Ἡ σιωπὴ τῆς δειλίας ὁδηγεῖ στὴ σιωπὴ τῆς προδοσίας.

  Η σιωπή της δειλίας οδηγεί στη σιωπή της προδοσίας. Χρειάζεται ένας θαρραλέος λόγος, για να μην κακοποιηθεί η αλήθεια, να μη βεβηλωθεί η τιμή, να μην προπηλακιστεί η πίστη, να μη θριαμβεύσει το ψέμα.

Η αλήθεια να αποκρύπτεται. Να σταυρώνεται με τα σκουριασμένα καρφιά της ειρωνείας, της διαβολής, της αγνωμοσύνης, της ενσυνείδητης σιωπής. Μια τέτοια συμπεριφορά είναι προδοσία. Είναι άρνηση. Και η άρνηση «έμπροσθεν των ανθρώπων» θα βρει κάποτε την άρνηση «έμπροσθεν του Θεού» σε αυτόν που δεν μπορεί να ψελλίσει ένα καλό λόγο για τον αδελφό.

Διστάζουν ή δειλιάζουν να μιλήσουν, να ομολογήσουν την προσφορά, να αποκαλύψουν τις μικρές αλλά ουσιαστικές θυσίες του άλλου! Πόσοι φοβούνται να πουν καθαρά-ξεκάθαρα τι πιστεύουν, «ίνα μη αποσυνάγωγοι γένωνται» ή και για να μην αποδειχθεί ότι είναι φελλοί.