ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 2026 - π. Νικόλαος Πρίντεζης

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 2026

π. Νικόλαος Πρίντεζης

Αδελφοί μου και αδελφές μου,

Τα βιβλικά αναγνώσματα που μας προσφέρει η σημερινή εορτή και πανήγυρη του Ευαγγελισμού μας δίνουν μία σύνθεση της ιστορίας της σωτηρίας, δηλαδή του μυστηρίου της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο, γράφει πράγματι ο Απόστολος Παύλος: "Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον άνθρωπο, ώστε έδωσε τον Μονογενή Υιό του ".

Ο Θεός δεν έρχεται ανάμεσά μας για να κάνει επίδειξη της παντοδυναμίας του, αλλά «γίνεται κατά πάντα όμοιος προς εμάς εκτός της αμαρτίας». Ήδη η έναρξη του Μυστηρίου της ενσάρκωσης ξεκινά με μία πράξη ταπεινότητας και απλότητας του ίδιου του Θεού ο οποίος θέλησε να εξαρτήσει το Μυστήριο της ενσάρκωσης από την ελεύθερη συγκατάθεση ενός ανθρώπινου πλάσματος, μιας νέας γυναίκας, της Μαριάμ από τη Ναζαρέτ.

Το «γένοιτο» της Μαρίας αποτελεί προϋπόθεση για να πραγματοποιήσει το περιεχόμενο της Διαθήκης, της Συμφωνίας που σύναψε ο Θεός με το λαό του, πάνω στο όρος Σινά. Στο ταπεινό σπιτάκι της Ναζαρέτ μαζί με τη Μαρία είναι νοερά παρών όλος ο λαός του Ισραήλ και ταυτόχρονα όλος ο νέος λαός της Καινής Διαθήκης που είναι η μέλλουσα Εκκλησία του Χριστού.

Τα βιβλικά αναγνώσματα που ακούσαμε ενώ μας παρουσιάζουν τη φανέρωση του μεγάλου μυστηρίου της ενσαρκώσεως του Θεού, ταυτόχρονα μας οδηγούν στην αποκορύφωση του Μυστηρίου που γίνεται με το πασχαλινό μυστήριο, που ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε σε λίγες μέρες.

Με την εορτή του Ευαγγελισμού υλοποιείται το συμβόλαιο αγάπης που φέρνει την υπογραφή της Αγίας Τριάδας. Ο Πατέρας αποφασίζει τη σωτηρία του ανθρώπου από αγάπη για τον άνθρωπο, ο Υιός δέχεται με αγάπη υική το θέλημα του Πατέρα. Το Άγιο Πνεύμα ολοκληρώνει την ενσάρκωση καθιστώντας την Παναγία κεχαριτωμένη και πρόθυμη να αποδεχθεί τον Ευαγγελισμό της.

Ο Θεός επιλέγει ένα θαυμάσιο τρόπο για να πραγματοποιήσει τη λύτρωση των ανθρώπων. Θα μπορούσε να είχε πραγματοποιήσει τη σωτηρία με μία απλή λέξη και μία εντολή του, όμως την πραγματοποιεί με ένα ανεξιχνίαστο σχέδιο αγάπης.

Ο Θεός δεν ικανοποιείται απλώς με το να λυτρώσει τον άνθρωπο, θέλει να δώσει και τη δυνατότητα στον άνθρωπο να συνεργαστεί σ’ αυτό το Μυστήριο της Λύτρωσης. Έτσι η Μαριάμ από τη Να-ζαρέτ, γίνεται ένα φωτεινό αστέρι μέσα στο σκοτάδι στο οποίο βάδιζε ο άνθρωπος. Ο Θεός μέσα από το προαιώνιο σχέδιο της λυτρώσεως και της σωτηρίας την καθιστά κεχαριτωμένη για να υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις της θετικής απάντησης της Μαριάμ στον ευαγγελισμό του αγγέλου.

Η Μαριάμ μπροστά στον απρόσμενο και ασυνήθιστο επισκέπτη ταράσσεται.

Η παρουσία του Θεού στη ζωή του ανθρώπου πάντα τον συγκλονίζει και συνταράσσει. Η Μαρία, μια μικρή και ταπεινή ανθρώπινη ύπαρξη, καλείται να μπει στο θεϊκό περιβάλλον. Δεν είναι κάτι το συνηθισμένο, ενώ όλες οι κοπέλες του λαού του Θεού θα ευχόντουσαν να γίνουν μητέρες του Μεσσία καμία δεν μπορούσε ούτε και η Μαρία να φανταστεί τον τρόπο που θα ερχόταν ο Μεσσίας στη γη.

Ο Άγγελος διαπιστώνοντας την ταραχή της Μαρίας που καμία σχέση δεν έχει με την αμφιβολία, την καθησυχάζει: «Μη φοβάσαι Μαριάμ, διότι βρήκες χάρη κοντά στο Θεό….» και είναι τότε που με πολλή πίστη και πλήρη υποταγή στο θέλημα του Θεού δίνει τη σωτήρια για μας συγκατάθεσή της: « είμαι μια δούλη του Κυρίου, ας γίνει σε μένα σύμφωνα με το λόγο σου».

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι ένα κάλεσμα σε κάθε χριστιανό για να συμμετάσχει με το δικό του τρόπο στο μυστήριο της ενσάρκωσης με τη δική του υπακοή στο θέλημα του Θεού. Ο Κύριος πραγματοποιεί το σωτήριο σχέδιο για την ανθρωπότητα αλλά και για κάθε άνθρωπο χωριστά.

Μόνο δεχόμενοι το θέλημά του, μπορούμε να καταλάβουμε τον κόσμο, έτσι όπως είναι με τις δυστυχίες του, τα προβλήματά του, τα βάσανα του, τον πόνο των ανθρώπων, το μυστήριο της αμαρτίας, το μυστήριο του θανάτου. Χωρίς τον Ευαγγελισμό, χωρίς το Μυστήριο της ενσάρκωσης, το πάθος, το θάνατο και την ανάσταση του Κυρίου, θα έμεναν για μας και για πάντα κλειστές οι πόρτες του ουρανού.

Ας ζητήσουμε σήμερα στην Παναγία να ικετεύει συνεχώς τον Κύριο, ώστε με τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος, να απαντούμε με το δικό μας «γένοιτο» στο θέλημα του Πατέρα για να ενσαρκώνουμε γύρω μας τον ενανθρωπισμένο λόγο του Θεού συμβάλλοντας στη σωτηρία τη δική μας και των άλλων. Αμήν