Αγιότητα - Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης

Συνεπώς για την Αγία Γραφή η αγιότητα ταυτίζεται με τον Θεό και όχι με τον άνθρωπο ή τα ιερά πράγματα, όπως στον αρχαίο Ελληνισμό, γίνεται πρόσωπο, και μάλιστα στους Πατέρες της Εκκλησίας ταυτίζεται με την Αγία Τριάδα, με την οποία οι Πατέρες ταυτίζονται και το τρεις φορές άγιος τού Προφήτη Ησαΐα. Η αγιότητα, συνεπώς, για τη χριστιανική πίστη δεν είναι ανθρωποκεντρική, αλλά θεοκεντρική, και δεν εξαρτάται από τα ηθικά επιτεύγματα του ανθρώπου, όσο σπουδαία και αν είναι αυτά, αλλά από τη δόξα και τη χάρη του Θεού, από τον βαθμό της προσωπικής σχέσεώς μας με τον προσωπικό Θεό. (Για τον λόγο αυτό και η Θεοτόκος ονομάζεται «Παναγία» ή και «Υπεραγία» - όχι για τις αρετές Της, αλλά γιατί αυτή, περισσότερο από κάθε άλλον άνθρωπο, ενώθηκε προσωπικά με τον άγιο Θεό δίνοντας σάρκα και αίμα στον Υιό του Θεού).  

Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ, ΟΤΑΝ Ο ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΑΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΑΣΧΕΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΑΦΗ

Εδώ Κόνιτσα.

Και πάλι μαζί φίλοι μας, για να δούμε αυτή τη φορά τα παθήματα των «Πεντηκοστιανών», οι οποίοι προφανώς δεν είχαν μάθει για το ρεζίλεμα που υπέστησαν οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά», και έτσι δοκίμασαν και οι ίδιοι μέσα στο κατακαλόκαιρο την ζωντανή παρουσία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας στην περιοχή.

Αλλ’ ας ξεκινήσουμε από την αρχή.

Σάββατο μεσημέρι 18 Ιουνίου.

Ένα αυτοκίνητο σταματά στην κεντρική πλατεία Κονίτσης και αποβιβάζονται τρεις κύριοι και δύο κυρίες. Μέχρις εδώ, όλα απολύτως φυσιολογικά και ουδέν σχόλιον.

Άλλωστε τόσος κόσμος είχε έρθει στην μικρή μας πολιτεία την ημέρα αυτή και για τον λόγο ότι στην αίθουσα του δημαρχιακού μεγάρου επραγματοποιείτο η σύναξη των μελών, απ’ όλη την Ελλάδα, του Συλλόγου «Ενωμένη Ρωμιοσύνη» (ΕΡΩ).

(Μέρα που βρήκαν να έρθουν και οι «αφιλότιμοι»... Άρα βάσει της θεωρίας των πιθανοτήτων, πόσες πιθανότητες είχαν να έρθουν στην Κόνιτσα για «κήρυγμα», και να πέσουν επάνω α) στη σύναξη του ΕΡΩ και β) στην προετοιμασία της Ιεράς Μητροπόλεως για το συλλαλητήριο περί της «Κάρτας του Πολίτη» που πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία την άλλη μέρα; Θα χρειαστεί προφανώς μεγάλο κομπιούτερ για να βρούμε άκρη στον μαθηματικό προβληματισμό. Και όμως, οι ταλαίπωροι έπεσαν ακριβώς επάνω στην περίσταση. Όλη η Κόνιτσα επί ποδός πολέμου και οι «πράοι» Πεντηκοστιανοί, ως «μαϊντανός», για να αγρεύσουν θύματα! Εδώ ισχύει ο λόγος: «Πού πας ρε φίλε, πού πας; Καλά δεν ήξερες, δεν ρώταγες, όμως, για να μάθεις πριν ξεκινήσεις;».

Ο θάνατος του Σπύρου Παναγιωτόπουλου…

 Από μία γιορτή τού Ιδρύματος...

Μετά από σύντομη σχετικά ασθένεια έφυγε χθές από την ζωή και κηδεύτηκε σήμερα ένας ξεχωριστός άνθρωπος της τοπικής κοινωνίας και των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων της περιοχής ιδιαίτερα...

Ήταν ο Σπύρος Παναγιωτόπουλος, διευθυντής του Ασύλου Ανιάτων παθήσεων  της Πάτρας, ένας ξεχωριστός και ευγενής άνθρωπος, «αριστοκράτης» θα λέγαμε του Ιδρύματος, πού τόσο με την επιβλητική παρουσία του όσο και με την προσφορά του στους αρρώστους, στους συγγενείς, στους επισκέπτες, και στους συναλλασσομένους ήταν το σήμα κατατεθέν του Ασύλου !

Στην κηδεία του, μίλησε ο Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος , ο πρόεδρος του Ιδρύματος, μέλη του συμβουλίου αλλά και του προσωπικού πού τόνισαν την ξεχωριστή παρουσία του εκλιπόντος και την αγάπη πού τον διέκρινε τόσο για τους ασθενείς όσο και για το προσωπικό…

Ο Χριστός, πού πιστά τον υπηρέτησε εξυπηρετώντας τους ασθενείς αδελφούς του σύμφωνα και με την εντολή Του «αγαπάτε αλλήλους…» αλλά και με την υπηρεσία του ως ψάλτης αλλά και ως απλός νεωκόρος  ακόμη,  του μικρού ναού του Ιδρύματος ( παρ΄ όλο πού ήτανε διευθυντής ), άς τον αναπαύσει είς χώρα ζώντων, αγίων, και δικαίων !

Σπυρίδωνος αδελφού, αιωνία αυτού η μνήμη…

 Πηγή: Patrablog

Δεν γνωρίζουμε το Θεό στην ουσία του. - Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Δεν γνωρίζουμε το Θεό στην ουσία του. Τον ξέρουμε μάλλον από το μεγαλείο της δημιουργίας του και από την προνοητική φροντίδα του για όλα τα πλάσματα. Γιατί μ’ αυτό το μέσο, σαν να χρησιμοποιούμε καθρέφτη, αποκτούμε επίγνωση της άπειρης καλωσύνης του, της σοφίας και της δύναμής του.

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Ψηφιακή περιήγηση στις Βλαχέρνες

ΜΙα πρωτοποριακή ηλεκτρονική περιήγηση στο Αγίασμα της Παναγίας στις Βλαχέρνες προσφέρεται πλέον μέσω διαδικτύου.

Πατήστε  εδώ  και κάνοντας κλικ στους ομόκεντρους κύκλους που εμφανίζονται σε κάθε φωτογραφία μπορείτε να περιδıαβείτε τον περίγυρο και το εσωτερικό του Αγιάσματος!

Το πρόγραμμα δίνει τη δυνατότητα περιστροφής της φωτογραφίας ως και 360 μοίρες οριζόντια (δεξί και αριστερό βελάκι) και κάθετα (πάνω και κάτω βελάκι) για να έχετε καλύτερη επισκόπηση της εικόνας.  

 Πηγή: Rumvader

Οδοιπορικό στην κοινότητα Γενιμαχαλέ - Ειρήνη Κεχριώτη

Φωτογραφίες- Κείμενο:Ειρήνη Κεχριώτη

Μία μέρα πρίν από τις εκλογές στην Τουρκία και στη γειτονιά του Γενιμαχαλέ επικρατεί πυρετός προετοιμασιών. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου είναι ανοιχτή και προετοιμάζεται για την λετουργία που θα γίνει στις 24 Ιουνίου προς τιμήν του Αγίου. Εκείνη την ημέρα διαλέξαμε με τον κ. Κωσταντινίδη για να συναντηθούμε στην εκκλησία και να μιλήσουμε απο κοντά για την κοινότητα του Γενιμαχαλέ.

             Γεννημένος και μεγαλωμένος στην περιοχή του Γενιμαχαλέ, ο κ. Κωσταντινίδης είναι πρόεδρος της επιτροπής της κοινότητας και είναι ο άνθρωπος που φροντίζει την εκκλησία επί είκοσι περίπου χρόνια, περισσότερο και από το δικό του σπίτι όπως και ο ίδιος παραδέχεται.

Προς μια Πολίτικη Ρωμιοσύνη «εν ετέρα μορφή»; - π. Γεωργίου Τσέτση

του Μ. Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Τσέτση

[Τα κατωτέρω αποτελούν τις καταληκτήριες παραγράφους μιας ομιλίας του γράφοντος, η οποία, υπό τον τίτλο «Μνήμη Ρωμιοσύνης», έγινε στα πλαίσια εσπερίδας, οργανωμένης πρόσφατα από την «Ελληνική Κοινότητα Γενεύης», με θέμα «Η Ομογένεια της Κωνσταντινούπολης, χτές και σήμερα».  Οι λοιποί ομιληταί κατά την εκδήλωση αυτή ήταν η Ρέα Πουρνάρα-Ξενιάδου («Η Παιδεία στην Πόλη») και ο Γεώργιος Λαιμόπουλος («Η Ομογένεια της Πόλης. Δυσκολίες του χθες-προκλήσεις του σήμερα-προοπτικές του αύριο»)].

             

Πόσοι είναι σήμερα οι Ομογενείς που συνεχίζουν ακόμη να δίνουν το «παρών» της Πίστης και του Γένους τους γύρω από τον Πατριάρχη και Πατέρα τους στην Πόλη; Την κοιτίδα αυτή του Ελληνισμού, συνάμα δε και πνευματικό Κέντρο της ανά την οικουμένην Ορθοδοξίας; Δύο, το πολύ τρείς χιλιάδες ψυχές.

Παρενθετικά να σημειωθεί ότι οι αριθμοί αυτοί αφορούν, φυσικά, το Ρωμαίικο στοιχείο της Πόλης. Διότι, αν συνυπολογίσει κανείς τους Ορθοδόξους εκείνους που διαβιούν εδώ και δύο δεκαετίες περίπου στην πόλη αυτή και που προέρχονται από την Αντιόχεια, τα Βαλκάνια, τον Καύκασο και τον Ευρωπαϊκό Βορρά, μπορεί να λεχθεί ότι, σύμφωνα με την Ορθόδοξο  Κανονική παράδοση,  το ποίμνιο του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως και Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ανέρχεται σήμερα σε 80-100 χιλιάδες ψυχές, λόγῳ του, ελληνικού μεν ως προς την «κουλτούρα» και την γλωσσική του έκφραση, αλλά υπερεθνικού και υπερφυλετικού στη φύση του, Οικουμενικού Πατριαρχείου.  Καθώς έλεγε σε πρόσφατη ομιλία του προς την νεολαία της Ομογένειας ο Σεπτός μας Προκαθήμενος, όσοι έρχονται τον τελευταίο καιρό στην Πόλη είτε για ανώτερες σπουδές, εἰτε για να αναζητήσουν κάποια εργασία, «για εμάς, για το Πατριαρχείο, για την Εκκλησία, για εμένα προσωπικώς ως Αρχιεπίσκοπο της Πόλεως και Πατριάρχη, είναι όλοι μια ενιαία και αδιαίρετος οικογένεια. Δεν κάνουμε καμμία διάκριση».

Δέησις υπέρ αισίας αντιμετωπίσεως και υπερβάσεως της κρίσεως, Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης

Την Κυριακή 19/6/2011 ανεπέμφθη στους Ναούς της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης Δέησις υπέρ αισίας αντιμετωπίσεως και υπερβάσεως της κρίσεως, την οποίαν διέρχεται η πατρίδα μας. Η πρωτοβουλία αυτή και η αναπεμφθείσα Ευχή ήτο έμπνευσις του Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ .ΑΝΘΙΜΟΥ

ΔΙΑΤΑΞΗ ΔΕΗΣΕΩΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

(19-6-2011)

ὁ Διάκονος : Εὐλόγησον Δέσποτα !

ὁ Ἱερεύς : Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν...

ὁ Χορός : Ἀπολυτίκιον τῶν ἁγίων Πάντων

Ἦχος α´ . Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῶν ἁγίων ἁπάντων τὰ μυρία συστήματα, σὺν τοῖς Ἀποστόλοις, Προφήτας, Ἱεράρχας καὶ Μάρτυρας, Ὁσίων καὶ Δικαίων τοὺς χορούς, καὶ ἄθροισμα ἁγίων Γυναικῶν, καὶ σὺν πᾶσιν ἀνωνύμοις τε καὶ γνωστοῖς, ὑμνήσωμεν κραυγάζοντες· δὸξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ τὴν Ἐκκλησίαν δι᾿ ὑμῶν πυρσεύοντι.

Κοντάκιον. Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια...

ὁ Διάκονος : Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεός...

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τῶν εὐσεβῶν...

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ Πατρὸς καὶ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν ...

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Ἔθνους, πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας ἐν τῷ Κράτει ἡμῶν, τοῦ κατὰ ξηράν, θάλασσαν καὶ ἀέρα φιλοχρίστου ἡμῶν Στρατοῦ, καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ διαφυλαχθῆναι...

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ εἰσακοῦσαι...

ὁ Ἱερεύς : Ἐπάκουσον ἡμῶν ὁ Θεός, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς...

ὁ Ἱερεύς : Εἰρήνη πᾶσι.

ὁ Διάκονος : Τὰς κεφαλὰς ἡμῶν τῷ Κυρίῳ κλίνωμεν.

ὁ Ἱερεύς : Δέσποτα πολυέλεε, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ..

Η ΕΥΧΗ

ὁ Διάκονος : Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

ὁ Ἱερεύς : Δέσποτα Κύριε, ὁ ἐν Τριάδι Θεὸς ἡμῶν, Σοῦ δεόμεθα καὶ Σὲ παρακαλοῦμεν, ἡμεῖς, τὰ τέκνα Σου καὶ τῆς ἁγίας Σου Ἐκκλησίας μέλη, ἁμαρτωλοὶ μέν, ἀλλ᾿ ἀγωνιζόμενοι διὰ τὸ ἀγαθὸν καὶ μετανοοῦντες ἐπὶ τοῖς ἡμῶν πλημμελήμασι καὶ εἰς Σὲ διὰ παντὸς ἐλπίζοντες καὶ εἰς Σὲ τὸν αἰώνιον Θεὸν ἡμῶν καταφεύγοντες.

Πολυεύσπλαγχνε Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, μὴ παραδώῃς ἡμᾶς εἰς τέλος διὰ τὸ ἔλεός Σου καὶ διὰ τὸ Ὄνομά Σου τὸ Ἅγιον, καὶ μὴ παρίδῃς τὸν λαόν Σου καὶ μὴ ἀποστήσῃς ἀφ᾿ ἡμῶν τὴν χάριν Σου καὶ τοὺς οἰκτιρμούς Σου, Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς Οὐρανοῖς, καὶ διὰ τὰ σπλάγχνα τοῦ Μονογενοῦς Σου Υἱοῦ, καὶ διὰ τὸ ἔλεος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μηδὲ μνησθῇς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν.

Βοήθησον ἡμῖν, ὁ Θεός, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, ἕνεκεν τῆς δόξης τοῦ Ὀνόματός Σου. Πρόσδεξαι τὴν ἐξομολόγησιν ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν, διὰ τὸ τίμιον καὶ ἅγιον Αἷμα τοῦ Μονογενοῦς Σου Υἱοῦ, Κυρίου δὲ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὃ ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς ἐξέχεε. Διὰ τοὺς ἁγίους Αὐτοῦ Ἀποστόλους καὶ Μάρτυρας, καὶ Ὁσίους καὶ Ὁμολογητάς, οἵτινες ἠγωνίσαντο ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος Αὐτοῦ τὸ ἴδιον αἷμα ἔκχεαι. Διὰ τοὺς κεκοιμημένους καὶ θυσιασθέντας μακαριστοὺς ἡμῶν, προγόνους Χριστιανούς, προπάτορας, πάππους, πατέρας καὶ μητέρας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφάς, οἵτινες κατηγωνίσαντο ὑπὲρ τῆς πίστεως, ὑπὲρ τῆς Πατρίδος ἡμῶν καὶ ὑπὲρ τῶν ὁσίων καὶ ἱερῶν.

Καὶ νῦν Δέσποτα, ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ, καὶ σῶσον ἡμᾶς διὰ τὸ Ὄνομά Σου τὸ ἅγιον, καὶ ῥῦσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν καὶ τῶν ἀδικούντων τὴν Πατρίδα καὶ τὸν Λαὸν ἡμῶν, ἐκ τῶν μεθοδειῶν καὶ μηχανημάτων καὶ παγίδων καὶ πονηρῶν ἐπιθυμιῶν τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς κατὰ τῆς πατρίδος ἡμῶν. Καὶ μὴ ἀποστήσῃς ἀφ᾿ ἡμῶν τὴν Σὴν κραταιὰν βοήθειαν ὑπὲρ τῶν δικαίων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς κατισχύσεως τῆς δικαιοσύνης εἰς τὰς διαφορᾶς ἡμῶν μετὰ τῶν συμμάχων λαῶν.

Ἐνώπιον τῆς μεγαλωσύνης Σου καὶ τῆς παγγνωσίας Σου, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁμολογοῦμεν ὅτι ἐσφάλαμεν ὡς Κράτος καὶ ὡς λαὸς κατὰ τὴν διαχείρισιν τῶν ἐμπιστευθεισῶν ἡμῖν οἰκονομικῶν καὶ χρηματικῶν εὐεργεσιῶν, ὅτι ἠχμαλωτίσθημεν εἰς τὸν πειρασμὸν τῶν ὑλικῶν ἀπολαύσεων, τοῦ εὐκόλου πλουτισμοῦ καὶ τοῦ ψυχοφθόρου εὐδαιμονισμοῦ, καὶ οὕτως ἐξετέθημεν καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις. Ἀλλ᾿ ἐπὶ γῆς, Κύριε, οὐδεὶς τέλειος καὶ οὐδεὶς ἀναμάρτητος.

Διὸ προσερχόμενοι νῦν ἐνώπιόν Σου, Κύριε, ἐκζητοῦμεν τὸ ἔλεός Σου, καὶ παρακαλοῦμεν, ὅπως στηρίξῃς πάντας ἡμᾶς, τούς τε κυβερνῶντας καὶ τὸν δεινῶς δοκιμαζόμενον λαόν, ὥστε νὰ φανῶμεν ἄξιοι τῶν ἁγίων καὶ ἡρωϊκῶν ἡμῶν προγόνων, κρατοῦντες τὴν ἐθνικὴν καὶ κοινωνικὴν ἑνότητα ἡμῶν ἀρραγῆ, καὶ ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς, ἀξιωθείημεν τῆς εὐλογίας καὶ τῶν δωρεῶν τῆς Σῆς μεγαλειότητος καὶ ἀγαθωσύνης.

Παναγία Τριάς, Πάτερ, Λόγε, Πνεῦμα, ἐπίβλεψον ἐφ᾿ ἡμᾶς, στήριξον τὸν λαόν Σου, φώτισον τὸν νοῦν καὶ τὴν διάνοιαν ἡμῶν, στερέωσον ἡμᾶς ἐπὶ τὴν ὑπομονὴν καὶ τὴν καρτερίαν, δὸς φωτισμὸν καὶ σύνεσιν τοῖς ἄρχουσι καὶ τῷ λαῷ Σου, καὶ παράσχου ἡμῖν γρήγορον νοῦν, σώφρονα λογισμὸν καὶ εἰρήνην τὴν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν, ὅτι πολλοὶ κυκλόθεν οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν.

Ναί, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, διὰ τῶν πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, σῶσον, ἐλέησον, εὐλόγησον καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς καὶ τὸν κόσμον σου ἅπαντα. Ἀμήν.

Η μορφή του Θεού - Άγιος Θεόφιλος Αντιοχείας

“Η μορφή του Θεού είναι άφατη και απερίγραπτη, και δεν μπορεί να θεαθεί με τα μάτια της σάρκας. Είναι απεριχώρητος στη δόξα, ακατανόητος στη μεγαλειότητα, ασύλληπτος στην επιβλητικότητα, ασύγκριτος στη δύναμη, απρόσιτος στη σοφία, αμίμητος στην αγάπη, ανέκφραστος στη φιλανθρωπία.

Όπως η ψυχή μέσα στον άνθρωπο δεν φαίνεται αφού είναι αθέατη στους ανθρώπους, αλλά ξέρουμε την ύπαρξή της από τις κινήσεις του σώματος, έτσι ο Θεός δεν μπορεί να ιδωθεί με ανθρώπινα μάτια, αλλά βλέπεται και γνωρίζεται από την πρόνοιά του και τα έργα του.”

Άγιος Θεόφιλος Αντιοχείας

Χαιρέτα καβαλάρης - Γεώργιος Καραϊσκάκης

Χαιρέτα καβαλάρης,

για να σε χαιρετούν

όταν ξεπεζέψεις.

Γεώργιος Καραϊσκάκης

«Γιατί δεν μπορώ να κατοικήσω μαζί με άλλους αδελφούς;»

Ρωτήθηκε ένας Γέροντας: «Γιατί δεν μπορώ να κατοικήσω μαζί με άλλους αδελφούς;» Κι εκείνος είπε: «Γιατί δεν φοβάσαι τον Θεό. Αν θυμόσουν αυτά που λέει η αγία Γραφή ότι στα Σόδομα σώθηκε ο Λώτ, επειδή δεν κατέκρινε κανένα (Γεν. 19,1-23· πρβλ. Β' Πετρ. 2,6-8) και εσύ θα έβαζες τον εαυτό σου να κατοικήσει και σε θηρία ανάμεσα ».

Ψήφισμα Λαού Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως για την "Κάρτα του Πολίτη"

             Πλήθος λαού κατέκλυσε τον Ι. Ναό του Αγ. Κοσμά του Αιτωλού και στην συνέχεια την κεντρική πλατεία της Κονίτσης, όπου εκλεκτοί ομιλητές αναφέρθηκαν στην περιβόητη «κάρτα του πολίτη». Η Κυριακή, 19η Ιουνίου 2011 έδωσε την ευκαιρία στον κλήρο και τον λαό, αλλά και στην Μοναστική Πολιτεία, να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στην «κάρτα». Στο τέλος της εκδηλώσεως εγκρίθηκε, δια βοής, το ακόλουθο

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

             « 1)  Θέλουμε η Πατρίδα μας, η Ελλάδα, να παραμείνη Ορθόδοξη Χριστιανική, αλλά και ελεύθερη από τις επεμβάσεις ξένων κέντρων αποφάσεων.

             2) Η «κάρτα του πολίτη», με την παραβίαση των προσωπικών δεδομένων είναι απαράδεκτη.

             3) Στην απόφαση της Πολιτείας, σύμφωνα με την οποία είτε θέλουμε είτε δεν θέλουμε θα πάρουμε την «κάρτα του Πολίτη», δηλώνουμε - ύστερα και από την ενδελεχή ενημέρωσή μας - ότι σε καμμιά περίπτωση δεν θα την παραλάβουμε, όποιες τυχόν θα είναι οι συνέπειες.

            4) Η Πολιτεία πρέπει, επί τέλους, να μάθη να ακούη την γνώμη των πολιτών και να σταματήση την δικτατορική συμπεριφορά του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Οι πολίτες είναι ελεύθεροι Έλληνες και Χριστιανοί Ορθόδοξοι, και τέτοιοι θέλουν να μείνουν αυτοί, τα παιδιά τους και οι γενιές που έρχονται. Γι’ αυτό να πάψουμε να χορεύουμε όπως μας τραγουδάνε τα διάφορα σκοτεινά «κέντρα αποφάσεων» είτε της Ευρώπης είτε της Αμερικής. Τέλος,

            5) Απαιτούμε τον σεβασμό της Εκκλησίας, που υπήρξε και μένει «φρουρός και τροφός» του Γένους των Ελλήνων, και να παύση η περιθωριοποίησή της. Όπως επίσης  απαιτούμε να σταματήση η διαστρέβλωση της Ελληνικής Ιστορίας, γιατί έτσι περιφρονούμε και απαξιώνουμε όλους όσοι, κατά καιρούς, αγωνίστηκαν και πολλοί εθυσιάστηκαν, για να είμαστε εμείς, σήμερα, ελεύθεροι ».

(Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως).

Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης

Λευκή Έρημος - Σταύρου Γ. Δημήτριος

Λευκή Έρημος

Λες ότι ξέφυγες,

πως τα σγουρά μαλλιά,
τα φωτεινά, μελιά της μάτια πια δεν τα θυμάσαι.
Πως κι αν τη συναντάς,
τίποτα δεν ταράζει πια της μοναξιάς σου τη γαλήνη.
Ήταν ιδέα μόνο λες,
πείσμα στου λογικού σου το παιχνίδι,

άσκοπη στάση στης βιωτής σου το ταξίδι.

Κι αλήθεια! πάει καιρός, όχι πολύς,
 που άλλα πράματα γέμισαν τον καιρό σου
κι είσαι ευτυχής που κάθε πόθο μυστικό

για πάντα απόδιωξες απ’ την καρδιά

κι απ' το μυαλό σου.

Μόνο η τυχαία του δρόμου μακρινή θωριά

κάποιας που μοιάζει

μόνο αυτή σε κάνει λίγο να αμφιβάλλεις.

Και να! τη συναντάς,
κι όχι από τύχη, μες σε πολύβουη παρέα γνωστών και φίλων
μ’ άξαφνα σβήνουν οι φωνές σαν η ματιά της
στη δικιά σου πάνω πέσει
παγώνει ο χρόνος, σταματά,
στα χείλη πια δε φτάνει λέξη.

Μηχανικά το δρόμο αφήνεις πίσω το γνωστό,
αμήχανα στο σπίτι μπαίνεις

κι εκεί ανέστιος στης θύμησης των λογισμών
τη χειμωνιά ξεμένεις.

Μα όχι! Είν’ άλλα, πιο σπουδαία που έχεις να σκεφτείς!

Καιρό δεν έχεις για χαμένους πόθους σου να λογαριάζεις!

και στου μυαλού σου τον αχό,
με σκέψεις άλλες «σιωπή» προστάζεις. 

Όμως ο νους αναρχικός πίσω γυρνά,

στ’ απάντημα της ζωηρής ματιάς της ταξιδεύει

τ’ άπιαστου παραδείσου της λαχτάρα σαν αέρας ξαφνικός

τα ερείσματα του λογικού παιδεύει.

Φτάνει πια! Τ’ αποφάσισα, ποτέ πως δε θα σ’ έχω

για τούτο δεν πλανιέμαι,

μα η πλάνη μεγαλύτερη

πως τα σγουρά σου τα μαλλιά και τα μελιά τα μάτια σου

από το νου μου τα ’σβησα και δεν τα συλλογιέμαι!

Ας είναι!

 Ήσουν του ονείρου μου αφορμή για μακρινά ταξίδια.

Και να που γίνεσαι άλλη μια

κι εγώ για πρώτη μου φορά

μες στου χαρτιού την ερημιά

κι η σκέψη σου πυξίδα.

                                                    Σταύρου Γ. Δημήτριος

Βροντερὸ ΟΧΙ κατά τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη ἀπὸ τὴν ἀκριτικὴ Κόνιτσα

Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας στὸν Ἱερὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τὸ ἐκκλησίασμα κατευθύνθηκε πρὸς τὴν κεντρικὴ πλατεία τῆς Κονίτσης, ὅπου ἦταν προγραμματισμένη νὰ διεξαχθεῖ σήμερα 19 Ἰουνίου ἐκδήλωση κατὰ τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη καὶ τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης.

Ἡ διαμαρτυρία ξεκίνησε μὲ τὸ Τὴ Ὑπερμάχω καὶ ἀκολούθησε σύντομη παρουσίαση ἀπὸ τὸν Πρωτοσύγκελλο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κονίτσης π. Ἰωήλ. Στὴ συνέχεια τὸ λόγο ἔλαβε ὁ κύριος ὁμιλητῆς, ὁ προηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μ. Μετεώρου ἀρχιμανδρίτης Ἀθανάσιος, ὁ ὁποῖος ἀνέλυσε διεξοδικὰ τὸ θέμα καὶ κάλεσε τοὺς πιστοὺς νὰ ἀρνηθοῦν τὴν ἠλεκτρονικὴ φυλακή. Τόνισε ὅτι στὰ πλαίσια τῆς παγκοσμιοποίησης κάποιοι ἐντολοδόχοι ἔχουν βαλθεῖ νὰ χτυπήσουν ὅτι θυμίζει Ἑλλάδα καὶ Ὀρθοδοξία χρησιμοποιώντας τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη ὡς μέσο ὑποδούλωσης καὶ ἐλέγχου τῶν πολιτῶν.

 Ἔπειτα στὸ βῆμα ἀνέβηκε ὁ δικηγόρος παρ’ Ἀρείω Παγω κ. Δῆμος Θανάσουλας προκειμένου νὰ ἀναπτύξει τὴ νομικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη.

Τὴν ἐκδήλωση ἔκλεισε ὁ Μητροπολίτης Κονίτσης κ. Ἀνδρέας ποὺ ἀπέδειξε γιὰ μία ἀκόμη φορᾶ τὸ δυναμικό του λόγου του. Ὁ Σεβασμιώτατος κάλεσε τὸ λαὸ σὲ ἐγρήγορση καὶ παρακίνησε τὴν ἐπίσημη Ἐκκλησία νὰ ἐναντιωθεῖ σὲ κάθε ἀντιχριστιανικὸ καὶ ἀνθελληνικὸ μέτρο ποὺ πλήττει τὰ ἑλληνοχριστιανικὰ ἰδανικά μας.

Ἀκολουθεῖ πλούσιο φωτογραφικὸ ὑλικό…

Πηγή: Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό

Ψήφισμα της εκδήλωσης κατά της Κάρτας του Πολίτη

Εισήγηση από τον Ιεροκήρυκα της Μητροπόλεως π. Ιωηλ

Μητροπολίτης Ανδρέας για την Κάρτα του Πολίτη

Αρχιμανδρίτης Αθανάσιος για την Κάρτα του Πολίτη

Η Κόνιτσα αντιστέκεται στην Κάρτα του Πολίτη

ΑΝΑΓΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΙΜΑΝΤΟΥΣ - π. Γερασιμάγγελος Στανίτσας

 Απ’ όλους τους ανθρώπους πιο πολύ πρέπει να μας συγκινούν οι αποίμαντοι. Αυτοί δηλ. που έχουν χάσει ή δεν έχουν καμιά επαφή με την Εκκλησία. Αυτοί που έρχονται στη ζωή, ζουν βιολογικά και φεύγουν απ’ αυτόν τον κόσμο χωρίς να καταλάβουν τίποτε.

Σήμερα είναι πολλοί οι αποίμαντοι, ίσως γιατί ο αριθμός ποιμένων –ιεραποστόλων δεν ακολούθησε ανάλογα την αύξηση του πληθυσμού της ζωής μας. Ο καυτός άνεμος του υλισμού και της ευμάρειας δεν αφήνει ν’ ανάψει και στις καρδιές νέων ανθρώπων η φλόγα της κλήσης, για ν’ αναλάβουν έργο ευαγγελισμού γι’ αυτά τα λογικά πρόβατα του Χριστού που είναι « ερριμμένα ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα» (Ματθ.9,36).

Γι’αυτό είναι ανάγκη να προσευχόμαστε για τους αποίμαντους αδελφούς μας. Για τα εκατομμύρια των κατοίκων των μεγαλουπόλεων, των εργατών των μεγάλων βιομηχανικών συγκροτημάτων, για τα εκατομμύρια των προσφύγων, των μεταναστών. Πράγματι, ποιος θα φροντίσει για όλους αυτούς και ποιος θα τους διδάξει την αλήθεια, ποιος είναι ο προορισμός του ανθρώπου και το σπουδαιότερο ποιος θα τους δείξει τον αληθινό Θεό;

Είναι ανάγκη να σπάσει το φράγμα που κρατάει τους αποίμαντους αδελφούς μας μακρυά από το χώρο της Εκκλησίας. Πρέπει να εγκαινιαστεί καινούργιος αγωγός που θα διοχετεύει τη χάρη του Θεού στις καρδιές των ανθρώπων.

Επιβάλλεται να χρησιμοποιήσουμε τα σύγχρονα μέσα για να μεταφέρουμε το χαρμόσυνο μήνυμα του Αναστημένου χριστού και το άγγελμα της σωτηρίας.

Ο θερισμός είναι πολύς και οι εργάτες ολίγοι. Υπάρχουν κόσμοι που περιμένουν με λαχτάρα το αναστάσιμο φως, για να φωτίσει όλα τα αθέατα περάσματα και τους σκοτεινούς δρόμους στους οποίους πορεύονται, για να γίνουν κι’ αυτοί μέλη της δικής μας εν Χριστώ οικογένειας.

Πρωτοπρεσβύτερος Γερασιμάγγελος Στανίτσας

Κυριακή των Αγίων Πάντων - π. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Κυριακή των Αγίων Πάντων

Υπάρχουν άνθρωποι που παρά το ότι αποδέχονται την πίστη του Χριστού, δεν έχουν αντιληφθεί καθόλου ή όσο θα έπρεπε, το θέμα της ομολογίας αυτής της πίστεως.

Η Ιερή όμως Ευαγγελική περικοπή που θα ακούσουμε την Κυριακή στους Ναούς μας, ξεκαθαρίζει το θέμα, αφού ο ίδιος ο Ιησούς τονίζει αυθεντικά: «Πας ουν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του Πατρός μου του εν ουρανοίς» (Ματθ. Ι΄ 32) δηλ. για καθένα που θα κάνει ομολογία για μένα μπροστά στους ανθρώπους, θα κάνω και εγώ ομολογία γι’ αυτόν μπροστά στον Πατέρα μου τον ουράνιο. Είναι μάλιστα η αλήθεια αυτή τόσο φανερή, ώστε ο Κύριος την τονίζει στον επόμενο στίχο και αρνητικά: «Όστις δ’ αν αρνήσηταί με έμπροσθεν των ανθρώπων, αρνήσομαι αυτόν καγώ έμπροσθεν του Πατρός μου του εν ουρανοίς». Δηλ. Εκείνον δε, που θα με αρνηθεί μπροστά στους ανθρώπους, θα τον αρνηθώ και εγώ μπροστά στον Πατέρα μου τον ουράνιο.

Επομένως, αν κάποιος νομίζει ότι μπορεί να είναι οπαδός του Χριστού, άνευ της ομολογίας στη Θεότητά του και χωρίς να εφαρμόζει τις Ευαγγελικές επιταγές στη ζωή του, το μόνο το οποίο κατορθώνει, είναι να ξεγελά τον εαυτό του, με αποτέλεσμα να «εισπράξει», την άρνηση και από τον ίδιο τον Κύριο.

Και ότι έτσι έχουν τα πράγματα, τούτο το επιβεβαιώνουν οι τόσοι αιώνες που πέρασαν, αλλά και τα αναρίθμητα πρόσωπα της Ιστορίας, τα οποία αφ’ ενός ομολόγησαν την πίστη τους με οποιοδήποτε κόστος, αφ’ ετέρου αρνήθηκαν τη σώζουσα αλήθεια, επιστρέφοντας στον κόσμο της ματαιότητας, της καταστροφής και της απώλειας...

                Ας δούμε όμως, γιατί είναι αναγκαία η ομολογία της πίστεώς μας;

Γιατί τούτο είναι αναγκαία προϋπόθεση της σωτηρίας του πιστού;

Κατά πρώτον. Διότι το ορίζει ξεκάθαρα ο ίδιος ο Αρχηγός της πίστεως μας. Και αφού ο ίδιος ο Ιησούς θέτει τους όρους της σωτηρίας, καταντά τραγικό το να ζητά ο πιστός «δεοντολογία» από τον ίδιο το Θεό.

Ή δέχεσαι εξ’ αρχής την αποκάλυψη του Ιερού Ευαγγελίου και τα λόγια του Ιησού ως έχουν και αγωνίζεσαι να τα εφαρμόσεις στην καθημερινότητα ή επιλέγεις την άρνηση της αλήθειας, αποδεχόμενος βέβαια στη συνέχεια, νομοτελειακά το αποτέλεσμα αυτής της ελεύθερης επιλογής σου.

Αλλά υπάρχει και άλλος, δεύτερος βασικότατος λόγος, ο οποίος από ανθρώπινης πλευράς κάνει αναγκαία την ομολογία της πίστεως. Και τούτο είναι η ψυχική ανάγκη του κάθε ισορροπημένου και normal ανθρώπου. Με κάθε άνεση και χωρίς φανατισμό και μισαλλοδοξία, αισθάνεται ο άνθρωπος και μάλιστα ο πιστός την εσωτερική ανάγκη «να ομολογήσει» αυτό που πιστεύει, δηλ. αυτό που τον ικανοποιεί, τον γεμίζει, και κυρίως τον χαροποιεί.

Και αν η αλήθεια αυτή για πλείστα όσα θέματα που καλύπτουν τη ζωή μας, αν αισθανόμαστε την ανάγκη να ανακοινώνουμε, τουλάχιστον στο περιβάλλον μας, τόσο αυτά που μας θλίβουν και μας στενοχωρούν, όσο κυρίως αυτά που μας χαροποιούν και τονώνουν την ψυχή μας, πόσο μάλλον τούτο ισχύει όταν ο πιστός έχει βρει αυτό που πραγματικά κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο, δηλ. «τον πολύτιμον μαργαρίτην».

Και για να τονίσουμε το θέμα, ας αναφέρουμε ένα απλό παράδειγμα. Αν μια ομάδα ανθρώπων διψά λόγω ελλείψεως νερού (πράγμα που ίσως ως κοινωνία το δοκιμάσουμε, όπως δυστυχώς δείχνουν τα πράγματα), και κάποιος από την ομάδα ανακαλύψει πηγές με γάργαρο τρεχούμενο νερό, και ο ίδιος ξεδιψάσει, τί λέτε, το φυσιολογικό δεν είναι να «ομολογήσει», να οδηγήσει δηλ. και τους άλλους συνανθρώπους του «επί τας πηγάς των υδάτων»; Ή δεν θα χαρακτηρίσουμε απεριφράστως ως ασυνείδητο και εγκληματία ακόμα αυτόν που ενώ γνώρισε και γεύτηκε και ξεδίψασε, όμως δεν υπέδειξε, «δεν ομολόγησε» την αλήθεια και πραγματικότητα; Οπωσδήποτε ναι.

                Αλλά υπάρχει και άλλο ένα κεφάλαιο στο θέμα της ομολογίας του Ιησού Χριστού, με τραγικά αποτελέσματα. Και τούτο είναι η χλιαρότητα. Υπάρχουν μερικοί χλιαροί χριστιανοί, ανθρωπάρεσκοι, που τους ενδιαφέρει όχι το θέλημα του Χριστού, αλλά στην κυριολεξία τους βασανίζει και τους καίει το τι θα πεί γι’ αυτούς ο κόσμος. Ο μακράν του Θεού κόσμος. Και προσπαθούν οι ταλαίπωροι με πολύ ψυχικό κόστος, να συμβιβάσουν τις δύο άκρως αντίθετες καταστάσεις. Όμως το αποτέλεσμα είναι τόσο τραγικό, αφού εμφανίζεται ξεκάθαρα ο πλεγματικός χαρακτήρας και η διχασμένη προσωπικότητα...

Αλλά ερωτούμε τους ανθρωπάρεσκους αυτούς: Τι τους τιμά και τι πράγματι τους συμφέρει; Να αρέσουν στους ανθρώπους του κόσμου, που αλλάζουν ιδέες και τρόπο ζωής συνεχώς, δίκην ξεχαρβαλωμένου ανεμοδείκτη, στους ανθρώπους που είναι ασταθείς και πλανώμενοι και παρέρχονται ανεπιστρεπτί ή να αρέσουν στον Πανάγαθο και Παντοδύναμο Κύριο; Επιτέλους, αν όχι από καθαρή αγάπη, που τούτο είναι το τέλειο, ας δούμε το θέμα από την καθαρώς ωφελιμιστική του πλευρά...

                Φίλοι μου, ας μη το λησμονούμε ποτέ. Κάποτε, αργά ή γρήγορα, όλοι μας, θα βρεθούμε πρόσωπο προς πρόσωπο με τον ίδιο τον Κύριο Ιησού Χριστό. Τη φοβερή αυτή στιγμή δεν θα μπορούν να μας σώσουν ούτε τα πράγματα του κόσμου, ούτε οι άνθρωποι στους οποίους αγωνιούμε να αρέσουμε, ούτε οι παράλογες θυσίες της ανθρωπαρέσκειας... Το μόνο που σώζει είναι η θερμή αγάπη και η ακλόνητη πίστη στον Ιησού, που εκφράζονται στη ζωή μας με τη σταθερή, αταλάντευτη και γνήσια ομολογία Του.

Είθε η χάρις του Κυρίου να μας ενισχύει τον ζήλο, ώστε μέρα με την ημέρα να σφυρηλατείται μέσα στην καρδιά μας το χάρισμα της Ορθοδόξου Χριστιανικής μας ομολογίας.

Αμήν.   

Αρχιμανδρίτης Ιωήλ Κωνστάνταρος

Ιερείς ανάγκασαν Πεντηκοστιανούς να φύγουν από την Κόνιτσα!!!

Ιερείς της Μητροπόλεως Κονίτσης, με επικεφαλής τον Ιεροκήρυκα π. Ιωήλ, ανάγκασαν Πεντηκοστιανούς, που είχαν πάει στην Κόνιτσα για να μοιράσουν φυλλάδια, να φύγουν από εκεί άρον άρον. Και φυσικά δεν χρησιμοποίησαν βία, αλλά θεολογικά επιχειρήματα, τα οποία οι Πεντηκοστιανοί δεν μπόρεσαν να απαντήσουν. Οι ιερείς κάλεσαν τους Πεντηκοστιανούς σε δημόσιο διάλογο, τον οποίο αυτοί αρνήθηκαν. Βρέθηκαν σε αδυναμία να δώσουν απαντήσεις στα αλεπάλληλα ερωτήματα των κληρικών για το τι ακριβώς πιστεύουν και προτίμησαν, εκ των πραγμάτων, να τραπούν σε άτακτη φυγή,  παρά να συζητήσουν. Μάλιστα αποχώρησαν σε πλήρη σύγχυση και αναστατωμένοι,  φωνάζοντας και υβρίζοντας. Την ίδια στιγμή ο κλήρος της Κόνιτσας, τους καλούσε σε φιλοξενία και σε ανοιχτή συζήτηση. Η στάση των ιερωμένων επικροτήθηκε από τους κατοίκους της μικρής κωμόπολης.  

Πηγή: Κάτοψη (με άποψη)

Υπάρχει διέξοδος απὸ την κρίση; - Γιώργος Καραμπελιάς

Μέσα σε τριάντα χρόνια, από το 1980 έως το 2010, η ελληνική οικονομία έγινε μια οικονομία «υπηρεσιών», και μάλιστα εμποροπαρασιτικού χαρακτήρα, και απώλεσε κάθε παραγωγικό χαρακτήρα. Η ένταξη στην Ε.Ε. λειτούργησε σαν ναρκωτικό που επιδείνωσε τα διαρθρωτικά μας προβλήματα και η κατάργηση της δραχμής και το πέρασμα στην Ευρωζώνη ήρθε να ολοκληρώσει τη διαδικασία, διότι έφερε την ελληνική οικονομία σε άμεσο ανταγωνισμό με χώρες υψηλότερης παραγωγικότητας και τεχνολογίας. Ωστόσο, αυτή η ένταξη πραγματοποιήθηκε και εν τέλει έγινε δεκτή από τον ελληνικό λαό, ως όπλο για να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα, που μετά την εισβολή στην Κύπρο άρχισε πλέον να εκδηλώνεται ανοικτά εναντίον της Ελλάδας. Όταν μάλιστα κατέρρευσε και το ανατολικό μπλοκ, με όλες τις καταλυτικές αρνητικές συνέπειες που είχε αυτή η κατάρρευση για τις χώρες των Βαλκανίων, η Ευρωπαϊκή Ένωση φάνταζε ως η μοναδική λύση, στον βαθμό που πρώτη προτεραιότητα των βαλκανικών χωρών ήταν η ένταξη στην Ε.Ε.

Έτσι η Ελλάδα βρισκόταν παγιδευμένη ανάμεσα στις απαιτήσεις μιας αυτόκεντρης,–ή σχετικά αυτόκεντρης– ανάπτυξης, που επέτασσε η οικονομική πραγματικότητα και οι ανάγκες της χώρας, και από την άλλη τις απαιτήσεις της πολιτικής πραγματικότητας μιας χώρας η οποία, πιεζόμενη από την τουρκική επιθετικότητα που εκδηλώνεται όλο και πιο ανοικτά μετά το 1974, κατέφευγε στην «παπική τιάρα» για να αποφύγει το «τουρκικό σαρίκι». 

Πνευματική ζωή - π. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Πνευματική ζωή είναι εκείνη που εμπνέεται, χειραγωγείται, κατευθύνεται, εμφορείται από το Άγιον Πνεύμα· είναι μία πορεία προς τον ουρανόν. Ο άνθρωπος που την ζει, ενώ πατάει στην γη, ανεβαίνει προς τον ουρανόν, εορτάζει εν ουρανοίς. Όχημά του είναι τα πτερά του Αγίου Πνεύματος και στόχος του, πόθος του, παλμός του, έγνοιά του καθημερινή, ο ουρανός.

Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης