Μέρα που είναι (γιορτή των αποστόλων Πέτρου και
Παύλου), μια υπόμνηση από την Καινή Διαθήκη: Η διένεξή τους για την
οικουμενικότητα και την αποδοχή του διαφορετικού (στο προκείμενο, διαχωρισμός
γινόταν μεταξύ ανθρώπων που προσέρχονταν στην Εκκλησία από τον ιουδαϊκό κόσμο
αφενός και από τον εθνικό κόσμο αφετέρου). Ο Παύλος τα στυλώνει αποφασιστικά
υπέρ της οικουμενικότητας και της αποδοχής, και «τα χώνει» στον Πέτρο, ο οποίος
είχε κάνει πίσω, όχι από άποψη, αλλά επειδή σκιάχτηκε την τρομοκρατία που ασκούσαν
(όπως πάντα) οι μισαλλόδοξοι θρησκευόμενοι:
«Όταν ήρθε ο Πέτρος στην Αντιόχεια, του αντιμίλησα
κατά πρόσωπο, γιατί ήταν αξιοκατάκριτος. Γιατί πριν έρθουν μερικοί άνθρωποι του
Ιακώβου, έτρωγε στα κοινά δείπνα μαζί με τους εθνικούς· όταν όμως ήρθαν,
υποχωρούσε και διαχώριζε τη θέση του, επειδή φοβόταν τους Ιουδαίους. Μαζί του
άρχισαν να υποκρίνονται και οι υπόλοιποι Ιουδαίοι, σε σημείο που παρασύρθηκε
στην υποκρισία τους ακόμα κι ο Βαρνάβας! Εγώ όμως όταν είδα πως δεν βαδίζουν
σύμφωνα με την αλήθεια του ευαγγελίου, είπα στον Πέτρο μπροστά σ’ όλους: “Εάν
εσύ που είσαι Ιουδαίος συμπεριφέρεσαι σαν εθνικός κι όχι ως πιστός στο νόμο
Ιουδαίος, τότε γιατί εξαναγκάζεις τους εθνικούς να συμπεριφέρονται σαν
Ιουδαίοι;”».
Λίγο πριν ο Παύλος είχε σκιαγραφήσει τα καλόπαιδα που ασκούσαν την εν λόγω τρομοκρατία:
«...Κι ας ήταν εκεί οι παρείσακτοι ψευδάδελφοι,
που γλίστρησαν ανάμεσά μας σαν κατάσκοποι με στόχο την ελευθερία μας, που την
έχουμε χάρη στο έργο του Ιησού Χριστού, και θέλουν να μας κάνουν δούλους. Δεν
υποχωρήσαμε ούτε στιγμή στις απαιτήσεις τους, για να μείνει ανόθευτο το
ευαγγέλιο για χάρη σας» (Γαλ. 2:11-14, 4-5 αντίστοιχα).
Για δες! Για τον Παύλο η αναίρεση της
οικουμενικότητας και της αποδοχής συνιστά νόθευση του ευαγγελίου! Οι δε
επιδιδόμενοι σε υπονόμευση είναι ψευδάδελφοι. Ακόμα κι αν είχαν καταπιεί ατόφιο
ένα εγχειρίδιο Δογματικής!
Θανάσης Ν. Παπαθανασίου / 29-6-2026

1 σχόλιο:
Ετούτα τα κείμενα, είναι αληθή μεν, μα απομένει πάντα το ερωτηματικό στην απόπειρα τους να κουμπώσουν στην σύγχρονη αντίληψη του συγγραφέα για έννοιες όπως των "εθνικών", "Ιουδαίων" και της "τήρησης του Νόμου".
Η Εκκλησία γίνεται όταν ανοίγεται: ουδείς το αμφισβητεί αυτό μα από την άλλη το άνοιγμα ήταν πάντα η συνεχιζόμενη αποκάλυψη του Θεού στον κόσμο. Αποκάλυψη που καλώς ή κακώς έχει λάβει ΚΑΙ συντεταγμένη μορφή μέσω των αναφερόμενων ειρωνικά στο κείμενο ποικίλων εγχειρίδιών δογματικής γνώσης-ανεξάρτητα εάν κάποιοι όντως τείνουν να τα καταπίνουν είτε από αναλγησία είτε από δυσανεξία…
Δημοσίευση σχολίου