ΚΑΙ... Σ' ΑΓΑΠΩ
Δυο χρόνια απουσίας... Μια ορφάνια αγαπητική... Και ο δρόμος ολάνθιστος...
Δυο στιγμές αρκούν... Μια προαίρεση αποταγής... Και η κατά κεφαλήν αναζήτηση...
Δυο καρδιές σαν μία... Μια αφορμή αινίγματος... Και ο κόσμος αλλιώτικος...
Δυο ζωές σαν μία... Μια πλησμονή Παραδείσου... Και όλα αγιοβαπτισμένα στη μορφή σου...
Δυο ηλιοτρόπια κατάματα... Μια ελευθερία αβασίλευτη... Και ο καημός αειθαλής...
Δυο λέξεις πασχαλινές... Μια γραφή ως πυρ καταναλίσκον... Και πάντοτε σημείον αντιλεγόμενον...
...
Χρήστος Γιανναράς
(+24 Αυγ 2024)
4 σχόλια:
«Κατανοούμε τον θάνατο, δεν τον γνωρίζουμε. Τον πιστοποιούμε με τις αισθήσεις ως «έναντι» γεγονός … Το πέρασμα από τη ζωή στο θάνατο, από την ύπαρξη στην ανυπαρξία ή τη «μετάβαση», αν υπάρχει σε άλλον "τρόπο" ύπαρξης, αυτοσυνείδητης, δεν τα γνωρίζουμε. Αν υπάρχει τέτοιος τρόπος είναι απρόσιτος στις γνωστικές μας δυνατότητες, έγραφες το 2021 στο κύκνειο άσμα σου, «Θάνατος Γρίφος». Τρία χρόνια μετά, αοίδιμε φίλε και αδελφέ, γνώρισες και «ως ατομική εμπειρία» :«Πώς κατεπόθημεν τη φθορά, πώς συνεσχήθημεν τω θανάτω». Και το δυστύχημα εδώ για μας τώρα είναι ότι πρόκειται για εντελώς άλλης τάξεως πράγματα, «απρόσιτα στις γνωστικές μας δυνατότητες"-«α ου εξόν ανθρώπω λαλήσαι», Παύλος. «Κι ήρθες εχθές στον ύπνο μου—γι έγινε βουητό ! Και γίναμ’ οι δυο άνεμος δίκυκλος —σ’ ανηφοριά που κορύφωνε στο φως» ! Αιωνία η μνήμη σου αδελφέ, κολλητέ Εκείνου που τον προφήτεψαν και βγήκε «Σημείον Αντιλεγόμενον», και «Λίθος ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, αλλά τους βγαίνει ως τώρα και θα τους βγαίνει πάντα εις κεφαλήν γωνίας
. Αθανάσιος Κοτταδάκης
Διαβάζω αυτές τις μέρες το περιοδικό ΑΝΑΠΛΑΣΙΣ Απρίλιος 1960 τεύχος 84...Εκεί είδα με έκπληξη να αρθρογραφεί ο κ. Κοταδάκης... Δηλ. σύγχρονος του μακαριστού Χρ. Γιανναρά που επίσης αρθρογραφούσε στο ίδιο περιοδικό ώς ΔΙΟΤΙΜΟΣ και Ι. ΚΕΔΡΙΝΟΣ!
Θα θέλαμε από τον αγαπητό κ. Κοταδάκη να μας γράψει λίγα λόγια για την παρέα τότε της ΑΝΑΠΛΑΣΙΣ λίγο την ιστορία αυτού του περιοδικού, τους συνεργάτες του περιοδικού έτσι κάποιες ανέκδοτες ιστορίες με κέντρο τον μακαριστό Χρήστο Γιανναρά.
Γνωρίζουμε πως ο μακαριστός με ευλογία του τότε προϊσταμένου του π. Ηλία αρθρογραφούσε στο περιοδικό μέχρι ένα χρόνο και με ευλογία και με εντολή λόγω της αντιμαχίας με τον μακαριστό Θεόκλητο Διονυσιάτη
Σταμάτησε την σχέση με το περιοδικό.
Ν.Σ.
Ως ζητήσατε, σας γράφω μερικά ευρύτερα για τον αοίδιμο συμφοιτητή, φίλο και αδελφό Καθηγητή Χρήστο Γιανναρά αρχίζοντας από την περίοδο των ΧΜΟ. Ανωτέρου- εκείνος ήταν στην Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών με Ομαδάρχη τον αείμνηστο Αλέξανδρο Βάμβα σπετσιώτη μπουρλοτιέρη ψυχών κυριολεκτικά. «Η ικανότητα του Β. γράφει ο κ. Γ. δεν ήταν τόσο στη διανόηση όσο στη δράση, στην οργάνωση … Ψηλός αθλητικός-από σπετσιώτικη ναυτική οικογένεια-δούλευε εργάτης στο Ταχυπιεστήριο της «Ζωής», αν και θεολόγος. Ερχόταν στο « Ίλιον Τρωάς»-έτσι λεγόταν η Λέσχη των Κατηχητικών της Κυψέλης, το Ενοριακό Κέντρο Νεότητας με τα σημερινά-με νύχια σπασμένα … ποτισμένα βαθιά από το τυπογραφικό μελάνι … Το οργανωτικό δαιμόνιο του Β. μηχανευόταν όλο και καινούργιους δρόμους δράσης κι εμείς δουλεύαμε πυρετικά. Πολυγραφούσαμε προκηρύξεις … σφραγίδες με συνθήματα χριστιανικά … Αναλαμβάναμε εργασίες στην τάξη λέγοντας εκείνα τα θέματα, που θα μας επέτρεπαν να κηρύξουμε στους άλλους την αλήθεια του Χριστού …»-Περισσότερα. «Μια φλόγα Αγάπης στον Πειραιά … Αλέξανδρος Βάμβας»-σελ. 59κε.
Στην Ομάδα αυτή εκτός από το Χρήστο και μετά ταύτα Καθηγητή στο Πάντειο συνέβη να είναι μέλη και οι μετά : Αλ. Σταυρόπουλος, Καθηγητής της Θεολογικής , Θεοδ. Παπακωνσταντίνου, της Φιλοσοφικής, Βασ. Σεϊτανίδης, Καθ. Ιατρικής, Θεοδ. Αγγελόπουλος, γνωστός Σκηνοθέτης, Τρύφων Καρατζάς εκλεκτός ηθοποιός … και βάλτε με το νου τι μπορεί να σήμαινε το όλο μείγμα αυτό ! Πολυμερώς και πολυτρόπως μπορεί να έχει κάνει και κάποιες χρεώσεις ο Θεός !
Για το δικό μου ομαδάρχη αείμνηστο γιατρό Τάσο Ζαννή, δεν γράφω, τον έχει παρουσιάσει θαυμάσια ο γνωστός Π.Β.Πάσχος-«Ο Ιατροφιλόσοφος Τάσος Ζαννής» στην «Αναστάσιος».
Προσέξτε τώρα, επειδή ήξερα τον Αλέκο Β. από άλλη οδό, και γνωριστήκαμε πολύ πιο καλά στον Πειραιά και στις Σπέτσες, θεωρώ βάσιμα ότι η όλη μορφή και η μπουρλοτιέρικη επιβλητικότητά του συντέλεσαν αποφασιστικά στην εκλογή από μέρους του αοίδιμου Χρ. της θεολογικής οδού. Αλλά και πιο πολύ προσέξτε πως το και άξιο θαυμασμού εδώ είναι ότι, στο τότε εξατάξιο Γυμνάσιο ο Χρ. ήταν της θετικής όχι της φιλολογικής διαδρομής ! Και εμείς τότε δίναμε εξετάσεις σε άγνωστο Αρχαίο κείμενο και άγνωστο Λατινικό, και πότε τα έμαθε ο ευλογημένος και πέτυχε τρίτος στη σειρά-Σωτηρόπουλος, Γεωργόπουλος, Γιανναράς.
Και από τότε ως συμφοιτητές και εργαζόμενοι στη «Ζωή», καλλιγράφος μέχρι εκεί που δεν παίρνει εκείνος, στη Γραμματεία με Δ. Τρακατέλλη. Αν.Γιαννουλάτο, Ν. Βασιλειάδη … στη Διεκπεραίωση ο γράφων. Και πέρα από το Πανεπιστήμιο βλεπόμασταν κάθε Τρίτη βράδυ στον Κύκλο των Εργαζομένων στη «Ζωή», όπου οι δυο έμπειροι διευθύνοντες θεολόγοι Δ.Παναγιωτόπουλος και Ε. Μπάστας, και τι να απαντήσουν, δεν ξέρω αν έβγαιναν, εμείς οι δυο και κάποιοι ακόμα, βγαίναμε από τα ρούχα μας από τις παιδαριώδεις και κάτω ερωτήσεις που συχνά υποβάλλονταν …
Ως προς την αρθρογραφία του Χ.Γ. στην Ανάπλαση-περίοδος Διεύθυνσης από Κων/νο Κούρκουλα-με το ψευδώνυμο Κεδρηνός, γνωρίζω ότι την είχε αρχίσει πριν από μένα, που άρχισα το Μάιο του 1958 με το «Εις Δαμασκόν» και συνέχισα για χρόνια πάρα πολλά, και στη μετά ταύτα περίοδο Διεύθυνσης από τον Καθηγητή Γ. Γαλίτη, ενώ εκείνος διέκοψε γρήγορα για άλλα πολύ πιο ψηλά ! Και όχι, δεν πιστεύω ότι διέκοψε λόγω της υπόθεσης Διονυσιάτη με εντολή του π. Ηλία. Γιατί ως και τελευταία έγραψα και στο σχετικό βιβλίο έχω γράψει ποια η εκ των πραγμάτων προκύπτουσα αντίληψη-άποψη του μακαριστού π. Ηλία γι αυτό τον Αγιορείτη μοναχό.
Δεν έχω άλλο τι να προσθέσω για την ώρα, παρά μόνο αυτό να πω. «Scripta manent» ! Και είναι μεγάλα τα χαρτιά ! Κι ας το προσέξουν όσοι σπεύδουν, «Δρυός πεσούσης», γιατί μπορεί να τους βγει και αλλιώς. Αθανάσιος Κοτταδάκης
Ευχαριστούμε θερμά κ. Κοταδάκη για τον χρόνο που αφιερώσατε και είχατε την καλοσύνη να μας γράψετε λίγα λόγια καρδιάς για εκείνα τα πρόσωπα και χρόνια της εποχής εκείνης που άφησαν ιστορία.!
Κάθε καλό!
Ν.Σ
Δημοσίευση σχολίου