Νύκτα στή Γεσθημανῆ - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Νύκτα  στή Γεσθημανῆ 

ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ὁ Ἰούδας εἶχε ἤδη καταφθάσει στόν κῆπο τῆς Γεσθημανῆ, μέ ὄχλο, στρατό, ἀστυνομία, ἐφοδιασμένους μέ λαμπάδες ὅπλα, ρόπαλα καί μαχαίρια γιά νά συλλάβουν ἕναν ἄοπλο ἀκίνδυνο, ἀθῶο ἄνθρωπο! (Μκ.14:43)

«Γιατί κοιμᾶστε; Σηκωθεῖτε!», εἶπε ὁ Χριστός στούς μαθητές Του. «Νά τούς ἐπιτεθοῦμε μέ τό μαχαίρι;!», (Λκ.22:49) ρώτησαν τό Χριστό·  καί ὁ Πέτρος ἅρπαξε τό μαχαίρι, καί ἐπιτέθηκε στό Μάλχο, ἐκπρόσωπο τοῦ Ἀρχιερέα Καϊάφα. Ἡ μαχαιριά δέν ἔπεσε οὔτε στήν κοιλιά, οὔτε  στό στῆθος, οὔτε στο  λαιμό, ἀλλά  ἔκοψε τό μισό (!) αὐτί τοῦ  Μάλχου! (Ἰω. 18:10). Ἦταν χέρι Θεοῦ! Σκεφθεῖτε  τήν ἀντίδραση τοῦ ὄχλου, ἄν ὁ Πέτρος ἔσφαζε τό Μάλχο! Καί τό κομμένο  αὐτί κρεμόταν· καί ὁ Κύριος τό συγκόλλησε (Λκ.22:51)  Καί τό κεφάλι τοῦ Μάλχου νά ἔκοβε ὁ Πέτρος, ὁ Κύριος θά τό κολλοῦσε στό λαιμό τοῦ Μάλχου, καί  θά ζωντάνευε ὁ Μάλχος.

     Τό ἄλλο; Ὅταν  ἐπιτίθεσαι στόν ἄλλο μέ μαχαίρι, καί τοῦ κόβεις  ἔστω τό μισό αὐτί, ὁ ἄλλος ἐξαγριώνετα,  ὁρμάει πάνω σου καί σέ ξεσχίζει. Ἐδῶ οὔτε ὁ Μάλχος ἀντέδρασε, οὔτε οἱ ὄχλοι, οὔτε ἔστω οἱ ὀπαδοί τοῦ Ἀρχιερέα Καϊάφα! Ἦταν καί πάλι  χέρι Θεοῦ!

«Ποιὸν ψάχνετε;», τούς ρώτησε  ὁ Ἰησοῦς. «Τὸν Ἰησοῦ τὸ Ναζωραῖο». «Ἐγὼ εἶμαι» (Ἰω.18:5-6). Ὁ Ἰούδας ἔσπευσε καί Τόν φίλησε πάλιν καί πολλάκις νά Τόν ἰδοῦν καλά καί νά μήν Τόν μπερδέψουν μέ κάποιον ἄλλο, καί ξέροντας ὁ Χριστός ἐξαφανιζόταν, τούς  προειδοποίησε:. «Πιάστε Τον· καί δέστε Τον καλά», τούς  εἶπε (Μκ. 14:44). Ὅμως, οἱ ἔπεσαν κάτω, σάν νά παρέλυσαν.  Ἦταν  εὐκαιρία  γιά τόν Ἰησοῦ νά φύγει· καί  νά τούς ἀφήσει ἐπί ὧρες «κολλημένους» στή γῆ, καί νά φωνάζουν «βοήθεια!». Δέν τό ἔκανε· γιατί ἦρθε ἡ ὥρα Του γιά νά ἐκπληρώσει τό σκοπό, γιά τόν ὁποῖο ἔγινε ἄνθρωπος· νά θυσιασθεῖ, σταυρωθεῖ γιά τή σωτηρία μας. Τούς «διέταξε» νά ἀνασηκωθοῦν, καί ἔτσι Τόν συνέλαβαν. (Ἰω.18:12).

    «Ἀφῆστε τους μαθητές Μου νά φύγουν» (Ἰω.18: 8), εἶπε  στους ὄχλους. Καί οἱ μαθητές Του ἔφυγαν χωρίς κανένας νά τούς ἐνοχλήσει, ὄχι γιατί οἱ  ὄχλοι  σεβάσθηκαν τό λόγο Του,  ἀλλά γιατί οἱ μαθητές προστατεύονταν ἀπό τήν ἀόρατη παντοδυναμία τοῦ Κυρίου.

 Ἀπό τά μεσάνυκτα τῆς Πέμπτης κλειδώθηκαν στό ὑπερῶον· ἔκλαιγαν…! Ὅταν Κυριακή πρωί  τούς ἐπισκέφθηκε ἡ Μαρία Μαγδαληνή, ἔκλαιγαν ἀκόμα (Μκ. 16:10). Τά ἔδωσαν ὅλα γιά τόν Ἰησοῦ, καί νά τό ἀποτέλεσμα…

        Ὅμως ὁ Κύριος ἀνέστη ἐκ νεκρῶν· καί ὅ,τι μέχρι τώρα  ἔκαναν  πρό χάρη Του,  πῆρε νόημα καί ἀξία·  καί βλέποντας τόν Χριστό ἀναστημένο, ὅρμησαν στόν κόσμο, καί κήρυξαν Χριστό, μεταμορφώνοντας τόν κόσμο.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!