Η μάγισσα του Πάσχα και ο σχολικός εκκλησιασμός

Η μάγισσα του Πάσχα και ο σχολικός εκκλησιασμός

«Βουβή» ή «κουφή» αυτή η εβδομάδα….Βουβός όμως θα μείνει και ο ναός σε λίγα χρόνια, αφού «κουφός» ιερέας για πολλοστή  φορά δεν ανταποκρίνεται σε αίτημα  Δημοτικού Σχολείου για ομαδικό εκκλησιασμό, όπως άλλωστε προβλέπεται από την πολιτεία.^[1]

Η δικαιολογία ότι δεν τελούνται Θ.Λειτουργίες στους ναούς αυτή την εβδομάδα, ας κριθεί από τους αρμοδίους εκκλησιαστικούς φορείς αν ευσταθεί. Άραγε τόσα σχολεία που εκκλησιάζονται αυτή την εβδομάδα,το πράττουν παρατύπως;

Οι μαθητές έτσι θα φύγουν για διακοπές του Πάσχα με την τελευταία εικόνα της μάγισσας του Πάσχα, που τους μεταμορφώνει  σε κουνελάκια (μάθημα θεατρικής αγωγής) και το κυνήγι των πασχαλινών κρυμμένων αυγών (μάθημα αγγλικών) .Για να μην παρεξηγηθώ: πολύ ορθά πράττει κάθε εκπαιδευτικός των μαθημάτων που αναφέρθηκαν, υπηρετεί το πρόγραμμα και τον σκοπό του μαθήματός του.

Οι μαθητές θα διδαχθούν πασχαλινά κείμενα .Θα ακούσουν για τη  Μ.Εβδομάδα στο μάθημα των Θρησκευτικών. Το βίωμα όμως και η συμμετοχή στην κοινοτική εκκλησιαστική ζωή ,που ως μοναδική ίσως ευκαιρία θα μπορούσε να τους προσφέρει το σχολείο, χάθηκε. Η  συνταγματική συμπόρευση Εκκλησίας και Πολιτείας προσφέρει  τη δυνατότητα  στους μικρούς μαθητές να γνωρίσουν  με το σχολείο τους από κοντά τον ναό  της γειτονιάς τους (τον οποίο μπορεί να μην έχουν επισκεφτεί ποτέ  και ούτε πρόκειται ) και να ζήσουν όσα διδάσκονται στο μάθημα των Θρησκευτικών. Εκεί μεταξύ άλλων θα δουν ότι ο ιερέας που τελεί τον σχολικό αγιασμό κάθε Σεπτέμβριο, δεν αποτελεί μια καρικατούρα ντυμένη στα μαύρα, ξεκομμένη από την κοινότητα. Λειτουργεί σε χώρο λατρείας και επιτελεί  συγκεκριμένο χριστιανικό έργο.

Όσο η Εκκλησία μένει «κουφή» στα αιτήματα των εκπαιδευτικών, που σε δύσκολους καιρούς κάνουν μεγάλο αγώνα στα σχολεία, τόσο θα μεγαλώνει η απόσταση που χωρίζει τον κάθε πολίτη από την πόρτα της εκκλησίας  και τη χριστιανική ζωή. Ισως τότε  να  είναι πολύ αργά…

ΑΕΙΠΛΑΝΗΤΟΣ

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

---

[1] (Η Ολομέλεια του ΣτΕ, με την υπ΄ αριθμ. 942/2020 απόφασή της, έκρινε -σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του ΣτΕ- και σε συνέχεια παλαιοτέρων αποφάσεων της, ότι «η προσευχή και ο εκκλησιασμός στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας συνιστούν, όπως και η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών, αναγκαία μέσα, με τα οποία υπηρετείται ο συνταγματικός σκοπός της αναπτύξεως της θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων κατ' άρθρο 16 παράγραφος 2 του Συντάγματος».)