|
Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· ᾿Εξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. |
Είπε ο Κύριος την εξής
παραβολή: «Βγήκε ο σποριάς για να σπείρει το σπόρο του˙ |
|
Καὶ ἐν τῷ
σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν
ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν,
καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό· |
καθώς έσπερνε, μερικοί
σπόροι έπεσαν στο δρόμο, όπου καταπατήθηκαν και τους έφαγαν τα πουλιά. |
|
καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· |
Άλλοι έπεσαν στις πέτρες
και, όταν φύτρωσαν, ξεράθηκαν, γιατί δεν είχε υγρασία. |
|
καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό· |
Άλλοι σπόροι έπεσαν ανάμεσα
σε αγκάθια και, όταν αυτά φύτρωσαν μαζί τους, τους έπνιξαν. |
|
καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. |
Άλλοι όμως έπεσαν στο γόνιμο
έδαφος, φύτρωσαν κι έδωσαν καρπό εκατό φορές περισσότερο. |
|
᾿Επηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ
λέγοντες· Τίς εἴη ἡ παραβολὴ αὕτη. |
Οι μαθητές του τότε τον
ρωτούσαν: «Τι σημαίνει η παραβολή αυτή;» |
|
῾Ο δὲ εἶπεν· ῾Υμῖν
δέδοται γνῶναι
τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, |
Εκείνος τους απάντησε: Σ΄
εσάς έδωσε ο Θεός να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, |
|
τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα
βλέποντες μὴ
βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν. |
ενώ στους υπόλοιπους αυτά
δίνονται με παραβολές, ώστε να κοιτάζουν και να μη βλέπουν και ν ακούνε αλλά
να μη καταλαβαίνουν». |
|
῎Εστι δὲ αὕτη ἡ
παραβολή· ῾Ο
σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ· |
Η παραβολή αυτή σημαίνει το
εξής: Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού. |
|
οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, |
Οι σπόροι που έπεσαν στο
δρόμο είναι εκείνοι που άκουσαν το λόγο του Θεού, |
|
εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. |
έρχεται όμως ύστερα ο
διάβολός και τον παίρνει απ’ τις καρδιές τους για να μην πιστέψουν και να
σωθούν. |
|
Οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας οἳ ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, |
Οι σπόροι που έπεσαν στο
πετρώδες έδαφος είναι εκείνοι που, όταν άκουσαν το λόγο, τον δέχονται με
χαρά, |
|
καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν,
οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται. |
δεν έχουν όμως ρίζα ˙ γι’
αυτό πιστεύουν για λίγο διάστημα και, όταν έρθει ο καιρός της δοκιμασίας,
απομακρύνονται. |
|
Τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, |
Αυτοί που έπεσαν στ΄ αγκάθια
είναι εκείνοι που άκουσαν το λόγο, |
|
καὶ ὑπὸ
μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσι. |
συμπορεύονται όμως με τις
φροντίδες, με τις φροντίδες, με τον πλούτο και τις απολαύσεις της ζωής,
πνίγονται απ’ αυτά και δεν καρποφορούν. |
|
Τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί
εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ. |
Με το σπόρο που έπεσε στο
γόνιμο έδαφος εννοούνται όσοι άκουσαν το λόγο με καλή και αγαθή καρδιά,
τον φυλάνε μέσα τους καρποφορούν με υπομονή». |
|
Ταῦτα λέγων ἐφώνει· |
Αφού τα είπε όλα αυτά,
πρόσθεσε με έμφαση: |
|
῾Ο ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω. |
Όποιος έχει αυτιά για να
ακούει ας τα ακούει». |
https://drive.google.com/file/d/1xPhaPBZ7rpmoMNDAC2mTseHFcFTIEqt0/view?usp=sharing
ΚΑΙ
https://drive.google.com/file/d/1ufFNFHk2UEwpc0Dvej6LO3I8RJlIDtxU/view?usp=sharing
https://imks.gr/wp-content/uploads/2013/02/leitoyrgia_ioannou_xrysostomou-metafrasi.pdf


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου