Ούτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Τραϊανού, και Μαξίμου ηγεμόνος εν έτει ρς’ [106]. Εκατάγοντο δε από την χώραν των Καλλίπτων, ήτις είναι κοντά εις την Άγκυραν. Επιάσθη δε πρώτος ο Άγιος Πρόκλος, και ομολογήσας τον Χριστόν ενώπιον του βασιλέως, παρεδόθη εις τον ηγεμόνα Μάξιμον δια να τον τιμωρήση εκείνος. Όθεν επρόσταξεν ο ηγεμών και εξέσχισαν τον Άγιον. Έπειτα κατέκαυσαν με αναμμένας λαμπάδας τα μέλη, οπού επληγώθησαν από τους ξεσμούς. Μετά ταύτα, εκρέμασαν αυτόν επάνω εις ξύλον, και έδεσαν από τον πόδα του μίαν πέτραν βαρείαν. Ύστερον δε απεφάσισεν ο ηγεμών δια να θανατωθή ο Άγιος με σαΐτας. Όθεν πηγαίνωντας ο αθλητής δια να σαϊτευθή, απαντά εις τον δρόμον τον ανεψιόν του Ιλάριον, ο οποίος επειδή εχαιρέτισε τον θείον του, επιάσθη από τους Έλληνας. Και ο μεν Άγιος Πρόκλος, καταπληγωθείς από το πλήθος των σαϊτών, απήλθε προς Κύριον, και έλαβε του μαρτυρίου τον στέφανον.
Άγιος Νικόδημος
Αγιορείτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου