ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΔΥΟ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ - Γιάννη Πεγειώτη

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ  ΔΥΟ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Γιάννη Πεγειώτη

 
Μεγάλη Τρίτη. Ο νυμφίος και το τροπάριο της Κασσιανής. Άμαν εκτύπαν η καμπάνα εσαζούμαστεν για την Εκκλησιάν. Εννα πάμεν εις τον Νυμφίον ελαλούσαν οι νυκοτζυρές. Αντίρρηση καμμία στις γειτονιές. Ήταν που τες περιπτώσεις που οι δρόμοι ούλλοι τζιαι τα παραδρόμια οδηγούσαν εις τες εκκλησιες.
Στο τροπάριο της Κασσιανης μα και στα άλλα ψαλτικά οι μανάδες μας δάκρυζαν. Μια γυναίκα τόλμησε παρά το βάρος της αμαρτίας να αλοίψει τα πόδια του Χριστού με μύρον ακριβόν πολλάκριβον τζιαι να τα σκουπήσει με τα μαλλιά της τα μακρυά τα λυμένα.τους πόδας του Ιησού.
Δεν ήταν λλίον πράμαν να ακούεις πως ο Θεός των τόπων μας ο Χριστός μας εσυγχώραν τζιαι ήτουν τόσον καταδεκτικός. Γεναίτζες της δύσκολής ζωής μες τα τόσα εγυρεύκαν μιαν σταλαμήν ελπίδαν.Τούτην την αγάπην του Πλάστη μας στην όμορφήν την πτωτικήν την εν τολμηρή μετανοία.Μια κοπέλλα μια γυναίκα θαρραλέα.
Άμαν ετέλειωννέν το τροπάριον τζιαι εγένετούν η απόλυση ούλλοι επροσκυνούσαμεν τον Νυμφίον τζιαι τις εικόνες. Επκιάννάμεν το δρόμον για το σπίτιν μα οι γιαγιάες οι θκιάες οι μανάες μας ήτουν νομίζω αλλόσπως όμορφες με μιαν ελπίδαν εις το πρόσωπον. Έτσι νύχταν εν αθθυμούμε να θυμώσαν κανενού στην γειτοννιάν.
Μύρον φέρουσα γυνή ελπίδαν εκόμισεν εις τα χωρία τες κώμες τες γειτονιές μα τζιαι στους αλυσωμένους με τα πάθη τα μεάλα. Ελπίδαν εκόμισεν και εις τους ουτιδανούς και τους περιφρονημένους.
Μάντα καταδέκτικός ήτουν ο Γριστός μας. Εκαλοδέχτειν την. Με καλοτροπκιάν μωρά μου. Δοξάζω τ Ονομάν Του τζιαι την Χάρην Του. Έτσι ελάλεν μια γιαγιά της Λέμεσού μιαν Μεγάλην Τρίτην όμορφην τζιζι πρωτινήν....
ΜΕΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΤΩΝ "ΚΕΡΦΙΟΥ"  ΤΩΝ ΙΩΝ
ΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΑ ΤΡΟΠΑΡΙΑ...
Μεγάλη Τρίτη μες τους ιους
Εφκειν μες την αυλην εθώρεν τα άστρα
Ο γείτονας ευσταλης ευπατριδης ηκουεν
Ξανά και ξανά το τροπαριον της Κασσιανης
Κι ας ειχεν από ώρας περατωθει η μεταδοσις
Απο ραδιοφωνου και τηλεορασεως πανδημος
Η αποπειρα γλυκασμου των επιμονων χωρικων
Έλα όμως που χωρκατες οι περίτου εις Δημον Αμαθουντος
Εν τοχουν Κομα για καλον τη Μεαλην Εφτομάδαν
Να μεν κροννουνται της θκειας τους της γρουσης
Τζιαι βουρούν ορθρινα. να φέρνουν λαμαρινες
Καλές εξηγησεις να την πάρουν να περατωσει
Παρά τον φούρνο της ενοριας υπάκουος
Γίγαντες εν τοις όδους της νυχτος και των χρηματων
Δηλουν από ντες δια δεκαπενθημερον ιερον
Σοβαρά η εργασία όταν η στετε προσταζει
Η νου ννα σου εις το Χωριον τηλεφωνει ορθρι να
Όπως τους παλαιους καιρους ο αναδοχος σου
Ο καλός ορίζει την ημεραν διορθωσεως και πυρωσεως
Οι φούρνοι εν τοις χωριοις εχουσιν μιαν ταξιν
Εν τυπικον σε αναμενει μεσομεριν Μεγάλης Τριτης
Παιδιωθεν ο φούρνος ο καλός των παξιμαθκιων και των φλαουνων
Κατοπιν ελεγχου οι διορθωσεις να αρκηνεψουν
Προ της μεταβασεως εις το ναον η ετοιμασια ουτου
Φούρνου καλού φούρνου γερου πασχαλιου
Κατοπιν εις του χωρκού τον ναον αγαπητος
Τα της πόλεις ανομηματα δεν ακολουθούν ημας
Εις τας πολιχνας τας παιδικής ημων δεν παυουν
Αγαποσιν ημας πουκαρκιαςοπως η γυνη
Τον Κυριον ηγαπησεν και προσηλθεν με το μυρον
Εν ημέρα για ούλλους που σκονταψαν εις το βιον
 Ναρτουν εις τον ναον ναρτουν εις το χωρκόν
Ψάλλει ο καλλικελαδος Στανιτσας γειτο
Εν έτει  χιλιοστω εννιακοσιοστω πεντηκοστω εκτω
Ήμουν εις στα Κρατητηρια τοτες ψαλτης στον κάμπο
Τζιαι γιω ανταρτης ...
Εμοιρολοαν η στετε μου
Εν με χαμνουσαν οι σαρατζηνοι τον φούρνο
Να στραφω να σάσω του πρεπου σαν πρέπει
Του Πασκατου η ταξις οριζεν εορταστικα
Να βιουμεν μα οι ανθρώποι των αλυσων
Γραμματεις και Φαρισσαοι πως να κροστούν
Γενναίας γυναικος θρηνον και μετανοια
Και προτιμώ γεναικων την αγαπην τζυπριωτικην
Δια τον ηγαπημενον Εσταυρωμενον και Ανασταντα
Μες τους ιους Κύριος Υιος ποκουμπιν
Ελπις πεφορτισμενων ουτιδανων τεκνων
Μετανοουντων ψαλλοντων ατεχνως τον Θρηνον