίζει στους αιθέρες.
Σκιρτούν κι’ αγάλλονται οι ψυχές.
Η 1η τ’ Απρίλη χαράχτηκε για πάντα στις καρδιές των Ελλήνων της Κύπρου. Είναι η τελευταία εποποιΐα του Έθνους. Η στερνή μάχη που δόθηκε σε βουνά και κάμπους, σε σπηλιές και αχυρώνες, σε χωριά και πολιτείες, με πέτρες και φυλλάδια, και με κάτι παλιά όπλα.
Το σύνθημα το έδωσε ο Αρχηγός Γεώργιος Γρίβας (Διγενής)· «Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ».. Έλληνες, όπου και αν βρίσκεστε, ακούσατε την φωνή μας· ΕΜΠΡΟΣ! ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΣ».
Και το ξεκίνημα έγινε.
«Πρώτη τα’ Απρίλη σήμερα·
χαρείτε σκλαβωμένοι.
Μ’ ένα στεφάνι αμάραντο
η λευτεριά προσμένει.
Και το ξεκίνημα δεν έγινε μονάχα με την πρώτη ιστορική προκήρυξη του Διγενή, που κυκλοφόρησε σε κάθε γωνιά της μεγαλονήσου, αλλά προ πάντων με τις εκρήξεις σε προσχεδιασμένους βρετανικούς στόχους.
Ναι. Δεν ήτανε ψέματα! Πάνε τα ψέματα της Πρωταπριλιάς. Τώρα στην «Κύπρο την αέρινη, τη μακαρία τη γη» (Παλαμάς), τη χιλιοβασανισμένη, η λευτεριά χαρούμενη σιγοπροβάλλει.
Σκιρτούν κι’ αγάλλονται οι ψυχές.
Η 1η τ’ Απρίλη χαράχτηκε για πάντα στις καρδιές των Ελλήνων της Κύπρου. Είναι η τελευταία εποποιΐα του Έθνους. Η στερνή μάχη που δόθηκε σε βουνά και κάμπους, σε σπηλιές και αχυρώνες, σε χωριά και πολιτείες, με πέτρες και φυλλάδια, και με κάτι παλιά όπλα.
Το σύνθημα το έδωσε ο Αρχηγός Γεώργιος Γρίβας (Διγενής)· «Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ».. Έλληνες, όπου και αν βρίσκεστε, ακούσατε την φωνή μας· ΕΜΠΡΟΣ! ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΣ».
Και το ξεκίνημα έγινε.
«Πρώτη τα’ Απρίλη σήμερα·
χαρείτε σκλαβωμένοι.
Μ’ ένα στεφάνι αμάραντο
η λευτεριά προσμένει.
Και το ξεκίνημα δεν έγινε μονάχα με την πρώτη ιστορική προκήρυξη του Διγενή, που κυκλοφόρησε σε κάθε γωνιά της μεγαλονήσου, αλλά προ πάντων με τις εκρήξεις σε προσχεδιασμένους βρετανικούς στόχους.
Ναι. Δεν ήτανε ψέματα! Πάνε τα ψέματα της Πρωταπριλιάς. Τώρα στην «Κύπρο την αέρινη, τη μακαρία τη γη» (Παλαμάς), τη χιλιοβασανισμένη, η λευτεριά χαρούμενη σιγοπροβάλλει.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)