Για μια μετάφραση της Λατρείας μας - π. Βασίλειος Θερμός

 Για μια μετάφραση της Λατρείας μας

π. Βασίλειος Θερμός

 Η σημερινή λειτουργική κατάσταση του Έλληνα εκφράζει ένα συνδυασμό ετερόκλητων παραγόντων που προκύπτουν από συμψηφισμούς διαφορετικών εποχών και νοοτροπιών λειτουργικά κείμενα και πρακτικές όπως αποκρυσταλλώθηκαν μέσα από μια πορεία αιώνων (όχι πάντα ανώδυνη), νεώτερες παρεμβάσεις όχι πάντα επιτυχημένες (αρχιερατικοί πολυχρονισμοί, λαρυγγισμοί στα αναγνώσματα, πεποικιλμένα και αργά μέλη), παθητικότητα του εκκλησιάσματος (που διαμορφώθηκε σε καιρούς παρακμής), λαογραφικά στοιχεία παγανιστικού ή και μαγικού χαρακτήρα κ.α.

Άλλοι μας ζητούν ζέον να ρίξουν στον καφέ των μελλονύμφων παιδιών τους για να μη χωρίσουν, άλλοι φέρνουν εσώρρουχά τους να τα τοποθετήσουμε κάτω από την Αγία Τράπεζα, άλλοι εύχονται στα παιδιά που μόλις κοινώνησαν «με γειά» ή «χρυσό δοντάκι», άλλοι γονατίζουν ευλαβέστατα κατά τη Μεγάλη Είσοδο και κάθονται ανυποψίαστοι κατά τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων, άλλοι επιμένουν να διαβαστούν τα ονόματά τους κατά τη Μεγάλη Είσοδο και θλίβονται απαραμύθητα αν αυτό δεν συμβή, άλλοι προσέρχονται τρέχοντας να εξομολογηθούν αν κατέλυσαν ελαφρά τη νηστεία αλλά η συνείδησή τους δεν τους καταγινώσκει τίποτε ως προς τις διαπροσωπικές τους σχέσεις, άλλοι... Ο κατάλογος δεν τελειώνει.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΙΕΡΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΙΕΡΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΘΕ ΕΥΛΟΓΙΑ 

Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ

π. ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ Ι.ΚΟΡΔΑΣ 

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ 

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΗΝ Ι.Μ. ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΝΘΟΥΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2026, χοροστάτησε στον Μεθέορτο Εσπερινό, τέλεσε την ακολουθία των Χαιρετισμών του Τιμίου Σταυρού και κήρυξε τον θείο λόγο στην Ι.Μ. Τιμίου Σταυρού Ανθουπόλεως Πατρών.
Ο Θεοφιλέστατος στη σύντομη ομιλία του ανέλυσε τον λόγο του Κυρίου: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι».
Ο Κύριος καλεί τους μαθητές Του και κάθε πιστό, αγόγγυστα , με υπομονή και πίστη, να σηκώνει τον σταυρό του.

Ο προσωπικός μας σταυρός γίνεται γέφυρα που μας ενώνει με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Οι δοκιμασίες, πρέπει να γνωρίζουμε ότι μας απομακρύνουν από τον εγωισμό, μαλακώνουν την καρδιά, ενισχύουν την πίστη μας και οδηγούν σε μια βαθύτερη εσωτερική ελευθερία και ειρήνη. Ο πόνος παύει να είναι παράλογος όταν αποκτά νόημα αγάπης και κοινωνίας με τον Θεό.

Λες και μπορεί να απαγορευτεί η βλακεία

 

Τὰ ἁμαρτήματα τῶν ἄλλων

 «Ἐπειδὴ πολλοὶ δὲν ἐξετάζουν τὰ δικά τους ἁμαρτήματα, προτοῦ ἐξετάσουν τὰ ἁμαρτήματα τῶν ἄλλων, γι’ αὐτὸ φωνάζουν καὶ κρίνουν μὲ τόση εὐκολία. Παραβλέπουμε τὰ δικά μας, καὶ ἀσχολούμαστε μὲ τὰ ἁμαρτήματα τῶν ἄλλων».

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Γέροντας Βασίλειος Ιβηρίτης (Γοντικάκης), Κεραυνός εν καρδία! Ένας ζων Άθωνας - Στέλιος Κούκος

  Γέροντας, π. Βασίλειος Ιβηρίτης (1936-2025). Πολυτεχνική ΑΠΘ, 1980. Φωτογραφία Κώστας Τουμπαλίδης. (λεπτομέρεια)

Γέροντας Βασίλειος Ιβηρίτης (Γοντικάκης), Κεραυνός εν καρδία! Ένας ζων Άθωνας

Ένας χρόνος από την κοίμησή του

Στέλιος Κούκος

Δεν ξέρω με ποιες προσδοκίες έγινε η πρώτη πρόσκληση του πατρός Βασιλείου (Γοντικάκη), ηγουμένου τότε της Μονής Σταυρονικήτα και αργότερα της Μονής Ιβήρων στις φοιτητικές εκδηλώσεις του «Ελευθέρου διαλόγου» στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης την άνοιξη του 1980. Αυτή, πάντως, πρέπει να ήταν και η πρώτη του ομιλία σε πανεπιστημιακό αμφιθέατρο. Όπως και να έχει, η εμφάνιση και η παρουσία του Αγιορείτη ιερομονάχου στον πανεπιστημιακό χώρο απετέλεσε έναν κεραυνό εν αιθρία για όλους.

Άγνωστο, παραμένει, και το πώς διαμορφώθηκε το ετερόκλιτο ακροατήριο που κατέκλυσε το αμφιθέατρο της Πολυτεχνικής Σχολής. Ίσως να οφειλόταν στην έκτακτη και νεοφανή τότε λάμψη του Άθωνα ως «καταφύγιο» νέων οι οποίοι εν μέσω της ευρύτερης μεταπολιτευτικής, επαναστατικής έξαρσης «εγκατέλειπαν» τον κόσμο για να περιβληθούν χωρίς πολλά προσχήματα το ευτελές σχήμα του μοναχού. Και ιδιαίτερα, του Αγιορείτη.

Εν τω μεταξύ, το ευτελές σχήμα του μοναχού, άρχισε σιγά σιγά να περιβάλλεται με την εκτίμηση της ευρύτερης κοινωνίας και φυσικά της Εκκλησίας. Κάτι που δεν ίσχυε λίγα χρόνια πριν. Θα μπορούσαμε να πούμε πως η άποψη που επικρατούσε στην κοινωνία και στην Εκκλησία για τους μοναχούς ήταν αυτό που γράφει ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, περιγράφοντας στην ουσία τον εαυτό του στους «Χαλασοχώρηδες», πως δηλαδή ασχολούνταν με «έργα μη παραδεδεγμένης χρησιμότητος»!

Ποτέ σου να μην πεις σε κάποιον που θέλει να εξομολογηθεί "έλα αύριο"

O ηγούμενος Φίλιππος Λαυριώτης έλεγε στον παπά-Βασίλη τον πνευματικό: 
«Ποτέ σου να μην πεις σε κάποιον που θέλει να εξομολογηθεί "έλα αύριο". '
Οταν ήμουν στην Αγία Τριάδα Πειραιώς, το βράδυ μόλις πήγα να κλείσω την εκκλησία ήρθε μια γυναίκα, ζήτησε να εξομολογηθεί και την εξομολόγησα. 
Στο τέλος μου είπε: "Πάτερ κάνετε καλά έργα;"
"Προσπαθώ" απάντησα. 
"Και τίποτε άλλο να μην έχεις κάνει, αυτό που έκανες σήμερα με μένα φθάνει. Είχα σκοπό να πέσω στις γραμμές του ηλεκτρικού και με έσωσες. Σε ευχαριστώ"»

Όταν η ομορφιά περισσεύει - Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Όταν η ομορφιά περισσεύει

Μητροπολίτης Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας, Κωνσταντίνος

Μήπως συνηθίζουμε σιγά σιγά σε έναν κόσμο όπου όλα πρέπει να είναι φθηνά, γρήγορα, πρακτικά και πανομοιότυπα;

Ένα μπουκάλι πρέπει να χωρά το κρασί, το άρωμα, να κλείνει καλά, να μεταφέρεται εύκολα και, όταν αδειάσει, να ανακυκλώνεται. Τόσο απλά. Μόνο που ο άνθρωπος δεν έμαθε ποτέ να ζει μόνο με το «χρήσιμο». Διαφορετικά δεν θα ζωγράφιζε τα πιάτα του. Δεν θα σκάλιζε τις πόρτες του. Δεν θα κεντούσε τα τραπεζομάντιλα ούτε θα έδινε σχήμα ακόμη και στο ταπεινότερο αντικείμενο της καθημερινότητάς του. Εκεί ακριβώς αρχίζει η τέχνη. Ο νέος ευρωπαϊκός κανονισμός για τις συσκευασίες έχει έναν απολύτως θεμιτό σκοπό. Λιγότερα απορρίμματα, μικρότερη κατανάλωση πρώτων υλών, περισσότερη ανακύκλωση. Από το 2030 οι συσκευασίες θα πρέπει να περιορίζονται στο αναγκαίο βάρος και όγκο. Η Ευρώπη παράγει περίπου 80 εκατομμύρια τόνους απορριμμάτων συσκευασίας τον χρόνο. Κάτι πρέπει ασφαλώς να αλλάξει. Το ερώτημα είναι τι θα χαθεί αλλάζοντάς το.

Οι Ευρωπαίοι υαλουργοί φοβούνται ότι η αυστηρή εφαρμογή των νέων κανόνων μπορεί να οδηγήσει σε όλο και πιο ομοιόμορφες φιάλες. Και μαζί με ένα περίτεχνο μπουκάλι δεν κινδυνεύει να χαθεί μόνο ένα εμπορικό τέχνασμα. Χάνεται η δουλειά του σχεδιαστή, του τεχνίτη, του χαράκτη, του ανθρώπου που πέρασε ώρες αναζητώντας μια καμπύλη, ένα χρώμα, ένα πώμα που θα έκανε ένα προϊόν διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Και μαζί τους κινδυνεύει κάτι ακόμη δυσκολότερο να μετρηθεί. Η γνώση των χεριών. Εκείνη η τεχνική που δεν μαθαίνεται μόνο σε εγχειρίδια, αλλά περνά από μάστορα σε μαθητευόμενο και από γενιά σε γενιά. Όταν ένα τέτοιο επάγγελμα χαθεί, δύσκολα ξαναγεννιέται με μια νέα ευρωπαϊκή οδηγία.

Ο ΘΕΟΦΙΛΕΣΤΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΝΙΤΣΗΣ κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΣΤΗΝ Ι.Μ. ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΝΘΟΥΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2026, εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στην Ι.Μ. Τιμίου Σταυρού Ανθουπόλεως Πατρών.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος, μεταξύ άλλων, είπε: «Αδελφοί μου, η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού συνδέεται με  ιστορικά γεγονότα.
Η πρώτη Ύψωση πραγματοποιήθηκε το 326 μ.Χ. από την Αγία Ελένη. Η Μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου είχε μεγάλη επιθυμία να μεταβεί στα Ιεροσόλυμα διά την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού.

Ο Πατριάρχης Μακάριος έλαβε στα χέρια του τον Τίμιο Σταυρό, τον ύψωσε εις τρόπον, ώστε να είναι ορατός από το πλήθος των προσκυνητών.

Η απελευθέρωση της Μουργάνας που ήταν το άπαρτο «ΤΟ ΑΠΑΡΤΟ ΚΑΣΤΡΟ» του ΔΣΕ. - Διονυσίου Βουλγαρόπουλου

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΑΧΩΝ ΜΟΥΡΓΚΑΝΑΣ 1948,

Η απελευθέρωση της Μουργάνας που ήταν το άπαρτο «ΤΟ ΑΠΑΡΤΟ ΚΑΣΤΡΟ» του ΔΣΕ.

Του κ. Διονυσίου Βουλγαρόπουλου

Το καλοκαίρι του 1948, υπήρξε ιδιαίτερα σημαντικό για την Ηγεσία του Ελληνικού Στρατού καθώς  τότε πραγματοποιήθηκαν  επιχειρήσεις στον Γράμμο και την κατάληψη των κυριότερων θέσεών του και στη συνέχεια η προσοχή στράφηκε προς τη Μουργκάνα, το επιβλητικό ορεινό συγκρότημα της Θεσπρωτίας, κοντά στην ελληνοαλβανική μεθόριο.

Η Μουργκάνα κατείχε ιδιαίτερη στρατηγική σημασία. Το δύσβατο και βραχώδες ανάγλυφό της, σε συνδυασμό με τη γειτνίαση του ποταμού Καλαμά, δημιουργούσε ισχυρές φυσικές αμυντικές δυνατότητες. Για τις δυνάμεις του  αυτοαποκαλούμενου «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας» (ΔΣΕ) η περιοχή  αποτελούσε σημαντικό ορεινό προπύργιο και βάση εξόρμησης σε όλη την Ήπειρο.

Η φυσική οχύρωση της περιοχής είχε ενισχυθεί με εκτεταμένα αμυντικά έργα και πολυάριθμα ναρκοπέδια. Έτσι, η Μουργκάνα είχε αποκτήσει τη φήμη μιας εξαιρετικά ισχυρής αμυντικής τοποθεσίας, την οποία οι υπερασπιστές της θεωρούσαν σχεδόν απόρθητη. Η ονομασία «Μικρός Γράμμος» που της αποδόθηκε αντανακλά τη σημασία που απέκτησε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις .

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ευμενίου Επισκόπου Γορτύνης του Θαυματουργού (18 Σεπτεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο αοίδιμος Ευμένιος εκ νεαράς ηλικίας υπέβαλε τον εαυτόν του εις πολλάς σκληραγωγίας και ασκήσεις. Και πολλήν επιμέλειαν μεταχειρισθείς, απόκτησεν άκραν ταπείνωσιν. Δια τούτο και ηξιώθη να γένη Επίσκοπος της κατά την νήσον Κρήτην Γορτύνης. Και εν ταυτώ ηξιώθη να λάβη θεόθεν και την των θαυμάτων χάριν και δύναμιν. Όθεν μίαν φοράν με αναμμένας λαμπάδας κατέκαυσεν ένα δράκοντα, όστις ώρμησε κατ’ επάνω του. Πορευθείς δε εις την Ρώμην, κατεφώτισεν αυτήν με τας θείας διδασκαλίας του, ωσάν ένα λαμπρόν φανάρι. Και με σημεία και θαύματα τους εκεί πιστούς εστερέωσεν. Από την Ρώμην δε αναχωρήσας, επήγεν εις Θηβαΐδα, και χωρίς να θέλη παρευθύς διέλυσε την ξηρασίαν, οπού επεκράτει εις εκείνα τα μέρη, δια της προσευχής του.

Μνήμη του Αγίου Ευμενίου, επισκόπου Γορτύνης (18 Σεπτεμβρίου)

Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Μάρτυρος Αριάδνης και του Αγίου Ευμενίου, επισκόπου Γορτύνης του θαυματουργού.
Η Αριάδνη έζησε επί των αυτοκρατόρων Αδριανού (117-138 μ.Χ.) και Αντωνίνου Ευσεβούς (138-161 μ.Χ.). Χρημάτισε υπηρέτρια άρχοντα της πόλεως Προμισέων της Φρυγίας.
Κάποτε ο κύριός της γιόρταζε τα γενέθλια του γιου του, και κάλεσε και τη Χριστιανή Αριάδνη στον ναό των ειδώλων να συνεορτάσουν. Η Αγία όμως αρνήθηκε την πρόσκληση. Τότε, ο άρχοντας πρόσταξε και τη βασάνισαν ανελέητα, με αποτέλεσμα, μέσα από ποικίλες δοκιμασίες να παραδώσει το πνεύμα της στον Κύριο.
Ο Άγιος Ευμένιος εργάστηκε με ένθεο ζήλο για το έργο της Εκκλησίας. Μάλιστα αξιώθηκε της μεγάλης τιμής να λάβει το χάρισμα της Ιερωσύνης. Όταν το Πανάγιο Πνεύμα τον κατέστησε επίσκοπο Γορτύνης της Κρήτης, η πρώτη επιδίωξή του ήταν η εκλογή άξιων, ευλαβών, αρτιμελών και φιλότιμων κληρικών για τη διαποίμανση του λαού.

ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ… ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ! - Μ. Πρωτόκλητου

 

ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ… ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ!

Μ. Πρωτόκλητου

                 Πονᾶμε γιὰ τὸν ἄδικο χαμὸ ἑνὸς σπουδαίου τραγουδιστή. Πονᾶμε γιὰ ἐκεῖνον, ποὺ δὲν χάρηκε στὴ ζωὴ του τὴν ἀγάπη, ὅπως ὁ ἴδιος τὴν ἐννοοῦσε καὶ ἔφυγε πρόωρα. Πονᾶμε γιὰ τὴν πατρική του οἰκογένεια, ποὺ  βιώνει τὸ μαρτύριο τοῦ πόνου γιὰ τὸν θάνατό του, ἂν καὶ προσπάθησε μὲ τὴν δική της ἀγάπη  νὰ τὸν προστατεύσει. Πονᾶμε γιὰ τὰ παραϊατρικὰ ἐπαγγέλματα, ποὺ ἀνθίζουν καὶ πλουτίζουν στὴ χώρα μας.

                             Ὅμως ἔχουμε διδαχθεῖ:

                1.Πόσο εὔκολα πεθαίνουμε, γιὰ νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι; Πεθαίνουμε ἀπὸ ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στὴ δημόσια περιθάλψη; Ἀπὸ ἔλλειψη αἰσιοδοξίας καὶ ἐλπίδας στὴν προσωπική μας ζωή; Ἀπὸ ἔλλειψη προσοχῆς καὶ φρόνησης γιὰ τὶς ἐπιλογές μας  στὸ θέμα τῆς πολύτιμης ὑγείας μας; Πράγματι. Εὐθύνονται οἱ ἀσυνείδητοι γιατροὶ ποὺ ἀσύστολα ἐξαπατοῦν. Οἱ ἀσθενεῖς ὅμως  δὲν ἔχουμε εὐθύνη; Πῶς νιώθουμε ἀσφαλεῖς στὰ ἰατρεῖα τους καὶ στὰ χέρια τους;  Στὴν ἐποχὴ τῆς πληροφόρησης πῶς μᾶς ξεφεύγει… τὸ ποιόν τους;  Γιατί τέτοια ἀνεπίτρεπτη ἀφέλεια καὶ ἀμέλεια;

Η κατσαρόλα κι η ελληνίδα μάνα

 16 Σεπτέμβρη του 1994 απόγευμα Παρασκευής, φτάνω για πρώτη φορά στο Heathrow κι η ζωή μου παίρνει μιαν άλλη τροπή. Μετά από αμέτρητες ανατροπές και μπόλικη ανακατωσούρα τελικά εγκαταστάθηκα στις φοιτητικές εστίες ζώντας ένα απόλυτο χάος.

Λίγες μέρες μετά φτάνουν τα λιγοστά πράγματα που είχα στείλει από την Ελλάδα με φορτωτική. Κάτι παπλώματα, κουβέρτες και χειμωνιάτικα ρούχα. Οι ελλείψεις μου πολλές οπότε αρχίζω να ψάχνω που είναι η αγορά για να ψωνίσω τα βασικά.

Βρίσκω ένα μαγαζί του αίσχους – ό,τι πάρεις 100- από όπου ψώνιζαν όλοι και παίρνω δυο πιάτα δυο ποτήρια και κάτι κατσαρολάκια όπου το πολύ χωρούσε να βράσεις ένα αυγό. Ψάχνω απεγνωσμένα για κάτι πιο μεγάλο μια κατσαρόλα κανονική για σούπα κάτι τέλος πάντων…βρήκα τελικά ένα κατσαρόλι που χωρούσε δυο αυγά και μια πατάτα…

Προσευχήσου!

 

Πατρῶν Χρυσόστομος: «Νά στηρίξωμε τήν Οἰκογένεια...»

Στόν Ἱερό Ναό τῆς Ἁγίας Σοφίας Πατρῶν, προέστη τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν, ἐπί τῇ μνήμῃ τῆς Ἁγίας Σοφίας καί τῶν τριῶν θυγατέρων της, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος.
●Στόν Ἑσπερινό ὃπου συνεχοροστάτησε  ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά τόν τρόπο ἑορτασμοῦ τῶν ἑορτῶν τῶν Ἁγίων, ἀπό τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς.
●Ἀνήμερα, ὁ Σεβασμιώτατος ἐν πληθούσῃ Ἐκκλησίᾳ, ἀνεφέρθη στήν μαρτυρική βιοτή καί πολιτεία τῶν Ἁγίων Γυναικῶν, Σοφίας καί τῶν τριῶν θυγατέρων αὐτῆς, Πίστεως, Ἐλπίδος καί Ἀγάπης, καί ἐστάθη στό ρόλο τῆς μητέρας σέ κάθε οἰκογένεια καί γενικά στόν θεσμό τῆς Οἰκογένειας, τήν ὁποία ἐχαρακτήρισε, θεοΐδρυτη, ρίζα καί πηγή τῶν ἀγαθῶν καί στυλοβάτη τῆς κοινωνίας.

Ἀνεφέρθη στά στοιχεῖα πού συνθέτουν τήν εὐτυχία, τήν πρόοδο καί τήν συνοχή τῆς οἰκογένειας, δηλαδή στήν πίστη στό Θεό, στήν ἐλπίδα καί στήν ἀγάπη μεταξύ τῶν συζύγων καί τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας, στήν ὑπομονή καί στήν ταπείνωση.
Ἐπίσης μίλησε γιά τίς δυσκολίες πού ἀντιμετωπίζει  ἡ οἰκογένεια σήμερα καί γιά τόν πόλεμο πού ὑφίσταται.

Οἱ Πατέρες ὁμιλοῦν ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καθολικῆς πληρότητος τῆς Ἐκκλησίας - π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ

«Ἐκεῖνα δὲ τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας τὰ ὁποῖα, ἕνεκα τῆς ταπεινοφρόσυνης των ἐνώπιον τῆς Ἀληθείας λαμβάνουν τὸ δῶρον ὄχι μόνον νὰ ἀφομοιώσουν, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐκφράσουν πιστῶς τὴν καθολικὴν συνείδησιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας, ὀνομάζονται ἐκκλησιαστικοὶ Πατέρες καὶ Διδάσκαλοι· διότι ἐκεῖνο ποὺ ἐκφράζουν δὲν εἶναι ἁπλῶς αἱ ἀτομικαὶ σκέψεις, ἰδέαι καὶ πεποιθήσεις των, ἀλλ’ ἡ συνείδησις τῆς Ἐκκλησίας, ἡ μαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ Πατέρες ὁμιλοῦν ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καθολικῆς πληρότητος τῆς Ἐκκλησίας»

π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ

Θεολογία, Ἀλήθεια καὶ Ζωὴ (Ἀθῆναι: Ζωή, 1962), σ. 27

Όταν διετέλεσε ο Αρχιμανδρίτης Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος, προϊστάµενος της Αδελφότητας Θεολόγων «Ζωή» από το 1959 έως τον Ιανουάριο του 1966.  Διοργάνωσε από το 1960 έως και το 1964 τα πρωτοποριακά θεολογικά Συνέδρια «Έφεσος», όπου προσκλήθηκαν και μίλησαν προσωπικότητες της ορθόδοξης διασποράς όπως οι: Αλέξανδρος Σµέµαν, Ιωάννης Μέγιεντορφ, Γεώργιος Φλωρόφσκυ, Ολιβιέ Κλεµάν κ.ά.

ΣΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

 

ΣΤΗ  ΣΟΥΗΔΙΑ  ΟΠΩΣ  ΣΤΗΝ  ΑΡΧΑΙΑ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

          Η φωτογραφία στη σχετική ανάρτηση μιλάει από μόνη της απλά, λιτά, καθαρά, διάτορα. Κατηχούμενοι-άνθρωποι ενήλικες που ενδιαφέρθηκαν για το τι και πώς της Ορθόδοξης Εκκλησίας και το διδάσκονται-και Νεοφώτιστοι-ομάδα από αυτούς που κρίθηκε ότι μπορούν να βαπτιστούν και βαπτίστηκαν χριστιανοί ορθόδοξοι-παρακολουθούν με προσοχή το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σουηδίας κ. Κλεόπα να τους αναλύει ένα πλήρη Καταστατικό Χάρτη της ορθόδοξης χριστιανικής Ενορίας στην οποία μέλλουν να ενταχθούν ή αντίστοιχα μόλις που εντάχτηκαν, ως τρόπου χριστιανικής ζωής στο σύγχρονο κόσμο, όπως ακριβώς έπραττε η αρχαία Εκκλησία πριν το πέρασμα στο Νηπιοβαπτισμό-4^ος αιώνας κε.

       Πρόκειται για ένα συγκεκριμένο και λεπτομερή οδηγό έμπρακτης μετοχής στη χριστιανική ζωή της ορθόδοξης εκκλησιαστικής Ενορίας. Και αλλιώς. Ένα γραπτό απαλλαγμένο από την κρατούσα μεγαλόστομη θεολογική αοριστία. Και, λίαν επίκαιρο λόγω κάποιου ενδιαφέροντος που αναπτύσσεται εσχάτως ευρύτερα στον κόσμο για το ουσιαστικό τι και πώς της Ορθόδοξης Εκκλησίας.  

Ένας μαθητής περίπτωση στο μάθημα των Θρησκευτικών

Σχολικό έτος 2004-2005.

Διδάσκω Θρησκευτικά στο ιδιωτικό Λύκειο Ιόνιος Σχολή στην Αθήνα.

Ήταν η τελευταία μου χρονιά εκεί, καθώς μετά "άραξα" στο Δημόσιο.

 

Έχω ένα μαθητή στη Β΄ Λυκείου (τον είχα και στην Α΄) που είναι φωτιά. Ενδιαφέρον, μελέτη, συζητήσεις, αντεγκλίσεις, εξωσχολικά θεολογικά διαβάσματα.
Σπάνια περίπτωση.
Δυο τρεις έχω συναντήσει σε τέτοιο επίπεδο από τότε.
 
Έρχονται οι γονείς του να ρωτήσουν τους καθηγητές. Επειδή οι άνθρωποι είχαν κινητικά προβλήματα (ήταν σε αναπηρικό καροτσάκι), μού λέει η διεύθυνση του σχολείου να κατέβω στη βιβλιοθήκη για να τα πούμε.
 
Γίνεται περίπου ο παρακάτω διάλογος:
- "Χαίρομαι που σάς γνωρίζω και σάς ευχαριστώ που ζητήσατε να δείτε και μένα και δεν αγνοήσατε το μάθημα των Θρησκευτικών με βάση τη λογική ποια μαθήματα χρειάζονται στις Πανελλήνιες εξετάσεις. Ήθελα κι εγώ να σας μιλήσω".
 
- "Δεν συμφωνούμε με αυτή τη λογική, κύριε Ασημακόπουλε. Για εμάς όλα τα μαθήματα είναι ισάξια και θέλουμε το παιδί μας να αποκτήσει πολύπλευρη γνώση. Εξάλλου, μάς έχει μιλήσει για εσάς και θέλαμε να σάς γνωρίσουμε".

Πριν τους life coaches υπήρχαν οι… παππούδες - Τις έδιναν απλά και κυρίως… δωρεάν τις συμβουλές

Κάποτε, πριν η ζωή αποκτήσει coaches, mentors, webinars, podcasts αυτοβελτίωσης και «εργαλεία προσωπικής ανάπτυξης», υπήρχε μια αρκετά πιο απλή μέθοδος: ο παππούς.

Δεν είχε πιστοποίηση, δεν είχε κάνει σεμινάριο «Personal Growth & Leadership», δεν γνώριζε τι σημαίνει mindset και πιθανότατα, αν του έλεγες για comfort zone, θα νόμιζε ότι μιλάς για καινούργιο στρώμα. Είχε όμως ένα μικρό πλεονέκτημα: είχε ζήσει.

Σήμερα, η βιομηχανία του life coaching έχει αναγάγει τη συμβουλή σε ολόκληρη επιστήμη – ενίοτε και σε επικερδές επάγγελμα. Προφανώς υπάρχουν σοβαροί επαγγελματίες που μπορούν να βοηθήσουν ανθρώπους να οργανώσουν στόχους και προτεραιότητες. Υπάρχει όμως και η άλλη, εξαιρετικά διαδεδομένη εκδοχή: η κοινοτοπία με γυαλιστερό περιτύλιγμα.

Το «μάθε να λες και κανένα όχι» γίνεται «θέσε τα προσωπικά σου όρια». Το «κοίτα τη δουλειά σου» μεταμορφώνεται σε «αποδεσμεύσου από την ανάγκη εξωτερικής επιβεβαίωσης και εστίασε στην προσωπική σου εξέλιξη». Και το ταπεινό «φύλαγε τα ρούχα σου» μπορεί πλέον να παρουσιαστεί ως… «δημιουργία μηχανισμών πρόληψης και αυτοπροστασίας».

Όταν η σφαγή βαφτίστηκε «μάχη»

Κάθε Σεπτέμβριο, τέτοιες ημέρες, η σκέψη μου επιστρέφει στον Μελιγαλά του 1944, σε εκείνες τις τέσσερις σκοτεινές ημέρες, από τις 13 έως τις 16 Σεπτεμβρίου, που έμελλε να αφήσουν πίσω τους μία από τις πιο αιματηρές και τραγικές σελίδες της ελληνικής εμφύλιας σύγκρουσης. Οι γνωστοί κύκλοι επιμένουν να μιλούν για «Μάχη του Μελιγαλά», σαν αυτή η μία λέξη να αρκεί για να περιγράψει ολόκληρη την τραγωδία. Όντως από τις 13 έως τις 15 Σεπτεμβρίου, υπήρξε σκληρή ένοπλη σύγκρουση ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και τα Τάγματα Ασφαλείας. Όμως η ιστορία δυστυχώς δεν τελειώνει εκεί. Όταν η πόλη έπεσε, όταν οι υπερασπιστές συνελήφθησαν και η ένοπλη αναμέτρηση είχε ουσιαστικά κριθεί, άρχισε μια άλλη, πολύ πιο σκοτεινή σελίδα οι εκτελέσεις, οι αντεκδικήσεις και η μαζική σφαγή στην περιβόητη Πηγάδα.

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η διαστρέβλωση που προσωπικά αρνούμαι να αποδεχθώ. Άλλο η μάχη και άλλο η ανελέητη και απάνθρωπη σφαγή που ακολούθησε. Άλλο ο ένοπλος αντίπαλος μέσα στη μάχη και άλλο ο αιχμάλωτος που έχει πλέον παραδοθεί. Άλλο η πολεμική σύγκρουση και άλλο η εκτέλεση ενός ανθρώπου που βρίσκεται πλέον ανυπεράσπιστος στα χέρια του νικητή. Όταν σήμερα λοιπόν χρησιμοποιείται ο όρος «Μάχη του Μελιγαλά» ακόμη και στην Wikipedia για να συμπυκνώσει ολόκληρο το γεγονός, υπάρχει ο κίνδυνος να χαθεί ακριβώς το πιο φρικτό του μέρος το τι συνέβη μετά την πτώση της πόλης.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η Αγία Σοφία - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

 

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η Αγία Σοφία

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η Αγία Σοφία μαζί με τις τρεις κόρες της, την Πίστη, την Ελπίδα και την Αγάπη, εορτάζονται στις 17 Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, λίγοι γνωρίζουν ότι και στη Δύση, δηλαδή στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, οι αγίες αυτές τιμήθηκαν από πολύ νωρίς. Το επίσημο Martyrologium Romanum (Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο) τις μνημονεύει στις 30 Σεπτεμβρίου, ενώ ήδη από τον 5ο αιώνα το αρχαίο Martyrologium Hieronymianum αναφέρει την εορτή τους στη Ρώμη. Αναφορά στις αγίες και την τιμή τους στην Βρετανία κάνει και ο Όσιος Βέδας τον 8ο αιώνα. Η παράδοσή τους διαδόθηκε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου συνδέθηκε με τοπικούς θρύλους και αφηγήσεις. Έτσι, η μνήμη τους δεν έμεινε μόνο στην Ανατολή αλλά διατηρήθηκε και στη Δύση, με έναν έντονο συμβολικό χαρακτήρα που τόνιζε την αρετή και το χριστιανικό φρόνημα.

Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα αφορά τα ονόματά τους. Η μητέρα, Σοφία, φέρει καθαρά ελληνικό όνομα, γνωστό ήδη στον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Συναντάται και σε Ρωμαίες, κυρίως γυναίκες ελληνικής καταγωγής, είτε δούλες είτε απελεύθερες αλλά δεν ήταν ιδιαίτερα συνηθισμένο στις μεγάλες και επιφανείς ρωμαϊκές οικογένειες.

3 στους 4 εργοδότες στην Ελλάδα δυσκολεύονται να βρουν …

 

Το λες και ευχή …

Με τη χαρακτηριστική καυστική του ματιά και το ιδιαίτερο χιούμορ του, ο Αρκάς τοποθετείται σε ένα από τα πλέον πολυσυζητημένα ζητήματα της εποχής μας: την ταχύτατη εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης και τους φόβους που αυτή εγείρει για το μέλλον του ανθρώπινου πολιτισμού.

Στο νέο του σκίτσο, ο δημοφιλής σκιτσογράφος απεικονίζει ένα ρομποτικό, μηχανικό χέρι να κρατά στα δάχτυλά του την Υδρόγειο, συμπυκνώνοντας την εικόνα του πλήρους ελέγχου της Γης από τις μηχανές. Το σχόλιο που συνοδεύει την εικόνα εκφράζει με τον πιο γλαφυρό τρόπο την απαισιοδοξία αλλά και τον σαρκασμό του δημιουργού απέναντι στα ανθρώπινα πεπραγμένα: «”Ορατός ο κίνδυνος να αυτονομηθεί η τεχνητή νοημοσύνη και να αναλάβει τις τύχες της ανθρωπότητας. Βλέποντας την ανθρωπότητα, το λες και ευχή.»

NEA ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΕΩΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

 Μέ χαρά ἀνακοινώνουμε ὃτι ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πατρῶν ἀξιοποιώντας τίς δυνατότητες τῆς σύγχρονης τεχνολογίας, παρουσιάζει στό εὐρύ κοινό τήν νέα ἀνανεωμένη ἱστοσελίδα της (www.i-m-patron.gr), καθώς καί τήν παρουσία της στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως, (facebook:Ιερά Μητρόπολις Πατρών, instagram: ieramitropolispatrwn),  μέσα ἀπό τά ὁποῖα θά μᾶς δίδετε ἡ εὐκαιρία νά ἐπικοινωνοῦμε μαζί σας γιά νά ἐκφράζωμε τήν ἀγάπη μας, τήν χαρά καί τήν εὐφροσύνη τῆς καρδίας μας, ἀλλά καί νά σᾶς κάνωμε μετόχους τῆς πνευματικῆς καί μυστηριακῆς ἐμπειρίας, τῆς ὁποίας γευόμεθα μέσα ἀπό τήν Ἐκκλησιαστική ζωή καί πράξη.  

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2026'

 

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ - ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ 2026

 

Ο ενεστώς του μέλλοντος στη ζωή και το έργο του Παναγιώτη Νέλλα (εκδήλωση)

 

Οι Άγιες Μάρτυρες Σοφία, Πίστις, Ελπίς, και Αγάπη (17 Σεπτεμβρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Αύται ήτον κατά τους χρόνους Αδριανού του βασιλέως, εν έτει σκβ’ [222], από γένος περιφανές και λαμπρόν της χώρας Ιταλίας. Ευσεβείς μεν ούσαι εκ προγόνων, πολιτευόμεναι δε θεοφιλώς με πίστιν και ελπίδα και αγάπην και σοφίαν, καθώς και τα ονόματά των φανερόνουσιν. Αύται λοιπόν πηγαίνουσαι μίαν φοράν εις την Ρώμην, επειδή και ήτον φημισμέναι και περιβόητοι δια την λαμπρότητα του γένους, και δια την εις Χριστόν ευσέβειαν, εδιαβάλθησαν εις τον βασιλέα Αδριανόν. Και ευθύς φέρονται έμπροσθέν του δια μέσου των προτικτόρων. Ιδών δε αυτάς ο βασιλεύς, εθαύμασεν. Όθεν χωρίσας την μητέρα Σοφίαν από τας θυγατέρας της, εδιαλέχθη με μόνην αυτήν περί πίστεως. Γνωρίσας δε αυτήν άφοβον, φέρει έμπροσθέν του και τας τρεις ομού θυγατέρας της. Και άρχισε να τας κολακεύη με διαφόρους τρόπους. Επειδή δε εγνώρισε, πως ήτον από κάθε κολακείαν ανώτεραις, δια τούτο εδοκίμασε την κάθε μίαν χωριστά χωριστά.

Μνήμη του Αγίου Αυξιβίου, επισκόπου Σόλων (17 Σεπτεμβρίου)

Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Μάρτυρος Σοφίας και των θυγατέρων της, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης, των Ιεραρχών Ηρακλείδιου Ταμασού, Αυξιβίου Σόλων, καθώς και των Οσίων Αναστασίου και Επιφανίου των Κυπρίων.
Ο Ηρακλείδιος, γόνος ειδωλολάτρη ιερέα, ακολούθησε τον Χριστιανισμό, αφού γνώρισε τους Αποστόλους Βαρνάβα και Μάρκο, καθώς τους συνόδευε με προτροπή του πατέρα του. Κοντά στους Αποστόλους, ο Ηρακλείδιος διδάχθηκε την αληθινή πίστη και τη ματαιότητα της ειδωλολατρίας. Είχε την ευκαιρία να συναναστραφεί μαζί τους και την ευλογία να χειροτονηθεί από τα χέρια τους ως επίσκοπος Ταμασού.
Κατήχησε και βάπτισε τους γονείς του. Γύρω από το ασκητήριό του, οικοδομήθηκε Μοναστήρι. Μεγάλος θησαυρός της Εκκλησίας η τιμία κάρα του, που φυλάσσεται στην ομώνυμη Γυναικεία Μονή στο Πολιτικό.
Να σημειωθεί ότι η Μητρόπολη Ταμασού ανασυστάθηκε το 2007 επί Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄.

Η ποιμαντική του ανοιχτού ορίζοντα: Χριστιανοί της απόδρασης και χριστιανοί του φωτός ή την Κυριακή λέγοντας "γενηθήτω το θέλημά Σου" και από τη Δευτέρα κάνοντας το δικό μας θέλημα» - π. Χριστοφόρου Χρόνη

«Η ποιμαντική του ανοιχτού ορίζοντα: Χριστιανοί της απόδρασης και χριστιανοί του φωτός ή την Κυριακή λέγοντας "γενηθήτω το θέλημά Σου" και από τη Δευτέρα κάνοντας το δικό μας θέλημα»

   Πρωτοπρεσβυτέρου Χριστοφόρου Χρόνη

   Επικ. Καθηγητή Θεολογικής Σχολής-Τμήμα Θεολογίας ΕΚΠΑ

1

  Σχεδόν κάθε Κυριακή, στα λίγα λεπτά που μεσολαβούν ανάμεσα στην απόλυση της Θείας Λειτουργίας και στο άδειασμα του ναού, η ίδια φράση κυκλοφορεί μέσα στον ναό με διαφορετικά λόγια: «Όλα καταρρέουν γύρω μας. Δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα!!!». Τη λένε άνθρωποι που μόλις κοινώνησαν, που άναψαν κερί για τα παιδιά τους, που προσευχήθηκαν για θεϊκή βοήθεια. Κανείς δεν τους κατηγορεί. Οι ειδήσεις τους έχουν διδάξει καλά.

  Πίσω από τη φράση αυτή κρύβεται μια ολόκληρη θεολογία, και αξίζει να την ονομάσουμε. Λέει περίπου το εξής: «Εφόσον η κοινωνία παρακμάζει και εμείς αδυνατούμε να παρέμβουμε, η μόνη διέξοδος είναι να απομονωθούμε στη δική μας μικρή ομάδα αναζητώντας απλώς την προσωπική μας επιβίωση». Στον προτεσταντικό κόσμο η στάση αυτή πήρε τη μορφή μιας ολοκληρωμένης εσχατολογίας της απόδρασης, με σενάρια αρπαγής των πιστών και τελικής καταστροφής.

 Στον δικό μας ορθόδοξο χώρο, η τάση αυτή εμφανίζεται πιο ήπια και ακριβώς γι' αυτό γίνεται πιο επικίνδυνη, καθώς μεταμφιέζεται σε αρετή. Συγκεκριμένα, η ηττοπάθεια βαφτίζεται νηφαλιότητα και η μοιρολατρία παρουσιάζεται ως ταπείνωση. Ακούμε συχνά τη διαπίστωση πως ο κόσμος έχει παραδοθεί οριστικά στη φθορά και επομένως θα σωθούμε μόνο εμείς οι λίγοι, στον δικό μας περίγυρο. Η αλήθεια είναι πως η Εκκλησία ζει εσχατολογικά ήδη από την ημέρα της Πεντηκοστής. Η πνευματική παγίδα κρύβεται στο αυθαίρετο συμπέρασμα πως, εξαιτίας αυτού, δεν αξίζει πλέον να αγωνιζόμαστε για τη μεταμόρφωση της κοινωνίας.

Το παιδί μου σε αγγελία παιδοφιλικού site

Ένας τύπος μου έστειλε σήμερα το πρωί αίτημα φιλίας στο Facebook. 
Αν και δεν τον ήξερα, αποδέχθηκα  το αίτημα φιλίας, καθώς στη φωτογραφία του προφίλ έδειχνε ευγενικός και χαριτωμένος.
Είναι η πρώτη μέρα της κόρης μου στο σχολείο και είναι σωστή κουκλίτσα. 
Την φωτογράφησα και ανέβασα τη φωτογραφία στο Facebook.
Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη που όταν την άφησα στο νέο σχολείο της έκανα check in γράφοντας “Δε μπορώ να το πιστέψω πόσο μεγάλωσες μικρή μου νεράιδα. Είμαι μια περήφανη μαμά”.
Η συνέχεια ήταν απρόσμενη.
Ο τύπος του οποίου αποδέχθηκα το πρωί το αίτημα φιλίας, αποθήκευσε στο κινητό του τη φωτογραφία της κόρης μου και την ανέβασε σε παιδοφιλικό site με τη λεζάντα 

"H κόλαση στον Θωμά Ακινάτη" - Παντελή Αντ. Τομάζου

"H κόλαση στον Θωμά Ακινάτη"

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Τὸ συναίσθημα τῆς αὐτοκριτικῆς δὲν εἶναι συναίσθημα πολυτελείας - Ἄρ. Ἀσπιώτης

«Εἶναι φανερὸ ὅτι τὸ συναίσθημα τῆς αὐτοκριτικῆς δὲν εἶναι συναίσθημα πολυτελείας, ἀλλὰ βασικὸ ὄργανο τοῦ ψυχικοῦ ὀργανισμοῦ, τὸ ὁποῖο κάθε ἄνθρωπος ἔχει στὴ διάθεσή του καὶ ὀφείλει νὰ χρησιμοποιεῖ, ἂν πράγματι ἐπιθυμεῖ τὴν ἐπιτυχία στὴ ζωή του… Μὲ αὐτὴ ἐλέγχει κατὰ πόσον ἀκολουθεῖ τὴ γραμμὴ τῆς ἰσορροπίας στὴν πορεία του πρὸς τὸν ἀνώτερο σκοπὸ τὸν ὁποῖο θέτει στὴ ζωή του… Ἡ αὐτοκριτικὴ καλεῖται νὰ δώσει τὴν ὀρθὴ γραμμὴ ὅσον ἀφορᾶ στὶς σχέσεις τοῦ ἀτόμου πρὸς τὸν ἑαυτό του, τὸν πλησίον του, τὸν Θεό…»

Ἄρ. Ἀσπιώτης

Συμπάθεια κανενός

 Οι άνθρωποι 

με τους συνεπείς κι ακλόνητους χαραχτήρες 

γεννούν την εχτίμηση των ολίγων 

και τη συμπάθεια κανενός.

Μ. Καραγάτσης

Υπομονή

 Η άμα­ξα με την οποία φτά­νει κα­νείς στην Βα­σι­λεία των Ου­ρα­νών εί­ναι η υπο­μο­νή. Και την υπο­μο­νή μόνο με τις δο­κι­μα­σί­ες μπο­ρεί κα­νείς να την απο­κτή­σει. Γι' αυτό ακρι­βώς και στέλ­νον­ται.

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Πωλείται μέχρι εξαντλήσεως... κοινού!

 

Μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ευφημίας (16 Σεπτεμβρίου)

 

Η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία τιμά σήμερα τη μνήμη του Οσίου Κασσιανού του Κυπρίου, που ασκήτεψε πλησίον της κοινότητας Αλέκτορας, και της Αγίας Μεγαλομάρτυρος  Ευφημίας, η οποία καταγόταν από τη Χαλκηδόνα και έζησε τους διωγμούς επί Διοκλητιανού. Οι γονείς της διακρίνονταν για την αγάπη τους προς την Ορθόδοξο Εκκλησία, την αρετή της ελεημοσύνης, την προσευχή και την ευλάβεια.
Όταν ξέσπασαν οι διωγμοί, όλοι έτρεξαν να σωθούν στα βουνά και στις σπηλιές. Το ίδιο έκανε και η πάγκαλη Ευφημία. Γρήγορα όμως οι διαφυγόντες Χριστιανοί κλήθηκαν να δώσουν αναφορά ενώπιον του Ανθύπατου. Ήταν συγκινητικό, διότι όλοι οι Χριστιανοί παρέμειναν γενναίοι και σταθεροί στο ορθόδοξο φρόνημα, παρά τις απειλές, τις κακουχίες και τις στερήσεις. Ανάμεσά τους και η Αγία Ευφημία.

Στην άκρη της νύχτας...

Η φωτογραφία που πλαισιώνει το κείμενο είναι με τον φακό του Βασίλη  Μπάστα.