Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,
-Α-
Στὰ δίσεκτα χρόνια
τῆς τουρκικῆς τυραννίας, ποὺ κράτησε τετρακόσια (400) ὁλόκληρα χρόνια γιὰ τὴν
νότιο Ἑλλάδα, καὶ πεντακόσια (500) γιὰ τὴν ὑπόλοιπη Χώρα, ἔχουμε τὴν στρατιὰ τῶν
Νεομαρτύρων, ποὺ λάμπρυναν τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Οἱ Νεομάρτυρες, νέοι κυρίως
στὴν ἡλικία, διακρίνονται σὲ τρεῖς κατηγορίες : Ἡ πρώτη περιελάμβανε ὅσους δὲν
ἤθελαν μὲ κανένα τρόπο νὰ ἀρνηθοῦν τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη, προτιμῶντας νὰ
μαρτυρήσουν γιὰ τὸν Χριστό. Ἡ δεύτερη περιελάμβανε κάποιους χριστιανοὺς ποὺ γιὰ
διαφόρους λόγους εἶχαν ἀλλαξοπιστήσει, εἶχαν γίνει, δηλαδή, μουσουλμάνοι. Σὲ
κάποια στιγμή, ὅμως, μετάνοιωσαν καὶ ξαναγύρισαν στὴν Ἐκκλησία, πληρώνοντας,
ἔτσι, μὲ τὴν ζωή τους τὴν ἡρωϊκή τους αὐτὴ ἀπόφαση. Καί, τέλος, στὴν τρίτη
κατηγορία ἀνῆκαν ὅσοι γεννήθηκαν Τοῦρκοι καὶ μουσουλμάνοι, ἀλλὰ ὅταν γνώρισαν
τὸν Χριστὸ ἀπαρνήθηκαν τὸν Μωάμεθ καὶ τὴν ψεύτικη θρησκεία του.





















