Μνήμη του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης (10 Ιανουαρίου)

 Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη ενός εκ των μεγίστων θεολόγων, τον Γρηγόριο Επίσκοπο Νύσσης.
Γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου το 332 μ.Χ. Ήταν αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου. Χειροθετείται πρώτα αναγνώστης (δηλ. ερμηνευτής των Γραφών) και αργότερα σε ηλικία σαράντα ετών, χειροτονείται επίσκοπος Νύσσης της Καππαδοκίας.
Οι αρειανόφρονες τον κατηγόρησαν για αντικανονική χειροτονία και τον καθαίρεσαν, αναγκάζοντάς τον να περιπλανιέται. Η περιπέτειά του όμως έληξε και επανήλθε στη Νύσσα, όπου του επιφυλάχθηκε θριαμβευτική υποδοχή από το πλήρωμα της Εκκλησίας.
Ο Άγιος Γρηγόριος έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Αντιόχειας, η οποία καταδίκασε την αίρεση του Απολλιναρίου, ότι δηλαδή ο Χριστός δεν είναι τέλειος Θεός ούτε τέλειος άνθρωπος. Ανασκεύασε τις κακοδοξίες του Απολλιναρίου, όπως αργότερα έπραξε και στη Β’ Οικουμενική Σύνοδο, το 381 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη.
Η φανέρωση της Αγίας Τριάδας στα Θεοφάνεια είναι η ισχυρή απόδειξη της αποκάλυψης του Θεού στον κόσμο.
Οι Πατέρες οι Διδάσκαλοι της Εκκλησίας, όπως ο Νύσσης, μας διδάσκουν ότι ο συνδυασμός της σπουδής της Θεολογίας με την ταπείνωση, καθώς επίσης της ανθρώπινης γνώσης με την πνευματική εν Χριστώ άσκηση, παρέχουν στον άνθρωπο την καλή πορεία, για να πλησιάσει περισσότερο το Θεό. Τότε, ο πνευματικά καλλιεργημένος άνθρωπος ερμηνεύει βαθύτερα και πλατύτερα τα πράγματα του κόσμου τούτου και συγχωρεί τις αδυναμίες και τα λάθη των άλλων ανθρώπων.
Τα επιτεύγματα αυτά είναι χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και, σύμφωνα με τον Νύσσης, για όλα τα αγαθά και τίμια που επιθυμεί ο άνθρωπος να αποκτήσει είναι απαραίτητη η προσευχή και η επίκληση της παντοδυναμίας του Θεού με τις πρεσβείες της Θεοτόκου και των Αγίων ανδρών και γυναικών.
Ο Γρηγόριος Νύσσης δίκαια ονομάστηκε από τη συνείδηση της Εκκλησίας «Πατήρ Πατέρων και Νυσσαέων Φωστήρ», ενώ ο Μέγας Θεοδόσιος τον ονόμασε στύλο της Ορθοδοξίας. Κοιμήθηκε ειρηνικά το 394 μ.Χ., αφού μάς άφησε πολλά και σημαντικά έργα: ερμηνευτικά, δογματικά, λόγους ηθικούς, εορταστικούς, εγκωμιαστικούς, επιταφίους και επιμνημόσυνο λόγο στον αδελφό του Μέγα Βασίλειο.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου