Ούτος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών Λέων, ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαρκιανού εν έτει υν’ [450]. Δια δε την υπερβολικήν αυτού σωφροσύνην και καθαρότητα, και δια το ειλικρινές και ακατηγόρητον της ζωής του, εχειροτονήθη υπό της χάριτος του Αγίου Πνεύματος Επίσκοπος της παλαιάς Ρώμης. Οσίως λοιπόν ποιμάνας το εδικόν του ποίμνιον, τας των αιρετικών βλασφημίας ηφάνισε με τελειότητα, κατά τον καιρόν της αγίας και Οικουμενικής Τετάρτης Συνόδου των εξακοσίων τριάκοντα Πατέρων, της εν Χαλκηδόνι συγκροτηθείσης εν έτει υνα’ [451]. Η οποία πολλά μεν εξέθετο και εδογμάτισε περί της Ορθοδόξου πίστεως, κατά κράτος δε ανέτρεψε τα δόγματα των αιρετικών εκείνων, οπού εφλυάρουν μίαν φύσιν και μίαν ενέργειαν και θέλησιν επί Χριστού του Θεού ημών.
Επειδή γαρ οι θεοστυγείς εκείνοι εμάχοντο εις την
αλήθειαν, και εσπούδαζον να ανασκευάσουν τα των θείων Πατέρων θεόπνευστα
δόγματα, τούτου χάριν ο μακάριος ούτος καμφθείς εις την παρακάλεσιν, την οποίαν
επρόσφερεν εις αυτόν όλη η Σύνοδος, εμεταχειρίσθη εις πολλάς ημέρας νηστείαν
και αγρυπνίαν και προσευχήν. Όθεν εμπνευσθείς από το ζωοποιόν Πνεύμα, εγγράφως
εξέθετο και εδιώρισε δια τα τότε ζητούμενα. Ανεκήρυξε γαρ καθαρώς δύω φύσεις
και δύω ενεργείας και θελήσεις επί Χριστού του Θεού ημών, και ταύτα έστειλε δι’
επιστολής προς την ανωτέρω Τετάρτην και Οικουμενικήν Σύνοδον. Την οποίαν
δεξάμενον το πλήθος των εκεί συνηθροισμένων οσίων Πατέρων, εστοχάσθη ταύτην
στήλην Ορθοδοξίας, και επίστευσεν, ότι αυτή ευγήκεν ως από στόματος του Θεού.
Όθεν επάνω εις αυτήν αναπαυσαμένη η αγία εκείνη Σύνοδος, με θάρρος περισσότερον
αντιστάθη εναντίον του πλήθους τόσον των Μονοφυσιτών, όσον και των Μονοθελητών,
και τούτων τας πολυπλόκους μηχανάς διέλυσεν. Και η μεν αγία εκείνη Σύνοδος
ύστερον από αυτά διελύθη, ο δε θεσπέσιος Λέων μείνας ακόμη εις την παρούσαν
ζωήν, και ως φωστήρ με τας αρετάς διαλάμψας, εις γήρας βαθύ προς Κύριον
εξεδήμησεν.
Άγιος Νικόδημος
Αγιορείτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου