Μνήμη του δικαίου Συμεών του Θεοδόχου και της Άννης της Προφήτιδος (3 Φεβρουαρίου)

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τους πρωταγωνιστές της Υπαπαντής, τον Δίκαιο Συμεών και την Προφήτιδα Άννα.
Ο Συμεών κατοικούσε στην Ιερουσαλήμ, ήταν δίκαιος, ευλαβής και φωτισμένος. Το Άγιο Πνεύμα αποκάλυψε ότι δεν θα πεθάνει πριν δει τον Σωτήρα του κόσμου. Η χαρμόσυνη αυτή πληροφορία τον εμψύχωνε ως τα βαθιά γεράματα, πράγμα που διαπιστώνουμε και εμείς σε ανθρώπους, που περιμένουν χρόνια κάποιο δικό τους να συναντήσουν.
Ο πρεσβύτης Συμεών, όταν δέχθηκε τον Χριστό στην αγκάλη του, ευχαρίστησε τον Θεό με λόγια που έκτοτε ακούγονται σε κάθε εσπερινό: «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ό ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών. Φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ» (Λουκ. β΄, 29-32).
Απευθυνόμενος στη Θεοτόκο, είπε τα προφητικά λόγια: «ιδού ούτος (ο Χριστός) κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον. Και σού δε (Μαριάμ) αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί» (Λουκ. β΄, 34-35).
Ο Χριστός αναδεικνύεται σημείο αντιλεγόμενο και τότε και σήμερα, ένεκα των διαλογισμών των ανθρώπων με τη θετική ή αρνητική στάση τους απέναντι στο θέλημα του Θεού. Ταυτόχρονα με το πάθος και τη θυσία του Χριστού, η Μαριάμ βίωσε τον μητρικό πόνο για την όλη λυτρωτική θυσία του Υιού της χάριν της ανθρωπότητας. Αυτό τον μητρικό πόνο ο Συμεών τον παρομοιάζει με τον πόνο που ζει ο άνθρωπος όταν τον διαπερνά μαχαίρι.
Η Προφήτιδα Άννα, βρισκόταν στον Ναό. Εξαιτίας των αγώνων και της καθαρότητάς της, το Άγιο Πνεύμα μετέδωσε σ’ αυτήν το προφητικό χάρισμα.
Αξιώθηκε, να προσκυνήσει τον Σωτήρα Χριστό. Διακήρυξε ευχαριστιακά και δοξολογικά ότι ήλθε ο Μεσσίας, προφητεύοντας ότι «αυτό το βρέφος είναι ο Κύριος που στερέωσε τη γη και τον ουρανό. Αυτός είναι ο Χριστός για τον οποίο μίλησαν οι προφήτες».
Όσο περισσότερο βιώνουμε τον Σωτήρα Χριστό με κόπους και θυσίες, αποβάλλοντας τον εγωισμό και την υπεροψία, τόσο περισσότερο βρίσκουμε αληθινό νόημα στη ζωή μας.

Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου