Ἁγιασμὸς

Ἁγιασμὸς εἶναι τὸ σταθερὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἑνώσεως τῆς ψυχῆς μὲ τὸν Χριστό. Ἀποκτᾶ ὁ πιστὸς δυνατὴ προσωπικὴ σχέση μὲ τὸν Νυμφίο τῆς ψυχῆς του, τὸν Κύριό του. Μένει στερεωμένος στὸ λόγο τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Χριστὸς κυβερνάει τὸ νοῦ, τὴν καρδιά, τὴ θέληση καὶ ὅλη του τὴν ὕπαρξη. «Ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν» (Ἰωάν. ιε΄ 5).

Γι’ αὐτὸ παρουσιάζει καὶ καρποὺς πνευματικοὺς στὴ ζωή του. Ἁγιασμὸς εἶναι ἡ κατασκήνωση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν καρδιὰ τοῦ Χριστιανοῦ. Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο κάνει φανερὴ τὴν παρουσία του μὲ τοὺς καρποὺς ποὺ παρουσιάζει ὁ Χριστιανὸς στὴν καθημερινή του ζωή.