Οικουμενικός Πατριάρχης: “Η ύπαρξις των Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μονών μέσα στην Ελληνική επικράτεια είναι μία ευλογία του Θεού”

Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ Βαρθολομαίος δέχθηκε το Σάββατο, 2 Μαρτίου 2024, σε ακρόαση, τον Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Νικάνορα, Ηγούμενο της Ι. Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίας Τριάδος Σπαρμού Ολύμπου, με μέλη της Αδελφότητός του και όμιλο προσκυνητών από την Ελασσώνα, καθώς και την Οσιωτ. Μοναχή κ. Αντωνίνη, Ηγουμένη της Ι. Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Παναγίας Εικοσιφοινίσσης, από την περιοχή της Δράμας, πλαισιούμενη από Αδελφές της Μονής.

Με αφορμή το προσκύνημα που πραγματοποίησε τις προηγούμενες ημέρες στην Αγιοτόκο Καππαδοκία ο υπό τον Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Νικάνορα όμιλος από την Ελασσώνα, ο Παναγιώτατος μίλησε για τις προσκυνηματικές επισκέψεις του στη Μικρά Ασία και τον Πόντο.

Άσωτος - Αλεξανδρεύς

 

Άσωτος

Θα γυρίζω ξανά!

Θα σε βλέπω να με προσμένεις εκεί στην άκρη του υποστατικού.

Θα πέφτω ξανά στα πόδια Σου προσμένοντας να με σηκώσεις
να ζητήσεις να με πλύνουν και να μου βάλουν τα καλά
να περάσουν το δαχτυλίδι στο μεσιανό μου δάχτυλο
και να σφαχτεί για χάρη μου ακόμα ένα μοσχάρι.

Κι ύστερα…
Όταν θα σβήνουνε αργά τα φώτα από τη σάλα
ενώ μαζεύουνε ακόμα οι υπηρέτες τα απομεινάρια
εγώ θα φεύγω.
Μ’ έναν τρόπο αδιευκρίνιστο ακόμα
θα επιστρέφω στην μισόσβηστη του καπηλειού τη λάμπα
παρέα με σκιές κείνων των ξεδιάντροπων –αποδειγμένα- ψεύτικων φίλων.

Θεέ μου, είσαι άδικος - Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Θεέ μου, είσαι άδικος
 
Ήρθε με υφάκι ο μικρός, πήρε τα λεφτά που «του ανήκουν» (άκου θράσος το παλιόπαιδο) και την έκανε από το σπίτι του γέρου. Μόλις τα έφαγε όλα και έμεινε ταπί, μπροστά στο αδιέξοδο, πήρε την απόφαση να γυρίσει. Κι Εσύ εκεί, να τον περιμένεις. Γιατί; Τη ζωή του ήθελε να κάνει. Ας τα λουστεί τώρα.  Άσε που αυτό που έκανες ήταν αντιπαιδαγωγικό. Τον κακομαθαίνεις. Κι αν κάνει σε λίγο τα ίδια; Δίκιο είχε ο μεγάλος σου γιος και θύμωσε. Δεν είναι σωστό. Να έρχεται πίσω ο μικρός και να τα συγχωρείς όλα και να τον κάνεις πάλι γιο σου!! Ε, αυτό πάει πολύ…..
 
Αλλά, πιο πολύ ήθελα, Θεέ μου, να σε ρωτήσω το εξής: Εκεί όπως τον έβλεπες να έρχεται δεν σου βγήκε μια δικαίωση, ένας θυμός; Δεν σου πέρασε από το μυαλό το «έρχεσαι, ε…. τώρα θα δεις, αχάριστε»; Δεν σου ήρθε να του τα πεις ένα χεράκι; Την ώρα που τον αγκάλιαζες, δεν σου βγήκε να τον στήσεις απέναντι και να του πεις με οργή, ως πατέρας θιγμένος και ζημιωμένος, «εμείς οι δυο πρέπει να πούμε δυο κουβεντούλες»;

Καλή επιστροφή!

 

Μην καταδικάζετε εύκολα τους άσωτους - Μοναχός Μωυσής αγιορείτης

Μην καταδικάζετε εύκολα τους άσωτους. Μην αναγνωρίζετε εύκολα κάποιους αγίους· οι ψευτοάγιοι εξαπατούν και καταρρέουν. Έχουμε ιδιαίτερα μεγάλη ανάγκη από μετάνοια. Μετάνοια ειλικρινή για να έχουμε αγιότητα αληθινή. Η πατρική αγκαλιά είναι ανοιχτή και αναμένει πάντα όλους τους μετανοημένους να τους καταφιλήσει, να τους ενδύσει χιτώνα φωτεινό, να τους υποδύσει υποδήματα ισχυρής ειρήνης, να τους φορέσει το πολύτιμο δακτυλίδι, να τους στείλει στον κόσμο ν' αναγγείλουν τα μεγαλεία της αγάπης του. Ο όσιος Τελώνης και ο άγιος Άσωτος αυτό κάνουν. Μιλούν με έργα για πραγματική μετάνοια, για ζωηφόρα αγιότητα. Ας τους ακολουθήσουμε, ας τους μιμηθούμε, για να ζήσουμε τον παράδεισο από τώρα...

Μοναχός Μωυσής αγιορείτης

Εις αναμάρτητον χώραν,

«Εις αναμάρτητον χώραν, καί ζωηράν, επιστεύθην, γεωσπορήσας τήν αμαρτίαν, τή δρεπάνη εθέρισα, τούς στάχυας τής άμελείας, καί δραγμάτων εστοίβασα, πράξεών μου τάς θημωνίας, άς καί κατέστρωσα ουχ άλωνι τής μετανοίας. Αλλ' αιτώ σε, τόν προαιώνιον γεωργόν ημών Θεόν, τώ ανέμω τής σής φιλευσπλαγχνίας απολίκμισον τό άχυρον τών έργων μου καί σιτάρχησον τή ψυχή μου τήν άφεσιν, εις τήν ουράνιόν σου συγκλείων με αποθήκην καί σώσόν με».

Μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Βασιλίσκου, Ευτροπίου και Κλεονίκου (3 Μαρτίου)

Σήμερα, Κυριακή του Ασώτου, σύμφωνα με την ευαγγελική περικοπή που διαβάζεται στη Θεία Λειτουργία με στόχο την ετοιμασία μας για την επικείμενη Αγία Τεσσαρακοστή.  Επίσης, μαζί με τον αναστάσιμο χαρακτήρα της ημέρας, τιμούμε τη μνήμη των Μαρτύρων Ευτροπίου, Κλεονίκου και Βασιλίσκου, του Ιερομάρτυρος Θεοδωρήτου πρεσβυτέρου Αντιοχείας, του Οσίου Ζήνωνος, και του Αγίου Ιωάννου Πατριάρχου Γεωργίας.
Οι Μάρτυρες Βασιλίσκος, Ευτρόπιος και Κλεόνικος κατάγονταν από την Αμάσεια του Πόντου και έζησαν επί αυτοκράτορα Μαξιμιανού (286-305 μ.Χ.). Ήταν στρατιώτες και συγγενείς του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος. Ένεκα της Χριστιανικής τους πίστης, τους διέβαλαν στον ηγεμόνα Ασκληπιόδοτο, ο οποίος τους βασάνισε. Αυτοί, όμως, αισθάνονταν συνεχώς την παρουσία του Κυρίου Ιησού Χριστού και του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου.

Μαζί μου, πώς δεν έμαθες ν’ αγαπάς; - π.Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Κυριακή ΙΖ΄ Λουκά 

 Μαζί μου, πώς δεν έμαθες ν’ αγαπάς;

π.Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Ο Ντοστογιέφσκι, αυτός ο μεγάλος Ρώσσος συγγραφέας, όταν ήταν εξόριστος στη Σιβηρία για ανατρεπτική δράση, όντας μη χριστιανός ακόμα, έσκιζε σελίδες από ένα Ευαγγέλιο για να καθαρίζει το τσιμπούκι του, από καταφρόνια δηλαδή και αδιαφορία για το περιεχόμενό του. Κάποια στιγμή όπως ήταν μονός του, σε μια ερημιά αδικίας που αισθανόταν χωρίς δυνατότητα ανατροπής, σκέφτηκε: Ας κοιτάξω τι λέει το υπόλοιπο. Έτυχε να έχει φτάσει κόβοντας, καταστρέφοντας σελίδες, στο 15ο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν. Το 15ο κεφάλαιο του κατά Λουκάν, αδελφοί μου, για μας τους περισσότερους που δεν διαβάζουμε πια το Ευαγγέλιο, είναι ουσιαστικά το Ευαγγέλιο της παραβολής του άσωτου. Ο άνθρωπος απ’ αυτό και μόνο το κείμενο κατενόησε το τι σημαίνει η σχέση μας με το Θεό, και κατεπλάγει τόσο πολύ ώστε να γίνει πλέον χριστιανός με όλη την σημασία της λέξης και όχι απλώς κάποιος που κάποτε έτυχε να βαπτιστεί έτσι.
Κατάλαβε ότι η σχέση μας με τον Θεό πάρα πολλές φορές μπαίνει σε μια λάθος βάση. Ή σε μια βάση αντιπαλότητας· ή σε μια βάση καταπίεσης. Και η αντιπαλότητα βέβαια προέρχεται απ’ την αίσθηση ότι ο Θεός μάς καταπιέζει.

Κυριακή του Ασώτου - π.Αλέξανδρος και Αγγελική Καριώτογλου

Κυριακή του Ασώτου

"Ο πατέρας της σημερινής παραβολής, έχει την τόλμη, να φαίνεται πατέρας εγκαταλελειμμένος και αποτυχημένος, αφού το παιδί του έφυγε μακριά και κατασπαταλά τα δώρα του. Δέχεται με υπομονή το κόστος της διακινδύνευσης της ελευθερίας. Δεν αναλώνεται σε λόγια, παρακάλια και συμβουλές χωρίς νόημα. Αφήνει το παιδί του ελεύθερο, γνωρίζοντας ότι η ανθρώπινη ύπαρξη καταξιώνεται μόνο μέσα στην ελευθερία. Ασκείται στην υπομονή και την αγάπη. Είναι πάντα εκεί και περιμένει".

π.Αλέξανδρος και Αγγελική Καριώτογλου

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ 

ΣΑΒΒΑΤΟ  2 ΜΑΡΤΊΟΥ  2024

ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΡΟΜΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ,  ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ,   ΣΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ,  ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΡΥΠΗΤΗ ΑΙΓΊΟΥ

Ὁ Πατέρας περιμένει - π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Κυριακή τοῦ Ἀσώτου
Λόγος εἰς τό Εὐαγγέλιον

Ὁ Πατέρας περιμένει

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμανδρίτου π. Γρηγορίου Μουσουρούλη

Ἀρχιγραμματέως  Ἱεράς Συνόδου

τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

 «Ἔτι δέ αὐτοῦ μακράν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτόν ὁ πατήρ αὐτοῦ» (Λουκ.ιε΄20)

                Ἡ φοβερή ἐπανάσταση ἔχει γίνει. Ὁ νεώτερος γιός, ἀ­φοῦ ἀπαίτησε μέ πολλή θρασύτητα καί τελικά πῆρε τό μερίδιο τῆς κληρονομιᾶς, πού θά τοῦ ἄφηνε ὁ πατέρας του, ἔχει φύγει.  Γιά τήν οἰκογένεια ὁ γιός αὐτός εἶναι πλέον νεκρός . Εἶναι χαμένος γιά πάντα. Αὐτό τό γιά πάντα ὅμως ἡ πατρική καρδιά δέν μπορεῖ νά τό δεχτεῖ μέ κανένα τρόπο. Ὁ πατέρας τῆς παραβολῆς πού περιφρονήθηκε τόσο βάναυσα ἀπό τό γιό του ἐλπίζει. Ἐλπίζει καί περιμένει. Κάθε μέρα εἴτε ἐργάζεται εἴτε ὄχι, εἴτε συνομιλεῖ εἴτε εἶναι μόνος δέν παύει νά στρέφει τό βλέμμα του μακριά, στό βάθος τοῦ δρόμου,  ἀπό τόν ὁποῖο εἶχε φύγει ὁ ἄσωτος γιός του μέ τήν ἐλπίδα νά τόν ἰδεῖ νά ἐπιστρέφει. Τά χρόνια περνοῦν, ὁ ἄσωτος δέν φαίνεται, ὁ πατέρας ὅμως περιμένει. Περιμένει καί ἐπιμένει νά κυττάζει στό βάθος τοῦ δρόμου… Ὥσπου μιά μέρα κάτι βλέπει ἀπό μακριά. Ὄχι! Τά μάτια δέν τόν γελοῦν. Μέσα ἀπό τά δάκρυα πού τόν πνίγουν, βλέπει αὐτό πού περίμενε… Τό ἄσωτο, τό δυστυχισμένο παιδί του ἐπιστρέφει! Ὁ γέρο-πατέρας ἀρχίζει νά τρέχει.

                Στό μυστικό βάθος τῆς ὑπέροχης καί συγκινη­τικῆς αὐτῆς σκηνῆς ἀποκαλύπτεται τό πῶς καί γιατί ὁ Θεός, ὁ οὐράνιος Πατέρας μας, περιμένει τόν κάθε ἄνθρωπο νά ἐπιστρέψει κοντά του. Σ’ αὐτό ἀκριβῶς θά ἐμβαθύνουμε στή συνέχεια.

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 200ΕΤΗΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ 200ΕΤΗΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ

ΜΕ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΑΛΙΚΙΑΝΟΥ «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΔΙΒΟΛΗΣ»

28 Φεβρουαρίου 2024

 
Στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του Ιερού Ναού των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων πόλεως Ρεθύμνης πραγματοποιήθηκε, το απόγευμα της Τετάρτης, 28ης Φεβρουαρίου 2024, η κεντρική επετειακή εκδήλωση του μηνός Φεβρουαρίου στο πλαίσιο του εορτασμού των 200 ετών από τη μαρτυρική τελείωση των εν Ρεθύμνη Αγίων Τεσσάρων Νεομαρτύρων Γεωργίου, Αγγελή, Μανουήλ και Νικολάου.

Κεντρικός ομιλητής στην εν λόγω εκδήλωση ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός, ο οποίος ανέλυσε εμπνευσμένα το θέμα: «Νεομάρτυρες και Εθνομάρτυρες: οι θεματοφύλακες της Ελληνορθόδοξης Παράδοσης».

Κυριακή του Ασώτου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κυριακή του Ασώτου

Είναι πολλοί που αναγνωρίζουν ότι έχουν πολλές αμαρτίες και από πολύ νεαρή ηλικία ζουν με ασωτία παραδομένοι σε μέθες και ασέλγειες, και αφού πέσουν έτσι στον βυθό των αμαρτιών, στη συνέχεια φτάνουν στην απόγνωση, που είναι γέννημα της αλαζονείας. Και γι’ αυτό καθόλου δεν θέλουν να στραφούν στην αρετή, αλλά προβάλλοντας το πλήθος των αμαρτιών τους, πέφτουν συνεχώς στις ίδιες και χειρότερες.

Έτσι οι άγιοι πατέρες, δείχνοντας και σε αυτούς τους ανθρώπους φιλανθρωπία και πατρική ευσπλαχνία, και θέλοντας να τους τραβήξουν από την απόγνωση, έβαλαν εδώ αυτή την παραβολή (Λουκ. 15:11-32) μετά την προηγούμενη, για να ξεριζώσουν το πάθος της απόγνωσης και να παρακινήσουν προς την αρετή, και με τον άσωτο δείχνουν σε όλους τους αμαρτωλούς τη φιλανθρωπία και την άπειρη αγαθότητα του Θεού και ότι δεν υπάρχει καμία αμαρτία που να μπορεί να νικήσει την άπειρη φιλανθρωπία του.

Οι δύο γιοι είναι οι δίκαιοι και οι αμαρτωλοί. Ο μεγαλύτερος γιος είναι εκείνος που πάντοτε μένει στις εντολές του Θεού και στο καλό και καθόλου δεν ξεμακραίνει από τον Θεό.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΕΡΝΙΚΙ - π. Δημητρίου Μπόκου

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΕΡΝΙΚΙ

π. Δημητρίου Μπόκου

Ο άσωτος υιός σκόρπισε στην ασωτία όλη την περιουσία που κληρονόμησε από τον πατέρα του. Αφού έφτασε στο έσχατο σημείο εξαθλίωσης, συνήλθε. Συναισθάνθηκε το κατάντημά του και αποφάσισε να επιστρέψει στον πατέρα του και να ομολογήσει μπροστά του: Πατέρα μου, «ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν σου». Δεν είμαι πια άξιος να λέγομαι γιος σου. Σε ντρόπιασα. Κάνε με απλό υπηρέτη σου (Κυριακή ΙΖ΄ Λουκά).

Κάποια στιγμή το παιδί, το κάθε παιδί, θα κάνει τη μικρή ή τη μεγάλη του επανάσταση. Θα επιδιώξει τη διαφοροποίηση από το στάτους κβο της πατρικής οικογένειας, διαρρηγνύοντας καμμιά φορά και εντελώς τους δεσμούς του μαζί της. Κάποιες φορές η ρήξη τροφοδοτείται από παθογένειες και δυσλειτουργίες στη σχέση γονέων και παιδιών, άλλες φορές ίσως οφείλεται κυρίως στην τάση του νέου ανθρώπου να δημιουργήσει το δικό του, διαφορετικό από τα οικογενειακά στάνταρ, προφίλ.

Δύο πρώτες Κυριακές του Τριωδίου - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Τις δύο πρώτες Κυριακές του Τριωδίου ακούμε τις Παραβολές του Τελώνη και του Φαρισαίου και του Ασώτου Υιού.

Παραβολές με δύο ζευγάρια ανθρώπων.

Ο Τελώνης και ο Φαρισαίος. Μετάνοια και αρετή χωρίς κατάκριση.

Ο Πρεσβύτερος γιός και ο νεώτερος γιός. Μετάνοια, αγάπη, αποδοχή, συγχώρηση.

Νομίζετε ότι η χριστιανική ζωή είναι εύκολη;

Όχι βέβαια… Για μελετήστε σε βάθος τις δύο Παραβολές.

Ο Φαρισαίος οφείλει να αποδεχθεί την μετάνοια ενός κλέφτη και εκβιαστή.

Ο Πρεσβύτερος γιός οφείλει να αποδεχθεί την μετάνοια του άσωτου αδελφού του.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ - π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«…νεκρός ἦν καί ἀνέζησε, καί ἀπωλωλώς ἦν καί εὑρέθη». Εἶπεν ὁ Κύριος: «Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός, καί  ἡ ἀλήθεια, καί ἡ ζωή». « Ἐγώ εἰμι τό Φῶς τοῦ κόσμου».

Φρονοῦμε, σεβαστή γερόντισσα, ὅτι ἐκεῖνος πού κοινωνεῖ μέ τόν Χριστό διά τῆς ὑπακοῆς, δέν πρόκειται νά περιπατήσει στό σκοτάδι, οὔτε νά κινεῖται χαμένος, χωρίς προορισμό στήν πορεία τῆς ζωῆς του· νεκρός πνευματικά.

Συνεπῶς ὁ Ὀρθόδοξος πιστός πού μεταλαμβάνει τό Πανάγιον Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Θεανθρώπου, δέν θά γευθεῖ ποτέ θάνατο, ἀλλά ἔχει μεταβεῖ ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν. Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος τονίζει: «τοῖς πᾶσι τά πάντα Χριστός». Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἐπισημαίνει: «Ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν». Ὁ Μεσσίας ἀποκαλύπτει: «Οὐδείς ἔρχεται πρός τόν Πατέρα, εἰ μή δι’ ἐμοῦ».

Ὁ οὐράνιος Πατέρας μας, δεικνύει στόν κόσμον τόν Υἱόν· καί προτρέπει ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι: «αὐτοῦ ἀκούετε».

Το θάρρος του Ασώτου - π. Βαρθολομαίος Καθηγούμενος Ι. Μ. Εσφιγμένου

 

Το θάρρος του Ασώτου

--Γέροντα τι σημαίνει για τον χριστιανό σωτηρία;
 
Σωτηρία είναι ο σκοπός του χριστιανού, να κερδίσει την Βασιλεία των ουρανών. Είναι η γεύση του παραδείσου. Η αιώνια επικοινωνία με τον Θεό.

--Πως μπορεί να σωθεί κάποιος και να γίνει πολίτης της επουράνιας Βασιλείας;
 
Προϋπόθεση της σωτηρίας είναι να θέλει κάποιος να σωθεί. Αφού πιστέψει στην σωτηρία του τότε αγωνίζεται να την κερδίσει με τον πνευματικό του αγώνα.
 
--Τι είναι ο πνευματικός αγώνας;
 
Πνευματικός αγώνας είναι η προσπάθεια του χριστιανού μέσα από την καθημερινότητά του να εφαρμόσει τις εντολές του Χριστού στην ζωή του.
 
--Πως μπορεί να εφαρμόσει αυτές τις εντολές όταν δέχεται τόσα ερεθίσματα καθημερινά και αμέτρητες δυσκολίες;

ΟΥΔΕΙΣ ΕΔΙΔΟΥ ΑΥΤΩ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 

ΟΥΔΕΙΣ ΕΔΙΔΟΥ ΑΥΤΩ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

 «Ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι, καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ» (Λουκ. 15, 16)

«Ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ θέλει νὰ χορτάσει μὲ τὰ ξυλοκέρατα ποὺ ἔτρωγαν οἱ χοῖροι, ἀλλὰ κανένας δὲν τοῦ ἔδινε».

             Η χάρις και η δυναμική του Ευαγγελίου του Χριστού αποτυπώνονται στην πληρότητά τους στην παραβολή του ασώτου υιού, την οποία ορίζει η Εκκλησία μας να διαβάζεται την δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου. Ο Θεός ως Πατέρας που περιμένει, σεβόμενος απόλυτα την ελευθερία του ανθρώπου. Ο νεώτερος υιός, ο άσωτος, ο οποίος σπαταλά τα χαρίσματά του σε χώρα μακρινή, στην αυτοθέωση, την φιληδονία, την αίσθηση ότι δεν χρειάζεται το σπίτι που είναι η Εκκλησία. Ο πρεσβύτερος υιός που ζει εντός του σπιτιού χωρίς στην πραγματικότητα να νιώθει την αγάπη, αλλά πιστεύοντας πως η θέωση του ανήκει δικαιωματικά, χωρίς την προϋπόθεση της αγάπης. Ζει με τον Πατέρα χωρίς να αντιλαμβάνεται ποιος και τι είναι ο Πατέρας. Η μετάνοια του ασώτου υιού, ως επιστροφή στη σχέση με τον Πατέρα. Το γλέντι του ουρανού για την επιστροφή του ανθρώπου. Το αναπάντητο ερώτημα, αν ο πρεσβύτερος υιός συμμετείχε τελικά στη χαρά της ανάστασης, που ο Χριστός αφήνει στον καθέναν από εμάς να το σκεφτεί και να το απαντήσει.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ (Λουκ. 15, 11-32)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στην Κρυοπηγή, στις 21/2/1996)

 

Η θρασύτητα του γυιού και η καλωσύνη του Πατέρα
 
Η παραβολή του ασώτου υιού που ακούσαμε, μας δείχνει πώς πρέπει να προσέχουμε τη ζωή μας, και το μυαλό μας. Μας διδάσκει, ότι στη ζωή μας πρέπει να έχουμε πρώτα το καθήκον. Και μέσα στο μυαλό και την καρδιά μας να έχουμε πρώτα απ' όλα την απέραντη αγαθότητα του Θεού.
Μας είπε ο Κύριος: Ένας Πατέρας είχε δύο γυιούς. Ο ένας είχε το νου του στον εαυτό του. Στο τι μου αρέσει. Ο άλλος είχε την σκέψη του στο καθήκον. Τι έχω χρέος να κάνω, απέναντι του Θεού και του πατέρα μου. Ο πρώτος γυιός, θα λέγαμε ο έξυπνος, πήγε στον πατέρα του και του είπε:
-Πατέρα, τι να το κάνω εγώ να περιμένω να πεθάνεις, για να σε κληρονομήσω; Τότε που θα ‘χω γεράσει; Εγώ τώρα τα θέλω. Να μας μοιράσεις την περιουσία, να μπορέσω και εγώ να κάνω ό,τι θέλω. Να χαρώ τη ζωή μου.
Ο Πατέρας φέρθηκε με καλωσύνη.
-Καλά παιδί μου, να σας τα μοιράσω.
Και μοίρασε την περιουσία του στα δύο. Τα μισά του πρώτου παιδιού και τα άλλα μισά του άλλου. Και δικά του; Τίποτε. Γιατί ο Πατέρας αυτός δεν ήταν «του εαυτού του» αλλά «του καθήκοντος». Τι πρέπει να κάνει για τα παιδιά του. Και έμεινε πανί με πανί.

ΣΑΝ ΤΟ ΝΕΩΤΕΡΟ, Ἢ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟ; - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

ΣΑΝ ΤΟ ΝΕΩΤΕΡΟ, Ἢ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟ;

Toῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«Ἦν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ…» (Λουκ. 15,25)

Ἡ σημερινὴ Κυριακή, ἀγαπητοί μου, ἡ δεύτερη τοῦ Τριῳδίου, ὀνομάζεται Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου, ἀπὸ τὴν περίφημη παραβολή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ (βλ.Λουκ. 15,11-32). Εἶνε τὸ διαμάντι, τὸ εὐ­αγγέλιο τῶν εὐ­αγ­γελίων, ἡ καρδιὰ τῆς Και­νῆς Διαθήκης, τὸ σωσίβιο ποὺ ὅποιος ἁ­μαρτωλὸς τὸ πιάσῃ θὰ σωθῇ. Καὶ ἂν τίποτε ἄλ­λο δὲν ἐδίδασκε ὁ Κύριος ἡ­μῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἔφτανε καὶ μόνη ἡ παραβολὴ αὐτὴ νὰ βεβαιώσῃ, ὅ­τι αὐτὸς ποὺ τὴν εἶπε δὲν εἶνε ἕνας κοι­νὸς ἄν­­θρω­πος· εἶνε ὁ Πλάστης τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ξέρει τόσο καλὰ τὴν ἀνθρώπινη καρδιά.
Τί μᾶς λέει; Βλέπουμε ἕνα πατέρα μὲ δυὸ παιδιά, ἕνα μεγαλύτερο – ἕνα μικρότερο. Ὁ μικρὸς φεύ­γει μακριὰ στὰ ξένα, ζῇ ἀσώτως, ἀλλὰ τέλος μετανοεῖ καὶ ἐ­πιστρέφει. Ὁ ἄλλος, ὁ μεγάλος, μένει πάντα κοντὰ στὸν πατέρα.

Τεχνητή νοημοσύνη και χριστιανική Θεολογία

Τεχνητή νοημοσύνη και χριστιανική Θεολογία

* Mε μεγάλη επιτυχία των webinar των Σχολικών Συμβούλων κλ. ΠΕ01 – Ξεπέρασαν τις 200 οι συμμετοχές των εκπαιδευτικών

Με μεγάλη επιτυχία υλοποιήθηκε την Πέμπτη το απόγευμα (29.02.2024) το εξ αποστάσεως επιμορφωτικό σεμινάριο (Webinar) που οργάνωσαν οι Σύμβουλοι Εκπαίδευσης κλ. ΠΕ01 Δρ. Χαράλαμπος Ανδρεόπουλος, Δρ. Nικόλαος Παύλου, Δρ. Νικόλαος Ματθαίου και Όλγα Γκούμα, Μ.sc., για τους θεολόγους εκπαιδευτικούς των περιοχών ευθύνης τους (Στερεά Ελλάδα/Ανατ. Αττική – Θεσσαλία – Δυτ. Μακεδονία – Aνατ. Μακεδονία / Θράκη).

Το σεμινάριο ασχολήθηκε με το επίκαιρο θέμα της  “Τεχνητής Νοημοσύνης” (Artificial Intelligence) στη διάσταση των θετικών προκλήσεων που δημιουργεί η εφαρμογή της (και) στην εκπαίδευση, αλλά και των προβληματισμών που προκύπτουν σε περιπτώσεις της ανέλεγκτης χρήσης της, με ομιλητή – εισηγητή του θέματος τον Δρ. Πέτρο Παναγιωτόπουλο, Θεολόγο-Φυσικό, Αν. Καθηγητή Ηθικής και Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ.

Διακόσιοι (200) και πλέον θεολόγοι εκπαιδευτικοί  παρακολούθησαν με αδιάπτωτο ενδιαφέρον, επί δίωρο (5 – 7 μ.μ.), τη 4η διαδικτυακή συνάντηση, συμμετέχοντας ενεργά στο διάλογο και στις δράσεις που πραγματοποιήθηκαν στο – υπό τύπον και μορφή “Θεολογικού Εργαστηρίου” – επιμορφωτικό σεμινάριο που οργάνωσαν οι Σύμβουλοί τους.

Ποῦ πᾶτε, Ἕλληνες; - Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

''Θέλω νά πῶ καί δυό λόγια γιά τήν ἀμετανοησία, τήν ὁποία ἔχομε οἱ ἄνθρωποι οἱ σημερινοί. Δέν μετανοοῦμε, ἀλλά πορεύεται ἕκαστος κατά τό θέλημά του, κατά τή σκέψη του πού τρέχει πρός τήν ἁμαρτία ἀκατάσχετα. Ποῦ πᾶτε, Ἕλληνες; Γιατί δέν αἰσθανόμεθα τό βάρος τῆς ἁμαρτίας; Γι᾽ αὐτό τό βάρος τῆς ἁμαρτίας εἶναι πού ὁ Θεός ἀποστρέφει τό πρόσωπό Του ἀπό τούς Ἕλληνας αὐτή τήν ὥρα. Τά ἄλλα ἔθνη βαδίζουν τόν δρόμο τῆς ἀπώλειάς τους. Ἀλλά ὄχι κι ἐμεῖς, οἱ Ἕλληνες, νά βαδίσομε στόν δρόμο τῆς ἀπώλειας, πού μᾶς ἔχει ὁ Θεός ἔθνος δικό Του και ἐμεῖς τρέχομε ἀκατάσχετα στήν ἀπώλεια ἀπ᾽ τήν ἀμετανοησία μας. ’Εμεῖς ὅμως δέν μετανοοῦμε.

Οι άνθρωποι σε ακούν εάν όσα τους λες, συμφωνούν με το δικό τους το μυαλό - Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

 

Οι άνθρωποι σε ακούν εάν όσα τους λες, 

συμφωνούν με το δικό τους το μυαλό· 

εάν όμως δεν συμφωνούν, 

δεν σε ακούν. 

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

Είμαστε στην εποχή που το ατάλαντο νικάει

Είμαστε στην εποχή που το ατάλαντο νικάει
γιατί το ταλαντούχο πληγώνεται.

Σταμάτης Κραουνάκης

Μνήμη του Αγίου Νικολάου Πλανά (2 Μαρτίου)

Ο Άγιος Νικόλαος Πλανάς γεννήθηκε το 1851 στη Νάξο από ευσεβείς γονείς. Από πολύ μικρή ηλικία ένιωσε την κλήση προς την πνευματική ζωή, γι΄αυτό και βοηθούσε στο ιερό τον παππού του, τον ιερέα Γεώργιο Μελισσουργό.
Σε ηλικία 19 χρονών ο Νικόλαος έχασε τον πατέρα του και μαζί με τη μητέρα και την αδελφή του μετακομίζουν στην Αθήνα. Στις 28 Ιουλίου 1879 χειροτονείται διάκονος και στις 2 Μαρτίου 1884 ιερέας στο εκκλησάκι του Αγίου Ελισσαίου, στο Μοναστηράκι. Σε ηλικία 28 χρονών παντρεύτηκε. Η πρεσβυτέρα του όμως κοιμήθηκε εν Κυρίω όταν ήρθε στον κόσμο το παιδί τους, ο Γιαννάκης.
Ο Άγιος Νικόλαος αγαπούσε πολύ τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας, τελούσε καθημερινά τη Θεία Λειτουργία, γι΄αυτό και έμεινε στη συνείδηση της Εκκλησίας ως ο λειτουργικότερος ιερέας, ο οποίος από το πρωί μέχρι το βράδυ ήταν στον ναό.

Mνήμη του Αγίου Θεοδότου, Επισκόπου Κυρηνείας (2 Μαρτίου)

Σήμερα, η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Θεοδότου, Επισκόπου Κυρηνείας, των Μαρτύρων Ευθαλίας της παρθένου και Ησυχίου του Συγκλητικού, καθώς και του σύγχρονου Αγίου Νικολάου ιερέως του Πλανά, ο οποίος έζησε στην Αθήνα τον 19ο και αρχές του 20ου αιώνα, αφήνοντας φήμη πνευματικού και ενάρετου ιερέως στο λεκανοπέδιο της Αττικής.
Ο Άγιος Θεόδοτος, Επίσκοπος Κυρηνείας, έζησε στις αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνα, όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε εξαπολύσει διωγμό εναντίον των Χριστιανών. Με το μεγάλο ζήλο του υπέρ της χριστιανικής πίστης, προκάλεσε την οργή του ηγεμόνα Σαβίνου, ο οποίος τον συνέλαβε και  προσπάθησε να τον πείσει ν’ αρνηθεί την πίστη του στο Χριστό.

Μικροί άνθρωποι στις μεγάλες αίθουσες - Κώστας Μόντης

Μικροί άνθρωποι

στις μεγάλες αίθουσες

φροντίζουν να μιλούν

για ό,τι πιο πολύ δεν ξέρουν.

Και τους ακούν με θαυμασμό

άλλοι μικρότεροί τους

και τους χειροκροτούν.

Μια τρομερήν αντήχηση

κάνουν τα κούφια χέρια που χτυπούν

των κούφιων

Ίσως αν οι άνθρωποι άκουγαν

 

 Ίσως αν οι άνθρωποι άκουγαν, 

η Ιστορία θα σταματούσε να επαναλαμβάνεται.

Lily Tomlin

Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν Μηνός Μαρτίου 2024 τοῦ Ἱεροῦ Πανεπιστημιακοῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἰεραρχῶν Πατρῶν

Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν

Μηνός Μαρτίου 2024

 τοῦ Ἱεροῦ Πανεπιστημιακοῦ Ναοῦ

τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἰεραρχῶν Πατρῶν

Δυο σκέψεις για τον πατέρα, την οικογένεια και μερικές εξωραϊσμένες παγίδες -- Θανάσης Παπαθανασίου

«Ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες, ὡς μὴ ἔχοντες ὦσιν…»

Δυο σκέψεις για τον πατέρα, την οικογένεια και μερικές εξωραϊσμένες παγίδες

 Θανάσης Παπαθανασίου

Δυο σκέψεις θα επιχειρήσω να διατυπώσω – από τις πολλές που με απασχολούν[1]. Και θα τις διατυπώσω υπό τις δύο θεατές ιδιότητές μου, ως εκπαιδευτικού για 45 σχεδόν χρόνια σε διάφορες βαθμίδες, και ως πατέρα. Και υπό την αθέατη ιδιότητα, των προσωπικών διαδρομών μου.

Σκέψη πρώτη:

Ξεκινώ με την οπτική του πατέρα: Βρίσκω στον χώρο της πίστης τεράστια ενδοχώρα. Ερανίζομαι δειγματικά μια αποστροφή του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου: «Δεν σε καθιστά πατέρα από μόνο του το να σπείρεις· αλλά το να μεγαλώσεις το παιδί σωστά. Ούτε σε κάνει μητέρα η εγκυμοσύνη, αλλά το να αναθρέψεις το παιδί σωστά […]. Πατεράδες δεν φτιάχνει η φύση, αλλά ο σωστός τρόπος ζωής» («Οὐ […] τό σπεῖραι ποιεῖ πατέρα μόνον, ἀλλά τό παιδεῦσαι καλῶς. Οὐδέ τό κυήσαι μητέρα εργάζεται, αλλά το θρέψαι καλώς […]. Οὐχ ἡ φύσις, ἀλλ’ ἡ ἀρετὴ ποιεῖ πατέρας»[2]).

Αυτή η διελκυστίνδα (μεταξύ λειτουργιών υπαγορευμένων από τη βιολογική νομοτέλεια αφενός, και λειτουργιών εμπνεόμενων από την ελευθερία και την ευθύνη αφετέρου), είναι γνωστή και έχει δουλευτεί πάρα πολύ. Ξεκινώ όμως μ’ αυτήν διότι, τηρουμένων των αναλογιών μέσα στις αλλαγές των καιρών, διατηρεί σημασία κεντρική.

Ανασυγκρότηση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου

Γενομένης τῆς τακτικῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ταύτην θά ἀποτελέσουν, διά τό ἑξάμηνον 01.03.2024 – 31.08.2024, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, οἱ Σεβ. Ἱεράρχαι:

1. Καναδᾶ κ. Σωτήριος
2. Ἀνέων κ. Μακάριος 
3. Λαοδικείας κ. Θεοδώρητος
4. Κρήτης κ. Εὐγένιος
5. Κορέας κ. Ἀμβρόσιος
6. Κώου καί Νισύρου κ. Ναθαναήλ
7. Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος
8. Νέας Ἰερσέης κ. Ἀπόστολος
9. Σύμης κ. Χρυσόστομος
10. Σικάγου κ. Ναθαναήλ
11. Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου κ. Πρόδρομος
12. Σελευκείας κ. Θεόδωρος

Ὁ τρόπος, γιὰ νὰ ἀποκτήσῃς τὴν εἰρήνη - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ὁ τρόπος, γιὰ νὰ ἀποκτήσῃς τὴν εἰρήνη, εἶναι ὁ ἑξῆς· νὰ ξεχάσης τελειωτικὰ τὴν πτῶσι καὶ τὴν ἁμαρτία σου καὶ νὰ παραδοθῇς στὴν σκέψι τῆς μεγάλης καὶ ἄφατης ἀγαθότητας τοῦ Θεοῦ· καὶ ὅτι, αὐτὸς μένει πολὺ πρόθυμος καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ συγχωρέσῃ κάθε ἁμαρτία, ὅσο καὶ ἂν εἶναι βαρειά, προσκαλώντας τὸν ἁμαρτωλὸ μὲ διάφορους τρόπους καὶ μέσα ἀπὸ διάφορους δρόμους, γιὰ νὰ ἔλθη σὲ συναίσθησι καὶ νὰ ἑνωθῆ μαζί του σὲ αὐτὴ τὴν ζωὴ μὲ τὴν χάρι του· στὴν δὲ ἄλλη, νὰ τὸν ἁγιάση μὲ τὴ δόξα του καὶ νὰ τὸν κάνῃ αἰώνια μακάριο.

ΤΑ ΠΕΡΙΤΤΑ - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΤΑ ΠΕΡΙΤΤΑ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Περιφρόνησε τα περιττά, για να βρεις όσα αξίζουν 

(Αββάς Ισαάκ ο Σύρος).

Ο θρίαμβος του πολιτισμού μας στηρίζεται σήμερα στα περιττά. Ο άνθρωπος νιώθει ότι αυτά έχουν αξία στη ζωή του, διότι τον κάνουν να αισθάνεται ξεχωριστός, να αισθάνεται ότι μετέχει σ’ αυτά που ο κόσμος προβάλει ως πρότυπα, σ’  αυτά που αν δεν τα έχεις, αισθάνεσαι έλλειψη. Πώς να αντιμετωπίσεις τους άλλους που νιώθουν σπουδαίοι με τα περιττά; Κι όταν το «έχειν» γίνεται το σημείο-κλειδί, τότε η σύγκριση με τους κατέχοντες μάς κάνει να νομίζουμε τους εαυτούς μας υποδεέστερους. Να ζηλεύουμε. Να φθονούμε. Να είμαστε έτοιμοι να δώσουμε τα πάντα, αρκεί να μην υστερούμε.
Ο ασκητικός λόγος, που προέρχεται μέσα από το βίωμα, μας προτρέπει να περιφρονήσουμε τα περιττά. Όχι απλώς να τα προσπεράσουμε, αλλά να αισθανθούμε απέχθεια γι’ αυτά. Να μη στρέψουμε καν το βλέμμα μας.

Οι σημαντικοί είναι αυτοί που μένουν......

 

Αυτή είναι η ζωή: 

άνθρωποι που φεύγουν, άνθρωποι που έρχονται. 
Ανθρώπους που θα γνωρίζεις καλά, 
άλλους που δεν θα αναγνωρίζεις πια. 
Ειλικρινείς άνθρωποι, και άλλοι που η μάσκα τους θα πέσει.
 Ανθρώπους που θα αγαπάς ή θα μισείς, 
θα τους θυμάσαι ή θα τους ξεχάσεις 
Ναι, αυτή είναι η ζωή, 

Όταν η προπαγάνδα του Κακού ξεπερνάει κάθε φαντασία...

  Στο Ριαζάν, ένα προπαγανδιστικό τρένο του Ρωσικού Υπουργείου Άμυνας έφερε φυλλάδια σε μαθητές σχετικά με τη διαφορά μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Απεικονίζουν βασανιστήρια και δολοφονίες παιδιών, ομοφυλόφιλους στρατιώτες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και τον Σατανά.

Το τρένο "Δύναμη στην αλήθεια" έφτασε στην πόλη, ένα προπαγανδιστικό τρένο του Υπουργείου Άμυνας που θα ταξιδέψει σε όλη τη Ρωσία μέχρι τις 8 Μαΐου για να "αντιμετωπίσει τις προσπάθειες διαστρέβλωσης της ιστορίας και των επιτυχιών των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων". Οι επισκέπτες του τρένου θα μπορούν να αξιολογήσουν 9 βαγόνια με εκθέσεις για τον ηρωισμό του ρωσικού στρατού, καθώς και να εγγραφούν σε συμβόλαιο παροχής υπηρεσιών. Το τρένο συνήθως υποδέχονται νέοι κομισάριοι, δόκιμοι και μέλη εθελοντικών κινημάτων, ενώ οι εκπρόσωποι του τρένου τους δίνουν ως κίνητρο ειδικά εμπορεύματα: για παράδειγμα, ένα βιβλιαράκι "Ποια είναι η διαφορά;".

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος θυμάται :

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος θυμάται :

«Δεν είχαμε νερό στο σπίτι μας. Η μαμά μου μάζευε το νερό από τη βρύση του χωριού για να πλύνει τα ρούχα μας. Μας σήκωνε νωρίς για να πάμε στο σχολείο, άναβε το τζάκι γιατί δεν είχαμε σόμπα. Ολοι μας ήμασταν τότε μαθητές, διαβάζαμε κάτω από το φως της λάμπας πετρελαίου, ενώ εκείνη προσπαθούσε να μεγαλουργήσει γευστικά μαγειρεύοντας το βράδυ στο μαγκάλι. Ο πατέρας για να τα φέρνει βόλτα δεν είχε χορτάσει ποτέ του ύπνο. Διατηρούσε στο χωριό καφενείο, μέρος του οποίου είχε διαμορφώσει σε κουρείο. Σηκωνόταν αξημέρωτα για να ανοίξει το μαγαζί του, όπου και παρέμενε μέχρι να φύγει και ο τελευταίος πελάτης.

Πρόγραμμα Μαρτίου 2024 Ιερού Ναού "Παναγία η Βοήθεια" Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

 

Πρόγραμμα Μαρτίου 2024
Ιερού Ναού "Παναγία η Βοήθεια"
Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

Αγάπα τότε ό,τι έχεις!

 

ΖΩΗ υπάρχει γι’ αυτούς που δίνουν ΝΟΗΜΑ στην ΥΠΑΡΞΗ. 

Δεν έχεις ό,τι αγαπάς; 

Αγάπα τότε ό,τι έχεις!

 

ΜΗΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

ΜΗΝ ΜΑΡΤΙΟΣ

Μην Μάρτιος έχων ημέρας λα’ (31)
Η ημέρα έχει ώρας ιβ’ (12) και η νυξ ώρας ιβ’ (12)

ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ

Ο μήνας ούτος, αδελφοί, ονομάζεται αρχή και πρώτος των μηνών, από τον Προφήτην και θεσπέσιον Μωϋσήν. Ούτω γαρ γράφεται περί αυτού εν τω βιβλίω της Εξόδου· «Ο μην ούτος υμίν, αρχή μηνών, πρώτος εστιν υμίν εν τοις μησί του ενιαυτού» (Εξ. ιβ’, 1). Και εν τω βιβλίω της Γενέσεως μανθάνομεν, ότι, κατά την συμφωνίαν των ιερών ερμηνευτών, εις τον μήνα τούτον εποίησεν ο Θεός όλα τα αισθητά κτίσματα εκ του μη όντος εις το είναι. Και τούτο γίνεται φανερόν, διατί κάθε χρόνον εις τον Μάρτιον μήνα η γη βλαστάνει τας βοτάνας και τα χορτάρια, καθώς και τότε εβλάστησε ταύτα εις την δημιουργίαν του κόσμου, όταν ο Θεός επρόσταξε και είπε· «Βλαστησάτω η γη βοτάνην χόρτου» (Γεν. α’, 11). Και διατί εις τον Μάρτιον γίνεται η γλυκυτάτη άνοιξις, και η θάλασσα γαληνιά, και ο ουρανός φαίνεται διαυγέστερος και λαμπρότερος, με το να ελευθερόνεται από την συνεφίαν του προλαβόντος χειμώνος. Καθώς ταύτα έγιναν και κατά την πρώτην εκείνην δημιουργίαν του κόσμου.

Μνήμη της Αγίας Οσιομάρτυρος Ευδοκίας (1 Μαρτίου)

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Οσιομάρτυρος Ευδοκίας, της Οσίας Δομνίνης και του Οσίου Συνεσίου, που ασκήτευσε στην κοινότητα Λύση της Μεσαορίας, καθώς επίσης του νεομάρτυρος Παρασκευά από την Τραπεζούντα του Πόντου.
Η Αγία Ευδοκία γεννήθηκε στην Ηλιούπολη της Φοινίκης, επί αυτοκράτορα Τραϊανού. Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της εγκλωβισμένη στην αμαρτία και τη φθορά της ψυχοσωματικής της προσωπικότητας.
Η χάρις όμως του Θεού ευδόκησε να συμβεί αλλαγή στην ψυχή της. Μετά από μία δοκιμασία, ένεκα σοβαρής ασθένειας, εγκατέλειψε τη γενέτειρά της, για να επιστρέψει όμως ένα χρόνο αργότερα, μετανιωμένη για την προηγούμενη ζωή της.

Μνήμη του Οσίου Συνεσίου, του εν Λύση της Κύπρου αθλήσαντος (1 Μαρτίου)

Σήμερα, η Εκκλησία μας τιμά τον όσιο Συνέσιο τον εν Λύση της Κύπρου αθλήσαντα.
Ο Όσιος Συνέσιος ο θαυματουργός ασκήτευσε κοντά στη Λύση στην περιοχή της Αγλάσυκας  κατά τους μέσους βυζαντινούς χρόνους, (10ο – 12ο αιώνα μ.Χ. ), ζώντας σε μια λαξευτή σπηλιά –  θαλαμοειδή ρωμαϊκό τάφο.
Με την αγιότητα και σοφία του απέκτησε μεγάλη φήμη και όταν εκοιμήθη αγιοποιήθηκε και προς τιμή του κτίστηκε εκεί μικρός καμαροσκέπαστος ναΐσκος, που αποτέλεσε τον πυρήνα δημιουργίας Ιεράς Μονής. Αν και δεν έγιναν ανασκαφές, από τα γύρω υπολείμματα θεμελίων υπολογίζεται ότι αποτελούσε το Καθολικό μικρής Μονής που τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας έπαυσε να λειτουργεί και ερημώθηκε.. Εξάλλου υπάρχουν μαρτυρίες πως το οικοδομικό υλικό των ερειπίων της Μονής χρησιμοποιήθηκε από τους Άγγλους κατά την κατασκευή του φράγματος των Κουκλιών και παρέμεινε απείραχτο μόνο το Εξωκλήσι ως ιερός χώρος.