Αναμνήσεις από τα Ιωάννινα
Θεόδωρος Γεωργόπουλος
« Άλλοτε, μου ανέθεσαν να κάνω κύκλο Αγίας Γραφής.
Άπειρος, και σε αυτό το έργο, βρέθηκα σε δύσκολη
θέση, όταν ένας νέος Γιαννιώτης με ρώτησε, αν επιτρέπονται οι χοροί. Φαίνεται
ότι πλησίαζε το Τριώδιο.
Κι΄ εγώ, με τρόπον απόλυτο, του είπα, ότι
απαγορεύονται οι χοροί για τους χριστιανούς, χωρίς να διευκρινίσω ποιο είδος χορών
μπορεί να επιτρέπεται και ποιο απαγορεύεται.
Ο νέος φάνηκε, ότι θύμωσε. Ούτε πρόσεξε από κει
και ύστερα τι έλεγα και βιαζόταν να τελειώσουμε. Από τότε δεν ξαναπάτησε στο
σύλλογο.
Δεν είναι μόνον λίγοι οι εργάτες στον θερισμό του
Θεού. Αρκετοί είναι και ανεπαρκείς. Ένας από αυτός ήμουν κι΄ εγώ.
Λέει κάπου ο ιερός Χρυσόστομος, ότι η αλήθεια του Χριστού είναι παντοδύναμη. Συμβαίνει όμως η αλήθεια αυτή να εκπροσωπείται από έναν αμαθή και ακατάλληλον εργάτη. Αυτή όμως η αμάθεια και η ακαταλληλότης του εργάτου παρουσιάζει την αλήθεια του Χριστού ως ασθενή, ως ατελή. Έτσι, η δική μου ανεπάρκεια ζημιώνει την αλήθεια του Θεού, καταστρέφει το έργο της σωτηρίας των ανθρώπων. Γι΄ αυτό είχε απόλυτο δίκιο ο π. Βενέδικτος (Πετράκης), όταν ετόνιζε «μη γίνεσθε πολλοί διδάσκαλοι, αδελφοί μου, ότι μείζον κρίμα λείψεσθε».
Ήταν τόσο μεγάλος ο πνευματικός αγρός, και τόσο λίγοι
οδηγοί οι εργάτες, ώστε αναγκάζονταν να προσφεύγουν για βοήθεια σε έναν Βετή
φοιτητή της Θεολογίας, εντελώς άπειρος σε τέτοια έργα.
Πάντως πρέπει να επαναλάβω. Ότι αφενός τα
κηρύγματα του π. Χρυσοστόμου (Βενετόπουλου), αφ΄ ετέρου η ζωή μέσα στην αγνή
χριστιανική ατμόσφαιρα του «ο Συλλόγου Απόστολος Παύλος» (Ιωαννίνων) ήταν για
μένα το καταφύγιό μου και η ασφάλεια μου.»
Είναι απόσπασμα από τις ογκώδες 7τομο «Σελίδες
ημερολογίου» με ‘Απροσδόκητα’ από την ζωή
του Θεολόγου Θεόδωρου Γεωργόπουλου, που μου έχει κάνει την τιμή να μου εμπιστευθεί.
Ελπίζοντας πρώτα ο Θεός στο μέλλον να το εκτυπώσω.
Σήμερα εόρταζε. Αιωνία του η μνήμη.
Α.Κ.Κ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου