Από τον Βίο του Αγίου Μάρτυρος Χριστοφόρου

Από τον Βίο του Αγίου Μάρτυρος Χριστοφόρου (9 Μαΐου)

Κατά τον τότε εναντίον των Χριστιανών διωγμό (την εποχή του Αυτοκράτορα Δεκίου), λίγο μετά τη βάπτισή του, ο Χριστοφόρος είδε Χριστιανούς να κακοποιούνται από τους ειδωλολάτρες. Από αγανάκτηση επενέβη και έκανε δριμύτατες παρατηρήσεις προς αυτούς, διέφυγε δε τη σύλληψη χάρη στο γιγαντιαίο του παράστημα και την ηράκλεια δύναμή του.

Καταγγέλθηκε όμως στον αυτοκράτορα και διατάχθηκε η σύλληψή του. Για τον σκοπό αυτό απεστάλησαν διακόσιοι στρατιώτες. Αυτοί, αφού ερεύνησαν σε διάφορα μέρη, τον βρήκαν κατά τη στιγμή την οποία ετοιμαζόταν να γευματίσει ένα κομμάτι ξερό ψωμί. Κατάκοποι οι στρατιώτες και πεινασμένοι ζήτησαν από τον Άγιο Χριστοφόρο να τους δώσει να φάγουν και ως αντάλλαγμα του υποσχέθηκαν ότι δεν θα τον κακομεταχειρίζονταν.

Ένας από τους στρατιώτες, βλέποντας ότι πλην του ξερού άρτου δεν υπήρχε καμία άλλη τροφή, ειρωνευόμενος τον Χριστοφόρο, του είπε ότι ευχαρίστως θα γινόταν Χριστιανός, εάν είχε τη δύναμη να τους χορτάσει όλους με το κομμάτι εκείνο του άρτου. Τότε ο Άγιος, αφού γονάτισε, άρχισε να παρακαλεί τον Χριστό να πολλαπλασιάσει το κομμάτι εκείνο του άρτου, όπως πολλαπλασίασε τους πέντε άρτους στην έρημο, για να χορτάσουν οι πεινώντες στρατιώτες και να φωτιστούν στην αναγνώριση και ομολογία Αυτού. Η παράκληση του Αγίου εισακούσθηκε και το τεμάχιο του άρτου πολλαπλασιάσθηκε. Βλέποντας οι στρατιώτες το θαύμα αυτό, προσέπεσαν στα πόδια του Αγίου και τον παρακαλούσαν να τους γνωρίσει καλύτερα τον Θεό του. Ο Άγιος εξέθεσε με απλότητα τη Χριστιανική διδασκαλία και αφού όλοι εξέφρασαν την επιθυμία να γίνουν Χριστιανοί, τους οδήγησε προς τον Επίσκοπο Αντιοχείας Βαβύλα, ο οποίος, αφού τους κατήχησε, τους βάπτισε.

Ο Άγιος Χριστοφόρος υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια και υπέστη τον δι’ αποκεφαλισμού θάνατο το 251. Η Σύναξη αυτού ετελείτο στο Μαρτύριο αυτού κοντά στο ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στο Κυπαρίσσιον και στο ναό του Αγίου Μάρτυρος Πολυεύκτου, πλησίον της Αγίας Ευφημίας των Ολυβρίου.

***

From the Life of the Holy Martyr Christopher (9 May)

During the persecution against the Christians at that time (in the era of Emperor Decius), shortly after his baptism, Christopher saw Christians being abused by pagans. Outraged, he intervened and reproached them very sternly. He escaped arrest thanks to his gigantic stature and Herculean strength.

He was, however, reported to the emperor, and his arrest was ordered. For this purpose, two hundred soldiers were dispatched. After searching in various places, they found him at the moment when he was preparing to eat a piece of dry bread. Exhausted and hungry, the soldiers asked Saint Christopher to give them something to eat, and in return they promised that they would not mistreat him. One of the soldiers, seeing that there was no food other than the dry bread, mocked Christopher and told him that he would gladly become a Christian if Christopher had the power to fill all of them with that one piece of bread. Then the Saint, after kneeling down, began to implore Christ to multiply that piece of bread, just as He multiplied the five loaves in the wilderness, so that the hungry soldiers might be satisfied and be enlightened to recognize and confess Him. The Saint’s prayer was heard, and the piece of bread was multiplied. When the soldiers saw this miracle, they fell at the Saint’s feet and begged him to make them know his God better. The Saint set forth the Christian teaching with simplicity, and after they all expressed the desire to become Christians, he led them to Babylas, the Bishop of Antioch, who, after instructing them, baptized them.

Saint Christopher was subjected to dreadful tortures and suffered death by beheading in 251. His Synaxis (commemoration) was celebrated at his Martyrion (shrine) near the church of the Holy Great-Martyr George at Kyparission, and at the church of the Holy Martyr Polyeuctus, near Saint Euphemia of Olybrius.