Σε έναν δρόμο, μια απρόσμενη μουσική συνάντηση μετατρέπεται σε μια
μικρή γιορτή της ζωής.
Ένας άνθρωπος, που δεν διαθέτει χέρια, πλησιάζει τους μουσικούς και γίνεται
μέρος της παρέας τους.
Κι εκείνοι τον υποδέχονται, αφήνοντάς τον να μοιραστεί μαζί τους
τη μαγεία της μουσικής.
Ο «Χειμώνας»
του Βιβάλντι αντηχεί διαφορετικά. Όχι μόνο ως μια υπέροχη μουσική σύνθεση, αλλά
και ως ένας ύμνος στην ανθρώπινη θέληση, στη δημιουργικότητα και στη δύναμη της
συνύπαρξης.
Γιατί η μουσική δεν χρειάζεται χέρια για να αγγίξει τις ψυχές. Χρειάζεται μόνο καρδιά!
Προσέξτε στο
βίντεο τις εκφράσεις στα πρόσωπα των θεατών.
Αλήθεια, ποιο πρόγραμμα της τηλεόρασης καταφέρνει να δημιουργήσει αυτό το
συναίσθημα;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου