Ούτος ο του Κυρίου Απόστολος Κάρπος ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Νέρωνος, εν έτει νθ’ [59], συνηριθμείτο δε με τους εβδομήκοντα μαθητάς και Αποστόλους του Κυρίου, διακονών εις τον Απόστολον Παύλον εν τω κηρύγματι του Ευαγγελίου, και διακομίζων τας επιστολάς εκείνου εις τους ανθρώπους, οπού τας έστελλε. Πολλούς δε Έλληνας εδίδαξε να σέβωνται τον Χριστόν, ύστερον δε, έγινεν Επίσκοπος εν τη Βάρνη της Θράκης. Όθεν φωτισθείς την διάνοιαν με τον φωτισμόν και έλλαμψιν του Αγίου Πνεύματος, έγινεν ωσάν ένας αστήρ αβασίλευτος, ανατέλλων μεν από τας ανατολάς, πάσαν δε την οικουμένην φωτίζων με τας θείας διδασκαλίας του.
Εποίει δε καθ’ εκάστην ο μακάριος ούτος μέγιστα θαυμάσια, και τα πονηρά πνεύματα από τους ανθρώπους εδίωκεν. Επειδή δε πολλάς πόλεις και λαούς ετράβιξεν εις την πίστιν του Χριστού, και δια του Αγίου Βαπτίσματος εχώριζε τους πιστούς από τους απίστους, δια τούτο και πολλούς πειρασμούς και θλίψεις από τους απίστους υπέμεινε, γενναίως όμως και καρτερικώς. Διότι αυτός προθύμως ορμών εις τους πόνους και τας κακοπαθείας της αθλήσεως, δεν εφοβείτο τον θυμόν και την οργήν των τυράννων. Όθεν καθώς αυτός εδόξαζε τον Θεόν εις τα μέλη του, έτζι αντιστρόφως εδόξασε και αυτόν ο Θεός. Δια τούτο, με όλον οπού ανεπαύθη και εκοιμήθη εν Κυρίω τον γλυκύτατον και πρέποντα τοις Αγίοις ύπνον, όμως μετά θάνατον, θαυματουργεί καθ’ εκάστην με τα άγια αυτού λείψανα, πάθη μεν και ασθενείας διαφόρους ιατρεύων, αποδιώκων δε και τα της πονηρίας ακάθαρτα πνεύματα.Περί του Αποστόλου τούτου Κάρπου γράφει ο Παύλος
εις τον Τιμόθεον· «Τον φελόνην ον απέλιπον εν Τρωάδι παρά Κάρπω, ερχόμενος
φέρε» (Β’ Τιμόθ. δ’, ιγ’). Όρα περί του Κάρπου τούτου και την επιστολήν
Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, την οποίαν στέλλει προς τον Μοναχόν Δημόφιλον, και
ημείς αυτήν ερμηνεύσαμεν κατά την τρίτην του Οκτωβρίου.
Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου