Εορτάζει ο όσιος Παΐσιος ο Νέος, ο Αθωνίτης - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Σήμερα εορτάζει ο όσιος Παΐσιος ο Νέος, ο Αθωνίτης.

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Πολλά θα λεχθούν και θα γραφτούν για το πρόσωπό του.

Προσωπικά από όλες τις όμορφες ιστορίες σας προτρέπω να κρατήσετε μόνο ένα πράγμα. Το εκκλησιαστικό του φρόνημα.

Ο όσιος Παΐσιος έμεινε πιστός και συνεπής στον αγώνα της μετανοίας. Έμεινε πάντοτε υπό τίς πτέρυγες της Εκκλησίας. Έμεινε σταθερός στην πίστη και δεν παρέκλινε ούτε αριστερά ούτε δεξιά.

Σήμερα αυτό το υπόδειγμα ευσεβείας και χριστιανικής βιωτής το χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε. Περισσεύουν οι κραυγές και της αμαρτίας και του στείρου ευσεβισμού.

Ο Παΐσιος δεν δείλιασε μπροστά στις θλίψεις και τα εμπόδια. Δεν παράτησε τον πνευματικό αγώνα. Αλλά έδειξε υπομονή και εγκαρτέρηση. Όπως λέγει κι ο Απόστολος Παύλος: τα παθήματα φέρνουν την υπομονή, η υπομονή την δοκιμή, και η δοκιμή την ελπίδα!

Ο Παΐσιος δεν ξιπάστηκε από τα χαρίσματα που έλαβε από τον Θεό. Τα χρησιμοποίησε μέσα στο χώρο της Εκκλησίας για να βοηθήσει τους αδελφούς του στον πνευματικό αγώνα. Δεν αυτονομήθηκε. Δεν κατηγόρησε κληρικούς. Δεν έγινε ένας «γκουρουγέροντας» για να ελέγχει μέχρι γελοίας λεπτομερείας τις ζωές των «πνευματικών του τέκνων».

Αυτό χρειαζόμαστε όλοι μας. Να δούμε την θέση μας μέσα στην Εκκλησία. Να αξιοποιήσουμε τα χαρίσματά μας για την μετάνοιά μας και την πνευματική προκοπή τόσο την δική μας όσο και των αδελφών μας.

Και το κυριώτερο να μείνουμε σταθεροί στην πίστη μέσα στον ευλογημένο και αγιασμένο χώρο της Εκκλησίας του Χριστού. Το πόσο σημαντικό είναι αυτό μας το εξηγεί το παράδειγμα των αρχαίων στρατιωτών. Ο κάθε στρατιώτης έπρεπε να μείνει σταθερός στην γραμμή του. Στον τόπο του. Στην θέση που είχε μέσα στην στρατιωτική διάταξη της φάλαγγας. Άν έκανε ένα βήμα εμπρός γιατί ήθελε να κάνει τον ήρωα τότε έθετε και τον εαυτό του και τους συστρατιώτες σε κίνδυνο θανάτου. Αν έκαμε ένα βήμα πίσω λόγω της δειλίας του τότε και πάλι το μοναδικό κέρδος θα ήταν ο θάνατος. Μεταφέρετε τώρα την εικόνα αυτή στην πνευματική ζωή του χριστιανού και θα καταλάβετε τι σημαίνει εκκλησιαστικό φρόνημα, σταθερότητα, υπομονή και εγκαρτέρηση!

***

Today, Saint Paisios the New, the Athonite, is commemorated.

Many things will be said and written about his person.

Personally, among all the beautiful stories, I urge you to hold on to only one thing: his ecclesiastical spirit.

Saint Paisios remained faithful and consistent in the struggle of repentance. He always remained under the wings of the Church. He remained steadfast in the faith and did not deviate to the left or to the right.

Today, we need this model of piety and Christian life more than ever. The cries of both sin and barren piety abound.

Paisios did not falter before afflictions and obstacles. He did not abandon the spiritual struggle. Instead, he showed patience and endurance. As the Apostle Paul also says: sufferings produce endurance, endurance produces character, and character produces hope!

Paisios did not become conceited because of the gifts he received from God. He used them within the Church to help his brothers in the spiritual struggle. He did not act independently. He did not accuse clergy. He did not become a “guru-elder” who would control, down to absurd detail, the lives of his “spiritual children.”

This is what all of us need. To see our place within the Church. To make use of our gifts for our repentance and spiritual progress, both our own and that of our brothers.

And most of all, to remain steadfast in the faith within the blessed and sanctified space of the Church of Christ. How important this is becomes clear from the example of the ancient soldiers. Each soldier had to remain steady in his line, in his place, in the position he held within the military formation of the phalanx. If he took a step forward because he wanted to play the hero, he would place both himself and his fellow soldiers in danger of death. If he took a step back because of cowardice, then again the only outcome would be death. Now transfer this image to the spiritual life of the Christian, and you will understand what ecclesiastical spirit, steadfastness, patience, and endurance mean!