Οι φετινές γιορτές του Πάσχα ήταν ιδιαίτερες,
καθώς για πρώτη φορά
από το 1922 τελέστηκε
στην προτεσταντική εκκλησία του Εσκίσεχιρ, η Θεία Λειτουργία του Πάσχα των
Ορθοδόξων, το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αγκύρας Γρηγόριο.
Μαζί με τους Ουκρανούς της πόλης, σε πνεύμα κατάνυξης και μυσταγωγίας, οι λιγοστοί Έλληνες που ζουν εκεί (φοιτητές καθηγητές, έμποροι) έψαλαν όλοι μαζί το «Χριστός Ανέστη».
Ξεχωριστά και τα έθιμα των Ουκρανών με τα πασχαλινά καλάθια γεμάτα πισάνκι (πασχαλινά αβγά) και τα πασχαλινά εδέσματα πάσκα (γλυκά ψωμάκια), που τα ευλόγησε ο Μητροπολίτης μας. Αυτό που ζήσαμε ήταν απολύτως ταιριαστό με το πνεύμα του Πάσχα: η παρουσία του ευγενικού και προσηνούς Μητροπολίτη μας, οι αξιοπρεπείς φιγούρες των γυναικών από την Ουκρανία, τα παιδάκια τους με τα κεντημένα πουκαμισάκια.
Βαθιά και η συγκίνησή μου να διαβάσω το «Πιστεύω»
και το «Πάτερ ημών» σ’ αυτήν την ιστορική πόλη της Φρυγίας, μετά από
τόσα χρόνια...
Είθε να επικρατήσει στον κόσμο η αγάπη και η
ειρήνη!
Χριστός Ανέστη! Κριστός Βοσκρές!
Ανδρέας Μπαλτάς
1 σχόλιο:
Με συγκίνηση διάβασα την ανταπόκριση αυτή, κατά την οποία ο Μητροπολίτης Αγκύρας κ. Γρηγόριος τέλεσε την Ανάσταση στο Εσκί Σεχίρ.
Στην μάχη του Εσκί Σεχίρ η οποία έγινε την 8η-9η Ιουλίου 1921 κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, μεταξύ του ελληνικού και τουρκικού στρατού, είχε πάρει μέρος ως κληρωτός και ο μακαρίτης παππούλης μου Αναστάσιος Θεοδωρακόπουλος, που είχε γεννηθεί το 1900. Μετά από έτη μαχών, και αφού διέσχισε πολεμώντας την Μικρά Ασία, ο Θεός του επιφύλαξε να τραυματιστεί στην μάχη αυτή. Τα σημάδια του τραυματισμού του για την Πατρίδα, τα έφερε ως τον θάνατό του σε ηλικία 83 ετών την 31 Αυγούστου. Ουδέποτε ζήτησε να λάβει οτιδήποτε από την Πατρίδα, ως αποζημίωση η σύνταξη τραυματία πολέμου, για τον τραυματισμό του αυτό. Μας μιλούσε εξιστορώντας τα όσα έζησε ως την νίκη αυτή του Ελληνικού Στρατού που είχε ως αποτέλεσμα την κατάληψη της πόλης και την απώθηση των τουρκικών δυνάμεων πέραν της γραμμής Εσκί Σεχίρ - Αφιόν Καραχισάρ και τον τραυματισμό του. Είχα την ευλογία να λάβω την ευχή του, αφού όταν παράδιδε το Πνεύμα μετά από ασθένεια του, ήμουν δίπλα του στο νοσοκομείο Άγιος Ανδρέας και αξιώθηκα να κλείσω τα μάτια του.
Αιωνία η μνήμη όσων πολέμησαν για την Ελλάδα στην πολυετή Μικρασιατική εκστρατεία.
Αναστάσιος Κωστόπουλος
Δημοσίευση σχολίου