Μεγάλη Παρασκευή

Μεγάλη Παρασκευή

 Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για το Μυστήριο του Σταυρού;
Πώς μπορούμε να μιλήσουμε για τη χαρά του Πάσχα και της Ανάστασης χωρίς να αναφέρουμε το μυστήριο του Σταυρού και τα Πάθη του Χριστού;  Στη συνέχεια θα παρουσιάσουμε τρεις προσεγγίσεις προσαρμοσμένες για παιδιά και πώς να εξηγήσουμε  σ’ αυτά ένα κεντρικό μυστήριο της πίστης μας.
Μερικές φορές διστάζουμε, λανθασμένα, να μιλήσουμε σε μικρά παιδιά για τον Σταυρό, από φόβο μήπως τα αναστατώσουμε και τους δώσουμε μια θλιβερή εικόνα της χριστιανικής πίστης. Από μόνος του, ο σταυρός δεν είναι κάτι που πρέπει να θαυμάζουμε: είναι το όργανο ενός ιδιαίτερα σκληρού βασανιστηρίου και μπορούμε να κατανοήσουμε την ένταση όσων τον κοιτάζουν χωρίς να ξέρουν τι σημαίνει. Αν ο Ιησούς ήταν απλώς ένα ακόμη θύμα σταύρωσης, ένας άνθρωπος που θανατώθηκε άδικα, τότε θα ήταν πράγματι μια μορφή ανθυγιεινού μαζοχισμού να τοποθετούμε σταυρούς στους τοίχους των σπιτιών και των εκκλησιών μας. Αλλά ο Ιησούς δεν είναι σαν τους άλλους ανθρώπους, και αν υπέμεινε σταύρωση, δεν ήταν επειδή δεν είχε άλλη επιλογή. 

Υιός του Θεού, και ο ίδιος όντας Θεός, πρόσφερε τη ζωή Του από αγάπη για εμάς. Θα μπορούσε να είχε εξοντώσει εκείνους που τον κατεδίκασαν σε θάνατο, αλλά επέλεξε ελεύθερα να μην το κάνει, για να τους σώσει, και να μας σώσει! Γι’ αυτό είναι σημαντικό, ειδικά τη Μεγάλη Παρασκευή, να μιλάμε γι’ αυτόν με τα παιδιά.
Μην μένετε σε φρικιαστικές λεπτομέρειες.
Ο Σταυρός είναι εντυπωσιακός, αυτό είναι αλήθεια. Τα ιδιαίτερα ευαίσθητα παιδιά μπορούν να επηρεαστούν βαθιά από τον ρεαλισμό ορισμένων σταυρών ή από εικόνες που δείχνουν τον Ιησού καλυμμένο με αίμα, που πονάει εξαντλημένος. Με την σκέψη να εξηγήσουμε πόσο μας αγαπούσε ο Ιησούς, ας μην χρησιμοποιούμε αυτό το είδος εικονογραφίας: τα παιδιά κινδυνεύουν να σημαδευτούν αποκλειστικά από τη φρίκη των βασανιστηρίων που επιβλήθηκαν στον Ιησού και να τρομοκρατηθούν από αυτά. Ακριβώς για να αποφευχθεί αυτό, πολλοί γονείς και κατηχητές μπαίνουν στον πειρασμό να μιλήσουν όσο το δυνατόν λιγότερο για το Πάθος και τη Σταύρωση στα μικρά παιδιά, παρακάμπτοντας γρήγορα τη Μεγάλη Παρασκευή για να πάνε κατευθείαν στη χαρά του Πάσχα.
Αλλά ο σταυρός δεν είναι δευτερεύουσα πτυχή της πίστης μας. Είναι ένα κεντρικό μυστήριο. «Εμείς, όπως μας υπενθυμίζει ο Άγιος Παύλος, διακηρύττουμε έναν εσταυρωμένο Μεσσία». (Α΄ Κορινθίους 1:23) Με άλλα λόγια: διακηρύττουμε τον Ιησού, που ήρθε για να μας αποκαλύψει το άπειρο έλεος του Θεού. Το να μιλάμε για τον σταυρό δεν αφορά την επιμονή σε φρικτές λεπτομέρειες, αλλά τη διακήρυξή της αγάπης του Κυρίου για τον καθένα μας: Αυτός, ο Υιός του Θεού, ο Παντοδύναμος, γίνεται φτωχός και ανίσχυρος στα χέρια μας, ώστε να δώσει τη ζωή του από αγάπη. Και ο Σταυρός είναι το απτό σημάδι αυτής της αγάπης.
Με βάση το Ευαγγέλιο
Για να βοηθήσουμε τα παιδιά να το καταλάβουν αυτό, ας μην βασιζόμαστε σε μια λεπτομερή περιγραφή των παθημάτων του Ιησού, αλλά στον Λόγο του Θεού! Δεν είναι τα λόγια μας που θα τα οδηγήσουν στο μυστήριο του Σταυρού, αλλά το ίδιο το Άγιο Πνεύμα, μέσα από αυτά που λέμε. Ο Κύριος χρειάζεται να γνωστοποιήσουμε τον εαυτό Του στα παιδιά μας, αλλά καλούμαστε, όπως ο Άγιος Παύλος, να διακηρύξουμε το Ευαγγέλιο «όχι με ανθρώπινη σοφία, γιατί αυτό θα αδειάσει το περιεχόμενο του σταυρού του Χριστού από το νόημά του» (Α΄ Κορινθίους 1:17). «Δεν ήρθα να σας αναγγείλω το μυστήριο του Θεού με λόγια μεγαλοπρεπή ή με ανθρώπινη σοφία», γράφει ο Απόστολος. «Γιατί δεν αποφάσισα να γνωρίσω τίποτα μεταξύ σας παρά μόνο τον Ιησού, και αυτόν σταυρωμένο». (Α΄ Κορινθίους 2:1-2)

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με το ίδιο το Ευαγγέλιο. Για παράδειγμα, κάθε βράδυ αυτής της εβδομάδας, όταν προσευχόμαστε μαζί ως οικογένεια, ας ξαναδιαβάζουμε ένα απόσπασμα από το Πάθος. Οι μικρότεροι ανάμεσά μας μπορεί να μην καταλαβαίνουν τα πάντα (ούτε εμείς να το κάνουμε), αλλά ο λόγος του Θεού θα βρει τον δρόμο του στις καρδιές τους. Ό,τι είναι κρυμμένο από τους σοφούς και τους μορφωμένους αποκαλύπτεται στα μικρά παιδιά. Ας μην το ξεχνάμε αυτό. Μπορούμε να τους δείξουμε έναν σταυρό, τον οποίο θα τοποθετήσουμε σε περίοπτη θέση τη Μεγάλη Παρασκευή, ίσως στη γωνιά της προσευχής. Το σημαντικό είναι να το βιώσουμε αυτό σε μια ατμόσφαιρα ειρήνης, αγάπης και περισυλλογής, όχι μόνο κατά τη διάρκεια της προσευχής, αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της Μεγάλης Εβδομάδας.
Ο σταυρός δεν μπορεί να διαχωριστεί από την ανάσταση.
Παρόλο που θα επικεντρωθούμε περισσότερο στον σταυρό τη Μεγάλη Παρασκευή και στην ανάσταση την Κυριακή του Πάσχα, καθένα από αυτά τα δύο γεγονότα είναι αχώριστο από το άλλο. Γι’ αυτό είναι καλό, ειδικά με τα μικρά παιδιά για τα οποία τρεις ημέρες αντιπροσωπεύουν μια αιωνιότητα, να ολοκληρώνουμε την οικογενειακή προσευχή της Μεγάλης Παρασκευής, με την αναγγελία της Ανάστασης και του επερχόμενου εορτασμού του Πάσχα.
Αντίθετα, αν σιωπήσουμε για τα Πάθη του Ιησού, τι θα μπορέσουμε να πούμε για την Ανάσταση; Ρισκάρουμε να την υποβιβάσουμε σε μια απλή ανανέωση της ζωής, όπως η άνοιξη μετά τον χειμώνα. Προσπαθώντας να κάνουμε τα πράγματα προσιτά στα παιδιά, θα τα προδώσουμε.

Πηγή: enoriako.info site του Ενοριακού Κέντρου Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης.