π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙ «ΠΑΓΚΛΗΡΙΚΗ» - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ  ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ  ΚΑΙ  «ΠΑΓΚΛΗΡΙΚΗ»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

    Ως συνέχεια σχετικής ανάρτησης Αγίου Γερβασίου μπορεί να θεωρηθεί και το απόσπασμα που ακολουθεί.

    «… Όταν στο ξεκίνημα της σταδιοδρομίας του τον επισκέφτηκαν εκπρόσωποι της «Παγκληρικής», που διακήρυττε ότι έχει σχέδια για την ανόρθωση και την ανακαίνιση της Εκκλησίας και του ζήτησαν να γίνει κι εκείνος μέλος και να βοηθήσει σ’ αυτό το μεγαλόπνοο έργο καταθέτοντας ιδέες και προτάσεις, δεν αρνήθηκε συμμετοχή.  Εκείνος ήξερε καθαρά πού πήγαινε και τι ήθελε, μα εκείνοι νόμιζαν ότι ήταν αφελής και δεν καταλάβαινε πού το πάνε !

 

    Το πράγμα όμως δεν άργησε να ξεκαθαρίσει, γιατί ξεκαθαρισμένος στην επιλογή της αφάνειας ο π. Σεραφείμ, πιάνει αμέσως και τους προτείνει: «Για να μείνει αδιάβλητος ο αγώνας μας αυτός, προτείνω να δεσμευτούμε με δήλωση και το λόγο της τιμής μας όλοι οι Αρχιμανδρίτες της «Παγκληρικής», πως δε θα δεχτούμε το αξίωμα του Επισκόπου. Θα μείνουμε ένα σώμα εκκλησιαστικής εξυγίανσης και θα αγωνιστούμε να προωθηθούν στο αξίωμα του Επισκόπου οι άξιοι ! Γιατί δεν φαντάζομαι να νομίζει κανείς πως εμείς, τα μέλη της «Παγκληρικής» είμαστε οι μόνοι κατάλληλοι για το Επισκοπικό αξίωμα» !

     Είναι που λέει η Γραφή. «Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν». Σε λίγο καιρό τα μέλη της «Παγκληρικής» το ένα μετά το άλλο είχαν γίνει Επίσκοποι. Αυτό φυσικά τους ενδιέφερε ! Ο λόγος τους, και ο λόγος του !

     Και φυσικά είναι γνωστές και συγκεκριμένες οι προσπάθειες που έγιναν για να πεισθεί να γίνει Επίσκοπος, ακόμα και με απειλή δημιουργίας τετελεσμένων. «Εχόμεθα στερρώς της αποφάσεως και ψηφιζόμενοι τυχόν ή και εγκρινόμενοι να παραιτηθώμεν και να αποφύγωμεν πάση δυνάμει την εις το Αρχιερατικόν αξίωμα προαγωγήν. Τοσούτο μάλλον καθ’ όσον έχομεν το φρόνημα ότι η στρατευομένη Εκκλησία δεν έχει ανάγκην μόνον στρατηγών, αλλά και κατωτέρων αξιωματικών προθύμως υπηρετούντων τον Χριστόν ! Την θέσιν δε ταύτην θεωρούμεν ουχί ολίγον τιμητικήν δι ημάς»-«Ζωή», 1929, σ.149. Αυτά τα διεμήνυσε  στην Ηγεσία της Εκκλησίας στα 1929, αλλά και τα επανέλαβε 1934 και 1937 όταν μάλιστα ειδοποιήθηκε να υποβάλει τα δικαιολογητικά του, γιατί είχε προταθεί  για εγγραφή στον κατάλογο των υποψηφίων Επισκόπων»*.

Αθανάσιος Κοτταδάκης

  *  Βιβλίο. «ΜΟΡΦΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΩΡΩΝ», Σεραφείμ Παπακώστας, Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Αρχιμανδρίτες, εκδόσεις «Τήνος» Αθήνα 1993 σ.98.

   ΥΓ. Από το ίδιο βιβλίο θα ενδιέφερε πολύ να αναρτηθεί-δεν μπορώ να το κάνω αντιγραφή-όλο το κ. 19. «ΔΕΣΜΗ ΑΡΕΤΩΝ», για να φανεί ευκρινώς κοντά στα άλλα και η προς κάθε κατεύθυνση-Δικτατορία 1936 - Κινηματίες 1944 ΚΚΕ- ευθύτητα, ακεραιότητα, και επιμονή στην αρχή της αφάνειας αυτής της όντως μεγάλης εκκλησιαστικής μορφής !