Ποιμαντική φροντίδα σε ημέρες πανδημίας
Ασύνετο ρίσκο ή θεϊκό βάλσαμο;
Πρωτοπρεσβυτέρου Χριστοφόρου
Χρόνη
Κληρικού Ι.Μ. Αιτωλίας κ΄
Ακαρνανίας
(Δρ. Θεολογίας-Μ.Α. Φιλοσοφίας)
1
Φαίνεται
ότι η παγκόσμια επιδημία του κορωνοϊού, μετά το αρχικό κύμα εξάπλωσης, επανέρχεται
θριαμβευτικά για το δεύτερο ημίχρονο του αγώνα της, απέναντι στο ανθρώπινο
είδος. Δεν πρόκειται για κινηματογραφική ταινία τύπου «Παγκόσμιος Πόλεμος Ζ»
(2013) ή «Contagion» (2011) ή «Καραντίνα» (2008) ή «12 Πίθηκοι» (1995) ή «Το
ξέσπασμα» (1995), όπου μετά από δύο ώρες παρακολούθησης, οι επιδημίες που
περιγράφονται θα εξαφανισθούν με το κλείσιμο του Netflix. Μιλάμε για μια πραγματικότητα
που διαρκεί εφτά ημέρες την εβδομάδα και στο διάβα της ξεπροβάλλουν ένα σωρό
βασανιστικά ερωτήματα, που δοκιμάζουν την πίστη ή ενισχύουν την απιστία.
Πολλοί χριστιανοί, ιερείς και λαϊκοί,
γινόμαστε δέκτες πολλών ερωτημάτων ή αποριών από συνανθρώπους μας, παρότι κι
εμείς είναι πιθανό να έχουμε ακριβώς τις ίδιες ανησυχίες:
«γιατί υπάρχει η πανδημία;»,
«γιατί ο Θεός δεν τη σταματάει;»,
«υπάρχει φόβος να κολλήσω στην
εκκλησία»,
«μήπως όλα αυτά είναι ένα ψέμα;»,
«μήπως οι θεωρίες συνομωσίας
είναι αληθινές;»,
