Πολύ χρήσιμη Τούρκικη παροιμία:
“Öküz saraya çıkınca kral olmaz. Ama saray ahır olur.”
Αλλά το σαράι γίνεται αχούρι*».
*στάβλος
Πολύ χρήσιμη Τούρκικη παροιμία:
“Öküz saraya çıkınca kral olmaz. Ama saray ahır olur.”
*στάβλος
Διεύθυνε η Μαέστρος Ελένη Τσαγκαράκη και την Χορωδία
συνόδευσε στο πιάνο η Κατερίνα Καραμπάτσα. Σκέψεις για τη μητέρα
παρουσίασε ο Μανώλης Αγαπητός, Ιατρός, Παθολογοανατόμος, Καθηγητής
της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ.
Στο μουσικό αφιέρωμα, το Φωνητικό Σύνολο "Legato ερμήνευσε γνωστά παραδοσιακά και σύγχρονα τραγούδια μεγάλων ποιητών, στιχουργών και συνθετών, που επηρέασαν καθοριστικά την ελληνική μουσική παραγωγή. Μεταξύ αυτών των δημιουργών, ξεχωρίζουν οι προσωπικότητες του Οσίου Γερασίμου του Μικραγιαννανίτη, του Νίκου Γκάτσου και του Μάνου Χατζιδάκη.
Οι εκδόσεις Απαρχή σας προσκαλούν την Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου στις 6:30 μ.μ, στην Αίθουσα Ζωοδόχου Πηγής 44 στα Εξάρχεια, όπου θα διεξαχθεί παρουσίαση και συζήτηση με αφορμή το νέο βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Ιακώβου Κανάκη.
Για το βιβλίο θα συζητήσουν οι:
Βυζαντινούς Ύμνους θα αποδώσει ο Χορός Ψαλτών “Ενήχημα” υπό τη
διεύθυνση του κ. Σωτηρίου Κουτσούρη
Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Θεμελίωση Ι. Ναού Αγίου Παϊσίου στην Κινσάσα.
Με αισθήματα χαράς και δοξολογίας προς τον πανάγαθο Θεό την Κυριακή 26
Νοεμβρίου θεμελιώθηκε άλλος ένας ναός στην πόλη της Κινσάσα. Ο νέος αυτός ναός
αφιερώνεται στον νεοφανή Άγιο της Εκκλησίας μας Όσιο Παΐσιο τον
Αγιορείτη.
Προ έξι μηνών αγοράστηκε στην Κινσάσα και συγκεκριμένα στην περιοχή Μιτέντι οικόπεδο για την ανοικοδόμηση του Ναού. Τότε κατασκευάστηκε μια παράγκα στην οποία καθημερινά μέχρι σήμερα τελούνται ακολουθίες ενώ τις μεγάλες γιορτές και Κυριακές η Θεία Λειτουργία.
Με την παρακίνηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κινσάσας Θεοδοσίου, οι πιστοί της ενορίας προσηύχοντο προκειμένου κάποιος ή κάποιοι χριστιανοί που θα είχαν την οικονομική δυνατότητα να ευαισθητοποιηθούν και να συνδράμουν στην ανοικοδόμηση του ναού. Και ο χρόνος δεν άργησε! Οι προσευχές εισακούσθηκαν, και ο Κύριος απέστειλε τον άνθρωπό του, που με πολλή ευγένεια, πίστη και καλοσύνη κάλυψε καταρχάς τα έξοδα της αγοράς του οικοπέδου και στη συνέχεια της ανοικοδομήσεως του ναού.
Υψίστη αρετή είναι η ευγνωμοσύνη και ιδίως εντός του Σώματος της
Εκκλησίας. Δεν θα πρέπει ποτέ να
λησμονείται ότι η βασική κακία των πρωτοπλάστων ήταν η αγνωμοσύνη στον
Οικειότατο Δημιουργό τους, που οδήγησε στην τραγική τους πτώση.
Ευγνωμόνως, λοιπόν, εκ προσώπου του ευαγούς Κλήρου και του φιλοχρίστου
Λαου της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, εκφράζουμε θερμότατες ευχαριστίες στον
Πανοσιολ. Καθηγούμενο της Ιεράς Μεγίστης Μονης Βατοπαιδίου, κ. Εφραίμ και την
περί αυτόν Αδελφότητα, για τις υπεροχικές και δυναμικές ευεργεσίες τους στην
επιτέλεση του Ευαγγελικού και κοινωφελούς έργου στο μεγάλο Λιμάνι.
Αυτές οι ευεργεσίες καταδεικνύουν τον φιλόχριστο και ευσυμπάθητο Καθηγούμενο Εφραίμ σαν υλικό και πνευματικό σιτοδότη μέσα στην αυχθμηρή «έρημο» των μεγαλουπόλεων, όπως είναι ο Πειραιάς. Αναλύονται δε στην συνεχή προσφορά τροφίμων για τους ενδεείς και εμπεριστάτους που από όλη την Γη φτάνουν στο μεγάλο λιμάνι, στην παροχή υποτροφιών για παιδιά πολυτέκνων και απόρων οικογενειών, στην ενίσχυση του παιδαγωγικού και κοινωφελούς έργου των Εκπαιδευτηρίων της Ιεράς Μητροπόλεως, που ως Ίδρυμα της Εκκλησίας, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρος προσφέρει ελληνορθόδοξη παιδεία στην διάδοχη γενιά. Αλλά, το σημαντικότερο είναι η δωρεά Ιερών Εικόνων της Υπεραγίας Θεοτόκου, πολυτιμήτων σεβασμάτων καθώς και του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, που ευλογούν και αγιάζουν στην πεισιθάνατη και δαιμονική εποχή μας τις ταραγμένες συνειδήσεις και εμπνέουν δύναμη για την υπέρβαση κάθε δαιμονικού περιπαίγματος.
Στο Άγιος ο Θεός οι Αρχιερείς συνοδεύουν τον νέο Μητροπολίτη στην
Καθέδρα του στο Σύνθρονο και στην διαδρομή εκφωνούν: Ενθρονίζεται ο τάδε
Επίσκοπος Μητροπολίτης της δείνα Μητροπόλεως. Ο νέος Μητροπολίτης ανεβαίνει
στην Καθέδρα και μετά συνεχίζουν με το Δύναμις...
Δεν γνωρίζω ποιός το έφτιαξε αυτό το τελετουργικό ή που βρέθηκε αλλά
εκφράζω μία απορία και διορθώστε με αν κάνω λάθος.
Στην αρχαία πρακτική της ενθρονίσεως ο νέος Επίσκοπος ανέβαινε στο σύνθρονο και καθόταν στην Καθέδρα και όλοι αναφωνούσαν το άξιος. Αυτό επαναλαμβανόταν τρεις φορές. Μετά την τρίτη φορά ευλογούσε από Καθέδρας λέγοντας το Ειρήνη πάσι.
Πως θα αντιδρούσατε αν σας έλεγα να πανηγυρίσετε την χαρά ενός εχθρού
σας;
Πως θα αντιδρούσατε αν σας συμβούλευα να δεχθείτε ως πνευματικό
καθοδηγητή έναν εχθρό σας;
Γιατί κάμω αυτές τις παράξενες ερωτήσεις; Λόγω της σημερινής εορτής
του Αγίου Ιακώβου του Πέρσου.
Ο Ιάκωβος (αυτό ήταν το χριστιανικό του όνομα) ήταν Πέρσης. Εχθρός της
Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αλλά ήταν και χριστιανός. Τίμιο μέλος της Εκκλησίας
του Χριστού. Πέθανε ως Μάρτυρας του Χριστού και μάλιστα με τρόπο φρικτό. Οι
δήμιοι τον έκοβαν κομμάτι κομμάτι μέχρι που στο τέλος τον αποκεφάλισαν.
Ο Ιάκωβος ο Πέρσης και Μάρτυρας του Χριστού βρήκε τη θέση του στις Αγιολογικές δέλτους της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και η χριστιανική μαρτυρία του μένει μέχρι σήμερα ένας φωτεινός οδηγός χριστιανικής ζωής και βιοτής για όλους τους χριστιανούς.
Γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν
οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς
Μὲ τὸ Αἶμα τοῦ Χριστοῦ ὅλα εἰρήνευσαν καὶ στὸν οὐρανὸ καὶ στὴν γῆ. Ὁ οὐρανὸς
ἁγιάσθηκε, ὁ διάβολος ἐκδιώχθηκε. Βρίσκεται πιὰ ἐκεῖ, ὁποῦ βρίσκεται ὁ ἄνθρωπος,
τὸν ὁποῖον ἀπάτησε. «Γενηθήτω τὸ θέλημά σου» σημαίνει νὰ ἔλθῃ εἰρήνη στὴν γῆ, ὅπως
ὑπάρχει στὸν οὐρανό.
Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων
Την Πέμπτη 30 Νοεμβρίου 2023 η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη του
Αποστόλου Ανδρέα, του πρωτόκλητου μαθητή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Στο παρεκκλήσιο των Αγίων Αναργύρων της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου (οδός
Χαριλάου Τρικούπη 37) θα τελεστεί ιερά αγρυπνία, από τις 8:00 μ.μ. της Τετάρτης
29 Νοεμβρίου έως περίπου 01:00 π.μ. ξημερώνοντας Πέμπτη.
Το κείμενο δημοσιεύεται με την ευκαιρία των 200 ετών από από
την συγγραφή του "Ύμνου εις την Ελευθερίαν" του Διονυσίου Σολωμού
--------------------------------------
Ένα από τα πολλά που ταλαιπωρούνται σήμερα, που παραμορφώνονται και
θρυμματίζονται πραγματικά, είναι οι λέξεις και το νόημά τους. Έννοιες υψηλές
και πολύτιμες καταντούν συχνά ασήμαντες, ίσως και προσβλητικές, καθώς κανείς
δεν τις ξέρει αληθινά ούτε τις μεταχειρίζεται σωστά και με συναίσθηση . Μια απ’
αυτές και ο Ηρωισμός.
Και ποιος, θα πει κανείς, μπορεί να μιλήσει για κάτι τέτοιο; Ένας
ήρωας, ίσως. Και εκεί ακριβώς κρύβεται μια παγίδα μαστορική. Γιατί λέγοντας
«ήρωας» ο νους μας πάει αμέσως σε δυνατά κορμιά, κάπες που ανεμίζουν και υπερόπλα.
Κι αν σου πω ότι για τον ηρωισμό μίλησε, έγραψε για την ακρίβεια, ένας ποιητής;
Και μάλιστα ένας ποιητής που δεν πήγε ποτέ σε μάχη;
Υπάρχουν μάχες όμως που τις δίνεις όχι με το σπαθί, αλλά με την πέννα. Με την κουτάλα που πασχίζει να ταΐσει τους πεινασμένους. Με το χειρουργικό νυστέρι, με το αλέτρι, τον κουβά του – δυσεύρετου – νερού. Με εκλεπτυσμένα εργαλεία, αλλά και με γυμνά χέρια. Με τα μάτια, που επιμένουν να κοιτούν την Αλήθεια. Με τη φωνή, που βραχνιάζει και ματώνει φανερώνοντας το δίκιο.
Από την σημερινή Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Πατρών εξ’ αφορμής της σημερινής εορτής του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Στυλιανού του Παφλαγόνος προστάτη των παιδιών.
ΑΙΣΘΗΣΗ
ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ
π. Δημητρίου Μπόκου
«Τί ποιήσας ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;» Είναι το ερώτημα που
απευθύνει ένας πλούσιος άρχοντας στον Ιησού (Κυριακή ΙΓ΄ Λουκά). Αλλά
ταυτόχρονα είναι το αγωνιώδες ερώτημα όλων των ανθρώπων. Σύμπασα η ανθρωπότητα σε
όλες τις εποχές, όλοι οι πολιτισμοί, όλες οι θρησκείες, στάθηκαν με ιδιαίτερο
προβληματισμό μπρος στο μεγάλο ερώτημα: Υπάρχει αιώνια ζωή; Υπάρχει αθανασία; Και
πώς μπορεί να την κληρονομήσει ο άνθρωπος;
Η μεγάλη τραγωδία του ανθρώπου είναι η διαπίστωση ότι η ζωή του έχει ημερομηνία λήξης. Όσα σχεδιάζει, όσα ονειρεύεται, όσα ελπίζει, συντρίβονται τελικά από τον θάνατο. «Επελθών γαρ ο θάνατος, ταύτα πάντα εξηφάνισται». Η συνειδητοποίηση του γεγονότος αυτού, του τέλους των πάντων, είναι ένα δυσβάστακτο φορτίο, στη σκιά του οποίου οφείλει να ζήσει ο άνθρωπος. Ποικίλλουν βέβαια και οι λύσεις που προτάθηκαν για να υπερκερασθεί το αποτρόπαιο γεγονός του θανάτου, να εξασφαλισθεί η αδιατάρακτη συνέχεια της ζωής.
«Τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;»
Πόσες φορές κι εμείς πλησιάζουμε τον Χριστό με εξωτερικό σεβασμό και ευλάβεια, συγχρόνως όμως και με μια κρυφή επιφυλακτικότητα! Είμαστε πρόθυμοι να ανοίξουμε μακριές συζητήσεις για σπουδαιότατα θέματα μαζί του, για το νόημα της ζωής, για τη δικαιοσύνη, για τον θείο νόμο κλπ. Μόλις όμως ο Κύριος βάλει το χέρι του στην κρυφή μας πληγή, στη συγκεκριμένη αδυναμία μας, συννεφιάζουμε. Στις γενικότητες πηγαίνουμε καλά. Σ’ αυτά όμως που μας ενδιαφέρουν άμεσα, που μας πονούνε, αντιδρούμε. Παράλληλα με την κρυφή επιφυλακτικότητα υπάρχει και η τάση για την εύκολη ζωή, που τα θέλει όλα με το αζημίωτο και αντιδρά σε κάθε είδους θυσία και μολύνει την καρδιά πολλών Χριστιανών.
«Κύριε, εὐχαριστοῦμε γιά τήν ἀγάπη Σου, πού μᾶς χάρισε μιά καινούργια μέρα… Φοβᾶμαι. Φοβᾶμαι, Θεέ μου, ὅτι θά γίνουν καί σήμερα ἐγκλήματα. Τό αἷμα θά βάψει τά πεζοδρόμια. Θά γίνουν καί σήμερα ἀδικίες. Τά καυτά δάκρυα τῶν ἀδικημένων, τῶν συκοφαντημένων, τῶν περιφρονημένων θά ποτίσουν τή γῆ, τίς σκάλες τῶν σπιτιῶν, τίς τρῶγλες τῶν φτωχῶν. Τό κακό θά περιτρέξει μανιασμένο τόν πλανήτη μας, θά ρημάξει καρδιές, θά σκορπίσει πείνα καί δυστυχία, θ΄ἀνατινάξει σπιτικά.
Κι΄ ὅλα αὐτά κάτω ἀπό τό βλέμμα Σου… Δέν θά ἐπέμβεις, Δίκαιε καί Ἅγιε;… Βοήθησέ μας σήμερα νά μήν εἴμαστε τόσο κακοί, τόσο φριχτοί. Νά σταματήσεις καί ματαιώσεις τά σχέδια τοῦ Σατανᾶ. Δός μας δύναμι, γιά νά δημιουργήσουμε καλό, γιά νά πλάσουμε μορφές καλωσύνης κι ἀλήθειας.
Ἀγαπητοί,
Ἦταν, κάποτε ἕνας, πού ἐμάζευε μὲ τὸ δίχτυ του (ἀπόχη) σ’ ἕνα δάσος
πολύχρωμες πεταλοῦδες. Πολὺν καιρὸν ἔκαμεν τὸ πρᾶγμα αὐτό. Εἶχα μαζέψει ἑκατοντάδες. Νεκρὲς πιὰ τὶς ἐτοποθετοῦσε μεταξὺ τῶν
σελίδων ἑνὸς εἰδικοῦ βιβλίου. Ἦταν τὸ καμάρι του. Ἐπέρασαν χρόνια.... Οἱ πεταλοῦδες
εἶχαν ξεραθῇ. Μιὰ μέρα ὅμως τοῦ ἔπεσε τὸ
βιβλίον αὐτὸ ἀπὸ τὰ χέρια στὸ πάτωμα. Τὰ
ξερὰ τότε φτερὰ ἀπὸ ὅλες αὐτὲς τὶς πολύχρωμες πεταλοῦδες ἔγιναν σκόνη, ποὺ
σκορπίσθηκε γύρω. Καὶ τὸ βιβλίον μὲ τὸν
πολύτιμον «θησαυρὸν» ἔμεινε.... ἀδειανό.
Τόσοι κόποι, τόσων ἐτῶν, χαμένοι ! ... Τόσοι κόποι ! Μήπως ἀληθεια, παθαίνωμεν καὶ ἐμεῖς τὸ ἴδιο; Ὁ ἕνας ἠμπορεῖ νὰ μαζεύῃ χρήματα, ὁ ἄλλος δόξαν, ὁ τρίτος διασκεδάσεις. Καμμία φροντὶς διὰ τὴν αἰωνιότητα!
Ένας πλούσιος νέος άνδρας πλησίασε τον Ιησού. Ζήτησε να μάθει τι
πρέπει να κάνει για να κερδίσει την αιώνια ζωή.
Ο Ιησούς του λέγει να ακολουθήσει τις εντολές που περιέχονταν στον
Νόμο. Γνωστές σε εμάς και ως δέκα εντολές.
Ο νεαρός πληροφορεί τον Ιησού ότι τις εντολές τις γνωρίζει και τις
σέβεται από την παιδική του ηλικία. Όμως νιώθει ότι έχει ανάγκη από κάτι
περισσότερο. Κάτι πνευματικώτερο.
Ο Ιησούς χωρίς περιστροφές του απαντά: θέλεις αυτό που σου λείπει; Τότε
δώσε όσα έχεις στους φτωχούς και ακολούθησέ με.
Περίλυπος ο νέος έφυγε...
Πόσοι χριστιανοί έχουν το ίδιο πρόβλημα με τον νεαρό της ιστορίας... Δεν είναι το πρόβλημα μόνο τα πολλά χρήματα. Το μεγάλο πρόβλημα είναι η αυταπάτη, η φαντασιακή πνευματική τελειότητα. Μιλούνε για υψηλή θεολογία, απαξιώνουν τα απλά και πρακτικά της πνευματικής ζωής. Ο νους γυρεύει με θρασύτητα την τελειότητα αλλά η καρδιά είναι βάλτος γεμάτος ακαθαρσία...
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ’ΛΟΥΚΑ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
Ὁ Σωτήρ ἡμῶν ἐπτώχευσεν, ἵνα ἡμεῖς πλουτίσωμεν. Φρονοῦμε, σεβαστή
γερόντισσα, ὅτι ἐάν ἀπαλλαγεῖ κάποιος ἀπ’ ὅλα τά «βαρίδια» τοῦ κόσμου τούτου, ἀκολουθεῖ
ὄντως καί ἀπλανῶς, τόν Χριστόν. «ἔτι ἕν σοι λείπει·».
Ἀκολουθῶντας τήν μετριοφροσύνη στά ὑλικά, ἀρνούμενος τήν ὑπερβολή, ἀνοίγει
ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ. Ἡ καρδιά βεβαιώνει ὅτι τά ἄκρως ἀπαραίτητα, ἡ τροφή, ἡ
στέγη, τό ἔνδυμα, μέ ἀσκητική διάθεση καί σύνεση, ὁδηγοῦν τό πλάσμα, τόν ἄνθρωπο,
στόν στόχο, στόν τελικό σκοπό, πού εἶναι ἡ ἀπόκτηση τῆς ἐσωτερικῆς χαρᾶς καί εἰρήνης.Ἔχουμε
τήν βεβαιότητα ὅτι ἡ ἀπόκτηση τοῦ οὐρανίου θησαυροῦ, περνᾶ μέσα ἀπό τό
παράδειγμα καί τή διδασκαλία τοῦ Θεανθρώπου.
Ὁ Κύριος εἶναι τό αἰώνιο πρότυπον πρός μίμησιν. Θεός ὤν, ἐκένωσεν Ἑαυτόν, γιά νά γεφυρώσει τό χάσμα πού ἐκμεταλλεύτηκε ὁ διάβολος καί ἐκάθισε σάν σέ καθέδρα, δῆθεν ἄρχοντας τοῦ κόσμου τούτου, στίς καρδιές τῶν ἀπειθούντων. Ὁ Χριστός, Θεός ἀγαθός, δίδαξε πόσον δύσκολα αὐτοί πού ἔχουν τά χρήματα, θά ἔμβουν εἰς τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.