Δεν θέλω τον Παράδεισο μόνος - Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής

«Όλη τη νύχτα προσεύχομαι και φωνάζω:

Κύριε ή σώσε όλους τους αδελφούς,

ή σβήσε και μένα.

Δεν θέλω τον Παράδεισο μόνος».

Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής



Κύριε, δος μου το χάρισμα των δακρύων - Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος (Σελέντης)

Η βροχή γονιμοποιεί τα σπέρματα των καρπών στη γη και το δάκρυ τα σπέρματα των αρετών στην ψυχή.

Κύριε, δος μου το χάρισμα των δακρύων, γιατί Συ μόνος ξέρεις πόση λάσπη κρύβω μέσα μου. Ναι, ακούω τη φωνή Σου να μου λέει: «Λούσου στα δάκρυά σου για να καθαριστείς».

Να δακρύζω αλλά και να μελετώ. Κύριε, Ουράνιε διδάσκαλε, μάθε με να είμαι «σπουδάζων» πάντα και διώχνε μου τη ραστώνη.

Από τον εαυτό μου κάθε μέρα απογοητεύομαι.

Κύριε ΄Ερχου. Ναί. Αμήν.

Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος (Σελέντης)

Ο άγιος Αναστάσιος (17 Σεπτεμβρίου)

Η αγαπητή  ιστολόγος Αργυρούλα από την μεγαλόνησο Κύπρο είχε την καλοσύνη μαζί με τις ευχές της (νόμιζε ότι εορτάζω σήμερα) να μου αποστείλει και τον βίο του Αγίου Αναστασίου που έζησε και ασκήτεψε στην Κύπρο. Δημοσιεύω τον βίο του Αγίου και την ευχαριστώ. 

Ο άγιος Αναστάσιος

(17 Σεπτεμβρίου)

Το όνομα του κατέχει ξεχωριστή θέση στις καρδιές των χριστιανών της νήσου μας.

Τα πολλά και διάφορα θαύματα του αναφέρονται απ' όλους με βαθύ σεβασμό.

Για τη ζωή του όμως λίγα, πολύ λίγα γνωρίζουμε. Από τη φυλλάδα του μανθάνουμε, πως έζησε στα χρόνια των Κομνηνών τον 12ο αιώνα.

Επίσης ότι ήταν κι αυτός ένας από τους ορθοδόξους Έλληνες που υπηρετούσαν ως μισθοφόροι στη Γερμανία Για τους αγίους αυτούς, πού λέγονται και Αλαμανοί, ΐδε σχετικό κεφάλαιο στο τέλος.  κι έλαβαν μέρος στη δεύτερη σταυροφορία, που κίνησε απ' τη Δύση, για να ελευθερώσει δήθεν τους Αγίους Τόπους από τα χέρια των μουσουλμάνων.

Σαν τέλειωσε η εκστρατεία, τριακόσιοι απ' αυτούς αποσύρθηκαν στην έρημο του Ιορδάνη.

Πόθος και παλμός κι αγώνας τους ένας: Να αφιερωθούν στον Θεό.

Γι' αυτό ζητούσαν κάποιο μέρος μακριά από τον θόρυβο του κόσμου με τους ποικίλους πειρασμούς και τις τόσες παγίδες του Σατανά, για να περάσουν τη ζωή τους ήσυχα με την καρδιά και τη σκέψη δοσμένα στον Θεό.

Στον τόπο όμως εκείνο ο πόθος τους ο ιερός συνήντησε εμπόδιο απροσπέλαστο τον παράλογο θρησκευτικό φανατισμό των Λατίνων, οι οποίοι καθημερινά δημιουργούσαν πολλά επεισόδια και ταλαιπωρίες στους ορθόδοξους που βρισκόντουσαν εκεί. Η συνεχής αυτή δοκιμασία και δίκαιη αγανάκτηση, που πλημμυρούσε τις καρδιές τους για τη βάναυση και αδικαιολόγητη τούτη συμπεριφορά τους εις βάρος αδελφών χριστιανών, συμπεριφορά που εκδηλωνόταν στο όνομα του Διδασκάλου της αγάπης, τους ανάγκασε να σηκωθούν να φύγουν. Μια μέρα συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί στην παραλία.

Εκεί βρήκαν ένα πλοίο, κι επιβιβάστηκαν σ' αυτό με σκοπό την επιστροφή στην πατρίδα τους. Δυνατή όμως τρικυμία, κι ίσως και ναυάγιο, τους έφερε στα δυτικά παράλια της Κύπρου, στην περιοχή της Πάφου.

Απ' εκεί, αφού χωρίστηκαν σε ομάδες, διασκορπίσθηκαν σ' όλο το νησί κι εγκαταστάθηκαν μόνιμα σ' αυτό.

Εδώ παρέμειναν κι ασκήτεψαν σε διάφορα μέρη. «Αφέν ες την επίγειον στρατείαν, εστρατεύθησαν τω επουρανίω Βασιλεί, αναλαβόντες τα όπλα της μοναδικής πολιτείας εν ερήμοις και όρεσι διατρίβοντες, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, και υπό δαιμόνων επηρεαζόμενοι», όπως λέει κι η φυλλάδα του αγίου.

Η Μονή Αγίου Αναστασίου στο κατεχόμενο χωριό Περιστερωνοπηγή Αμμοχώστου-The Monastery of St. Anastasios in Turkish occupied Peristeronopigi, Famagusta

Το κατεχόμενο χωριό Περιστερωνοπηγή είναι κτισμένο στον κάμπο της Μεσαορίας και βρίσκεται 23 περίπου χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πολής της Αμμοχώστου.

The Turkish occupied village of Peristeronopigi is built in the plain of Mesaoria located 23 kilometers northwest of the city of Famagusta.

Στην περιοχή έζησε ο Άγιος Αναστάσιος ο οποίος θεωρούνταν προστάτης του χωριού. Ο Άγιος Αναστάσιος ήταν ένας από τους 300 Αλαμάνους αγίους που ήρθαν στην Κύπρο από την Παλαιστίνη κατά το 12 ο αιώνα. Ο Άγιος έζησε σε ένα σπήλαιο στο βόρειο άκρο της Περιστερωνοπηγής. Αυτό το σπήλαιο αποτέλεσε τη βάση για την αρχική εκδήλωση σεβασμού προς τον Άγιο όταν ζούσε ενώ μετά τον θάνατό του, κατά τον 15 ο αιώνα κτίστηκε εκκλησία προς τιμήν του, η οποία, με τη δημιουργία κελιών για μοναχούς, μετατράπηκε σε μοναστήρι.

Saint Anastasios lived in this area and is considered the guardian of the village. Agios or Saint Anastasios was one of the 300 Alaman saints who came to Cyprus from Palestine in the 12th century. The Saint lived in a cave at the north end of the village of Peristeronopigi. This cave was the basis for the initial development of respect towards the Saint while he was alive, while after his death, during the 15th century a church was built in his honour, which with the creation of cells for monks, it was turned into a monastery.

Ο εισερχόμενος την είσοδο του Ναού κατεβαίνει εννιά σκαλοπάτια στη βάση των οποίων βλέπει άλλο σπήλαιο, λαξευμένο σε βράχο, ο οποίος είναι επικαλυμμένος με ασβεστόπηλο και διατηρείται μέχρι σήμερα. Έχει στενόμακρο εμβαδόν και καμαρωτή στέγη, που στηριζόταν στο μέσο με μια κολώνα ύψους δύο μέτρων. Η κολώνα στηριζόταν σε ένα κιονόκρανο κορινθιακού ρυθμού και πάνω της πατούσαν οι αρρώστοι, αγκάλιαζαν την κολώνα και περιστρέφονταν τρεις φορές γύρω από αυτήν για να γιατρευτούν από τις νευραλγίες και τους πόνους.

Ειρήνη σε ψυχή και σώμα - Άγιος Ιωάννης Σιναΐτης

Τι πρέπει να κάνοµε για να έχοµε ειρήνη στην ψυχή και το σώµα ; Πρέπει ν' αγαπάς όλους τους ανθρώπους, όπως τον εαυτό σου, και να είσαι κάθε ώρα έτοιµος για το θάνατο. ‘Όταν η ψυχή θυµάται τον θάνατο, ταπεινώνεται και παραδίνεται ολόκληρη στο θέληµα του Θεού και επιθυµεί να έχει ειρήνη µε όλους και να τους αγαπά όλους. Όταν έλθει στην ψυχή η ειρήνη του Χριστού, τότε είναι ευχαριστηµένη και κάθεται σαν τον Ιώβ στην κοπριά και χαίρεται που βλέπει τους άλλους δοξασµένους κι η ίδια είναι η πιο ασήµαντη από όλους. Το µυστήριο της κατά Χριστόν ταπεινώσεως είναι µεγάλο και άρρητο. Η ψυχή που αγαπά επιθυµεί για κάθε άνθρωπο περισσότερα αγαθά από ότι για τον εαυτό της και χαίρεται σαν βλέπει τους άλλους να είναι πιο ευτυχισµένοι από την ίδια και θλίβεται όταν τους βλέπει να βασανίζονται....    

Άγιος Ιωάννης Σιναΐτης

Ο ναός τόπος παροχής του θείου ελέους - Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Τι χρειάζεται κάθε μέρα και ώρα στον αμαρτωλό και ακάθαρτο άνθρωπο;

Έλεος, κάθαρσις και αγιασμός.

Πού ιδιαιτέρως προσφέρονται αυτά τα ουράνια δώρα;

Στην Εκκλησία.

Πότε;

Κατά την τέλεση των ιερών ακολουθιών και των μυστηρίων.

Είναι βέβαια δυνατόν να δίδονται σε κάθε τόπο και χρόνο, αλλά πουθενά τόσο πλούσια όσο στον ναό. Για τον λόγο αυτό ο ναός για τον χριστιανό είναι ό,τι πιο πολύτιμο, οίκος Θεού, «πηγή ύδατος ζώντος», τόπος παροχής του θείου ελέους και των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος.

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Οι παγίδες του διαβόλου στους μοναχούς - Άγ.Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

• Μερικούς μοναχούς το πονηρό πνεύμα τους βάζει να ψάχνουν να βρουν σπάνια και ακριβά βιβλία, σκεύη, άμφια, κλπ. Και όταν πια η σκέψη τους καρφωθή σ’αυτά, σιγά-σιγά τους αποξενώνει από τον Θεό.

• Άλλους τους σπρώχνει στη σπουδή τεχνών και επιστημών και αφού έτσι τραβήξει την προσοχή τους στις πρόσκαιρες γνώσεις, τους κάνει και χάνουν την γνώση του Θεού' την μόνη που έχει ουσία και αξία.

• Άλλους τους σπρώχνει να ψάχνουν να βρουν για το μοναστήρι τους μεγάλη περιουσία: σπίτια, χωράφια, κήπους, σπαρτά, λειβάδια, κοπάδια' και έτσι σιγά-σιγά τους κάνει και λησμονούν τον Θεό.

• Άλλους τους δένει στον πόθο να αποκτήσουν πολύτιμα ταρναριστά μπιζού, και τους κάνει να αδιαφορύν για το Θεό.

• Άλλους τους σπρώχνει να στρέφουν την προσοχή τους στη νηστεία και στη σωματική μόνο άσκηση' να δίνουν πολύ σημασία στην ξηροφαγία, στα μανιτάρια, στα λάχανα, στα ρεβύθια' τους κάνει έτσι να δίνουν πού σημασία σε χωρίς ιδιαίτερο νόημα σωματικά αγωνίσματα και να ξεχνούν τα λογικά, άγια και πνευματικά αγωνίσματα. Και έτσι με όπλο την σαρκική και ψευδώνυμη λογική τους, την εμπιστοσύνη στο δικό τους λογισμό και την καταφρόνηση στις γνώμες των άλλων,(=όταν ο μοναχός έχει τέτοια εσωτερική διάθεση μέσα του, έχει πια την πλήρη εκμηδένιση κάθε προϋπόθεσης για πνευματική προκοπή, ενώ αντίθετα έχει πλήρη την κάθε προϋπόθεση για απώλεια) γεμίζει τραύματα τον ασκητή, και τον ρίχνει κάτω.

Οι υποσχέσεις του Θεού - Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός

Πρέπει να γνωρίζεις ότι μέσα στις θλίψεις και τα παθήματα, στην υπομονή και την πίστη, είναι κρυμμένες οι υποσχέσεις του Θεού, όπως επίσης και η δόξα και η απόκτηση των ουρανίων αγαθών. Γιατί και το σιτάρι, που σπέρνεται στη γη, είναι ανάγκη πρώτα να δοθεί στη σήψη και στην ατιμία, φαινομενικά, και έτσι να απολαύσομε την ομορφιά και τον πολλαπλάσιο καρπό του. Αν όμως δεν περνούσε από τη σήψη εκείνη και τη φαινομενική ατιμία, δεν θα έβγαζε καρπό.

Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός

Μοναξιά - π. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Όταν αγαπάς κάποιον, τον νοιώθεις ζωντανό μπροστά σου. Μοναξιά νοιώθει αυτός που δεν αγαπά, και η μοναξιά γίνεται μεγαλύτερη, όταν θέλω να με αγαπούν. Οιοσδήποτε άνθρωπος, είτε βασιλιάς, είτε ζητιάνος είναι, μόλις θελήσει να τον αγαπούν, θα δείτε ότι αμέσως θα νοιώσει μοναξιά. Μόλις αρχίσει να αγαπά, όχι με αγάπη ανθρώπινη αλλά εν τη Εκκλησία, αρχίζει να φεύγει η μοναξιά και ανακαλύπτει πως όλη η Εκκλησία, οι πάντες, είναι μαζί του».

Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Σώμα και Αίμα Χριστού - ΙΩΑΝ. ΚΩΝ. ΚΟΡΝΑΡΑΚΗ

ΙΩΑΝ. ΚΩΝ. ΚΟΡΝΑΡΑΚΗ

Ομ. Καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών

Σώμα και Αίμα

Χριστού

Εγχειρίδιο ευχαριστιακής παιδείας

Έκδοση Ι. Μονής Παντοκράτορος Σωτήρος Χριστού

Άγιος Αθανάσιος Κερκύρας

ΑΘΗΝΑ 2010

Ομιλία Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου περί Τιμίου Σταυρού

Θρησκείαν δεν αλλάζομεν εμείς, ούτε την πουλούμεν! - Στρατηγός Μακρυγιάννης

Μάθαινα από ανθρώπους τίμιους ότι η κατήχηση των ξένων αναντίον της θρησκείας μας προοδεύει. Τότε κάπνισαν τα μάτια μου. Πάγω εις τον κουμπάρο μου τον Κωλέτη, τον παίρνω σε μίαν κάμαρη, του λέγω πως ήρθε εις αυτείνη την πατρίδα, ξυπόλυτος, γυμνός. Οι άλλοι γιατροί οπού ᾿ρθαν φέραν κι᾿ από ᾿να γλυστήρι και γιατρικά και τήραγαν τους αστενείς "Εσύ, του είπα, ούτε αυτά ήφερες, ούτε αστενείς κύταξες. Ετιμήθης, δοξάστης από την πατρίδα σου. Γιόμωσες σταυρούς, χρήματα δεν μας αφίνεις πλέον ήσυχους να ζήσουμεν εδώ εις την ματοκυλισμένη μας πατρίδα με την θρησκεία μας, αλλά μας τζαλαπατάς και μας διαιρείς;» Αφού του είπα πολλά, του λέγω «Γνωρίζομεν τις ενέργειες τις μυστικές των ξένων οπού εργάζονται δια την θρησκεία μας θρησκείαν δεν αλλάζομεν εμείς, ούτε την πουλούμεν!

Στρατηγός Μακρυγιάννης

Να ελευθερωθείς από το ολέθριο μίσος - Άγιος Μάξιμος Ομολογητής

Όταν συνομιλείς με άλλους, πρόσεχε μήπως εξαιτίας της λύπης, που διατηρείς ακόμα κρυμμένη μέσα σου, νοθεύσεις τους επαίνους σου για τον αδελφό, αναμειγνύοντας ασυναίσθητα στα λόγια σου την κατηγορία. Να χρησιμοποιείς στις συνομιλίες σου αγνό έπαινο για τον αδελφό και να προσεύχεσαι γι’ αυτόν ειλικρινά, σαν να προσεύχεσαι για τον εαυτό σου. Έτσι, πολύ σύντομα θα ελευθερωθείς από το ολέθριο μίσος.

Άγιος Μάξιμος Ομολογητής

Περί ανεξικακίας ... - Όσιος Μακάριος

Όσο φέρνουμε διαρκώς στο νου μας τα κακά που τυχόν μας προξένησαν οι αδελφοί μας, τόσο απομακρύνουμε τον Θεό απ' αυτόν. Όταν τα λησμονούμε παρευθύς, δεν τολμούν οι δαίμονες να μας πειράξουν.

Όσιος Μακάριος

ΟΤΑΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΠΟΥΘΕΝΑ….

Κάποτε ήταν μια κοπέλα τυφλή. Μισούσε τον εαυτό της που ήταν τυφλή. Μισούσε τον καθένα, εκτός από τον αγαπημένο της. Αυτός ήταν πάντα εκεί γι’ αυτήν. Την αγαπούσε πολύ και ήταν πάντα δίπλα της. Του είχε πει ότι αν μπορούσε να δει τον κόσμο, τότε θα τον παντρευόταν! Μια μέρα κάποιος της δώρισε δυο μάτια και τότε μπόρεσε να δει τον κόσμο που τόσο πολύ ήθελε.  Είδε και τον αγαπημένο της. Εκείνος την ρώτησε γεμάτος χαρά «τώρα που μπορείς να δεις τον κόσμο, θα με παντρευτείς;» Η κοπέλα όμως έκπληκτη είδε ότι ο αγαπημένος της ήταν κι αυτός τυφλός και σοκαρισμένη από αυτό, αρνήθηκε να τον παντρευτεί. Το αγόρι έφυγε δακρυσμένο και με πόνο. Αργότερα της έστειλε ένα γράμμα.” Απλά σε παρακαλώ, να προσέχεις τα μάτια μου!”

ΤΟ ΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΔΟΧΕΙΟ

Η αλλαγή πρέπει να αρχίσει από το σχολείο - Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος

Προς τα παιδιά των Λυκείων των Μεσογείων και της Λαυρεωτικής.

ΘΕΜΑ: «Έναρξη σχολικού έτους 2010-2011»

Αγαπητά μας παιδιά,

Σας εύχομαι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με πρόοδο στον αγώνα της μόρφωσης σας και όμορφες εμπειρίες σχολικής ζωής!

Μόλις πριν από λίγο ολοκληρώθηκε ο αγιασμός. Ήλθε ο ιερέας, ιδιόμορφα ντυμένος, διάβασε μερικά λόγια που λίγοι κατάλαβαν, έκανε κάποιες , κινήσεις στους περισσοτέρους ακατανόητες και τελείωσε. Όλο αυτό μοιάζει με κατάλοιπο άλλων παλαιοτέρων εποχών. Οι πολιτικοί μας δεν το πιστεύουν, αλλά διστάζουν να το καταργήσουν. Εσάς δεν σας ενδιαφέρει γιατί σε λίγο θα τελειώσει και μετά του χρόνου πάλι. Κάποιες Ανεξάρτητες Αρχές αντιδρούν, αλλά προς το παρόν άκαρπα. Κανείς δεν το καταλαβαίνει όπως γίνεται. Ούτε η Εκκλησία. Απλά, αυτή το δέχεται ως κεκτημένο δικαίωμά της που δεν θα ήθελε να το χάσει. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να συντηρούμε –στην ουσία να εξευτελίζουμε- κάτι ιερό, που όμως είτε δεν καταλαβαίνουμε είτε δεν θέλουμε να το σεβόμαστε. Σκέφθηκα λοιπόν, έτσι που καταντήσαμε τον αγιασμό, φέτος να μην τον κάνουμε. Να πω στους Ιερείς να καθήσουν στους Ναούς και από εκεί να προσευχηθούν για σας. Ίσος έτσι ο Θεός να τους άκουγε περισσότερο. Υποχώρησα, πρώτον γιατί κάποιοι δεν είναι έτοιμοι να το δεχθούν και δεν θέλησα ως Επίσκοπος να του λυπήσω, και δεύτερον γιατί πριν το κάνω έπρεπε να σας ειδοποιήσω.

Αυτοί όμως που έβαλαν αυτούς τους αγιασμούς στη ζωή μας το πίστευαν. Πίστευαν ότι μαζί με την ανθρώπινη προσπάθεια χρειάζεται και ο φωτισμός και η βοήθεια του Θεού. Πίστευαν στον Θεό. Είχαν σχέση μαζί του. Τον ήθελαν στη ζωή τους ως ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει. Ήθελαν όλα να τα αρχίζουν με την ευλογία του Θεού. Αν είναι έτσι, φυσικά να γίνεται ο αγιασμός. Θα είναι η πιο σημαντική στιγμή της χρονιάς.

Σήμερα όμως Τον ξεχάσαμε τον Θεό και απλά Τον διατηρούμε για να Τον αμφισβητούμε, να Τον ειρωνευόμαστε ή δυστυχώς και να Τον βρίζουμε. Και να που φτάσαμε! Να μην θέλουμε ούτε τα σύμβολά Του. Και να που καταντήσαμε! Χωρίς Αυτόν, η ζωή μας να χαρακτηρίζεται από κρίση, αδιέξοδα, σύγχυση, αυτοκαταστροφικότητα, βία και παραλογισμό.

Το θάρρος σου στο Θεό - Αββάς Ισαάκ

Στήριξε το θάρρος σου στο Θεό..., και να μην αρχίσεις την εργασία του καλού έργου με διψυχία, που οδηγεί στη χαυνότητα, για να μη φτάσει να γίνει ανώφελος ο κόπος σου και αφόρητη η εργασία της (πνευματικής) καλλιεργείας σου. Άρχισε το αγαθό με ανδρεία και αδίστακτη πίστη στο Θεό...

Αββάς Ισαάκ

Κουρά Μοναχού ΕΥΣΕΒΙΟΥ (Δημήτριου Λαμπίρη) εις Αγρίνιο

Στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου μέσα σε κατανυκτική και πανηγυρική συγχρόνως ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010 μετά τον Εσπερινό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στον οποίο χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, η κουρά του δόκιμου μοναχού Δημητρίου Λαμπίρη.

Την ακολουθία της Κουράς με ευλογία του Μητροπολίτου κ. Κοσμά τέλεσε ο Αρχιμανδρίτης π. Σωτήριος Τσάφος και το νέο όνομα του πλέον είναι ΕΥΣΕΒΙΟΣ μοναχός και ενεγράφη στο μοναχολόγιο της Ιεράς Μονής Παναγίας Μυρτιάς εις την οποία είχε καρεί μοναχός και ο π. Σωτήριος.

Ο π. Ευσέβιος είναι θεολόγος και γόνος πολύτεκνης οικογένειας από την Πάτρα. Αρκετοί γνωστοί του κατέφθασαν στο Αγρίνιο για την Κουρά από την Πάτρα και το Αίγιο.

Την 14η Σεπτεμρίου ο Σεβασμιώτατος μητροπολίτης κ. Κοσμάς στον ίδιο Ναό θα τον χειροτονήσει εις Διάκονο.

* * * * *

«Ο κόσμος νομίζει πως οι μοναχοί είναι ανώφελο γένος. Έχουν όμως άδικο να σκέφτονται έτσι. Δεν ξέρουν πως ο μοναχός προσεύχεται για όλον τον κόσμο. Δεν βλέπουν τις προσευχές του και δεν γνωρίζουν με πόση ευσπλαχνία τις δέχεται ο Κύριος. Οι μοναχοί κάνουν μεγάλο πόλεμο με τα πάθη και γι’ αυτόν τον αγώνα τους θα είναι μεγάλοι κοντά στο Θεό».

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Η άλλη κατεύθυνση της λατρείας – Βασίλης Αργυριάδης

Αξιότιμε κύριε ιστολόγε,

μαζί με τα σχόλιά μου αυτά, σου στέλνω το παρακάτω κείμενο του Βασίλη Αργυριάδη, που αφορά το πνεύμα που διακατέχει τους σημερινούς χριστιανούς στην πλειονότητά τους εν αναφορά με την λατρεία της Εκκλησίας. Πιστεύω ότι κινείται στη γραμμή και τον προβληματισμό που καταθέτει ο κ. Μαρτίνης με το κείμενό του, ο οποίος με τις θέσεις του και τον προβληματισμό του αποτελεί μια όαση στην έρημο της κυρίαρχης αντίληψης (συνειδητής ή όχι, δεν έχει σημασία), "η λατρεία για τη λατρεία ή η λατρεία του τυπικού της λατρείας".

Επίσης θέλω να ευχαριστήσω την "Σαλογραία" για την συμπαράστασή της, και κυρίως για την επισήμανση ότι και οι χριστιανοί απογοητεύονται -θλίβονται - λυπούνται-,δεν είναι συναισθηματικά νεκροί. Κάτι που αναπτύσσει καταπληκτικά, και για μας παρηγορητικά ο ιερός Χρυσόστομος, σε σχέση με απογοητεύσεις που βίωσε ο μέγας Απόστολος Παύλος και μάλιστα από πολύ στενούς και αγαπητούς του συνεργάτες.. Γιατί εμείς οι ορθόδοξοι του σήμερα έχουμε παραγίνει "χαζοχαρούμενοι" , και γι αυτό αδυνατούμε να βιώσουμε την τραγικότητα του σημερινού ανθρώπου, γεγονός που σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κομίσουμε την εν Χριστώ σωτηρία. Αντιστοιχίες τέτοιες συναντάμε κυρίως σε προτεσταντικές σέκτες.   

Υάκινθος.

" Ο π. Αλέξανδρος Σμέμαν στο βιβλίο του "Η Εκκλησία προσευχομένη" κάνει μια ενδιαφέρουσα επισήμανση: Η ευσέβεια των χριστιανών έχει συχνά μια παράξενη δύναμη να αποδίδει στις Ακολουθίες της Εκκλησίας νόημα διαφορετικό από την κύρια και αρχική σημασία που οι Ακολουθίες αυτές έχουν. Και δεν οφείλεται αυτό σε μη κατανόηση ή ανεπαρκή γνώση της σημασίας τους. "Πρόκειται μάλλον για έναν ορισμένο χρωματισμό της θρησκευτικής συνείδησης, που δημιουργείται ανάμεσα στη θεία λατρεία, όπως είναι πραγματικά, και την εσωτερική της αποδοχή' είναι, δηλαδή, κάτι ως πρίσμα, που διαθλά την πραγματικότητα", και εξαναγκάζει τον πιστό να βιώνει την λατρεία με τρόπο διαφορετικό από αυτόν που η ίδια η λατρεία υποβάλλει.

Η προσευχή όλα τα τακτοποιεί. - π. Αμφιλόχιος Μακρής

Η προσευχή όλα τα τακτοποιεί.
Τη θάλασσα μπορεί να την περπατάς.
Εκμηδενίζει τις αποστάσεις.
Τις βουλήσεις των ανθρώπων μεταβάλλει.
Δίνει θάρρος, πίστη και υπομονή στη ζωή μας πάντοτε.   

Αρχιμανδρίτης Αμφιλόχιος Μακρής

Να σιωπά εκείνος που έδωσε - Μιγκέλ Θερβάντες

Να σιωπά εκείνος
που έδωσε,

να μιλάει
εκείνος που πήρε.

Μιγκέλ Θερβάντες

«Αγκυροβολημένοι» στο λιμάνι της Πάτρας - Λίνα Γιάνναρου

Δεν ήταν βράδυ, δεν ήταν σε κάποιο στενό. Ηταν μέρα μεσημέρι στην εθνική οδό Αθηνών-Πατρών, στην είσοδο της Πάτρας, και θα μπορούσε να ήταν σκηνή από ταινία. Η επιβλητική άσπρη νταλίκα «γκάζωσε» για να περάσει το φανάρι. Δεν πρόλαβε. Σταμάτησε πάνω στη διάβαση κορνάροντας. Οι οδηγοί των γύρω αυτοκινήτων γύρισαν τα κεφάλια να δουν τι συμβαίνει. Κάποιοι -προφανώς ντόπιοι- δεν έστρεψαν το βλέμμα τους. Ηξεραν. Περίπου 15 σκιές ανδρών -Αφγανοί κατά πάσα πιθανότητα- είχαν πεταχτεί από το πεζοδρόμιο και είχαν κυκλώσει το φορτηγό. Αγνωστο πώς κατάφεραν να γαντζωθούν από την άσπρη λαμαρίνα. Ο οδηγός κατέβηκε, έκανε τον γύρο του οχήματος, προσπαθώντας με τα χέρια του και με φωνές να κατεβάσει το «πλήρωμα». Οι απρόσκλητοι επιβάτες έκαναν να φύγουν -όχι τρέχοντας-, όσο όμως ο οδηγός να ξαναγυρίσει στη θέση του κάποιοι επέστρεψαν και κατόρθωσαν να χωθούν στα σπλάχνα του φορτηγού.

Θα τους αντιληφθεί ο οδηγός; Θα περάσουν τον έλεγχο στο λιμάνι; Θα φτάσουν στην Ιταλία; Σώοι; Και θα είναι άραγε η γειτονική χώρα η Γη της Επαγγελίας τους; Κανείς δεν ξέρει πώς θα εξελιχθεί αυτή η περιπέτεια, το βέβαιο όμως είναι ότι εν έτει 2010 τέτοιες εικόνες εξαθλίωσης σε μία από τις κύριες πύλες εισόδου της χώρας σοκάρουν - και επαναφέρουν βίαια στην οδυνηρή πραγματικότητα αυτού του κόσμου.

Διαχρονικός αποκλεισμός των Ρομά από την εκπαίδευση - Παναγιώτης Δημητράς

«Η σχολική φοίτηση των παιδιών Ρομά, παρά τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί τα τελευταία χρόνια, χαρακτηρίζεται από απουσία ή περιορισμένη παρακολούθηση στην προσχολική εκπαίδευση, μικρό ποσοστό εγγραφής στο δημοτικό σχολείο, καθυστερημένη συμμετοχή στην εκπαιδευτική διαδικασία σε προχωρημένη ηλικία, πρόωρη διακοπή πριν την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και χαμηλή επίδοση σε σχέση με τον υπόλοιπο μαθητικό πληθυσμό.»

Με σπάνια ειλικρίνεια, η νέα εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας για την ένταξη των παιδιών Ρομά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση που δημοσιοποιήθηκε στις 24 Αυγούστου 2010 ομολογεί την αποτυχία των πανάκριβων προγραμμάτων των Πανεπιστημίων Ιωαννίνων (1997-2004) και Θεσσαλίας (2006-2007).

Βέβαια, οι εξωτερικοί αξιολογητές είχαν ήδη διαπιστώσει το 2004 για το πρώτο πως «διαπιστώθηκε και στην έρευνα πεδίου, όπου σε σχολεία με μεγάλο αριθμό εγγεγραμμένων Τσιγγανοπαίδων, οι ερευνητές δεν έβρισκαν παιδιά να παρακολουθούν κανονικά τα μαθήματα».
Το επανέλαβαν με στατιστικά στοιχεία οι εξωτερικοί αξιολογητές για το δεύτερο πρόγραμμα: «Δυστυχώς η διαρροή των μαθητών συνεχίζεται. Κατά μέσο όρο η διαρροή των τσιγγάνων μαθητών φτάνει το 77% για το προηγούμενο σχολικό έτος ποσοστό το οποίο κρίνεται αρκετά υψηλό παρά τα μέτρα τα οποία έχει λάβει το πρόγραμμα σ’ αυτή τη φάση υλοποίησής του.»

 Όπως φαίνεται επίσης στις δύο αυτές αξιολογήσεις, τα προγράμματα παρήγαγαν κυρίως αμοιβές στελεχών. Όμως, όπως επανειλημμένα τόνισαν στο Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) εκπρόσωποι των κοινοτήτων Ρομά, όμορων σχολείων και ιατροκοινωνικών κέντρων για τους Ρομά, τα στελέχη αυτά δεν τα είδαν ποτέ ή μόνο ελάχιστες φορές. Ουσιαστικά, και με συνενοχή της ΕΕ που τα χρηματοδότησε, τα προγράμματα αυτά παρήγαγαν γραφειοκρατία και όχι ουσιαστική παρέμβαση για την ένταξη των παιδιών.

Ο Θεός δεν εγκαταλείπει τους χριστιανούς - Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης

Η Θεία Πρόνοια, δοκιμάζει την πίστιν μας και το θάρρος μας και την υπομονή μας την ώραν αυτήν. Αλλ’ ο Θεός δεν εγκαταλείπει τους χριστιανούς. Εις τας τρικυμίας αναφαίνεται ο καλός ναυτικός και εις τας δοκιμασίας ο καλός Χριστιανός. Προσεύχεσθε και θα παρέλθη το ποτήριον τούτο. Θα ίδωμεν πάλιν καλάς ημέρας και θα ευλογήσωμεν τον Θεόν. Θαρρείτε ως εμπρέπει εις καλούς χριστιανούς.

Από τελευταίο κήρυγμά του Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου

Ζητώ μεγάλον Σταυρόν - Χρυσόστομος Σμύρνης

Η μίτρα του Χρυσοστόμου
Σμύρνης. Εθνικό Ιστορικό
Μουσείο, Αθήνα

“Ζητώ μεγάλον Σταυρόν, επί του οποίου θα δοκιμάσω την ευχαρίστησιν, καθηλούμενος και μη έχω έτερον τι να δώσω προς σωτηρίαν της ημετέρας λατρευτής πατρίδος, να δώσω το αίμα μου. Ούτως εννοώ το έπ’ εμοί την ζωήν και την αρχιερωσίνην”… “…και η μίτρα, την οποίαν αι άγιαι χείρες σου εναπέθεσαν επί της κεφαλής μου, εάν πέπρωται, να απολέση ποτέ την λαμπηδόνα των λίθων της θα μεταβληθεί εις ακάνθινον στέφανον μάρτυρος ιεράρχου”.     

Χρυσόστομος Σμύρνης

"Ο Ελληνισμός της Μ. Ασίας, καταβαίνει εις τον Άδην - Χρυσόστομος Σμύρνης

"Ο Ελληνισμός της Μ. Ασίας, το Ελληνικόν κράτος, αλλά και σύμπαν το Ελληνικόν Έθνος καταβαίνει εις τον Άδην, από του οποίου καμμία πλέον δύναμις δεν θα δυνηθή να το αναβιβάση και το σώση . Της αφαντάστου ταύτης καταστροφής, βεβαίως αίτιοι είναι οι πολιτικοί και προσωπικοί Σας εχθροί, πλην και Υμείς φέρετε μέγιστον της ευθύνης βάρος, διά δύο πράξεις σας.

Πρώτον, διότι απεστείλατε εις Μ. Ασίαν ως Ύπατον Αρμοστήν ένα τουτ' αυτό παράφρονα και εγωιστήν, φλύαρον, απερροφημένον εν τω αυτοθαυμασμώ και καταφρονούντα και υβρίζοντα και δέροντα και εξορίζοντα και φυλακίζοντα όλα τα υγιή και σώφρονα στοιχεία του τόπου, διότι εν τω φρενοκομείω του βεβαίως δεν είχον τόπον, και εις το τέλος αποδώσαντα αυτούς τους αγλαούς καρπούς της τελείας του Μικρασιαστικού λαού καταστροφής, τους οποίους νυν θερίζομεν.

Και δεύτερον, διότι πριν αποπερατώσητε το έργον Σας και θέσητε την κορωνίδα και το επιστέγασμα επί του αναγερθέντος αφαντάστως ωραίου και μεγαλοπρεπούς δημιουργήματός Σας, της καταθέσεως των θεμελίων της περικλεεστάτης ποτέ Βυζαντινης μας Αυτοκρατορίας, είχατε την ατυχή και ένοχον έμπνευσιν να διατάξητε εκλογάς κατ' αυτάς ακριβώς τας παραμονάς της εισόδου Σας εις Κωνσταντινούπολιν και της καταλήψεως αυτής υπό του Ελληνικού Στρατού προς εκτέλεσιν των όρων της -οίμοι- δια παντός καταστραφείσης συνθήκης των Σεβρών."

Επιστολή του Χρυσοστόμου Σμύρνης

προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο

δύο ημέρες προ του μαρτυρικού του θανάτου.

Απολυτίκιο του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης

Απολυτίκιο του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης

υπό Μητροπολίτου Πατρών ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ (Βαλληνδρά)

"Μέγαν μάρτυρα η Εκκλησία, μέγαν ήρωα το έθνος σύμπαν, τον της Σμύρνης υμνούμεν Χρυσόστομον. Kαι γάρ γενναίως αθλήσας υπέμεινεν υπέρ πατρίδος και πίστεως θάνατον. Ιεράρχου τε υπόδειγμα εαυτον ανέδειξε τον στέφανον λαβών τον αμαράντινον".

Εισήγησις του Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος περί αναγνωρίσεως του Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου ως Ιερομάρτυρος.

Εισήγησις του Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου (Βαλληνδρά) προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος περί αναγνωρίσεως του Εθνομάρτυρος Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου (Καλαφάτη) ως Ιερομάρτυρος.

Το Πανελλήνιον τιμά, ως γνωστόν, τον αοίδιμον Μητροπολίτην Σμύρνης Χρυσόστομον (Καλαφάτην) ως γενναίον και ηρωικόν εθνομάρτυρα, ανασκολοπισθέντα υπό του τουρκικού όχλου την 27ην Αυγούστου του έτους 1922, εν ταις ημέραις της Μικρασιατικής καταστροφής. Την θυσίαν του εσχολίασε μετά θαυμασμού και ο διεθνής Τύπος. Και το όνομά του προφέρεται ευλαβώς εντός και εκτός της Ελλάδος. Ενωρίτατα, ήδη από του επομένου έτους του μαρτυρίου του, κατά Μάρτιον του 1923, με πρωτοβουλίαν του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, επροτάθη και εις τας άλλας Ορθοδόξους Εκκλησίας η κατάταξις αυτού εις την χορείαν των μαρτύρων. Ο δε καθηγητής της Θεολογίας Λεωνίδας Φιλιππίδης, γνωρίζων εκ του πλησίον τον Ιεράρχην Χρυσόστομον, ως χρηματίσας ιδιαίτερος γραμματεύς του, ότε ήτο ούτος καθηγητής του Διδασκαλείου κ.α. Σχολών της Σμύρνης (1919-21) και διετέλει παρά τους πόδας του εθνομάρτυρος, διηρμήνευσε «τον πατριωτικόν παλμόν και την χριστιανικήν έξαρσιν» αυτού (Θ.Η.Ε. τ. 11, στ. 1093) και δεν ώκνησε να συνθέση δι' αυτόν το τροπάριον τούτο εις εξύμνησίν του (αυτόθι τ.12, στ. 417): Μέγαν μάρτυρα η Εκκλησία, μέγαν ήρωα το έθνος σύμπαν τον της Σμύρνης υμνούμεν Χρυσόστομον. Και γαρ γενναίως αθλήσας υπέμεινεν υπέρ πατρίδος και πίστεως θάνατον. Ιεράρχου τε υπόδειγμα εαυτόν ανέδειξε τον στέφανον λαβών τον αμαράντινον.

Έκτοτε ανδριάντες του Χρυσοστόμου έχουν στηθή και κοσμούν τας πόλεις της Δράμας, των Αθηνών (όπισθεν του μητροπολιτικού ναού) και της Νέας Σμύρνης⋅ και όπου αλλαχού προτομαί αυτού. Ημείς δε προσωπικώς επιμαρτυρούμεν, ότι, προδιατελούντες Μητροπολίτης Ζιχνών - τμήματος άλλοτε της ευρείας Μητροπόλεως Δράμας, Φιλίππων και Ζιχνών, την οποίαν εποίμανεν ο αοίδιμος προ της εις Σμύρνην μεταθέσεώς του, εύρομεν σχολείον ιδρυθέν υπ' αυτού, λειτουργούν εισέτι, και επεγράψαμεν επί μαρμαρίνης εντοιχισθείσης πλακός τα εύφημα περί αυτού, κατά τας εορτάς της 150ετηρίδος της εθνικής ημών παλιγγενεσίας (1971), εις μνημόσυνον αιώνιον. Κατά καιρούς επανήρχετο εις συζήτησιν, υπό αρμοδίων και μη, το ζήτημα της ανακηρύξεως της αγιότητος αυτού, το οποίον εν τούτοις δεν ετελεσφόρησε μέχρι σήμερον, αναβαλλόμενον εκάστοτε, ίνα ωριμάση, και όπως επέλθη το πλήρωμα του χρόνου.

Χρυσόστομος Σμύρνης. Μαρτυρικός θάνατος

Θεία Λειτουργία για την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού εις Αγία Μαρίνα Πατρών

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

Εορτή Υψώσεως Τιμίου Σταυρού

Τρίτη 14-9-2010 Ώρα 7 -10 π.μ.

Όρθρος και Θεία Λειτουργία, κατ’ αυτήν θα ιερουργήσει και θα ομιλήσει ο πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Κύριλλος Ιατρός, Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου.

Το απόγευμα 6.00. Εσπερινός και Ακολουθία Χαιρετισμών Τιμίου Σταυρού.

Μετά το πέρας της ακολουθίας των Χαιρετισμών θα παρατεθεί νηστήσιμος δεξίωσης.

Αγρυπνία στον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας

Την Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου
το βράδυ από ώρα 9
θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία
στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πατρών

προς τιμή του Τιμίου Σταυρού.
.

Κατά την αγρυπνία θα τεθεί προς προσκύνηση τμήμα Τιμίου Ξύλου.

Από την Πάτρα στο Sisatovac της Β. Σερβίας - π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Ο Σεβ. Αρτέμιος με τον πρωτοσύγκελό του π. Συμεών Βιλόφσκι, και τον π. Νικόλαο, ηγούμενο της ιστορικής Ι. Μ. Αρχαγγέλων Cerna Reka πολύτιμους συνεργάτες στην επισκοπική του διακονία.

«Ιδού εγώ και τα παιδία α μοι έδωκεν ο Θεός». Μπορεί καυχώμενος εν Κυρίω να βροντοφωνάξει σε όλους ο πολύτεκνος και καλλίτεκνος πνευματικός πατέρας-Επίσκοπος Αρτέμιος. Οι φωτογραφίες φανερώνουν την ποιμαντική εργασία του σε οικογένειες και μοναστήρια.

Ο Σεβ. Αρτέμιος με τους εξ Ελλάδος επισκέπτες στην αίθουσα υποδοχής της Ι. Μ. Sisatovac. Διακρίνεται η φωτογραφία του Πατριάρχου Ειρηναίου, τον οποίον ο Σεβ. Αρτέμιος μαζί με τον επιχώριο Επίσκοπο μνημονεύει, διαψεύδοντας τις συκοφαντικές κατηγορίες για δημιουργία σχίσματος.

Πρεσβύτερος

Αναστάσιος Γκοτσόπουλος
Εφημέριος Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών
τηλ. 6945-377621
e-mail : agotsopo@gmail.com

Πάτρα 7 . 9 . 2010

Από την Πάτρα στο Sisatovac

της Β. Σερβίας

Πολύ σπάνια μια τριήμερη εκδρομή 1.500 km μακριά από την πόλη σου, σε κάποιους που μέχρι χθες ήταν εντελώς άγνωστοι (μάλιστα αλλοεθνείς και αλλόγλωσσοι) μπορεί να σου προσφέρει τόσα πολλά που να χαραχθούν πολύ βαθιά στα εσώψυχά σου.

Αυτό συνέβη σε τέσσερις κληρικούς και δύο λαϊκούς ταξιδεύοντας στην Ι. Μονή Sisatovac της Β. Σερβίας (30 km πριν από τα Κροατικά σύνορα, στη Βοϊβοδίνα). Ήμουν μαζί με τους αρχιμανδρίτες π. Παύλο Δημητρακόπουλο, π. Αυγουστίνο Σιάρρα και π. Ιγνάτιο Καλαϊντζόπουλο, καθώς και με το θεολόγο Παύλο Καλλίκα και το γιο μου Κωνσταντίνο Γκοτσόπουλο, μαθητή Γυμνασίου. Από διάφορα μέρη της Ελλάδος (Φλώρινα, Βόλο, Αθήνα, Πειραιά και Πάτρα) με την άδεια των Ποιμεναρχών μας ξεκινήσαμε για την Εκκλησία της Σερβίας με σκοπό να εορτάσουμε σε ένα από τα βορειότερα μοναστήρια της Σερβίας το «Πάσχα του καλοκαιριού», την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που με το παλαιό ημερολόγιο (που ακολουθούν οι Σλαβικές Εκκλησίες) εορτάσθηκε το Σάββατο 28 Αυγούστου.

Γιατί τόσο μακριά, στην Ι. Μ. Sisatovac ; Διότι εκεί είναι ο τόπος διαμονής ενός αγωνιστού Επισκόπου, του Ράσκας και Πρισρένης Αρτεμίου (Ραντοσάβλιεβιτς), ο οποίος από το 1991 μέχρι τις 5 Μαΐου 2010 ποίμαινε την πολύπαθη περιοχή Κοσσόβου και Μετοχίων. Με τον Επίσκοπο Αρτέμιο δεν υπήρχε κάποια προσωπική γνωριμία μέχρι πρόσφατα . είχα ακούσει απλώς το όνομά του και τίποτα περισσότερο. Τελευταία, με την περιπέτειά του τον γνώρισα από τα λίγα και σύντομα κείμενά του, που έχουν δημοσιευθεί στα ελληνικά και από την συγκλονιστική κατάθεσή του ενώπιον του Αρείου Πάγου. Πολύ εντύπωση όμως μου έκαναν, αυξάνοντας το ενδιαφέρον μου για το πρόσωπό του, τα πολλά, μακροσκελή και σκληρά κείμενα των κατηγόρων του – που κάτι θύμιζαν από Θεόφιλο Αλεξανδρείας και Σύνοδο της Δρυός !

Από τα λίγα στοιχεία των τελευταίων μηνών και πριν τον γνωρίσω στη Σερβία προέκυπτε με βεβαιότητα ότι :

1) ο Επίσκοπος Αρτέμιος έχει φρόνημα ανδρείο, χαρακτήρα ασυμβίβαστο, ήθος εκκλησιαστικό και πνεύμα γνήσια πατερικό, και

2) προφανέστατα ισχυροί παράγοντες – πολιτικοί και εκκλησιαστικοί – με προσχηματικές κατηγορίες και χωρίς δίκη τον εκδίωξαν από την Επαρχία του και τον υποχρέωσαν σε εξορία και αυτός υπάκουσε και συμμορφώθηκε πλήρως στην διαπραχθείσα σε βάρος του αδικία.

Αυτά τα δύο στοιχεία μας ώθησαν να ταξιδέψουμε στη Σερβία, να τον επισκεφθούμε, να εορτάσουμε μαζί του και με την απλή παρουσία μας να του συμπαρασταθούμε στον πειρασμό που ταλαιπωρεί αυτόν και τα πνευματικά του παιδιά.

Οι κατήγοροι των ιερέων άθλιοι υποκριταί - Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Είναι, δυστυχώς, βέβαιον ότι πολλοί λαϊκοί αγαπούν να παραμεγαλώνουν μικρά σφάλματα, εις τα οποία ημπορεί να περιπέση και ο ιερεύς, ως άνθρωπος και αυτός• δεν λείπουν δε και οι πρόθυμοι συκοφάνται και διαβολείς των ιερέων.

Συ όμως θέλεις να είσαι πράγματι ευσεβής; Φυλάξου από το να υβρίζης και κακολογής τους ιερείς, έστω και αν ήθελε να είναι ελαττωματικοί εις το ποιμαντικόν και διδακτικόν των έργον. Διότι, εάν δια τον σωματικόν γονέα λέγει ένας σοφός καν απολίπη σύνεσιν, συγγνώμην έχε (Σοφίας Σειράχ Γ' 15), ήτοι, και αν καταντήση ανόητος, συ οφείλεις να τον συγχωρής, πολύ περισσότερον χρεωστούμεν να φυλάττωμεν τον νόμον αυτόν, προκειμένου δια τους πνευματικούς γονείς μας. Θα το φυλάττωμεν δε, εάν δεν κρίνωμεν τους ιερείς, αλλά κρίνωμεν τον εαυτόν μας, δια να μη ακούσωμεν κατ' εκείνην την ημέραν, υποκριτά, τι βλέπεις το κάρφος το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου, την δε εν τω σω οφθαλμώ ου κατανοείς δοκόν; (Ματθ. Ζ' 3).

Ενοχλείσαι, διότι σε είπα υποκριτήν;

Και όμως οφείλεις να το αναγνώρισης˙ Υποκριτής είσαι, όταν εις μεν τον ναόν φιλείς το χέρι του ιερέως και γονατίζεις εμπρός του και επιζητής τας προς τον Θεόν ευχάς του και, όταν χρειάζεσαι βάπτισιν, τρέχεις και τον αναζητείς, εις το σπίτι σου δε και εις τας διαφόρους συναναστροφάς σου τον λούεις με ύβρεις ή ανέχεσαι να κακολογούν και να καταλαλούν άλλοι τους περιβεβλημένους το ιερατικόν αξίωμα!

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Η ΦΥΛΑΚΗ - Κώστας Μόντης

Η ΦΥΛΑΚΗ

Το χειρότερο δεν είναι

που μ’ έκλεισαν σ’ αυτή τη φυλακή

και πήραν τα κλειδιά κι έφυγαν,

μα που δεν ξέρω ως πού φτάνει η φυλακή μου,

που δεν ξέρω το περίγραμμά της,

για να κάνω επιτέλους

σαν άνθρωπος κι εγώ

μιαν απόπειρα αποδράσεως.

Κώστας Μόντης

Ευγνωμοσύνη - Ζαν-Ζακ Ρουσώ

Η ευγνωμοσύνη είναι ένα καθήκον που πρέπει κανείς να εκπληρώσει, αλλά που κανένας δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί.

Ζαν-Ζακ Ρουσώ

Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου προς τους εκπαιδευτικούς με την ευκαιρία της νέας σχολικής χρονιάς

«Ελάτε να σας δείξω- όσοι αγαπάτε λέξεις ορφανές, κρυμμένες σ’ ερημιές, σε ξεχασμένους τόπους...» . Για αυτές τις ξεχασμένες λέξεις θα ήθελα να μιλήσουμε. Λέξεις, όπως αγάπη, σπουδή, ομορφιά, αδελφός, τις οποίες έκρυψε η αναζήτηση της ευτυχίας.

Είναι αναγκαίο με την τέχνη της αγωγής, που μοιάζει με την τέχνη του σμιλέματος, να φανερώσουμε ουσιαστικά σε μια εποχή που παρουσιάζεται ως καιρός κρίσης ένα διαφορετικό ορίζοντα από εκείνο που μας έμαθε ο πολιτισμός της μοναξιάς. Ένας πολιτισμός που δημιουργεί φθινοπωρινούς ανθρώπους, οι οποίοι το μόνο που γνωρίζουν είναι «να κουβεντιάζουν σαν άγαλμα προς άγαλμα» μεταξύ τους.

Είναι αναγκαίο με την τέχνη της αγωγής να μάθουμε στα παιδιά μας την σπουδαιότητα της αγάπης∙ ο κόσμος στον οποίο ζουν, με αυτόν τον τρόπο θα γίνει περισσότερο φιλόξενος. Την σπουδαιότητα της ομορφιάς και της παρουσίας του άλλου∙ ο ορίζοντας τους θα γίνει λιγότερο γκρίζος, περισσότερο ανθρώπινος.

Έχετε τον πρώτο λόγο σε αυτήν την προσπάθεια. Στον αγώνα αυτό σύμμαχός σας είναι η θεολογία της Εκκλησίας με την πρόταση ζωής που κομίζει. Μια πρόταση ουσιαστικής μεταμόρφωσης του καθημερινού βίου που μεταβάλλει την εργασία σε δημιουργία, την οικονομία σε θεραπαινίδα του ανθρώπου, το εκπαιδευτικό σύστημα σε παιδεία, την πολιτική σε διακονία.

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β

1. Δ. Κοσμόπουλος, «Τέσσερα ποιήματα», περιοδ. ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, Ιανουάριος 2009, σ. 5.

2. Κ. Δημουλά «Ορισμοί».