Λαμπρινή Κοτρέτσου - Αιωνία η μνήμη!

Λαμπρινή Κοτρέτσου  

Τα λόγια του Αποστόλου Παύλου στη Β΄ προς Κορινθίους Επιστολή, «εν παντὶ συνιστώντες εαυτούς ως Θεού διάκονοι, εν υπομονή πολλή, εν κόποις, εν αγάπῃ ανυποκρίτο…, ως αγνοούμενοι και επιγινωσκόμενοι» (στ΄ 4-9), βρίσκουν την άπλυτη εφαρμογή τους στην Λαμπρινή Κοτρέτσου, αγαπητή εξαδέλφη της Μητέρας μου, που έφυγε από κοντά μας για την άνω Ιερουσαλήμ, την αρχή του νέου έτους, την Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2025 προ των Φώτων.

Έτσι και ο συμβατικός χρόνος της αποχώρησής της από εμάς και της κλήσης της από τον Γεννηθέντα Χριστό αποτελεί και αυτός μια δοξαστική επιβράβευση της όλης βιωτής της. Αυτή τη βιωτή της φιλανθρωπίας που ανέπτυξε με πολυσχιδή τρόπο επί πενήντα έτη στην πρωτεύουσα.

Με δράση μεγάλη στην περιοχή της, πάντοτε ευεργετική για την ανθρώπινη αξία, μειλίχια, ανεπιτήδευτη, χωρίς κανένα κομπασμό, θαρραλέα και ισχυρή, πέρασε στην Αιωνιότητα, έχοντας ως συνήγορο τα πλούσια ωφέλιμα έργα της. Τα πάντα είναι γεγονός ότι θεωρούσε σκύβαλα, ίνα Χριστόν κερδίσει. Η ζωή της ολάκερη... μια αγκαλιά γεμάτη αγάπη, για τον άλλο, τον διπλανό, αυτόν που έχει ανάγκη από τη δική μας παρουσία

Η καθημερινή ζωή της άλλαξε το τελευταίο διάστημα, αφού περιορίσθηκαν οι δραστηριότητές της λόγω ηλικίας, και σταδιακά ελαττώνονταν οι δυνάμεις της. Εν τούτοις, συνεχώς και μέχρι τέλους με την πολλή αγάπη και φροντίδα από τα αδέλφια της, τα κατάφερνε στην μοναξιά της και στα προβλήματα υγείας.

Η σκέψη μου και η προσευχή μου εφ’ όρου ζωής θα είναι πάντοτε κοντά της. Αγαπούσε την Μητέρα μου και πηγαίναν μαζί πολυήμερες διακοπές κάθε καλοκαίρι. Παρούσα και στην εξόδιο ακολουθία της Μητέρας μου. Ήλθε εξ Αθηνών για να συμπαρασταθεί στο πένθος μας. Βλέπω ότι το σόι μας όλο και μικραίνει, περισσότεροι στον Ουρανό λιγότεροι στην επίγεια ζωή.

Δυστυχώς εγώ απουσιάζοντας, δεν μπορώ να πράξω το ίδιο στην ακολουθία την εξόδιο, που θα γίνει αύριο στην τόπο καταγωγής της, την Καλλιθέα Κρεστένων, στον ιδιόκτητο ναό της οικογένεια τους στα Κοτρετσέϊκα, και στο οικογενειακό Κοιμητήριο πέριξ του Ναού.

Στους θείους μου, και αδέλφια της Γιώργο και Φώτη, εύχομαι ο Θεός να τους δίνει δύναμη.

 Ας αναπαύει ο Θεός της αγάπης την ευαίσθητη, καλόκαρδη και γενναιόδωρη ψυχή της!

Αιωνία σου ἡ μνήμη σεβαστή και αγαπητή μου θεία Λαμπρινή.

Αναστάσιος Κωστόπουλος