Ούτος ο Άγιος ήτον κατά τους χρόνους Λικινίου του βασιλέως εν έτει τιε’ [315], Επίσκοπος της Σεβαστείας. Εκατοίκει δε εις ένα σπήλαιον ενός βουνού, εις το οποίον ερχόμενα τα άγρια ζώα, ημερόνοντο δια μέσου της ευλογίας του, και χειροήθη εγίνοντο. Ώντας δε ο Άγιος της ιατρικής τέχνης έμπειρος, έλαβε προς τούτοις παρά Θεού και την των θαυμάτων ενέργειαν, όθεν δια της θείας χάριτος πολλάς ιατρείας έκαμνε. Κρατηθείς δε από τους ειδωλολάτρας, εφέρθη εις τον ηγεμόνα Αγρικόλαον, και ομολογήσας έμπροσθεν αυτού το όνομα του Χριστού, εδάρθη με ραβδία. Έπειτα κρεμασθείς, καταξεσχίσθη, και έτζι εβάλθη εις φυλακήν. Όταν δε τον επήγαιναν εις την φυλακήν, ηκολούθησαν εις αυτόν επτά γυναίκες, αι οποίαι ομολογήσασαι τον Χριστόν Θεόν αληθινόν, απεκεφαλίσθησαν.
Ο δε Άγιος Βλάσιος ερρίφθη εις τον βυθόν της εκεί
ευρισκομένης λίμνης. Επειδή δε υπό θείων Αγγέλων ευγήκεν έξω εις την στερεάν
αβλαβής, δια τούτο απεκεφαλίσθη, ομού με τα δύω βρέφη, οπού ήτον μαζί με αυτόν
εις την φυλακήν, τα οποία εδιδάχθησαν παρά του Αγίου την εις Χριστόν πίστιν, ή
μάλλον ειπείν, εδιδάχθησαν αυτήν από την άνωθεν σοφίαν του Θεού. Λέγουσι δε,
ότι ούτος ο Άγιος Βλάσιος ήτον, οπού έγινεν επίτροπος εις την έγγραφον διαθήκην
του Αγίου Μάρτυρος Ευστρατίου, κατά τον καιρόν οπού εκείνος εμαρτύρησεν, ως
αναφέρεται εις τον Βίον των πέντε Μαρτύρων, κατά την δεκάτην τρίτην του
Δεκεμβρίου. Όθεν και εις ένα παλαιόν πανίον ευρέθη εικονισμένος ούτος ο Άγιος
Βλάσιος, στεκόμενος ανάμεσα εις τους πέντε Μάρτυρας, κοντά εις τον Άγιον
Ευστράτιον, και δεχόμενος από τας χείρας του το χαρτίον της διαθήκης. Τελείται
δε η αυτού Σύναξις εις τον αγιώτατον και μαρτυρικόν Ναόν αυτού, ο οποίος
ευρίσκεται κοντά εις τον Άγιον Απόστολον Φίλιππον, εις τόπον λεγόμενον του
Μιλτιάδου.
Άγιος Νικόδημος
Αγιορείτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου