Θα σου πω όλη την ιστορία, από την αρχή. Για να μην
αναρωτηθείς ξανά πώς ένα καλό παιδί καταλήγει να κλωτσάει στο κεφάλι έναν
άνθρωπο πεσμένο στο έδαφος, να σκοτώνει έναν σκύλο, να βιάζει μια γυναίκα, να
σκοτώνει έναν άνθρωπο.
Είχατε πάει βόλτα σε μια καφετέρια.
Και τα είδες να μαδάνε την γλάστρα του μαγαζιού και να γεμίζουν τον τόπο χώματα και σκέφτηκες πως αυτό το παιχνίδι θα τα απασχολήσει για λίγο και ήπιες μια ακόμα γουλιά εσπρέσο.
Και όταν ο σερβιτόρος προσπάθησε να τους μιλήσει, έγινες έξαλλη που ανακατεύεται με ξένα παιδιά.
Και τότε που πετούσανε πετρούλες στην παραλία επάνω σε μια κοπέλα και εκείνη σε στραβοκοίταξε και σκέφτηκες πως δεν έχει ιδέα από παιδιά, η κακομαθημένη!
Ίσως να φταίει και εκείνη η πρώτη φορά που ο μικρός άρπαξε το φτυαράκι από το χέρι ενός παιδιού, στο πάρκο κι εσύ έκανες ότι δεν είδες.
Και μεταξύ μας, καμάρωσες που το παιδί σου είναι διεκδικητικό.
Και όταν το παιδάκι αντέδρασε, το χτύπησε με το φτυάρι στο κεφάλι.
Και κατά βάθος το ευχαριστήθηκες.
Φταίει που μετά, στο νηπιαγωγείο, εσύ ο περήφανος μπαμπάς, συμβούλεψες τα μικρά να ρίχνουν και από καμία ψιλή, αν χρειαστεί (αλλά μόνο αν χρειαστεί, δεν είσαι παράλογος), γιατί δεν είναι τίποτα φλώροι.
Και κάθε που η δασκάλα προσπαθούσε να σου μιλήσει, την έβγαζες τρελή και έλεγες ότι τα έχει βάλει στο μάτι.
Και τότε που ο μικρός έσπασε τα τουβλάκια στο σχολείο και σας ζήτησε να τα αντικαταστήσετε, χάιδεψες την φράντζα του και είπες να μην ανησυχεί.
Η μαμά θα πάρει καινούρια.
Και τον έλουσες φιλιά και δεν είπες τίποτα άλλο.
Και φεύγοντας, του πήρες παγωτό, σίγουρη ότι θα είχε μια δύσκολη μέρα, στα χέρια της.
Και μετά, στο δημοτικό, που τα αγόρια έπαιζαν μπάσκετ με την παρέα τους και ήρθε εκείνος ο μικρός, ο Γιωργάκης, που έχει νανισμό.
Και τα αγόρια δεν ήταν πρόθυμα να χάσουν το παιχνίδι, για ένα μπασμένο.
Και τον έδιωξαν, τον κορόιδεψαν, και του πέταξαν την τσάντα.
Και όταν σου εξιστόρησε το περιστατικό ο διευθυντής, εσύ, μπαμπά, καμάρωσες, γιατί τα αγόρια σου είχαν γίνει σκληρά αντράκια.
Και είπες ότι φταίει ο Γιωργάκης που το πήρε κατάκαρδα, χωρίς λόγο.
Μάλλον δεν είναι δυνατός χαρακτήρας, σαν τα δικά σου.
Και έπειτα, στο γυμνάσιο, που ήρθε στην τάξη η Ελένη.
Και ήταν ένα ανεπτυγμένο κορίτσι, σωστή γυναίκα. Και ο μεγάλος την γούσταρε.
Και του είπες ότι οι γκόμενες θέλουν και λίγο νταηλίκι.
Και εκείνος το πήρε το μήνυμα (είχε χρόνια καταλάβει πώς να είναι σωστός γιος για σένα ) και την στρίμωξε στις τουαλέτες.
Και την έβγαλε φωτογραφίες και τις έδειξε στην τάξη.
Και όταν βρέθηκες μπροστά στους εξαγριωμένους γονείς της, τους είπες ότι έτσι είναι τα αγόρια, γεμάτα ορμόνες και ανώριμα.
Και αν δεν θέλουν προβλήματα, να της μάθουν να μην προκαλεί.
Και έφυγες με ψηλά το κεφάλι, γιατί ήσουν πια σίγουρος ότι τα αγόρια σου δεν είναι γκέι. Μεγάλη υπόθεση!
Μετά όμως δεν ήταν πια μικρά παιδιά.
Και δεν είχες απέναντι έναν κακομοίρη σερβιτόρο, μια κακομαθημένη άτεκνη, ένα μυξιάρικο στο πάρκο, μια ξινή δασκάλα, έναν ανίσχυρο διευθυντή, ένα ανήλικο κορίτσι. Είχες τον νόμο.
Κι αν εσύ τους έμαθες ότι νόμοι δεν υπάρχουν, είσαι ο μόνος ένοχος.
Αυτά τα γράμματα, δεν μ' αρέσει να τα διαβάζω.
Δεν συμπαθώ τον θυμωμένο εαυτό μου.
Θα προτιμούσα να μπορώ να σε συγχωρώ που δεν ξέρεις τί κάνεις.
Όμως δεν μπορώ να μην το παίρνω προσωπικά, όταν σε βλέπω να φτιάχνεις έναν κόσμο με τους δικούς σου όρους, χωρίς να σε νοιάζει ποιον κόσμο παλεύω εγώ να φτιάξω.
Αυτόν που έχω τάξει στα δικά μου παιδιά κι εσύ συνεχώς με βγάζεις ψεύτρα.
Θυμώνω, επειδή το παιδί σου το πήρα στα χέρια μου, τότε που όλα μπορούσαν να αλλάξουν.
Και το έβλεπα να χάνει τον δρόμο του, μέρα με την μέρα.
Και έκανα τα πάντα για να σώσω την αθωότητά του, μα οι προσπάθειες μου έπεφταν στον δικό σου τοίχο.
Μην αναρωτηθείς «γιατί», λοιπόν.
Μην ζητήσεις τα ρέστα.
Είχες φορέσει χειροπέδες στο παιδί σου, πολύ πριν το κάνουν αυτοί.
Πηγή: Ιωάννα Ντορμούση
Είχατε πάει βόλτα σε μια καφετέρια.
Και τα είδες να μαδάνε την γλάστρα του μαγαζιού και να γεμίζουν τον τόπο χώματα και σκέφτηκες πως αυτό το παιχνίδι θα τα απασχολήσει για λίγο και ήπιες μια ακόμα γουλιά εσπρέσο.
Και όταν ο σερβιτόρος προσπάθησε να τους μιλήσει, έγινες έξαλλη που ανακατεύεται με ξένα παιδιά.
Και τότε που πετούσανε πετρούλες στην παραλία επάνω σε μια κοπέλα και εκείνη σε στραβοκοίταξε και σκέφτηκες πως δεν έχει ιδέα από παιδιά, η κακομαθημένη!
Ίσως να φταίει και εκείνη η πρώτη φορά που ο μικρός άρπαξε το φτυαράκι από το χέρι ενός παιδιού, στο πάρκο κι εσύ έκανες ότι δεν είδες.
Και μεταξύ μας, καμάρωσες που το παιδί σου είναι διεκδικητικό.
Και όταν το παιδάκι αντέδρασε, το χτύπησε με το φτυάρι στο κεφάλι.
Και κατά βάθος το ευχαριστήθηκες.
Φταίει που μετά, στο νηπιαγωγείο, εσύ ο περήφανος μπαμπάς, συμβούλεψες τα μικρά να ρίχνουν και από καμία ψιλή, αν χρειαστεί (αλλά μόνο αν χρειαστεί, δεν είσαι παράλογος), γιατί δεν είναι τίποτα φλώροι.
Και κάθε που η δασκάλα προσπαθούσε να σου μιλήσει, την έβγαζες τρελή και έλεγες ότι τα έχει βάλει στο μάτι.
Και τότε που ο μικρός έσπασε τα τουβλάκια στο σχολείο και σας ζήτησε να τα αντικαταστήσετε, χάιδεψες την φράντζα του και είπες να μην ανησυχεί.
Η μαμά θα πάρει καινούρια.
Και τον έλουσες φιλιά και δεν είπες τίποτα άλλο.
Και φεύγοντας, του πήρες παγωτό, σίγουρη ότι θα είχε μια δύσκολη μέρα, στα χέρια της.
Και μετά, στο δημοτικό, που τα αγόρια έπαιζαν μπάσκετ με την παρέα τους και ήρθε εκείνος ο μικρός, ο Γιωργάκης, που έχει νανισμό.
Και τα αγόρια δεν ήταν πρόθυμα να χάσουν το παιχνίδι, για ένα μπασμένο.
Και τον έδιωξαν, τον κορόιδεψαν, και του πέταξαν την τσάντα.
Και όταν σου εξιστόρησε το περιστατικό ο διευθυντής, εσύ, μπαμπά, καμάρωσες, γιατί τα αγόρια σου είχαν γίνει σκληρά αντράκια.
Και είπες ότι φταίει ο Γιωργάκης που το πήρε κατάκαρδα, χωρίς λόγο.
Μάλλον δεν είναι δυνατός χαρακτήρας, σαν τα δικά σου.
Και έπειτα, στο γυμνάσιο, που ήρθε στην τάξη η Ελένη.
Και ήταν ένα ανεπτυγμένο κορίτσι, σωστή γυναίκα. Και ο μεγάλος την γούσταρε.
Και του είπες ότι οι γκόμενες θέλουν και λίγο νταηλίκι.
Και εκείνος το πήρε το μήνυμα (είχε χρόνια καταλάβει πώς να είναι σωστός γιος για σένα ) και την στρίμωξε στις τουαλέτες.
Και την έβγαλε φωτογραφίες και τις έδειξε στην τάξη.
Και όταν βρέθηκες μπροστά στους εξαγριωμένους γονείς της, τους είπες ότι έτσι είναι τα αγόρια, γεμάτα ορμόνες και ανώριμα.
Και αν δεν θέλουν προβλήματα, να της μάθουν να μην προκαλεί.
Και έφυγες με ψηλά το κεφάλι, γιατί ήσουν πια σίγουρος ότι τα αγόρια σου δεν είναι γκέι. Μεγάλη υπόθεση!
Μετά όμως δεν ήταν πια μικρά παιδιά.
Και δεν είχες απέναντι έναν κακομοίρη σερβιτόρο, μια κακομαθημένη άτεκνη, ένα μυξιάρικο στο πάρκο, μια ξινή δασκάλα, έναν ανίσχυρο διευθυντή, ένα ανήλικο κορίτσι. Είχες τον νόμο.
Κι αν εσύ τους έμαθες ότι νόμοι δεν υπάρχουν, είσαι ο μόνος ένοχος.
Αυτά τα γράμματα, δεν μ' αρέσει να τα διαβάζω.
Δεν συμπαθώ τον θυμωμένο εαυτό μου.
Θα προτιμούσα να μπορώ να σε συγχωρώ που δεν ξέρεις τί κάνεις.
Όμως δεν μπορώ να μην το παίρνω προσωπικά, όταν σε βλέπω να φτιάχνεις έναν κόσμο με τους δικούς σου όρους, χωρίς να σε νοιάζει ποιον κόσμο παλεύω εγώ να φτιάξω.
Αυτόν που έχω τάξει στα δικά μου παιδιά κι εσύ συνεχώς με βγάζεις ψεύτρα.
Θυμώνω, επειδή το παιδί σου το πήρα στα χέρια μου, τότε που όλα μπορούσαν να αλλάξουν.
Και το έβλεπα να χάνει τον δρόμο του, μέρα με την μέρα.
Και έκανα τα πάντα για να σώσω την αθωότητά του, μα οι προσπάθειες μου έπεφταν στον δικό σου τοίχο.
Μην αναρωτηθείς «γιατί», λοιπόν.
Μην ζητήσεις τα ρέστα.
Είχες φορέσει χειροπέδες στο παιδί σου, πολύ πριν το κάνουν αυτοί.
Πηγή: Ιωάννα Ντορμούση
***
-"Ενώ
βρισκόμουν στην έδρα και δίδασκα, η μαθήτρια […] μου εκσφενδόνισε
πλαστικό μπουκάλι, γεμάτο με σοκολατούχο γάλα, το οποίο ήταν ανοικτό, με
αποτέλεσμα να περιλουστούν τα ρούχα μου.Επειτα, καθ’ όλη τη διάρκεια της διδακτικής ώρας μού πετούσε χαρτιά και στο τέλος ένα μπουκάλι γεμάτο με νερό το οποίο έπεσε στο πάτωμα και άνοιξε γεμίζοντας και εμένα αλλά και την τάξη με νερό.
Σε προηγούμενες περιπτώσεις, ενώ έγραφα στον πίνακα, μου έχουν εκσφενδονίσει στην πλάτη γεμάτο μπουκάλι με νερό, καθώς και βαρύ βιβλίο εκμάθησης Γερμανικών, πράξεις οι οποίες θα μπορούσαν να μου προκαλέσουν σοβαρή σωματική βλάβη, δεδομένου ότι πάσχω από κάταγμα στο ιερό οστό.
Η […] έκανε επίδειξη των οπισθίων της σε όλη την τάξη καθ’ όλη την ώρα του μαθήματος, ενώ δήλωσε ρητά ότι η στάση της αυτή είχε σκοπό να δείξει πως δεν υπολογίζει κανέναν, και ειδικότερα εμένα.
Ο […] έσερνε τα θρανία και χτυπούσε τις καρέκλες στο πάτωμα με αποτέλεσμα να σπάσει η πλάτη μιας καρέκλας, με έβριζε με αχαρακτήριστα λόγια και με απειλούσε ότι θα με αναφέρει στη μητέρα του και την κ. Διευθύντρια.
Η […] με κατηγόρησε φωνάζοντας ότι δεν κάνω μάθημα ενώ μετά μου είπε να σταματήσω να μιλάω γιατί μιλάω πάρα πολύ.
Ο […] παρέμενε επανειλημμένα όρθιος εντός της αίθουσας, φώναζε και επιδείκνυε επιθετική συμπεριφορά, επιχειρώντας να επιβληθεί στους συμμαθητές του υπό το πρόσχημα παροχής «προστασίας».
Τέλος, ο […] παρέμενε συνεχώς όρθιος και έβγαζε κραυγές ζώων.
Επικρατούσε τόσο μεγάλη αναστάτωση και φασαρία που ο καθηγητής της Φυσικής από τη διπλανή αίθουσα ήρθε δύο φορές στην αίθουσα του Α2 για να δει τι συμβαίνει.
β) Την Παρασκευή, 06/02/2026 κατά την 4η διδακτική ώρα (10:55-11:40) όποτε και δίδασκα το μάθημα των Αγγλικών στο Τμήμα Α2, οι εν λόγω μαθητές με το που άρχισε η ώρα ούρλιαζαν με φωνές ζώων μέχρι που, προς τιμή της, ήρθε η κ. Διευθύντρια να επιβάλει την τάξη.
Επειτα, η μαθήτρια […] η οποία ήταν χωρίς εμφανή λόγο σε έξαλλη κατάσταση, με καθύβρισε με πολύ βαρείς χαρακτηρισμούς όπως μ@λ@κισμένο, βλαμμένη και πουτ@ν@, με απείλησε ότι θα με δείρει και κατόπιν με έσπρωξε δύο φορές, και τη δεύτερη με δύναμη με έριξε στην καρέκλα του καθηγητή.
Γενικότερα, τα περιστατικά που περιγράφω αποτελούν τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, καθώς κάθε προσπάθεια επικοινωνίας με τους εν λόγω μαθητές έχει καταστεί αδύνατη.
Η συμπεριφορά τους είναι εξαιρετικά επιθετική απέναντί μου, με σαφή στόχο την απομάκρυνσή μου από το σχολείο, όπως έχουν εκφράσει ακόμη και κατά πρόσωπο με τη φράση: «Γιατί δεν φεύγεις από εδώ;».
Η συγκεκριμένη ομάδα μαθητών, στην οποία έγινε προηγουμένως αναφορά, ασκεί συστηματική πίεση και εκφοβισμό στους συμμαθητές της επί χρονικό διάστημα έως και επτά συνεχόμενα έτη, δεδομένου ότι φοιτούν μαζί από το δημοτικό σχολείο.
Για τον λόγο αυτό, θα έπρεπε να εξεταστεί άμεσα η απομάκρυνσή τους από το υφιστάμενο σχολικό περιβάλλον."
Απόσπασμα του υπομνήματος(στο τέλος της ανάρτησης ο σύνδεσμος)που είχε στείλει η καθηγήτρια Αγγλικής γλώσσας (πτυχίο, μεταπτυχιακό, διδακτορικό, μεταδιδακτορικές έρευνες, τρία επιστημονικά συγγράμματα) στο υπουργείο Παιδείας για τη κατάσταση που αντιμετώπιζε στο σχολείο.
-Ασχήμυνε πολύ "ο καθρέφτης μας"...
αλλά όχι το είδωλο μας.
Και τα παιδιά είναι οι συνέπειες των πράξεών μας (και αυτών που δεν έγιναν) και οι τελευταίοι που φέρουν ευθύνη.
Σε εποχές πλεον που το Ομορφο,το Δίκαιο και το Αγαθό πάψαμε να το αναγνωρίζουμε,σε καιρούς που εκπαιδευομαστε να ανεχόμαστε τη βία,να επικροτουμε τον ισχυρό,να πορευόμαστε με το συμφέρον.
Άδειοι συναισθηματικά,άγνωροι κοινωνικά, παιδιά της Στυγός όπως ο Κράτος που αποδεχοταν τις εντολές του Δία, χωρίς αντίθετη σκέψη καθώς ο λόγος του Δία αποτελούσε τη μόνη δυνατή δικαιοσύνη...και η αδερφή του η Βία που μαζί τα αδέλφια δέσανε τον Προμηθέα στον Καύκασο.
Γονείς (και ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων)που απειλούν με μηνύσεις για όσα πλέον ανοιχτά κουβεντιάζονται...αλλά για τη βιντεοσκόπηση εν ώρα μαθήματος,το ανέβασμα στην ομαδική και τα υβριστικά σχόλια που ακολουθούσαν, κουβέντα.
Διευθυντές που επιβάλλουν τη τάξη με προτροπές "έλα βρε Σοφία, παιδιά είναι μην τα παίρνεις σοβαρά"...και προτείνουν την απόλυση της καθηγήτριας για διδακτική ανεπάρκεια.
Συνάδελφοι που κρυφόγελάνε σαν ακούνε το ζόρι της συναδέλφου και "δεν ανησυχούν,τα πέρασαν και αυτοί".
Σχολικοί σύμβουλοι που έχουν πιο εύκολη τη παραπομπή σε ψυχολογική αξιολόγηση,αλλά δε θεωρούν πως η ψυχολογική αξιολόγηση πρέπει όχι μόνο να προηγείται της τοποθέτησης στην εκπαιδευτική βάσανο αλλά να διενεργείται και κατά καιρούς προς εκτίμηση και συνδρομή στο δύσκολο έργο των εκπαιδευτικών λειτουργών.
Υπουργείο Παιδείας, θρησκευμάτων και πολιτισμού....πλέον για να διδάξεις σε μια αίθουσα δεν αρκεί η γνώση του αντικειμένου... απαιτείται και η ικανότητα της διδαχής που περιέχει πλέον σθένος , δύναμη αν όχι και -ενιοτε-σκληροτητα.
Ένα σύστημα πεθαμενο...και μια κυβέρνηση που φροντίζει τα μάλα για την ιδιωτική Παιδεία... και τα Ωνάσεια σχολεία.
Όλοι Επιμηθεις...
Και κυριαρχικά σμιλευουν τις νεαρές ψυχές
ενας επιβαλλόμενος δικαιωματισμος,
μια γονεϊκή ιδιωτεία,
ένας νοσηρος παιδοκεντρισμος,
μια φοβικη οριοθέτηση υποχρεώσεων...
και διαμορφώνουν τους ανάλογους "Πολίτες"που αύριο θα πιάσουν τιμόνι, θα δημιουργήσουν μια σχέση,θα κληθούν να ψηφίσουν.
Πόσο ά-σχημοι γίναμε ...
και ακόμη είμαστε στην αρχή της "Νύχτας μας".
Κι είπε... "ποτέ σου μην τους πεις τι άσχημοι που μοιάζουν
αυτοί που σε σιχαίνονται μα στέκουν και κοιτάζουν"
Κι είπε ..."ποτέ σου μην κοιτάς τον άλλο μες στα μάτια
γιατί καθρέφτης γίνεσαι κι όλοι σε σπαν' κομμάτια"
-https://www.kathimerini.gr/.../thessaloniki.../...
Πηγή
ανάρτησης: Βασίλης Λαμπογλου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου