Μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ιουλιανού του εν Κιλικία (21 Ιουνίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ήτον από την πόλιν Ανάζαρβον, ήτις ευρίσκεται εν τη δευτέρα επαρχία της Κιλικίας, ύστερον δε ωνομάσθη Διοκαισάρεια και Καισαραυγούστα, και Καισάρεια προς Αναζάρβω, τώρα δε ονομάζεται τουρκιστί, Ακ ισάρ, ή Ακ σεράϊ. Ήτον δε ο Άγιος ούτος υιός, πατρός μεν, ενός βουλευτού Έλληνος, μητρός δε, Χριστιανής, από την οποίαν εδιδάχθη την κατά Χριστόν ευσέβειαν. Αφ’ ου δε εκαταγίνηκεν εις την μελέτην των θείων Γραφών, ύστερον όταν έγινε χρόνων δεκαοκτώ, εφέρθη εις τον ηγεμόνα Μαριανόν, και επειδή δεν επείσθη να θυσιάση εις τα είδωλα, δια τούτο εδάρθη εις διάφορα μέρη του σώματος, έπειτα ερρίφθη εις φυλακήν.

Συμβουλευθείς δε την μητέρα του τι να κάμη, επαρακινήθη από αυτήν να μείνη στερεός εις την πίστιν του Χριστού, μέχρι θανάτου. Όθεν εβάλθη μέσα εις ένα σάκκον γεμάτον από άμμον και οφίδια και ερπετά φαρμακερά, και έτζι ερρίφθη εις το μέσον του πελάγους, και έλαβεν ο μακάριος του μαρτυρίου τον στέφανον.

Σημείωσαι, ότι εις τον εκ Κιλικίας τούτον Άγιον Ιουλιανόν εγκώμιον έπλεξεν ο Χρυσούς Ρήτωρ της Εκκλησίας, ου η αρχή· «Ει εν τη γη τοιαύται τοις Μάρτυσιν αι τιμαί μετά την εντεύθεν αποδημίαν». (Σώζεται εν τω ε’ τόμω της εν Ετόνη εκδόσεως.) Περί δε του εις το πέλαγος καταποντισμού του Μάρτυρος, τάδε προσθέττει η καλή εκείνη γλώσσα· «Αναμνήσθητε του κατακλυσμού του επί Νώε και της Κιβωτού. Και γαρ και τότε δίκαιος ομού και θηρία. Αλλ’ ο μεν Νώε εισήλθεν άνθρωπος, και εξήλθεν άνθρωπος. Ιουλιανός δε, εισήλθε μεν άνθρωπος, εξήλθε δε Άγγελος. Εκείνος εισήλθεν από της γης, και εξήλθεν εις την γην πάλιν. Ούτος εισήλθεν από της γης εις σάκκον, και από του σάκκου εις τον Ουρανόν απήει. Έλαβεν αυτόν το πέλαγος, ουχ’ ίνα αποκτείνη, αλλ’ ίνα στεφανώση, και μετά τον στέφανον απέδωκεν ημίν την αγίαν ταύτην Κιβωτόν το σώμα του Μάρτυρος». Εν δε τη Μεγίστη Λαύρα σώζεται το Μαρτύριον τούτου, ου η αρχή· «Βία διωγμού επεκράτησεν εν εκείναις».

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης