Ούτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως
Δεκίου και του Ουαλλεριανού, και Ιάσωνος ηγεμόνος Ελλάδος, εν έτει σνβ’ [252].
Ο δε Άγιος Κοδράτος επειδή έμεινε πολλά νήπιον, αφ’ ου απέθανεν η μήτηρ του,
δια τούτο ετρέφετο δια θαύματος. Τριγύρω γαρ εις αυτόν εφαίνετο ένα νέφαλον, το
οποίον έδιδεν εις αυτόν φαγητόν. Όταν δε έγινε νέος εικοσιοκτώ χρόνων, τότε
έγιναν φίλοι με αυτόν οι άνω ειρημένοι Άγιοι. Μαζί με τους οποίους πιασθείς από
τους Έλληνας δια την εις Χριστόν ομολογίαν, εδάρθη δυνατά ομού με αυτούς, και
ούτως απεκεφαλίσθησαν όλοι, και έλαβον τους στεφάνους του μαρτυρίου.
Άγιος Νικόδημος
Αγιορείτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου