Τιμητικὴ Ἀναφορὰ στὰ 2 ἔτη ἀπὸ τῆς κοιμήσεώς του π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

Τιμητικὴ Ἀναφορὰ στὰ 2 ἔτη ἀπὸ τῆς κοιμήσεώς του

π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος

ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. ΧΡΗΣΤΟ ΓΙΑΝΝΑΡΑ (+24-8-2024)

γνώρισα τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1985 ἐκ τοῦ σύνεγγυς γιὰ πρώτη φορά, ὡς φοιτητὴς Κοινωνιολογίας τοῦ Παντείου, ἐνῶ ἐκεῖνος δίδασκε Πολιτικὴ Φιλοσοφία στὸ Πολιτικὸ Τμῆμα τῆς Σχολῆς. Τὸν γνώριζα ἤδη ἀπὸ πολλὰ κείμενά του. Τὸν συμβουλεύτηκα κατὰ τὴν πρώτη μετάβασή μου στὸ Παρίσι τὴν ἴδια χρονιά, καὶ τοῦ ζήτησα πληροφορίες περὶ τῶν δι' ἀλληλογραφίας (par correspondance) σπουδῶν στὸ ἐκεῖ Ρωσικὸ Ἰνστιτοῦτο Ὀρθοδόξου Θεολογίας τοῦ Ἁγίου Σεργίου (ὁδὸς Κριμαίας 93). Μὲ πολλὴ εὐγένεια καὶ ὑπομονὴ γεροντική, ἂν καὶ ἦταν μόλις 50 ἐτῶν τότε, μιᾶς καὶ συνειδητὰ πλέον στρεφόμουν πρὸς τὴ Θεολογία, μοῦ ἐξήγησε μὲ ἀμφιβληστροειδὴ ἀκρίβεια χειρουργοῦ τὰ ἐκεῖ τεκταινόμενα καὶ κάθισε καὶ μοῦ ἔγραψε σὲ ἕνα χαρτάκι ποιοὺς νὰ συναντήσω ἐκ μέρους του, ἂν καὶ βλεπόμασταν γιὰ πρώτη φορά! Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς μάλιστα εἶχε καὶ τίτλο πρίγκηπος: Prince Constantin Andronikoff. Μοῦ μίλησε γιὰ τὸν πατέρα Boris Bobrinskoy, μεγάλο θεολόγο καὶ φιλέλληνα, -θαυμαστὴ τοῦ καθηγητοῦ Παναγιώτη Τρεμπέλα, ὅπως μοῦ εἶπε ὁ ἴδιος ὁ p. Boris- τὸν οποίο γνώρισα διὰ ζώσης στοὺς κήπους τοῦ ἐν λόγω Ἱδρύματος το 2004, ὅπως καὶ γιὰ τὸν βαθὺ θεολόγο Olivier Clément, μιλώντας μου ἐπίσης καὶ γιὰ τοὺς Losski, Schmeman, Florovski καὶ Evdokimov μὲ τοὺς ὁποίους εἶχα ἀρχίσει σιγὰ σιγὰ νὰ ἔχω ἤδη λίγο πρωτύτερα κάποια ἐπαφή.

Μὲ ἕνα χαρακτῆρα γραψίματος ἐπιμελέστατο καὶ ἐξαιρετικὰ καλαίσθητο πάνω στὸ πρόχειρο χαρτάκι ποὺ μοῦ ἔδωσε, τὸ εἶχε μετατρέψει σὲ ἔργο τέχνης. Τὸ ἔχω φυλάξει κάπου. Αἰσθάνθηκα σπάνια ἐντιμότητα καὶ διάθεση συνδρομῆς στὸν πλησίον. Νὰ πάει στὴν ἀνάπαυση ὁ ἄνθρωπος. Μὲ τὰ πολλὰ χαρίσματά του, ἀλλὰ καὶ τὶς δυσκολίες καὶ τὰ λάθη του, ὅπως ὅλοι μας. Εὐτυχῶς ποὺ ὁ Θεὸς εἶναι πάντοτε Ἐκεῖνος ποὺ διακρίνει τὴν προαίρεση καὶ ὄχι ἐμεῖς τὰ ... ἁρπακτικά.