Εκκλησία είναι Μία και μοναδική και αυτή
είναι η Ορθόδοξος Εκκλησία
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
____________
Η Εκκλησία είναι Μία και μοναδική. Υπάρχουν δυστυχώς και Ορθόδοξοι Επίσκοποι
οι οποίοι αναγνωρίζουν τον Πάπα και τους συν αυτώ ως κανονικούς επισκόπους. Αντιπαλεύονται τοιουτοτρόπως τη
μοναδικότητα της Εκκλησίας. Με αυτό τον τρόπο προβάλλουν ότι η Εκκλησία είναι μία με δύο παράλληλες
δομές ή ‘’πνεύμονες’’, όπως αρέσκονται να λέγουν κάποιοι. Όσο όμως και να προσπαθήσουν να βρούν
θεολογική ερμηνεία στη στρέβλωση αυτή, δεν πρόκειται να τα καταφέρουν, για το
λόγο ότι αυτό αποτελεί μεγάλο ατόπημα.
‘’Κατά την ενιαίαν στάσιν των Πατέρων και των
Συνόδων η Εκκλησία είναι μόνον μια, αλλά και μοναδική, διότι ο εις και
μοναδικός Θεάνθρωπος, η Κεφαλή της, δεν δύναται να έχει πολλά σώματα. Η
Εκκλησία είναι μία και
μοναδική, διότι είναι το σώμα του μοναδικού Χριστού’’, αναφέρει με εκκλησιολογική σαφήνεια για
την Ορθόδοξη Εκκλησία, τη Μία Αγία Εκκλησία ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.
Δεν μπορούμε να αναφερόμαστε στο άτοπο των δύο παράλληλων δομών ή στο ‘’θεώρημα των δύο πνευμόνων’’, γιατί η Εκκλησία ουδέποτε έχασε την Οικουμενικότητά της. Η Μία Αγία Εκκλησία δεν απώλεσε την Οικουμενικότητά της μετά το Σχίσμα του 1054 και την αποκοπή των Παπικών από αυτήν. Η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, η οποία είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι Οικουμενική.
Γιατί διαμφισβητούν την οικουμενικότητά της; Ουδέ επ’ ελάχιστον μειώνεται η
οικουμενικότητά της, από το γεγονός ότι στον Παπισμό ‘’συνοδικώς’’ μάλιστα
θεωρήθηκε η Ορθόδοξη Εκκλησία ως ελλειμματική. Σε αυτό οι αντιεκκλησιαστικώς
επιμένοντες σε ‘’δύο πνεύμονες’’, σκοπίμως δεν αναφέρονται ούτε ακροθιγώς.
Ας δώσουν λοιπόν απάντηση της αντιεκκλησιαστικής
ύβρεως περί ‘’ελλειματικής Εκκλησίας’’ για την Ορθόδοξη Εκκλησία και ακολούθως
ας συνθέσουν τα επιχειρήματά τους για την εκκλησιολογική στρέβλωση περί δύο
παράλληλων δομών ή πνευμόνων, όπως αρέσκονται να λένε.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στο καλούμενο
Π.Σ.Ε., γίνονται αόριστες αναφορές για την έννοια της Εκκλησίας. Η επιτηδευμένη αυτή ασάφεια για την έννοια της Εκκλησίας, ερείδεται από το ότι συνεπακόλουθα θα
πρέπει να αναφέρουν και ποια είναι η Μία, Αγία Εκκλησία. Όπως αντιλαμβανόμαστε μια τέτοια
προσπάθεια ορισμού της Μίας, Αγίας Εκκλησίας θα ‘’δυσκολέψει’’ περισσότερο
τα πράγματα στο Π.Σ.Ε.
Ως εκ τούτου θα αρκούνται σε αοριστολογίες και εκκλησιολογικές στρεβλώσεις και
επιτηδευμένες ασάφειες.
Δεν αντιλαμβάνονται ότι προβάλλοντας τη στρέβλωση
των δύο παράλληλων δομών ή ‘’πνευμόνων’’, οι οποίες όμως καμιά κοινωνία δεν
έχουν μεταξύ τους, μειώνουν με αυτό το ατόπημα το εκκλησιολογικό κύρος της Μίας Αγίας Εκκλησίας, αλλά και
την οικουμενικότητά της.
Οτιδήποτε αναιρεί την αυτοσυνειδησία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ότι αυτή δηλαδή
είναι η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αποτελεί εκκλησιολογική
στρέβλωση. Ο Κύριος
ημών Ιησούς Χριστός, δεν είναι κεφαλή μιας Εκκλησίας, με δύο παράλληλες δομές,
που καμιά κοινωνία δεν έχουν μεταξύ τους. Δεν αντιλαμβάνονται το θεολογικό αδιέξοδο μιας
τέτοιας στρέβλωσης;
Με τέτοιες εκκλησιολογικές στρεβλώσεις, δυστυχώς
επαναπαύουν εκατομμύρια Ρωμαιοκαθολικών και αποτελούν εμπόδιο για επιστροφή
τους στην Μία Εκκλησία. ‘’«Αυτό που επιβάλλεται σε κάθε Ορθόδοξο είναι να βάζη την καλή ανησυχία
και στους ετερόδοξους, να καταλάβουν δηλαδή ότι βρίσκονται σε πλάνη, για να μην
αναπαύουν ψεύτικα τον λογισμό τους, και στερηθούν και σ’ αυτήν την ζωή τις
πλούσιες ευλογίες της Ορθοδοξίας και στην άλλη ζωή στερηθούν τις περισσότερες
και αιώνιες ευλογίες του Θεού’’*, τονίζει ο Άγιος Παΐσιος.
Ο Γέροντας Γεώργιος Καψάνης αναφέρει αγιορείτη
γέροντα ο οποίος είπε τα εξής : ‘’Πως είναι δυνατό να δεχθούμε τους Λατίνους,
χωρίς να αλλάξουν σε τίποτε και συγχρόνως να ανάβουμε το καντήλι εμπρός στο
Πρωτάτο, στον τόπο που εθανατώθηκαν οι ελέγξαντες τους Λατινόφρονας μάρτυρες
μοναχοί και λαϊκοί, που τιμάμε ως αγίους;’’***.
Ένα ακόμα θλιβερό είναι και το γεγονός ότι κάποιοι
αιτιολογούν τον διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς, με το ‘’επειδή η Εκκλησία
είναι Μία’’,
παραπέμποντας στο γνωστό θεώρημα των δύο παράλληλων εκκλησιαστικών δομών.
Αν προσμετρηθεί επίσης και το ότι, βρισκόμαστε στην περίοδο των παχέων
αγελάδων γι’ αυτούς που την ορθόδοξη ακρίβεια ‘’εξουδετερώνουν’’ ως ακρότητα, καταλαβαίνουμε ότι έχει πολύ δρόμο ακόμα,
μέχρι να έλθουν οι καλύτερες μέρες και να εκλείψουν οι αντιεκκλησιαστικές
στρεβλώσεις.
*Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Άνθρωπος και
Θεάνθρωπος»

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου