Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

ΤΟ ΣΑΡΑΚΙ ΤΗΣ ΔΙΧΟΝΟΙΑΣ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΤΟ ΣΑΡΑΚΙ ΤΗΣ ΔΙΧΟΝΟΙΑΣ


π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα· εἷς Θεὸς καὶ πατὴρ πάντων, ὁ ἐπὶ πάντων, καὶ διὰ πάντων, καὶ ἐν πᾶσιν ἡμῖν» (Εφεσ. 4, 5-6).
«Ένας Κύριος, μία πίστη, ένα βάπτισμα,  ένας Θεός και Πατέρας όλων, που είναι πάνω σε όλους και διαμέσου όλων και μέσα σε όλους». 

            Όσοι θεωρούμε τους εαυτούς μας ενεργά μέλη του σώματος του Χριστού έχουμε συχνά μέσα μας ένα σαράκι: τη διχόνοια. Ωθούμενοι άλλοτε από ζήλο και πάθος για την πίστη, άλλοτε από ημιμάθεια, άλλοτε από πνευματικούς πατέρες, οι οποίοι δυσκολεύονται να κατανοήσουν και να ζήσουν την μεγάλη αλήθεια ότι στην Εκκλησία υπάρχουν χαρίσματα, υπάρχουν δηλαδή τρόποι που ο καθένας βιώνει την εμπειρία της πίστης, όχι ως προς τα δόγματα, αλλά ως προς τον τρόπο που ερμηνεύουμε τα κείμενα, τα γεγονότα, τον χρόνο, τον κόσμο, αφήνουμε να εμφιλοχωρεί στον νου και στην ψυχή μας η αίσθηση είτε ότι η Εκκλησία κινδυνεύει, διότι κάθε διαφορετική θέαση εμπεριέχει αίρεση, είτε ότι εμείς κινδυνεύουμε να μη σωθούμε, μολονότι είμαστε ενταγμένοι στην Εκκλησία. Έτσι, βρίσκουμε αφορμές να επιτιθέμεθα εις βάρος των άλλων που έχουν διαφορετική άποψη από εμάς, λησμονώντας ότι στην Εκκλησία υπάρχει σύνθεση, συνάντηση και συνύπαρξη.

            Αυτό μας το διδάσκει ο απόστολος Παύλος, γράφοντας προς τους Εφεσίους. Επισημαίνει ότι μας ενώνει ως χριστιανούς ο Ένας Κύριος, η μία πίστη, το ένα βάπτισμα, δηλαδή το πρόσωπο του Χριστού, τα δόγματα τα οποία είναι τα ίδια για όλους, αλλά και το βάπτισμα με το οποίο γινόμαστε χριστιανοί, εισερχόμαστε δηλαδή στην Εκκλησία. Και συνεχίζει, λέγοντας ότι ένας είναι ο Θεός και Πατέρας όλων, που είναι πάνω σε όλους μας διά της χάριτός Του, ενεργεί διά μέσου όλων μας, όταν το κλειδί της ζωής μας και της πορείας μας είναι  αγάπη, η οποία γίνεται αλήθεια όχι όταν θέλει να κατατροπώσει τον άλλο, αλλά όταν θέλει να τον στηρίξει, να τον φωτίσει και να τον υπομείνει, και υπάρχει σε όλους μας ακριβώς διότι είμαστε ένα μαζί Του, όταν Τον κοινωνούμε. Αν πάψει η κοινωνία του Αγίου Ποτηρίου, αν πούμε ότι εμείς είμαστε ο καθαροί, οι άγιοι και οι γνήσιοι και  αποχωριζόμαστε τους άλλους που είναι μιαροί και προδότες, τότε η υπερηφάνεια και η τύφλωσή μας γίνονται αιτία να χάσουμε την οδό της Εκκλησίας, ίσως και την ίδια τη σωτηρία.

            Στον καιρό του Διαδικτύου, στον οποίο ο καθένας μας αισθάνεται ασφαλής να λέει ό,τι πιστεύει και να το υποστηρίζει με φανατισμό, κατακρίνοντας και απορρίπτοντας τους άλλους, όσο ψηλά κι αν τους έχει τοποθετήσει η Εκκλησία, η φωνή του αποστόλου Παύλου γίνεται φωνή ταπείνωσης, μετάνοιας, εύρεσης του αληθινού νοήματος της παρουσίας της Εκκλησίας στη ζωή μας. «Είς Θεός, μία πίστις, έν βάπτισμα» μας ενώνουν. Αν αυτά τα διαγράφουμε, αναζητώντας εχθρούς της πίστης σε  θέματα που επιδέχονται διαφόρων ερμηνειών, αν ταυτίζουμε την αλήθεια της πίστης και τη σωτηρία με τον δικό μας τρόπο, τότε πάσχουμε, παραβιάζουμε στην πράξη την αρχή της αγάπης και της ενότητας και μεταφέρουμε το κοσμικό σαράκι της διχόνοιας από την πολιτική και τις ανθρώπινες σχέσεις, στην πίστη, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο. 

 

22 Νοεμβρίου 2026

Κυριακή Θ’ Λουκά

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: