Πρώτη ημέρα των Πανελληνίων 2026 χθες, και οι υποψήφιοι στη Νεοελληνική
Γλώσσα και Λογοτεχνία κλήθηκαν να γράψουν Έκθεση με βάση ένα ποίημα του Ανδρέα
Εμπειρίκου.
«Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει»
Αρκεί.
Χτύπα τη θλίψη καταγής
Και πέταξε το μαράζι στα σκουπίδια.
Πρέπει να πολεμήσης να χαρής
Κι ακόμα να χαρής
Κι όχι να πίνης ξύδι -όποιος κι αν στο δίνει
Τώρα σου πρέπει μέλι κι ένα ποτήρι γιομάτο
«δε με μέλλει»
Ορθό-κοφτό σαν βλύσμα
κραυγής γλάρου
Πρέπει να γυμνωθής
Κι αν στολιστής να στολιστής με αχάτη.
Πρέπει να νιώσης όλες τις ηδονές που σε
τραβάνε
Μα πρώτα πρέπει να ανασάνης μπροστά στον
ήλιο
Κι αφού λυτρώσεις στην ψυχή σου τον
οίστρο του βαρβάρου
Έβγα στο δρόμο.
Κ’ εκεί,
Προ πάντων,
Μην φοβηθείς το πάτημά σου.
Ανδρέας Εμπειρίκος
4 σχόλια:
Για ποιο λόγο δημοσιεύτηκε ασχολίαστο το ποίημα του Εμπειρίκου;;;;;
γδμ
Προσωπικά διαφωνώ με αυτό που πρεσβεύει
Το ποίημα αυτό του Εμπειρίκου που δόθηκε στις εξετάσεις, προβάλλει την αξία της ζωής, της χαράς, της δράσης και της προσωπικής ελευθερίας. Με στίχους που καλούν τον άνθρωπο να αποτινάξει τη θλίψη που κυριαρχεί στην εποχή μας , να αναζητήσει την αισιοδοξία και να μη φοβάται να προχωρήσει στον δικό του δρόμο, που οι συγκυρίες ανατρέπουν. Στους στίχους του ο ποιητής καλεί τον άνθρωπο να απομακρύνει τη θλίψη και την απαισιοδοξία από τη ζωή του και να επιλέξει τη δράση, τη χαρά και την αυτοπεποίθηση, να ανοίξει δρόμους.
Γράψε γδμ την άποψή σου.
Θα πρέπει να είναι νέος δυνατός και ακμαίος ο σχολιαστής που διαφωνεί. Αν και στα ποιήματά του μας λέει και άλλα η θεματολογία στην οποία κλήθηκαν να απαντήσουν οι υποψήφιοι των Πανελληνίων ήταν η μοναξιά και η τρίτη ηλικία.
Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας δὲν εἶναι ἡ χαμέρπεια. Ὑπάρχουν ἀπειράκις ὡραιότερα πράγματα καὶ ἀπ' αὐτὴν τὴν ἀγαλματώδη παρουσία τοῦ περασμένου ἔπους. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἀγάπη. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἀτελεύτητη μᾶζα μας. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ λυσιτελὴς παραδοχὴ τῆς ζωῆς μας καὶ τῆς κάθε μας εὐχῆς ἐν παντὶ τόπῳ εἰς πᾶσαν στιγμήν εἰς κάθε ἔνθερμον ἀναμόχλευσιν τῶν ὑπαρχόντων. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι τὸ σεσημασμένον δέρας τῆς ὑπάρξεώς μας.
Ανδρέας Εμπειρίκος, «Τριαντάφυλλα στο παράθυρο», από την Υψικάμινο (1935)
Δημοσίευση σχολίου