|
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, Νομικός τις προσῆλθε τῷ ᾿Ιησοῦ, πειράζων αὐτὸν, καὶ λέγων·
Διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; |
Κάποιος νομοδιδάσκαλος
παρουσιάστηκε στον Ιησού, και για να τον φέρει σε δύσκολη θέση του είπε:
«Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κερδίσω την αιώνια ζωή;» |
|
ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις; |
Ο Ιησούς τον ρώτησε: «Ο
νόμος τι γράφει; Τι διαβάζεις;» |
|
ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν·
Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης
τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν· |
Εκείνος απάντησε: Ν’
αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου μ’ όλη την καρδιά σου και μ’ όλη την ψυχή σου,
μ’ όλη τη δύναμή σου και μ’ όλο το νου σου· και τον πλησίον σου όπως τον
εαυτό σου. |
|
εἶπε δὲ αὐτῷ· Ὀρθῶς ἀπεκρίθης· τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ. |
«Πολύ σωστά απάντησες»,
του είπε ο Ιησούς· «αυτό κάνε και θα ζήσεις». |
|
ὁ δὲ θέλων δικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν Ἰησοῦν·
Καὶ τίς ἐστί μου
πλησίον; |
Εκείνος όμως, θέλοντας να
δικαιολογήσει τον εαυτό του, είπε στον Ιησού: «Και ποιος είναι ο πλησίον
μου;» |
|
ὑπολαβὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Ἄνθρωπός τις κατέβαινεν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς Ἰεριχὼ, καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν· οἳ καὶ ἐκδύσαντες
αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες
ἀπῆλθον ἀφέντες ἡμιθανῆ τυγχάνοντα. |
Πήρε τότε αφορμή ο Ιησούς
και είπε: «Κάποιος άνθρωπος, κατεβαίνοντας από τα Ιεροσόλυμα για την Ιεριχώ,
έπεσε πάνω σε ληστές. Αυτοί τον ξεγύμνωσαν, τον τραυμάτισαν και έφυγαν
παρατώντας τον μισοπεθαμένο. |
|
κατὰ συγκυρίαν δὲ ἱερεύς
τις κατέβαινεν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκείνῃ, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀντιπαρῆλθεν. |
Από ’κείνο το δρόμο έτυχε
να κατεβαίνει και κάποιος ιερέας, ο οποίος τον είδε, αλλά τον προσπέρασε
χωρίς να του δώσει σημασία. |
|
ὁμοίως δὲ καὶ Λευῒτης γενόμενος κατὰ τὸν τόπον,
ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ἀντιπαρῆλθε. |
Το ίδιο και κάποιος
λευίτης, που περνούσε από ’κείνο το μέρος· παρ’ όλο που τον είδε κι αυτός,
τον προσπέρασε χωρίς να του δώσει σημασία. |
|
Σαμαρείτης δέ τις ὁδεύων ἦλθε
κατ’ αὐτὸν, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐσπλαγχνίσθη, καὶ προσελθὼν κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ ἐπιχέων ἔλαιον καὶ οἶνον, ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἴδιον κτῆνος ἤγαγεν αὐτὸν εἰς πανδοχεῖον καὶ ἐπεμελήθη αὐτοῦ· |
Κάποιος όμως Σαμαρείτης
που ταξίδευε, ήρθε προς το μέρος του, τον είδε και τον
σπλαχνίστηκε. Πήγε κοντά του, άλειψε τις πληγές του με λάδι και κρασί
και τις έδεσε καλά. Μάλιστα τον ανέβασε στο δικό του το ζώο, τον οδήγησε στο
πανδοχείο και φρόντισε γι’ αυτόν. |
|
καὶ ἐπὶ τὴν αὔριον ἐξελθὼν, ἐκβαλὼν δύο δηνάρια ἔδωκε τῷ πανδοχεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐπιμελήθητι αὐτοῦ, καὶ ὅ,τι ἂν προσδαπανήσῃς, ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαί με ἀποδώσω σοι. |
Την άλλη μέρα φεύγοντας
έβγαλε κι έδωσε στον πανδοχέα δύο δηνάρια και του είπε: “φρόντισέ τον, κι
ό,τι παραπάνω ξοδέψεις, εγώ όταν ξαναπεράσω θα σε πληρώσω”. |
|
τίς οὖν τούτων τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ σοι γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς; |
Ποιος λοιπόν απ’ αυτούς
τους τρεις κατά τη γνώμη σου αποδείχτηκε “πλησίον” εκείνου που έπεσε στους
ληστές;» |
|
ὁ δὲ εἶπεν· |
Ο νομοδιδάσκαλος απάντησε: |
|
Ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ’ αὐτοῦ. |
«Εκείνος που τον
σπλαχνίστηκε». |
|
εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως. |
Τότε ο Ιησούς του είπε:
«Πήγαινε, και να κάνεις κι εσύ το ίδιο». |
https://drive.google.com/file/d/1oJFJNxOPE4qNwv9SIACxo9TRznL-sl2j/view?usp=sharing
ΚΑΙ
https://drive.google.com/file/d/11rHn7YNUJWiUiQzyYhzX-g6g5Wam_snY/view?usp=sharing
https://imks.gr/wp-content/uploads/2013/02/leitoyrgia_ioannou_xrysostomou-metafrasi.pdf


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου