ΟΤΑΝ ΣΙΩΠΑ Η ΓΡΑΦΙΔΑ, ΑΛΛΑ Ο ΛΟΓΟΣ
ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ
Εἰς μνήμην τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Γερασίμου Ζαμπέλη.
Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων η εκδημία δεν συνιστά
απλώς το τέλος μιας βιολογικής διαδρομής, αλλά μία οδυνηρή ρωγμή στη συλλογική
πνευματική μνήμη ενός τόπου. Ένας τέτοιος άνθρωπος υπήρξε ο μακαριστός
Πρωτοπρεσβύτερος Γεράσιμος Ζαμπέλης.
Είχα την ευλογία να τον γνωρίσω προσωπικώς και να εκτιμήσω τη σπάνια γλωσσική του καλλιέργεια, την ιστορική του ευαισθησία και τη θεολογική του συγκρότηση. Δεν υπήρξε απλώς ένας πολυγραφότατος κληρικός. Υπήρξε θεράπων του λόγου, ο οποίος αντιλαμβανόταν τη συγγραφή ως πράξη ευθύνης απέναντι στην εκκλησιαστική μνήμη. Η πολυετής ιερατική του διακονία στη Λευκάδα και το εκτενές συγγραφικό του έργο αποτελούν παρακαταθήκη που υπερβαίνει τη χρονική διάρκεια της επιγείου παρουσίας του. Ιδιαίτερη συγκίνηση μου προκαλεί μία ιστορική συνάντηση των δύο εκκλησιαστικών τόπων: της Λευκάδος και της Φωκίδος, στην οποία σήμερα διακονώ. Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης Νικηφόρος Δεδούσης είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως ιεροκήρυξ στη Φωκίδα. Ο δε πατήρ Γεράσιμος αφιέρωσε ιδιαίτερο συγγραφικό έργο στη μνήμη του.Έτσι, εκείνος που διέσωσε τη μνήμη ενός Ιεράρχου συνδεδεμένου με τη Φωκίδα παραδίδεται σήμερα ο ίδιος στην ευθύνη της μνήμης των επιγενομένων. Αλλά η θεολογική αλήθεια υπερβαίνει την ιστορική ανάμνηση.
Ο άνθρωπος δεν είναι απλώς όσα έγραψε, όσα
κατόρθωσε ή όσα άφησε πίσω του. Είναι πρόσωπο, του οποίου η ύπαρξη αναζητεί την
τελική της πληρότητα στην κοινωνία με τον Θεό. Τα βιβλία διασώζουν τη σκέψη. Η ιστορία
διαφυλάσσει το όνομα. Μόνον όμως ο Αναστάς Χριστός προσφέρει την ελπίδα της
υπερβάσεως του θανάτου.
Πάτερ Γεράσιμε.
Η γραφίδα σου εσίγησε, αλλά ο λόγος σου παραμένει.
Η επίγεια διακονία σου ολοκληρώθηκε, αλλά η παρακαταθήκη σου εξακολουθεί να
συνομιλεί με τις επόμενες γενεές.
Διότι η ύψιστη καταξίωση του ανθρώπου δεν
είναι να μη λησμονηθεί από την ιστορία, αλλά να παραμείνει στην αιώνια μνήμη
και αγάπη του Θεού.
Αἰωνία
σου ἡ μνήμη.
Αρχιμανδρίτης
Σιλουανός Λ. Λάμπρου.
Εξ Άρτης καταγόμενος.
Ιεροκήρυξ Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος.
Εφημέριος Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου Αμφίσσης.
3 σχόλια:
Τεράστιο το εκτόπισμα του π. Γερασίμου.
Σπάνιος άνθρωπος. Ανεπανάληπτος.
Ήταν πολύ ταπεινός, αφανής, ακούραστος εργάτης.
Ιδιαίτερα φωτεινή μορφή.
Να ξέρουμε όμως όλοι, πιστοί, άπιστοι, δίκαιοι, αμαρτωλοί, ότι -παρά την ηθελημένη αφάνεια- εχθές, εκοιμήθη εν Κυρίω, ένας σύγχρονος Πατέρας της Εκκλησίας. Από τους παλιούς, τους φωτιστές του Γένους.
Δεν είναι υπερβολή.
Την ευχή του!
ΟΑΧ
Ο Θεός να αναπαύει τον π. Γεράσιμο και να χαρίζει παρηγορούσε στην οικογένεια του. Πάντα η γραφίδα σας π. Σιλουανέ είναι ξεχωριστή. Σας ευχαριστούμε για όσα κατά καιρούς γράφετε και τα φιλοξενεί ο ευγενής και συμπαθής Αναστάσιος.
Όταν ήμουν νέος στην ηλικία στα χρόνια του λυκείου νομίζω ότι διάβαζα ορισμένα μικρά καλογραμμένα βιβλία από τον πατέρα Γεράσιμο τα οποία με είχαν ωφελήσει στα χρόνια εκείνα τα δύσκολα.
Ο Θεός να τον αναπαύει και να πρεσβεύει για όλους μας.
Δημοσίευση σχολίου