«Στὴν Παλαιστίνη ὑπάρχουν δύο λίμνες. Ἡ Λίμνη τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἡ Νεκρὰ Θάλασσα. Καὶ οἱ δύο τροφοδοτοῦνται ἀπ’ τὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ Ἰορδάνη. Ὡστόσο, οἱ δύο λίμνες διαφέρουν. Ἡ πρώτη, τῆς Γαλιλαίας, δέχεται τὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ Ἰορδάνη καὶ στὴ συνέχεια τὰ ἀφήνει νὰ βγοῦν ἀπὸ αὐτήν, ποτίζοντας τὰ γειτονικὰ ἐδάφη, κάνοντάς τα ἔτσι πλούσια ἐδάφη σὲ βλάστηση. Ἡ δεύτερη λίμνη, ἡ Νεκρὰ Θάλασσα, ὅπως ὀνομάζεται, δέχεται καὶ αὐτὴ τὰ νερὰ τοῦ Ἰορδάνη, ἀλλὰ τὰ κρατάει γιὰ τὸν ἑαυτό της!!! Καὶ γίνεται ἔτσι μιὰ πικρὴ θάλασσα. Ἔτσι εἶναι καὶ ὁ ἄνθρωπος.
Ἂν δέχεται τὴ χάρη του Θεοῦ καὶ τὴ
διοχετεύει στὴ
συνέχεια καὶ στοὺς γύρω του, τότε παραμένει ζωντανὸς καὶ βοηθάει καὶ τὸν
πλησίον. Ἂν δὲν προσφέρει τίποτα καὶ μόνο κλείνεται στὸν ἑαυτό του, τότε πνευματικὰ πικραίνεται καὶ πεθαίνει».
Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου